2007 resultaten.
Ommezien
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
556 volgens de Grote Bosatlas
heeft een bestemming twee
plaatsen, heen en terug, op
Street View is daarvan niets
terug te vinden, misschien
zijn we voorbijgegaan zonder
er bij stil te staan, hangen
natte sneeuw en kale regen
met hoofden uit het raam,
gewoon, voor de volledigheid
onze beide stipjes hebben nog
één lege witte vlakte te…
Avondwake
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
836 Praten met mijn vader
Luisterend naar zijn zoon
In de stilte van de nacht
Zo intens en ongewoon
Verhalend over dingen
Die voor ons bijzonder zijn
Zittend bij elkaar
Soms rechtlijnig overal tegen
Vaak wel op één lijn
Pratend met mijn vader
Ook al is hij jaren dood
Van hem mag ik klein blijven
En hij blijft altijd groot…
In mijn gedachten
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
565 In mijn gedachten.
Kom je nog steeds bij me zitten.
En leg je je hoofd zachtjes tegen mijn been.
In mijn gedachten.
Omhels ik je nog steeds.
En voel jij je geborgen.
In mijn gedachten.
Hebben wij nog steeds eindeloze gesprekken tijdens onze wandelingen.
En koesteren wij onze verbondenheid.
In mijn gedachten.
Zitten wij nog steeds naast…
Romantikuss
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
649 Laten we de tijd die ons rest nog lekker genieten van elkaar
Eén handschoen, dik gemis ook ijskoude handen koud harteke.
Welke romantikuss
Geeft hier geen gevolg aan?…
Adieu
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.137 wanneer opnieuw een mens je verlaat
en stilte je bedekt
dan is het alsof de zon
nooit meer zal schijnen
de eenzaamheid
een krater slaat
dat gat zal nooit
meer sluiten
de pijn niet meer verdwijnen
en het gemis
vreet zich een weg
door de paden
van herinnering
naar buiten
en ik huil…
elkaar schrijven
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
508 de stilte kruipt
in de muren
ik krijg witte
handschoenen aan
ik weet niet meer
wat er gebeurt
ik voel de harteklop
van het leven niet
laten we elkaar schrijven
dan zien we elkaar…
sindsdien
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
473 wat is overgebleven
van weerzien en wederhoor
sinds grijze regen de periode
die we 'voorlopig' noemden in
hemelwater verdronk
het hart meer heeft gedragen
dan 'n kinderhand aan knikkers
honger is gevoed met ontberen,
eenparig in rechte lijn
volkomen voortdurend,
nergens halverwege
terwijl leeftijd passeert
en onze ogen dichten…
ver weggestopt
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
555 vanmorgen stond ze op
ze had een goed gevoel, want
wetend dat geliefd zijn niet
vanzelf gaat
sprong ze over pijn
gewoon niet er aan denken
schenkt de beste troost vandaag
al had ze graag veel meer
dan wazige verbeelding
rond een oud portret gehad
traag vergaat
de tijd
dat onoverkomelijke respijt
tot ooit, waar nooit
niets meer…
Ja, dat doet een droom
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
940 Ja, dat doet een droom,
ik voel iets dat er niet is –
er niet meer is: jij.…
de blauwe reiger
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
551 Ik lig te bed en luister
naar het hozen van de regen
op de brug.
Het lijkt wel sinister gefluister,
ik streel de kat op haar rug...
Een late reiger is opgestegen
uit zijn nest in een els aan de vaart
en daalt nu met diepe vleugelslagen
zijn vlucht is de vangst immers waard.
Majesteitelijk maar zonder veel luister
zet hij zich naast…
Abracadabar
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
409 Ik kom je nog een keer proeven
in het geroezemoes van de avond
aan de Abracadabar, het ruikt er
niet zoals toen, maar zoals jij
boven alles uit bloesemde
zo zingen de zinnen rond
die zich in mij vlijen
tot wij twee straks overblijven
en samen naar huis gaan
Ogen, lippen, borst en buik
tranen om stoere zelfspot
ik leg alles in de schaal…
moment
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
583 de wind
laat rimpels
achter op
het water
het is dit
ogenblik
deze stilte
waarin ik
je vind
jij bent
zomaar
even bij
me terug…
[ Winter in mijn tuin ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
334 Winter in mijn tuin:
witter zonder voetstappen –
naast mijn voetstappen.…
het hart uit het lijf
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
418 verborgen
in het slib
op de
bodem van
de rivier
raakt het
water je
soms aan
het slib
omklemt je
moeiteloos
als een stolp
een gesloten
huis onbewogen
in verstikkende
duisternis
hoe blaas ik
lucht door de
loden hemel
hoe lijm je
verscheurdheid
hoe vind ik
je hart
opnieuw…
[ Morgen kom jij weer ]
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
423 Morgen kom jij weer
terug, of later, of nooit --
nooit verlaat je mij.…
[ Ik lig te woelen ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
495 Ik lig te woelen,
ik wil het warme laken --
tot jouw lijf maken.…
Misschien nooit meer
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
436 Ze bedoelen het goed
maar het is moeilijk
om gezelschap te zijn
en zelfs dan ben ik alleen
zonder jou
morgen kom je misschien
nooit meer thuis
uit het ziekenhuis
Ik heb geen rust
buren bellen aan
tussen de bezoekuren
ze willen iets doen
en iedereen vraagt antwoorden
die weer een dag geruststellen
Ik word bewonderd
ik ben…
Omdat het zo is
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
371 Verbroken contact, wat kun je
erover zeggen, moet je het
hebben over het gemis?…
In mijn bloed, door mijn hart
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
409 Jouw leven ruist nog
in mij, in mijn gedachten
denk je met mijn vragen mee
hoor ik uitspraken die je ooit deed
.....Jouw leven ruist nog
.....in mij, in mijn gevoelens
.....beweeg je met mijn bloed mee
.....voel ik je stromen door mijn hart
Jouw leven ruist nog
thuis, alsof je aanwezig bent
de warmte van jouw lichaam
ergens tastbaar…
Buitenzorg maart 1942
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
486 de loden zwaarte
van angst in de
doodstille kamer
verspreidde de
lucht van azijn
papa staat stil
het kind ziet
een koffertje
in papa’s hand
wat gebeurt er
papa buigt zich
de koffer valt uit
zijn grote hand
hij neemt het kind
in zijn armen
mijn kind mijn kind
fluistert hij papa’s
haren kriebelen
hij omhelst de moeder
van…
Love of my life
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
528 Met het hoofd geheven,
Vol tegen de wind
Schijnbaar verder leven
De ratio die wint
Geen traan, maar dapper,
Het gezicht is afgewend
Gaat de tijd steeds rapper
Maar niemand die mijn ware kent
Toekomst aan de horizon
Hart nog in verleden
Dat wil terug als dat nog kon
Geteisterd wordt de rede
De rede die het verliest
Van immer bonkend…
Het verkeerde verhaal?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
412 Vroeger moest ik wennen
aan mezelf, wie ik was
op filmpjes van mijn moeder
nu aan jouw stem, aan jou
levensecht lachend alsof
je in de andere kamer bent
terug uit het verhaal
waarin ik achterbleef
Het is zo voorgoed voorbij
ook als jij samen met mij
terug zou horen en zien hoe
het was
en evenmin zou begrijpen
dat jij daar toen…
Dat ik je mis
netgedicht
2.6 met 15 stemmen
550 Wat je doet of voelt
ben ik er altijd voor jou
levend in ons hart.
Dat mijn gedachten en gevoelens zich laten
meestromen op de golven van het leven in een zee van
eenzaamheid tegelijk hangt er een sluier van stilte boven het hoofd
waarin jouw blik, stem tot zelfs jouw glimlach op je mond zijn geabsorbeerd.
Al ben ik omringd door mensen…
gedragen om niet te vergeten
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
492 ze draagt een kistje in haar tere handen
dat een aandenken aan haar man bevat
de winter had hem dit jaar beet gehad
haar woning zou ze spoedig verpanden
het open terrein droeg nog hun stappen
en maakte zich op wat werd uitgestrooid
ze voelde zich ellendig en berooid
het alleen zijn was nog niet te behappen
wat goed en leuk was ging helaas…
nacht
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
410 onder gewicht van wolken
vluchten woorden over verre huizen
in deze nacht van slaap en stilte
een nacht als geen andere behalve
ingekeerde krabbels in mijn schrift
de lege plek in het bed…
Omdat ik je mis
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
507 Er is nog zoveel te verhalen
Verder dan gepraat
Maar ik ben alleen op straat
En kan liefde slechts vertalen
Neem nu deze dag
Sneeuwklokjes zon en noordenwind
Het voorjaar dat openlijk begint
Terwijl jij het niet beleven mag
Ik spreek ronduit
Al hoor je ’t niet
Het moet geduid
Men noemt dit verwerken van verdriet
Het is een gezamenlijk…
Uitnodiging
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
484 Vandaag schijnt volop voorjaarszon
Jouw stoel hoeft niet naar beneden
Het is voltooit verleden
Dat zo niet anders kon
Iedere dag is vol muziek
Die slechts gedeeltelijk heelt
Omdat zij niet meer wordt gedeeld
Een mix van vreugde en tragiek
Dit is wat ik noteer
Opdat jij hier verschijnt
Beter weten doet te zeer
Beseffen dat je weer verdwijnt…
Wandeling
netgedicht
4.4 met 17 stemmen
558 Het is eenzaam wandelen
Zonder zon
Zonder maan
Overdag is het mistig
In de nacht koud en grijs
De boom laat zijn takken hangen
Hij weet waar jullie zijn
Niet bij mij
Niet meer bij mij
Kwispel nog één keer mijn wandeling
Kwispel al mijn wandelingen
Zoals jullie altijd hebben gedaan
Loop mee met mij
Voor altijd aan mijn zij…
ontbreken
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
560 aan de gerafelde kant
danst de wind
wiegt het licht
een langzaam
veranderen in aarde
het zachte breken
naamloos verborgen
in een lange winter tussen
alles wat duister is
deze stilte heeft stekels
een verdwaalde dichtregel
glijdt langs het venster…
nooit meer
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
612 hier in dit oude huis
val ik altijd maar
uit het paradijs
hier nu in dit koude huis
waar de houten deur
slechts kreunen kan
waar ik altijd maar
wacht roerloos wacht
op jou
hier in dit lege huis waar ik
altijd maar zing
tranenliedjes voor jou
hier nu in dit koude huis
waar liefde als een schim
altijd door de kieren schemert…