inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 61974):

Verstrooid

Je mag best weten dat ik even aarzelde
bij het openen van de urn
het voelde zo onwerkelijk
jouw lijf als as te zien

maar nu rust je
in de holte van mijn handen
voor de laatste keer
voel ik ons dichter dan bijeen

ik laat je gaan lief
als alles wat je was
glijdend door mijn vingers
in de stilte van voorbij

en mijn adem geeft je vleugels
om te zwerven met de wind
tot in de kern van liefde
waar je vredig rusten vindt

Schrijver: sacrajewa, 6 Sep. 2016


Geplaatst in de categorie: overlijden

4.2 met 8 stemmen 245

Er zijn 5 reacties op deze inzending:

Naam:Hilly Nicolay
Datum: 8 Sep. 2016
Bericht:Zo gevoelvol neergezet, mooi ook. Stil van.

Naam:Dianah
Datum: 7 Sep. 2016
Bericht:Rakend mooi..

Naam:Hanneke van Almelo
Datum: 7 Sep. 2016
Bericht:Sterkte!

Ik ben de wind op duizend wegen,
de vederlichte zomerregen,
het zonlicht op het rijp gewas,
de maan weerspiegeld in de plas.

(vrij naar "Do not stand at my grave" by Mary Frye

Naam:Jaro Mani
Datum: 7 Sep. 2016
Bericht:adem benemend

Naam:kerima ellouise
Datum: 7 Sep. 2016
Bericht:ontroerend in alle stilte...


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)