490 resultaten.
De wijngaard overwoekerd
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
499 een oude lappenpop
is opgestaakt
aan het metalen hek
dat roestig open kraakt
waar ooit het
landelijk odeur
de hoeve welvaart bracht
hangt nu de vuilnisgeur
verlaten is het land
de wijngaard overwoekerd
druiven zuur en klein
toch ooit drie sterrenwijn
het dorp is grijs vervallen
de laatste vrouwen zullen
nooit bevallen hun kinderen…
zon en kou
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
416 De kou kraakt stil,
legt leed bloot, kil.
Geen droom, geen list,
sneeuw bijt, en is.
Soms sjokt een gek
tegen de stroom,
zijn lach: een streep
in ’t witte doom.…
Vaakbeestjes
netgedicht
3.1 met 12 stemmen
1.555 In jouw ogen zijn, verdrinken
zinken naar de bodem waar
kalk en zout conserveren
schelpdieren, anemonen hechten
Draai om vrouwen van Lot
bedek de ogen, volg of versteen
zie geen meteoren brandend dalen
onmensen smelten in de straten
Massief blijf ik bewegen en jij
kraakt steen, verkruimelt mij
krakend tussen de vingertoppen
van duim…
Mooi
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.415 In het lover zingt de eerste vogel
En een bries vertelt me een vreemd verhaal
Over stilte en over vriendschap en
Over ijs dat kraakt.
Je bent mooi
Zo mooi dat ik je niet raken kan
Maar dat hoeft ook niet
Want door jou wordt telkens weer
Een dag gemaakt.…
Huilden ontroering
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
491 zij streek muziek
maar snaren
ontstemden de noten
klankkast en
strijkstok kraakten
ongelezen bladmuziek
vaak hebben wij
van haar weergaloos
subtiele touche genoten
maar nu was er geen
moment suprême
in droevige dissonant
geen plezier
een symfonie van
verfrommeld papier
zij heeft zich
hernomen in een
gepassioneerde prelude…
Door weer en wind
netgedicht
3.9 met 51 stemmen
3.984 onder glad gereden banden
van een aftandse tweedehands fiets
kraakt aangevroren dauw
koude vlagen uit het oosten landen
straf op pasontwaakte wangen
wind en weerzin spannen samen
tegen verkleumde benen zonder kracht
tot over de neus gestoken
in een warme das en winterjas
drijven gedachten verlangend af
zoekend naar de zomerzon
die…
Sonnet in E mineur
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
792 ik heb zojuist een sonnet gemaakt
maar 'k moet nu vreselijk balen
omdat het aan alle kanten kraakt
wacht, ik zal de critici gaan halen
ik lig helemaal in de knoop
want wil ik het vaster trekken
met voeten jambes en een rope
zal het mij vast en zeker nekken
boor mij niet zomaar in de grond
met uw vlijmscherpe spade
maar brei voor mij…
verbinding
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
567 Tegenwoordig liggen de verbindingstekens
weerloos open
veel wind tussen de passanten
gezichten onder een witte ijslaag
dat vriest dat kraakt
bewegingsloos de tongen kapot
taalkundigen die zwaluw worden
en hun winterpak aantrekken
Het kwijnt en rot traag aan de nerven
van de woorden
huizen worden vergeten
takken tot blad straten tot…
Een ledenpop en harlekijn
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
616 een ledenpop en harlekijn
nog kraakt de speeldoos
het refrein uit vroeger jaren
dagen op de zolder
van de tijd gedroogde appels
verse melk bij het ontbijt
een moestuin waar de
struiken afgedekt met net
hun vruchten toonden aan de zon
wij de rechte regels
opgebonden bonen zagen
en niet snapten wie dat kon
het paard en koeien in de…
Eindeloos....
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
907 In een ander vertrek,
tikt het glas en kraakt..
haar adem verstomt, magie ontwaakt
in het holst van de nacht
stroomt energie en kracht
dwars door het leven heen
hij is daar,
hij laat haar niet meer alleen.…
Stemmen in de nacht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
549 STEMMEN IN DE NACHT
De wind laat zich horen
vermaalt de rotsen tot fijn gruis
wat ruw was, wordt glad en ruist
boombladeren ritselen geluid
Mensen gaan slapen
melodieus snurken van akkoord
Een los luik antwoordt
is beveiligd met een vloek
Even later, twee stemmen
dan kraakt een koperen bed
De wind kalmeert, ontspant
bereidt zich voor…
Artrose
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
617 Toen ik vanmorgen in de spiegel keek
en een kop zag die niet meer op mij leek
in mijn rug de pijn van mijn graat gleed
mij onderin verlamde, naar voren trok
zodat zelfs mijn onderbuik meedeed
mijn knieen in luid protest kraakten
bij het hurken op de plee
ik mijn vuist balde waardoor mijn knokkels ontploften
mijn armen niet omhoog wilden mijn…
De Melkwind in mijn hoofd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
372 's Nachts valt het me aan
een vaag, melkwit besef
dat rondtolt in mijn droom
als een tornado om mijn huis
kolkende herinneringen
houden me wakker, eeuwen
aan wijsheid doorstromen mij
om niet verloren te gaan
's Ochtends schommel ik
peinzend op de veranda
er kraakt waarheid
in het hout, het begint
te zingen als hemelse harpen
een Melkwind…
Vandaag de werkelijkheid
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
568 oorlog, de kleine grote
drama's om te gedenken
mijn kinderen horen ze maar half
door het bombardement van beelden
van oorlogen ver weg
dagelijks in het nieuws
dus
spelen we vandaag de werkelijkheid
om te voelen, te weten
hoe verscheurend het is
ik ben de oma en mijn dochter
is haar moeder, de straat breekt
na een schot, de lucht kraakt…
bloemen liegen lente
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
891 je stoel is leeg
gisteren ligt in
kruimels op tafel
bloemen liegen lente
bloeien uit voorbij
je kraakt in de vloer
zucht bij het
sluiten van gordijnen
laat jezelf verdwijnen
als ik je nodig heb
je leest vragen
in mijn ogen
ziet het onvermogen
om met jou te leven
ik kan je niet meer geven
je hebt vandaag
mijn beeld gebroken…
Raffelende hagelbui
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
365 vlokjes sneeuw
in je herfstkleurig
korte haar
de witte pluizen
die zo op het
kort tapijtje
duiken en zich in
glinsterende banen
onoplosbaar op
jouw huid
wanen in het
bekende spoor
van de vele
vaak vergoten
zilte tranen
jij gaat meer
voor het
knapperend
alternatief van
de raffelende
hagelbui
die onder je
voeten kraakt…
Trouwfeest
netgedicht
2.9 met 56 stemmen
4.160 Op de vooravond na de zegen
afgezonderd in haar kamer
kraakt het ouderlijk huis
wacht zij roerloos op
Middernacht voelt zij
dwars door haar fontanel
een engel dalen vederlicht
in zijn tijdelijk verblijf
Morgen loopt zij in gewaden
zwaar van goud en zilverdraad
eet zij gele met witte
rijst vermengd van één bord
eerlijk alles delen
lief…
De brug
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
503 de lach
op je gezicht
wist wie er
kraakte op de trap
jij had een uitstekend
gehoor voor alles
dat leven bezat en
ooit beweging was
jouw nonchalante
streling over
de stenen van
de muur vertelde
van vele jaren vol
avontuur door
jeugdigen die zo het
volwassen traceerden
waar jij alles
alleen deelde
kreeg jij op tal
van manieren…
Ijsde doorzichtigheid
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
438 de noordoosterhoek
droogde overtollig vocht
in scherpend zicht
winter helderde
hoog in het diepe blauw
waar kou nog
amper condenseerde
het wit van wolkjes
verdween en in de
legitieme uitstraling
verscheen de eerste vorst
hij ijsde zijn
doorzichtigheid
dicht bij de grond waar
dauw zijn druppels vond
nu kraakt…
Nivellerend
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
471 duwde
geleidelijk aan steeds
meer vat op ons kreeg
wat eerst nog
plaagstootjes waren
bleken ineens
heel serieuze gevaren
wij werden
voortgedreven met
intense kracht door een
massastroom vol macht
die nivellerend
zijn route koos
waarvoor leven het
hoofd deemoedig boog
ik zag materie in
het zwarte gat verdwijnen
weerspannig kraakte…
Brechtje (deel 5)
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.883 aldoor had ik hulp
aldoor hielp het me niet
nu ben ik wakker geschud
en zing een nieuw lied
god, wat had ik problemen
die enkel ik zelf zag
de hulp die ik van Brechtje kreeg
gaf mijn hart de genadeslag
want ik werd verliefd op Brechtje
de psychologe die me moest helpen
en onbewust kraakte ze mijn relatie
liet haar woorden mijn hart overstelpen…
Rotterdam-Centrum
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.235 Heb me nog nooit zo verloren gevoeld
Tussen al deze mensen, tussen alle etalages
Weerspiegel ik honderdmaal, maar toch alleen
Grauw middaglicht in de stad
Een verre klok slaat zwaarwichtig de tijd voorbij
De stad kraakt en zucht, vervuild sluit zij zich
Blinden rollen ratelend dicht
Verkoopstertjes kwebbelen de tram in
De avond valt in…
Voorjaarsoase
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
522 ik heb ze zien rijden
stoere mannen van weleer
beijsde baarden en haren
blik op oneindig en meer
langs berijpte rietkragen
kraakte vervaarlijk het ijs
spiegelde zwart dat de
immense diepte aangaf
het lijken wel dromen
uit mijn subtropische tuin
waar op beschutte plaatsen
al even de lente wil zijn
het sombert in deze
donkere dagen…
Bevrijding gemist
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
1.114 Schuilend voor de zon
Sloeg de angst toe
Door hard weg te lopen
Sloeg de soldaat hem
Zijn botten kraakten
Zijn bloed vloeide vooruit
Zijn adem staakte
De bajonet ontkoppeld
Het geronnen bloed
Vervaagde in vergeten
Na die laatste oorlogsdag
Zijn leven sloeg geweten
Zonder bloed en adem
Begraven in de aarde
Tot de jongste dag
Die…
doordraven
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
756 de taal kraakt als een houten vloer
ik loop er voorzichtig overheen
en probeer... maar val er doorheen.
houtrot dus, slechte constructie
een vergissing in houdbaarheid.
Ik had het moeten onderhouden,
nu lig ik beneden op mijn gat
in de woonkamer.…
Het roestige weerbarstig zijn
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
446 er zit traagheid in de tijd
het roestige weerbarstig zijn
kraakt en piept een
al reeds lang vervlogen lied
niets gaat meer gesmeerd
norm en waarden worden
vluchtig aangeleerd
in honger naar succes
stress en haast
jagen op seconden in
het krakkemikkige contact
op oog en hand wordt niet gewacht
pas als het opwinden is afgelopen
omdat…
WINTERSLAAP
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
868 Als je hele leven kraakt
een halve dood je raakt
voel je dan gerust alleen
met d'winter om je heen
denk maar niet aan d'lente
doorgaans kort van lengte
denk maar niet aan d'zomer
die maar niet wil komen
denk maar niet aan d'herfst
die 't beetje zomer bederft
denk maar niet aan denken
laat slaap uitkomst schenken
beleef je eigen winterslaap…
Zaailing van zwarte grond IV
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
866 Brechtje zoog zich
aan haar borsten, de kaakjes geklemd
rond rode tepels, stalen de ogen
ongetemd het licht van valse vorsten
die in blinde woede het gepeupel
door het hengstenpad joegen
kreupel geslagen braakte Krelis
zijn gif op het ritme van de roede
de lucht verdonkeremaande
zwarte raven op hun onheilsvlucht
terwijl bliksem de aarde kraakte…
Herfstsonate
netgedicht
4.5 met 28 stemmen
1.266 die hier en daar wat strammer past
het durft behoorlijk hard te kraken
als botjes draaien in hun kom
van ’s morgens al bij het ontwaken
de dokter noemt het ouderdom
ik noem het kunst, een soort talent
mijn innerlijke componist
mijn nek, mijn rug, mijn ledematen
elk bot in mij een instrument
als ’t kouder of als ’t vochtig is
dan kraakt…
Een wereld zo dichtbij
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
469 gordijnen bewegen
zonder lichte tocht
het tikt en kraakt
waar je ook gaat
beladen is de stilte
met een hoge toon
herkenbaar zijn wat
elementen uit een droom
er is aanwezigheid
in het wachten
met ingehouden adem
voel ik gespannen krachten
nog kan ik niks raken
heb geen mogelijkheden
om contact te maken
met een wereld zo dichtbij…