33618 resultaten.
Anselmus
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
1.151 Op het tuinfeest van de paters
werd met doppertjes gegooid
broeder Anselmus begon
en mikte op het glas in lood
maar niet veel later toch gericht
op broeder Karel zijn gezicht
die lag te slapen als een bakvis
op de grens van half dood
maar ondertussen alles ving
wat hij met klappertanden sloot
En broeder Anselmus genoot
lachte zijn oude…
Amoureus liedje (Ai, schone dochter blond)
poëzie
3.8 met 4 stemmen
4.842 Paai* toch mijn groot verdriet en wil genâ* gebruiken,
O schone, die mijn ziel volkomelijk bezit,
Geef mij de bloemkens weer die zo zoetgeurig ruiken,
Geef mij haar oude kracht, haar leven en haar pit.
Mijn ogen zijn verstaard*, met schimmer* blind geslagen.…
VRIJE NADAGEN
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
536 Keizer Karel de Vijfde moest veel lijden
en tobben wegens tergend rijksbelang.
Arbeid bij levensavond mocht bevrijden.…
De kunstcriticus 4
gedicht
3.1 met 15 stemmen
8.976 De schilderijen van Karel zijn
sterk. Ruimtelijk, Decoratief.
Mooi van kleur. En met fijn,
met echt beeldend vermogen
geborsteld en gepenseeld.
En wat is er met de compositie?
De compositie is origineel.
En de etsen van Gerrit en Japik zijn
mooi in zwart wit verdeeld,
gevoelig van lijn,
hun droge naalden zijn als fluweel.…
TE LANG DOORZETTEN?
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
545 Luid galmend feest schittert bij de kroning
van koning Karel, gesteund door handen
ener leidsvrouw, die in zich voelt branden
de voltooiing van nog komende zending.
Kon de vorst niet tot de heldin spreken:
"Mijn redster heeft een wondertaak volbracht;
ze mag terug naar d' eigen boerenstreken?"…
Nieuwsgaring
snelsonnet
4.0 met 9 stemmen
1.253 Het nieuwsjaar kent zijn slappe perioden,
Dan komen journalisten nieuws te kort.
Vandaar ook dat men zich dan gretig stort
Op een lokale ramp met tal van doden.
De radio, de beeldbuis en de krant
Zijn dankzij Volendam weer uit de brand.…
Van Dale
snelsonnet
3.4 met 8 stemmen
1.276 Veel Oost-Germanen hebben zich beklaagd
dat de redactie van ons dictionaire
het volk discrimineert dat ooit met flair
Romeinen en Carthagers heeft belaagd.
Vandalen zijn het namelijk luidruchtig
oneens met de omschrijving "vernielzuchtig".…
Voelspriet
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
597 Weet het even allemaal niet meer
Plots vindt één iemand me zo waardevol ook erg fruitig.
Jaren mijn gevoelens onnatuurlijk onderdrukt, hield ik niet vol
De ware vrouwelijke feelings falen wel erg zelden.
Nooit meer wat verwacht, gewoon alles aanvaard
Wie net niets meer verwacht en goed doet wordt waarlijk beloond.
Hoog oplaaiende passies…
BELGENMOP
snelsonnet
2.6 met 12 stemmen
2.677 Jan Peter keek er nauwelijks van op,
toen hij weer door een Belg beledigd werd.
Die reageren vaker extravert
en Gerrit vond het zelfs een goeie mop.
Al nemen ze ons dikwijls bij de neus,
wij nemen ze niet al te serieus.…
Van baby naar meisje, naar vrouw- naar Oma
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
796 Er was eens een baby, in de vorige eeuw
was gewoon als ieder ander kind.
ze groeide op, met broers en zussen
dat waren er veel!
De kinderen voedden elkander op,
dat gebeurde in die tijd heel vaak
want voor je 't wist, liep
moeder wederom met een dikke buik!
Die baby werd meisje, van meisje snel vrouw
leerde een jongen kennen, er werd gesproken…
Jeugdliefde
hartenkreet
5.0 met 6 stemmen
736 Zo'n liefde,
zo mooi,
zo wonderlijk mooi.
Zo'n kus,
zo zacht,
zo wonderlijk zacht.
Zo'n streling,
zo puur,
zo wonderlijk puur.
Zo'n droom,
zo enig,
zo wonderlijk enig.
Zo'n liefde,
zo stuk,
zo pijnlijk stuk.…
'K zat, jong, graag in mijn perenboom te deinen
poëzie
4.1 met 37 stemmen
2.362 Mijn zomerzon zag 'k in mijn tuinen schijnen,
Zelf in groen licht op wiegelende bank;
Een open schoolraam galmde in zeur'ge klank
Van kale en korte Karels en Pepijnen.
Zo, daadloos, boven 't leven, kijk ik toe:
Mijn wereld ligt in de avondzon: 't wordt laat.
Mij zelf en and'ren heb ik ondergaan.…
een driehoekje wil wat
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
739 het is maar goed
dat de aarde rond is
stel de bol was plat
kaptein karel kortintwant
van ontspanning in het spant
gevoelig voor vagijn en rok
boven dat al voor aanlok
in hemels verre vergezichten
hij voer door zeeën grif
recht toe recht aan
op die ene bodemloze af
om één tel er vanaf te zien
klaar onder te gaan
in een ruimtelijk…
De Grote oorlog (2)-Erneton-sur-Biert
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
581 Karel Adriaensen 26 augustus 1885-24 augustus (?)1914
-----------------------------------------------------
Scheurde een voltreffer
jou aan flarden
en herleidde hij je lijf
tot verloren geraakte puzzelstukjes
à la retraite de Namur?…
Lef
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
478 Iedereen is moedig, echt waar
want alle mensen hebben een hart
waarin vrienden en wensen wonen
en geheimen, en hartstochten
misschien niet alle vier, maar
nooit staan de kamers leeg
Harten kloppen voor hun gasten
en heel het lichaam bestaat
om hen te beschermen
met moed die moet
Dit is een onbekend geheim
dat slechts weinigen begrijpen…
Eenzaamheidshaiku
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
172 Ondergronds beton.
Naakte stroken van zwartgrijs.
Vervreemding en angst.…
Waarom verwijt ge mij
poëzie
3.7 met 18 stemmen
2.744 Waarom verwijt ge mij de paden te verlaten
die, van hun eigen blik verlicht, de mensen gaan,
De zee die klotst om haar zelf- en, zonder baak of bate,
weet in haar slappe kom haar eindloosheid te slaan.
Ik heb geen doel, mijn God, dan van uw wil geboden.
De zee slaat aan de maan de maat van alle tijd.
Ik ga geen wegen dan, misschien, de weg…
De rozen domen en dauwen
poëzie
4.0 met 23 stemmen
4.104 De rozen domen en dauwen
ten avond, vredig-vroom;
er waart een paarser schaâuwe
om de kastanje-boom.
De vijver blankt in dampen;
de troostlijke nacht begint.
- Ontsteek, ontsteek de lampe:
mijn angst ontwaakt, o kind.…
Wanneer ik sterven zal, vol dagen en vol lasten
poëzie
4.2 met 16 stemmen
5.380 Wanneer ik sterven zal, vol dagen en vol lasten,
met, aan mijn tafel, de twee-broederlijke gasten:
Liefde die glimme-lacht en Troost die woordloos treurt,
- zij zien mij beiden aan bij lange wissel-beurt
aan 't laatste levens-maal dat wij gezaêm genieten
en laten, uit de kelk van hunne handen, vlieten
het welkom-water, dat het stof der reize…
Gelijk een arme, blinde hond
poëzie
3.3 met 10 stemmen
2.672 Geljk een arme, blinde hond
van alle troost verstoken,
dwaal 'k door de zoele avond rond
en ruik de lente-roken.
Er waart - lijk om een vrouwe-kleed
waar oude driften in hangen -
er waart een geur van schamper leed
en van huilend-moe verlangen.
En 'k dwaal, een blinde hond gelijk,
door dralige lente-roken,
mijn hart van alle liefden…
Zegen deze avond, God...
poëzie
3.5 met 13 stemmen
2.553 Zegen deze' avond, God: ons handen rusten;
en, kenden onze leden 't kleed der vreemdste lusten
en ons verlangen 't pad van de' ongewoonste waan:
tháns zijn onze ogen moede als van wie sterven gaan...
- Stil-wegend staat Uw leve' op de onbewogen blaên;
om iedre boom-gaard gaat de vrede van Uwe ogen;
en wij, die elke vrucht in onze…
Gelijk het gonzend bliksemen
poëzie
3.6 met 9 stemmen
2.569 Gelijk het gonzend bliksemen van motoren,
waaraan een mensen-wil zich-zelve riemt,
het ondoorgrondlijk- ijle wil doorboren
tot waar de blik van Gods oog doorpriemt;
neen, gelijk licht in licht : gelijk een kaarse
zo karig, dat de zonne haar doorvreet
van 't vroege groenen tot het late paarsen
maar die haar kleinheid onverdoofbaar weet;…
Vervarelijk festijn
poëzie
3.5 met 21 stemmen
2.977 Vervarelijk festijn voor onverzaadlijk dorsten:
zo hebben ze u gekend, bij smaad- of smeek-gebaar,
die, donker van begeerte of heller liefde klaar,
van u besmaald misschien, misschien u tarten dorsten.
o Bralle broeiïng van het schroeiïg-hete haar
dat ge als de kromme vlam van ene toortse torste…
Weer gaat het vege licht der asters bloeien
poëzie
3.7 met 20 stemmen
3.206 Weer gaat het vege licht der asters bloeien;
weer naêrt een herfst. - En dit doorhunkerd hart
waar smokend 's zomers toortse gaat vergloeien,
wordt huiverend, en mart . . .
- Ik, in wiens hand de zoele vruchten wogen
maar wie de zoen ontzegd werd van de beet;
die, naar 'k u weet, o herfstig mededogen,
me des te allèner weet;
eeuwige…
WAT IS HET GOED AAN ‘T HART...
poëzie
3.8 met 34 stemmen
4.531 Wat is het goed aan ‘t hart van zacht verliefd te zijn,
zijn luimen naar een verr' of naeren lach te meten,
en, te elken avond weer het kommer-brood gegeten,
weer blij te mogen rijze' in iedren morgen-schijn,
deed nieuwe liefde-lach het oude leed vergeten.
Ik weet niet wat geluk is; maar uw schoon gelaat
is kalm, en maakt me blijde, en doet…
Zingen, hoe de donkre wereld
poëzie
3.1 met 24 stemmen
4.292 Zingen, hoe de donkre wereld
zijne ronde reize gaat;
zingen 'lijk de merel merelt
'lijk de nachtegaal, die slaat;
Zingen, blind, 'lijk vóór alle eeuwen
't laaien van 't onnozel licht;
zinge' als zon en maan, flambeeuwen
aan het duisterst aangezicht;
zingen: vreugde en smart, gesmeten,
al wat gloeit en al wat rijt
aan de gapend-geer…
GIJ ZULT MIJ ALLEN, ALLEN KENNEN
poëzie
3.2 met 20 stemmen
3.582 Gij zult mij allen, allen kennen,
maar 'k zal voor allen duister zijn;
want slechts wie 'k van mijn spot zal schennen
zal lichtend van mijn luister zijn.
Slechts wie na de eêlste weelde-spijzen
zal hongren naar mijn schampre smaad,
draagt eens vóór 't aangezicht der wijzen
de plooi der wijsheid in 't gelaat.
Maar hem, die mij niet heeft…
WIJDING AAN MIJN VADER
poëzie
4.0 met 33 stemmen
5.494 O Gij, die kommrend sterven moest, en Váder waart,
en míj liet leven, en me teder léerde leven
met uw zacht spreken, en met uw strelend hande-beven,
en, toen ge stierft, wat late zon op uwen baard;
- ik, die thans ben als een, die in den avond vaart,
en moe de riemen rusten laat, alleen gedreven
door zoele zomer-winden in…
IK BEN MET U ALLEEN, O VENUS
poëzie
3.5 met 39 stemmen
4.484 Ik ben met u alleen, o Venus, felle star.
En, waar 'k vergeefs in mij uw stralend gloeien zoeke,
blijft leeg mijn marrend harte, en bar.
Mijn harde mond is strak aan beide starre hoeke.
Geen vraag. En zelfs wat 't eerst me naêrt en 't laatste scheidt :
zelfs ángst en komt mijn ijlt' bezoeken.
Ik ben met u alleen, mijn ogen droog…
ZEGEN DEZE' AVOND, GOD
poëzie
3.4 met 23 stemmen
3.792 Zegen deze' avond, God: ons handen rusten ;
en, kenden onze leden 't kleed der vreemdste lusten
en ons verlangen 't pad van de' ongewoonste waan :
thàns zijn onze ogen moede als van wie sterven geen...
- Stil-wegend staat Uw leve' op de onbewogen blaên ;
om iedre boom-gaard gaat de vrede van Uwe ogen;
en wij, die elke vrucht in onze…