779 resultaten.
in zaad weerkiemt het leven
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
793 je loopt
door wilde bloemen
streelt hun kleur
en buigt je om
de geur te ruiken
omvat ze
met je hand
het tere groen
dat bloeit om
hoger op te komen
naar het blauw van
hemel reiken dromen
voor een beter nageslacht
in zaad weerkiemt het leven
dat zij hebben doorgebracht…
het veld dat kiest
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
294 in een veld zonder grenzen
waar het licht aarzelend valt
lopen mensen met lege manden
sommigen bukken
rapen moeizaam glinsterende zaden
hard als steen
scherp als inzicht
ze wegen zwaar in de hand
maar groeien langzaam
tot bomen die schaduw geven
anderen laten de wind hun werk doen
staan stil
mond open
en slikken wat voorbij waait
pluizig…
Omgangsregeling
hartenkreet
2.1 met 14 stemmen
1.216 Hij stortte volgens 't reglement
tevoren geld en dan z'n zaad.
Als allerminst afschuwelijk
ervoer hij die girale seks.
Hij had een sprookjeshuwelijk;
z'n echtgenote was een heks.…
Gespaard
snelsonnet
2.5 met 11 stemmen
4.773 En ook al is minister Zalm dan kwaad:
Zelfs hij verkiest zwart geld boven zwart zaad.…
Overgang
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.276 Eens groeizame aarde
zaden in haar schoot
wassende loten
wuivend in avondrood
Het oogstfeest nadert
uitgerukt haar kroost
onrijpe gewassen
op tijd geloosd
Decennia van vruchtbaarheid
in jaren verloren
‘n tanende levensstroom
in droogte bevroren…
Ontkiemend zaad en niemand weet hoe
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
835 Ontkiemend zaad
en niemand weet hoe:
donker in 't duister
van de aardeschoot,
maar springlevend
en groot in kiemkracht
niet te stuiten.
Dit leven een wonder,
vanbinnen en buiten;
de liefde een kracht
die de dood zal trotseren,
een hoop die niet sterft
voor al wie wil horen:
alles wordt
weder
geboren.…
lente
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
757 De zon is eindelijk terug van weggeweest,
wel een beetje bedeesd
kijkt ze naar de zaden op de grond,
ze voedt ze met haar stralende mond.
Ze neemt hen, in haar warme armen
ze bloost en zoent hun knopjes,
die worden bloemenkopjes
strijdvaardig als ze is
gaat ze de aarde verwarmen.…
Kwam ook stilte mee
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
465 heb geploeterd
het zaad gezaaid
de bloemen op zien komen
geoogst
de vruchten waren
mooier nog dan in mijn dromen
maar met
die rijkdom
kwam ook stilte mee
die de voldaanheid
afbreuk deed met vragen
twijfel aan mijn ziel liet knagen
wat moet ik
met die bloemen aan
zijn zij de reden van mijn bestaan…
Zintuiglijk beleven
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
664 mijn ogen tranen
en de lucht is vervuld
van zoveel bloesem
de wind jubelt om mijn oren
brengt het zaad
bevruchting en leven
ik nies in een wolk
van kleuren
die de velden verspreiden
ik vervloek de maaier
en prijs de wilde bloemen
die mijn ziel ontroeren…
Disparu
netgedicht
4.6 met 16 stemmen
808 ergens moet je beginnen
met verdwijnen
in geschriften
ik probeer mijn tuin
waar de hondsdraf
aardbeien vergaloppeert
er is echter altijd
dat stokje
omringd door
narcissen dit jaar
en uitgerekend nu
loopt het zaad
van mijn koffieboontje voorbij
met zijn vriendin
ik ben nog niet beneden
of ik wil alweer naar boven
naar binnen…
Bloei maar
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
653 heb ze geplant
dichtbij en
in het verre land
zaden die
voornemens dragen
uit mijn rugzakje staken
in het zand
bij duinen en strand
waar zee ze drenken kan
in de zwarte aarde
van het binnenland
op heuvels zonnigste kant
ik zal ze verzorgen
mijn voornemens op rij
bloei maar dan kan ik ze voorbij…
Helm
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
504 Defensie zit al tijden op zwart zaad
Dus in geval van nood gaan onze troepen
De vijand vloeren door 'Pang-Pang!' te roepen
En hoofddeksels zijn schaars voor Jan Soldaat
Al fluiten straks de kogels om mijn oren
Ik ben gelukkig met de helm geboren.…
alles blijft hier
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
475 van de stad
naar het
platteland het
is maar één
dag reizen
hiervandaan
de woorden ze
zijn anders hier
in het dorp
zoals de zaden
overgeleverd
aan de genade
van windvlagen
waterstromen
warmte en kou
liggen ze op
de plek waar ze
ooit zijn beland
niets raakt zoek
alles blijft
anders hier…
Vogelverschrikker
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
708 jij snaak
je staat daar weer
twee heren dienend
op je staak
je werk voor groen
de zaden en het vogeltje
is liefdewerk veel plezier
de roofvogel
in onvoorspelbaar duiken
de grijpbare prooi
met brede armzwaai
onthouden
is je eigenlijke taak
jij snaak…
Imbolc
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
534 Geduldig wachten wortelstok,
zaad en bloembol;
slapen vleermuis, korenwolf
en egel in hun hol;
in stilte groeit het lam
in de ooienschoot;
enkel het sneeuwklokje
geeft zich voorzichtig bloot.…
naamloos
netgedicht
4.2 met 21 stemmen
1.738 daar waar bomen langzaam sterven
stikkend gras van kleur verschiet
zal de mensheid onkruid erven
omdat het zaad geen wortel schiet
daar waar mensen eenzaam sterven
stikkend in hun eigen leed
zal men zwarte kruisen verven
omdat niemand dan nog namen weet…
Berusten
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
701 Kalm legt de diepe zee
zich neer naast duin en
boterbloemenvelden
akkers met aaneengeregen
zaad liggen geduldig tussen
sloten vol verleden tijd
van bovenaf gezien een
lappendeken anders lopend
was het toch gelijk gebleven
in een aangepast patroon…
Rijpen in de schaduw
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
758 hier ben ik weer
terug
van weggeweest
was spelend op zoek
naar een andere sfeer
bad mijn muze
opnieuw
kleur te bekennen
of op zijn minst
rijmloze ingevingen
zo te schikken
dat ik mijn inborst
mocht herkennen
de bloesem
was niet inferieur;
van mindere kwaliteit
maar het zaad
bleef ik zelf
het heeft niet
tot…
alweer oktober
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
767 drie haiku's
~~~~~~~~~~~~~~~~
vogels verdwijnen
op de vleugels van stormen
het jaar keert zich om
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
brons, bruin en roodgoud
zon versiert herfstbladeren
zaad draagt nieuw leven
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
de oogst is binnen
bomen schudden hun vacht af
wortels kruipen diep
~~~~~~~~~~~…
Ik
gedicht
3.7 met 13 stemmen
9.275 Misschien
is mijn vader
gierig geweest
met het zaad.
Ik heb
hem nooit
gekend
die man.
Ik heb
nooit
een echt woord gehoord
of het deed pijn.
Om pijn
te schrijven
heb je
weinig woorden
nodig.
-----------------------------------
uit: 'Lunchpauzegedichten', 1975.…
Kind van Sartre
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
703 Hij was met recht het kind van Sartre
In zwarte kleren had hij rondgelopen
Droefgeestige gesprekken gevoerd
En donkere gedichten geschreven
Veel gerookt en nog meer gedronken
De Sartrejaren die volledig aan mij
Voorbij waren gegaan hadden in hem
Alle treurigheid ontstoken en het
Zaad van duisternis had zich weten
In te bedden
Toen…
Vandáág.....
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
455 Vandaag al,
kiemen de zaden voor morgen.
Wanneer we van ganser harte,
onze fouten kunnen áchterlaten.
Wanneer we, vooral vandaag,
het goede hebben vóórgedaan.…
In herfstig rijpen
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
752 mag ik je
een bloem geven
gewoon een bloem
waarin het groen
ook nog kan leven
ze bloeit nog
in mijn geuren
maar jij bepaalt
hoe zij jouw dagen
in gaat kleuren
we wachten
samen op het zaad
van zomers dromen
in herfstig rijpen
zal onze liefde blijken…
MIDDEN DE WINTERNACHT
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
549 midden de koude winternacht
wordt de bedding van mijn hart
door een Kind verwarmd
zijn glimlach zal ik zien
met de ogen van mijn ziel
Zijn Woord zal in mij groeien
door Zijn Geest geopenbaard
en het zaad van gerechtigheid
zal kiemen en vrede brengen
langs alle wegen waar kerstrozen
van liefde bloeien...…
Oude winter, nieuwe lente
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
523 De winter begraven
de lente voelt luchtig
en zwanger van zaad.
Zon van opluchting
maakt een wereld van verschil
het spiedend oog waakt.…
Worteltje
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
548 Jij bent mijn worteltje:
met jou in m’n schoen
krijg ik de wereld,
met jou als zaad
schiet ik wortel.…
Klaproos
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
1.611 De oostenwind verleidt
het zaad, de nacht waakt
over gesloten knoppen
en jij, het landschap
van schoonheid strekt
zich uit over verlangende toppen.
Teder kroon je mij
met je lenteadem, dicht
je ons blad tot het inkt
langs ontwakende nerven vloeit.
Het is je scharlaken kelk
waar mijn bewondering naar groeit.…
Rode keel
netgedicht
4.8 met 13 stemmen
680 geëtste lijnen
vervagen in
loodgrijze randen
van verloren tekens
die scherp snijden
in een voortgezette
levensschaduw
uit ogen
schreeuwt de angst
om het maagdelijk zaad
dat zonder een later
zich uitspreidt over lippen
van verloren strijd
waar schaamte loopt
langs het kwaad
van onuitwisbaar lijden…
Vrij toegankelijk?
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
513 Verdeeldheid zaait zaad
in onveilige thuislanden,
het zal blijven knellen.
Roestige bestanden,
twisten verdonkerd nerven,
worden minder transparant.
Globalisering?
Vensters op een kier, wie
laat de maskers zakken?
De oude wereld haalt
de bruggen op, ademen
onze mussen dan vrijer?…
Vergankelijke kleurenpracht
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
477 de lucht
schrijft herfst
met blauwe kou
nog kan ik
jou bloemen geven
maar het zaad komt gauw
de speelsheid
van de zomer is voorbij
warm en gearmd lopen wij
het volle vruchtenlaantje af
jij stralend met je lieve zonnelach
tussen de vergankelijke kleurenpracht…