768 resultaten.
Paniek krijst stilte
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
520 ik voel dat
chaos rondwaart
wacht op momenten om
onverwacht toe te slaan
beelden razen
caleidoscopisch voorbij
de tijd geeft alles vrij
zonder verbondenheid
het gif gist onderhuids
in wanen van de dag
uit losgeslagen menigten
vooraan het ergste tuig
zij rappen marsmuziek
uit oude oorlogsdozen
zwaaien vaandels met een
vage link aan…
Nostalgie op de pubertijd
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
852 Gevoelens van onmacht en liefde
troost en verlorenheid
oude dagboeken volgeschreven
het meisje van toen
Iedere week een ander als ze wilde
maar ze wilde niet
rust in een chaos
die ze als zo prettig heeft ervaren
Het meisje van toen,
tien kilo lichter en wat naïever ook
Maar altijd
feest feest feest
Ieder dag gemengde gevoelens
maar…
Licht ontspoord
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
563 soms draai ik rond
hebben woorden kop nog staart
rollen zomaar uit mijn mond
het lijken zinnen
maar verbinden doen ze niet
gaan steeds meer fragmenteren
hun betekenissen derangeren
brengen chaos dichterbij
vergroten afstand tussen jou en mij
licht ontspoord
kijk ik om zie jouw gebogen rug
als stootblok tegen hevige compassie
kan…
dropjesverslindende touroperators
gedicht
3.0 met 51 stemmen
16.053 dropjesverslindende touroperators vergapen zich aan
hartmassage / bij de bakker / in de bagelstore
om het even wat je inlijft
een vorkje prikken naast het pleintheater:
hij floot de honden en zij zag de valk stijgen
diepte lachend iets op uit de zak van haar lief
- prikt sushi
- betaalt de nekmassage
(...één litertje zuurstofrijk bloed…
Als los zand
netgedicht
4.9 met 25 stemmen
425 nog zwaai je
in een warm
en rond bewegen
maar de zekerheden
lijken wel vergeten
als los zand
glippen zij door
je vingers heen
houvast biedt er op
dit moment niet een
toch straalt
je lach en glimmen
ogen de stem zingt
moeiteloos in het
chaos gedogen
de ernst is
afgevlakt die greep
ons vroeger bij
de keel en het
nog kwetsbare…
In verbondenheid
netgedicht
4.9 met 27 stemmen
427 vreemd kijkt
de kamer mij aan
de balans is
verstoord alsof er
niets meer echt
bij elkaar hoort
alles toont
een eigen gezicht
in het nieuwe licht
dat is gaan schijnen
het samen is snel
aan het verdwijnen
waar tijd liefde
in verbondenheid
heeft gebracht is
alles zich ineens
bewust van nooit
gebruikte kracht
is er nog plaats…
Uit een wit rode kerst
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
570 ik dwaalde
zocht overal contact
raakte muren en bomen
maar niets dat warmte gaf
zag mensen passeren
zonder ogen en lijf
strak in de kleren
voor mij was geen tijd
voelde drukte
om mij bewegen
stemmen bevroren
op mijn ijskoude tocht
wist dat de tijd
stilte ging slaan
merkte totale verstarring
de trein kwam er aan
stond bij de bomen…
Kersen
gedicht
3.1 met 17 stemmen
7.800 Kersen leggen op de kersen in een plastic tafelkleed:
een gesorteerde werkelijkheid
als lokaas voor
jij die alles enkel door elkaar verdraagt: kersenmar-
melade, ruggengraat als pitten uitgespuwd toevallig
in een rij op de aanrecht, krieken tussen de kersen
vertrekken je mond als ongesproken
Woorden moeten niet later iets willen worden. Niemand…
HET MAKEN VAN EEN GEDICHT
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.502 er komt een beeld voorbij
woorden fladderen door mijn gedachten
ze laten zich niet vangen
totale chaos in mijn hoofd
een wordingsproces buiten mij om
geen zeggenschap over je eigen tekst
laat maar gaan
het komt nog wel
plots schrijf ik iets neer
is dat wat ik zeggen wou?
mijn uitgangspunt was toch anders?…
dwalende gedachte
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
638 Als een schijnende zon,
Waar de regen schuin neerdraalt,
Elke keuze is beslissend,
Of je door de waas van ondoorzichtigheid,
De juiste waarheid werkelijk achterhaalt .…
Jouw logica is chaos
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
462 je bent ambivalent
wilt gul geven met
de ene hand maar uit
de andere komt geen cent
je ratelt door
slaat meer planken mis
dan ik in korte tijd
herstellen kan
jouw logica is chaos
zonder kop of staart
jij hypt emoties tot je
weer op barsten staat
ik heb de bui zien komen
voelde al snel nattigheid
ga nu maar lekker dromen
dan raak…
Werd diepte gewaar
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
473 het stormde weer
maar ik voelde
geen tegenwind
dreef logeslagen rond
als een stuurloos kind
liet me gaan
zonder houvast
verbaasd door de
kracht die mijn geest
op het lichaam had
keek met ogen
die mij zittend zagen
verdwaasd op de bank
met een chaotisch
hart vol vragen
de verte lokte
door het vrije glas
ik voelde hoe tocht
mij…
Hun nevelig verhaal
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
580 flarden geluidloos
hun nevelig verhaal
verkondigen druipen
woorden langs het raam
somberheid verdicht
het minimale zicht
waarin licht verstrooid
wordt en alleen bewegen
nog signalen geeft
alsof leven
zich afspeelt in
een ongeziene vorm
van bestaan dat zijn
zin verloren heeft
strak trekt angst
klemmen op de borst
omdat de chaos…
Dood hout
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
439 het lijkt
alsof ik te veel
levens leid
bomen splijt
die eigenlijk
moeten groeien
voor meer ruimte
heb ik het zand
laten verstuiven
maar de vennetjes
zijn opgedroogd
de fauna is gestroopt
mijn bos
is chaos in de greep
der elementen
mij rest
dood hout
in wanbeheer
het loof dat ik
lang koesterde
is er helaas niet meer…
suites voor Annemieke LIII -nachtlicht-
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
555 het buffet gedekt
plots een keffend keeshondje
valt in de vijver
in grote chaos
schilder je een gouden streep
met duizend kleuren
een gloeiende huid
vloeiend uit honderd kwasten
op armlengte -
de baby's zingen
met macht over leven en dood
tegen gefilmd licht
een kromme spijker
en de eeuwig wrede vrede
van vlindervleugels…
Butterfly Effect
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.411 Er danst iets in mijn buik
zacht satijnen kleuren
het zoete lied begerend
dat jij naar binnen zong
Juist in de kleine dingen
schuilt hier en daar een chaos
van ademloos verlangen
Het leek zo klein, jouw zingen
Wanneer de nacht het koudste is
houd ik je nu vol toewijding
gelijk een grote vlinder
met mijn vleugels toegedekt
Dan denk…
Overal draadjes
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
517 ik zie dat
mijn bolletje wol
zich steeds sneller ontrolt
overal draadjes
die rafelen en pluizen
in een chaos structuur
los van het uur
en leven dat al
geregen moet zijn
in verbazing en pijn
maak ik haast om
de eindjes te knopen
de draad weer
op te rapen en het
patroon te vervolmaken…
Nog heb jij het mes
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
474 penselen zijn geknakt
de verf is verhard
in het linnen zit de rot
maar je geeft niet op
nog heb jij het mes
waarmee je ongerechtigheden
weg gaat schuiven
lijnen naar jouw zin kan buigen
met een licht palet
heb je het donkeren stilgezet
om de werkelijkheid
weer leefbaar te maken
de strop is van je nek
je kunt nu ademhalen
geld en…
Kakofonie
gedicht
2.2 met 22 stemmen
6.307 Vertel mij hoe het kan dat zich in deze chaos
een kern, een zwaartepunt bevindt waarrond
alles wentelt, wemelt als een sterrenstelsel.
Dat door anderen wordt herkend.…
Gij en wij saam.....
poëzie
4.2 met 9 stemmen
4.942 Wie is zo sterk dat hij de chaos temt?
Wie kan het leed zien zonder schreiende ogen?
Niet wij:
maar juist daarom voelen wij ons voorbestemd
Tot rustloos pogen.
Gij en wij saam, wij moeten doen,
Niet overwijs, niet over-koen,
Naar ons vermogen.…
Dubbel D
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
757 Ik zak in mezelf
in het ongemak van binnen
diep weggestopt
Morrelend en gravend onder de liefde voor jou
Nog steeds zo stop ik het weg
Blijft wroeten kom hier naar boven
in de late avondzon
in de nacht
in de morgen
in de volle dag
Ga onder in de rivier naar het grote water
Los op in de chaos van het alles…
Vlinderschrift
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
549 Het is eb in mijn geest. Achter mij
slaapt dun een opgeblazen dorp
een vlinder schrijft van hogerhand
gedichten in de zuidenwind
als tussenstation naar
de dood, de moeder van alle
onvermijdelijkheden. Onvindbaar
verscholen in de bries
puzzel ik met poëzie
met een overschot aan stukjes
in het duister tussen de dagen
valt alles uiteen…
Down-town
gedicht
5.0 met 1 stemmen
3.481 Een splitsing van wegen
zodat de auto's niet door het gebouw heen hoeven;
slapstick, staan blijven, vieren
want hier komen dingen samen.
In een verkeer aan vogelgeluiden
en te midden van vrije-wereldhandel-zeepliedjes
staat, in kruidigst sepia,
puntig, ongerijmd en sur place;
een wandelaar -
----------------------------------------
uit…
GEEN RUIMTE IN MIJN HOOFD
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
645 te vinden, het is weg
weet niet meer waar ik de dingen leg
mijn verstand is zoek, is aan de haal
mijn echte ik is verdwenen, waar zou het toch zijn
ik wil het weer terug, het doet mij zo pijn,
toen kreeg ik visite van een lieve vriendin
kreeg hoop en zag in het leven weer zin
ik gaf haar de sleutel van mijn treurige hart
keek naar de chaos…
fillipijnen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
670 als moeder Gaia chaos wordt
en wervelstormen baart
die niet zijn in te tomen
als wilde stromen
raken in de nucleaire kern
als gekerm
de straten overmant en
kinderen onbeschermd
tussen vallend puin
wezenloos bewegen
laat mij dan
meer oog dan lichaam zijn
alziend goddelijk oog dat
de gulzigheid van Gaia
doorseint aan het alomvattend…
Gedicht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
599 onder een korst van
aangepastheid
wemelen de wanen
ongehoorde stemmen
geven
tegenstrijdige bevelen
in een onderhuidse hel
van onbenoemde angsten
heerst de zwarte chaos
uit de krater van de
hersenpan erupteert
de gloeiend hete woordenbrij
gestolde hersenspinsels:
het gedicht…
Onderzee
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
415 het zout van aarde en zand
spoelt naar rusteloze kolken
van breekbaar porselein
in gedachte helder van nature
door vloedlijnen onder druk
doch wildrooster van binnenvet
in kringloop van water en regen
een rad voor ogenschijnlijk
min of meer als bij toeval
breekt het water verborgen aan
vraag me niet waarom
van hier struikelt het…
Langs helder pad
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
580 onmacht van voormannen
en overmoedige vlagvoerders
toonde hem de bloedsporen over bleke lijven
wachtend sluimerde ik verder
hij antwoordde niet
misschien omdat hij al jaren in graven slaapt
vandaag wandel ik door de contouren van
dromerige duidingen
ze ontwaken uit het groen van wiegend blad
kabbelen over gepolijste plassen
de eenvoud van chaos…
Wanordelijke rust
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
605 Hij draagt de dagen van een oud land
zijn aanblik even grijs als het licht
van een gesloten mijnstreek
- waar onzichtbaar littekens zich
in donkere gangen als versteende navelstrengen
dwars door de leeggeroofde aarde
zwartommuurde wegen banen -
gevallen maar niet gevloerd
verdoofd en schijnbaar zonder levenssap
wordt nieuw leven voortgebracht…
Muren van niet thuis
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
527 zag de grauwe vensters
in muren van niet thuis
een straatlantaarn
donkerde de chaos in
schijnbaar verlaten huis
toch klop ik aan
in licht verwachten
de voordeur kraakte
in het openen na
zoveel stille nachten
je blik weerkaatste
in de schemer van de trap
ik had de eerste stap gezet
jij wist mijn gevoel jouw hand
vond feilloos snel…