3338 resultaten.
Des dichters vrijheid
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
772 Tegenstrijdig zijn de vrije gedachten
Ongeremd progressief tot extreem
Verfijnd sereen of grof provocerend
Zo schrijft de ware poëet alleen
Hij aanvaardt geen vinger oplegging
Eist onbeperkt te zijn in woordenkeus
Negeert de hem opgelegde normen
Vrijheid in schrijven, is zijn leus
En mocht men dan al aanstoot nemen
Afkeuren zijn onverbloemde…
Avondwandeling
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
493 Weer loopt zij datzelfde zanderige pad
waar aan beide zijden grenzen vervagen
hervindt ze haar verleden in taal gevangen
zo graag zou zij vandaag nog willen vragen
even raken, even aanraken, zoals jaren geleden
maar na die ene laatste wanhopige blik
terwijl harmonieus zwijgen vele vingers vlocht
vervloog haar jeugd en hield zij op te bestaan…
mijn
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
2.080 Mijn is voor mij, één vinger genoeg.
Zijn gelijk een hele hand nemen.
Mijn zorg.
Zijn zaak.
Mijn ex, plots vanaf nu.
Zijn mond, voor het eerst vol met tanden.…
Rayonnante nudité
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
529 verwonderd en speels
kronkelt het witte landschap
om zich herkenbaar te maken
hallo hier ben ik dan
uit mijn 10 vingers waaien
witte kristaldeeltjes
langs ademtochten
van ruimte bestaan
stapwiegend
achter mij een spoor
dat kleur vertoont
zonder dromen
zo maagdelijk wit
rijst er uit het niets
een sneeuwjacht der stilte
op mijn ogen…
Ruby
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
664 versgeplukte
kersen in de groene notelaar
om dauw voor de ochtend te vergaren
te laten proeven hoe diep en vluchtig
zij met heel haar hart om hem geeft
Zo begint de volgende, dampige ochtend
verzamelen van wat aan de boom hangt
wat met zorgvuldigheid is gezaaid
tot vrucht gebracht en tussen elkaar
gedeeld, gehangen aan de oren en tussen
vingers…
Keek langs me heen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
648 ik heb je geroepen
maar je was al
naar binnen gekeerd
pakte je handen
om je te raken en laten
ontwaken uit lethargie
je lachte maar keek
langs me heen zonder
een blik van herkenning
leek blij met de aandacht
sprak onverstaanbare woorden
over wat jij in je geest hoorde
keerde langzaam
weer terug naar de onrust
van zoekende vingers…
Zachte zijde
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
631 mijn vingers
die in geuren wenken
strelen heur haren
aanvoelend als van zijde
haar borsten bewegen
in zacht zuchten
die meer dan schoonheid schenken
en niet in afstand vluchten
terwijl de huid als pril gras
schemert in een open weide
ogen als zwarte kralen
bespelen in andante
het ritme van het hart
verborgen achter voile
mij…
Haar stem zong licht
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
612 zij nam mij mee
tot in de hoogste regionen
haar stem zong licht
een donkere blik deed mij
duiken door blauwgroene golven
drijven naar het strand
haar hand liet zand
in zachte tonen
door mijn vingers glijden
in haar ogen streden
woorden van geluk met
wat er vroeger was geleden
niet alleen verdriet
ook hoop en liefde
in het lied…
liefdesverdriet
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
645 een versteende geliefde
tussen wat geuren van gisteren
die het liefhebben verleerd was
in nevel verpakt
de decoratie van een stad
zeven gedichten heb ik geciteerd
ze verrees niet
huilend heb ik het karkas omarmd
de lippen gereinigd met toverspreuken
maar de leugens bleven
de sporen van de tijd gevolgd
toekomst bleef uit
de vingers…
In eigentijdse liefde
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
519 met respect voor
talent en vaardige vingers
toch kies ik niet voor antiek
craquelé van oude doeken
houtsnijwerk en smederij
van edele metalen het zegt me niets
wil het echte leven om me heen
een lach de warme blik
handen die me strelen
geen verstild gezicht
of landschap uit verleden het eiken
waaraan door generaties is gebeden…
Zondvloedt in spraakwaterval
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
500 waarom dat
neusje zo gekruld
ogen vol met ongeduld
handen vingeren
het meer willen weten
0ren die de woorden zijn vergeten
van mijn stem
die rustig uitlegt hoe
het zit en wat er is gezegd
je wispeltuurt
in tegendraadse argumenten
breekt onweer los uit elementen
zondvloedt in
spraakwaterval
dempt de put met kalf en al
ik zag…
De ruimte die je achterliet
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
519 De wrede tijd
Heeft jou uit
De volheid van mijn
Woonkamer getrokken,
Kamer gevuld met
Tekens van leven:
Schoteltjes met banket
En gebak waarmee we
Onbewust ons leven vierden,
Drukte die daag'lijks over
Mijn vingers kroop -
Nu woon ik in de
Lege ruimte die je
Achterliet, ramen en
Deuren houd ik gesloten,
Doe ze alleen…
Witter nog dan bleker blauw
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
520 ze hebben me
heel zachtjes dood gemaakt
rood kon ik verwassen
witter nog dan bleker blauw
van binnen ijzigde de kou
vuil heb ik eraf geschrobd
ik voel betast en vies
zie mijn haren niet
het piekt als slierten om
mijn nek tot zwarte vlek
ik wilde niet ik gilde
maar ze braken in
hun vingers waren overal
ik brandde spuugde gal
en sloot…
Witter nog dan bleker blauw
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
458 ze hebben me
heel zachtjes dood gemaakt
rood kon ik verwassen
witter nog dan bleker blauw
van binnen ijzigde de kou
vuil heb ik eraf geschrobd
ik voel betast en vies
zie mijn haren niet
het piekt als slierten om
mijn nek tot zwarte vlek
ik wilde niet ik gilde
maar ze braken in
hun vingers waren overal
ik brandde spuugde gal
en sloot…
gepoetst roodkoper
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
646 schellekoord
nog is de rust
niet verstoord
dansen stofjes
in de middagzon die
door het kleine raam
de kamer binnen komt
haar hand streelt
zacht de lijnen
van de tafelloper
het licht weerkaatst
gedempt in levenlang
gepoetst roodkoper
dan komt de zuster
met de thee en neemt
wat conversatie mee
zij heeft het leven opgezegd
vingers…
Die winter schreef
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
868 ik zie bloemen
aan je vingers bloeien
maar voel je handen leeg
koud je armen die mij
deden groeien hoor je
stem die winter schreef
nog is de oogst gekleurd
in samen binnenhalen
vruchten zijn gekeurd
op houdbaarheid en in
ons hart voor noodgevallen
weggezet in eeuwigheid
een strenge kou
kan alles openbreken
maar geen vorst zal…
Herinner je (niet)
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
608 missen zal ik je (niet)
herinner je (niet) wat wij hadden
sluit je ogen (niet) om te zien hoe wij kusten
denk (niet) aan mij als je mijn parfum ruikt
proef mij (niet) wanneer jij je lippen
op een ander zet
kijk je naar de hemel,
zie hoe groot het werkelijk was
dat (zo men zegt)
zelfs daar grenzen bestaan
en wanneer je over je vinger…
Verstrooid
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
723 Je mag best weten dat ik even aarzelde
bij het openen van de urn
het voelde zo onwerkelijk
jouw lijf als as te zien
maar nu rust je
in de holte van mijn handen
voor de laatste keer
voel ik ons dichter dan bijeen
ik laat je gaan lief
als alles wat je was
glijdend door mijn vingers
in de stilte van voorbij
en mijn adem geeft je vleugels…
dementie
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
741 Haar tengere vingers klampten zich
rond haar hopeloos verdriet,
dat zij niet kon vertellen.
Ze zat in een bodemloze doos,
maar zag het gat niet
waar ze kon ontsnappen.…
rimpels wegverzekerd tot het graf
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
557 heb ik tijd gemaakt
een ideaal te koesteren
of was mijn leven glad
rimpels wegverzekerd
tot het graf
ben ik gegrepen
door iets dat vingers had
dat groef in mijn gevoel
totdat mijn hart
zich over gaf
ben ik gegaan
voor ogen die
vroegen zonder denken
voor handen die reikten
verder dan wat geld
ja, ik ben mezelf uitgegaan
om jou…
EEN NARCIST IS EEN BLOEM DIE BLOEIT IN DE KOU
hartenkreet
4.4 met 19 stemmen
636 -ooit-
is langzamerhand bijna vol
soms krast de tijd
wat namen door
ik schuif soms met de urgentie
naargelang ik hun gedrag
met verzachtende
omstandigheden
door de vingers zie
maar één staat altijd bovenaan
die zeker nog aan
de beurt gaat komen:
me, myself and I.…
wondertjes op zicht
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.009 kleine dingen
wondertjes op zicht
ik keek
zag ze gebeuren
ben toen
voor jou gezwicht
blikken raakten
openlijk en bloot
haren glansden
je mond wat groot
een lieve lach
die warmte bracht
woorden
waren luchtig
je ademde wat snel
de vingers
van je handen
speelden zacht hun spel
toen al besefte ik
dat je me had
ik zag…
Synergie,
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
366 van
stilte, van niets te leven
dan van de lucht en van
de zwijgende schoonheid
in de molen van de aarde
om tot humus te vergaan
bevestigd de waarde waaruit
de purperen zon hem baarde,
het ultieme lied te vinden
in het ruisen van het riet,
spanning opgeladen in de lichtste
nerven van een klaverblad, het zijn
de groenste vingers…
je godvergeten onweersgeur
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
842 ik neem je in de onweersluchten
je cumulust zo torenhoog
laat zelfs de snelle zwaluw vluchten
angst scheert langs de regenboog
je dondert stemmig lage tonen
bliksemt de problemen weg
de lentebui zal niets verschonen
en hagel hoort niet wat ik zeg
in het tikken op je vinger
krijgt mijn zon de goede kleur
je bent nog maar een beginner…
Vivaldi I
gedicht
1.5 met 2 stemmen
1.327 Hij legt de toppen van zijn vingers
midden op zijn borst en werpt dan
zijn handen naar voren, schenkt
Venetië, de wereld, zijn muziek.
O, een dochter te hebben als Elektra
die hem trouw blijft, voor hem danst
bij zijn graf gaat zitten, de onverschillige
wereld laat zien wat een zoon betekent.…
tot bloedens toe rood
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.157 je komt naar me toe
zonder gewicht
ik heb al je liefde
maar mis je gezicht
ik wil in je ogen
de ondeugd weer zien
het uitdagend verkennen
tot welke grens ik je dien
kus me de lippen
tot bloedens toe rood
ik vul je met passie in
het diepst van je schoot
streel met je handen
het lijf dat je kent
schrijf met je vingers
hoe warm dat…
je bloost een glimlach
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.511 je bloost een glimlach
en je ogen dansen in
een menuet gespeeld
door altviool en kansen
je bent muziek
waarvan ik meer geniet
dan zuiver auditief en
smaak je zoete tonen
ik strijk niet het gewone
maar streel een mooi akkoord
met vingers die de snaren
en de huid niet zullen sparen
ik heb gewacht tot toeval
mee gaat spelen om mij de…
ze willen bloed en het schavot
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.636 een zee van handen deint
geluid golft aan in vlagen
vingers reiken, ogen vragen
armen zijn tekort, wuiven
het niet weten wat er schort
de blikken zijn nog open
er staat geen leider op
die aan de mensen zegt
hoe alles zal gaan lopen
woede uit zich in geweld
de eerste mannen zijn geveld
brandhaarden gaan open
ze willen bloed en het…
Intonatie
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
485 ik heb je
lange vingers
vaak met letters
zien spelen in
passen en meten
om de inhoud
de juiste vorm
te geven
je peinsde met
de blik in de verte
of daar misschien
de oplossing stond
geschreven en
na enig gefrons
viel heel voorzichtig
een ei uit het dons
jij ging voor
schoonheid en
intonatie waarbij
linguïstische
verstrengeling…
We noemen hem Kees III
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
519 hoofd op de tafel
de asbak omgedonderd
van het tapijt was niks over
om te verbranden
zijn laatste adem lag
opgedroogd
als een vlies te wachten
om weggeveegd te worden
de mouwen van de agent
die de melding kreeg
waren echter opgestroopt
om alle tatoeages te showen
wie er bleker was
zij of de man met de afvalpas
in zijn vergeelde vingers…