298 resultaten.
Herfst sonate
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
706 streel zacht
zonder vragen
wat schaduw
over
blozende wangen
zonsondergang
laat uw fluister
het land
bekleden
met
bloemenpracht
in gouden kleuren
kruidig
pittig zacht
slaap en droom
de nacht
maar begeef u even
in de tuin
waar liefde woont
hoor hoe de nachtegaal
schoonheid
zingt
adem
mijn adem
sluimerzacht…
Fluister
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
524 terwijl de avond struikelt
over de zonsondergang
voel ik me alleen, en zonder jou
stralen de sterren niet meer voor mij
ik val over mijn gevoelens
in een diepe afgrond, verborgen vanbinnen
omdat een nieuw begin verloren is
zonder je ogen om aan vast te houden
soms lijken alle dagen hetzelfde
en voelen alle woorden als een snik
en zonder…
In vogelvlucht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.448 Hij is
het gras,de bomen in de wind,
de bloemen,die je 't mooiste vindt,
de vogels in de lucht
en hun gezang,
de wolken en het water,
zonsondergang.
En hij is ook
de tranen op je wang,
wat later
Hij is
in je herinnering,
in alles wat je samen deed
en deelde,
voor hij ging.…
Het decor
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
568 heb de mooiste
momenten verzameld
uit de kunstschatten der natuur
een onweersslag
wat schuimende golven
door zee aan land gebracht
regensluiers en het
vallen van de eerste sneeuw
zonsondergangen met verdwaalde meeuw
wilde ze delen
met een groter publiek
maar in poseren ontviel steeds de ziel
ik had het decor
van bewegen vergeten…
Een lentedag in januari
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
563 Een zonsondergang tijdens het diner.
Dat verlicht de onhebbelijke calorie.
De dag opent al mijn zintuigen.
Het is een lentedag in januari.…
Droom
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
644 Jouw silhouet straalt bij zonsondergang
gekleurd omwikkeld in oranje satijn.
Mijn getypte zinnen omarmen gedachten
bij jouw hals verstijfde ik door jasmijn.
Regelrecht uit jouw inspirerende hart
betoverd de avondgloed jouw uitstraling.
Jouw silhouet erkent levensecht mijn droom
omdat de klok terug tikt in mijn herinnering.…
Gebundeld
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
512 Het is geen sprong dat ik besteed bij volle maan
om jou te roepen met opgeheven hoofd
maar alleen de zonsondergang kent haar kracht
die de intense band tussen ons uitdooft.…
Zaligmakend
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
443 Zaligmakend noemden
wij onze koosnaampjes
en kusten wij romantisch
onder de prachtige
zonsondergang.
De liefdevolle cirkel
duurde tot diep
in de nacht.
Met zonsopgang lagen
wij in elkaars armen en
werd er een ontbijtje
bij ons binnen
gebracht.
Zaligmakend…
manganiet
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
442 geluk moet wel haast een Vlaams café zijn
met sanseveria’s voor het raam
dan is pech een verweerd bord
toegang een half uur na zonsondergang verboden
er zijn grenzen
het is niet toegestaan alles zo maar toe te staan
er is een begin
zo staat in de rollen van de Dode Zee
tijd is een uitsparing in dood
liefde is een redmiddel tegen eenzaamheid…
De zon in mij
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.335 Jij bent voor mij de zon
die mij doet verwarmen
mijn hart weer laat stralen
liefde komt mij omarmen
Jij schijnt diep van binnen
met een verliefde gloed
stromend door mijn lichaam
ben jij het die mij voedt
Jij schemert in mijn leven
bent mijn zonsondergang
jij weet mij juist dat te geven
waar ik zo intens naar verlang…
woning
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
970 soms is de hemel
met kometen
en eeuwige sterren
mijn woning
dan weer de gouden
zonsondergang
of verre vage verten
omkranst door
stille grijze wolken
het stille ochtendbos
met gouden pilaren
zonneschijn
verre bergen felwit
in donkere omlijsting
van zwartgroene hellingen
het liefst woon ik
in mijn gedichten
omdat de poort daar…
Ik haal adem dus ik leef
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
752 Op foto’s van feestjes die via de digitale weg jouw ogen bereiken smijt ik mijn geluk
Recht in jouw gezicht
Ik leef nog
De straten met jouw naam negeer ik
’s nachts slaap ik alleen want ik ben niet bang
In het donker
Voor spinnen
Mijn banden plak ik zelf
Samen de zonsondergang bekijken is cliché
En ooit bedacht voor op een ansichtkaart…
Voorlezen aan zee
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
473 Vlak boven het water
blijft de zon hangen
De oude mensen kijken
met romantische gevoelens
naar ons op de rotsen
waar we elkaar voorlezen
Zij zien de mieren niet
alleen onze jonge lichamen
en ze denken de hagedissen erbij
Op zee klinkt een misthoorn
maar er is niets te zien
tot ineens om ons heen
de badgasten op de blokken beton
worden…
Witte stilte muziek
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
236 mag ik
een klein stukje
van die warme
hand van jou
als we samen
kijken naar de
horizon om
onze ogen te
laten rusten
van die blikken
vol schittering
en onze warm
beladen reflecties
naar elkaar
ik had je hand
al gepakt
voordat ik hem
zag zoeken naar
zijn al even grote
steun en toeverlaat
in samen stromen
warmte en energie
naar…
onsondergang
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
111 Rivier, zacht van stem,
vloeit traag de oever voorbij,
woordenloos gebed.
Na een lange dag werken
ontvangt mijn geest diepe rust.…
lanzarote
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.245 wandelen
hand in hand
langs het strand
eindeloos
de horizon als doel
miljoenen lavakorrels
rollebollen
in de wind
zachtjes klotst
de branding
het geluid kietelt
mijn oren
het wordt vloed
een rode gloed
de lucht bloedt
hartverscheurend
twee meeuwen
vliegen schreeuwend
de zonsondergang
tegemoet
vakantie
een bewuste vlucht…
Laurierwind
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
777 gisteren
spraken woorden
ze fluisterden soms ook
of misschien werd de wereld
op dat moment wat stiller
er werd bemind, gehuild, gelachen
in jonge en oude, rechte en scheve gezichten
net zolang tot ieder geluid de honger vond
zonder schaduw of verlies van
golvende huid
en ik dacht nog
zou dit nu poëzie zijn
voor of achter zonsondergang…
rode krijtjes poezie
netgedicht
4.3 met 20 stemmen
626 ik zag je dichter het was eind mei
in voorjaarswarme poëzie rijpten je woorden
uit je mond voorbij de zonsondergang
je liet alles dragen in de eenvoud van stilte
je liet je hart fluisteren in de eindeloze
gratie van aantrekkingskracht,wendbaar in toekomst
vederzacht in warm perspectief
zelfs jouw straat staat vol beschreven met liefde
in…
Roze bril
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
711 Daar sta jij bij zonsondergang in silhouet.
Warme natuurlijke schoonheid versterken.
De contouren verklappen jouw schoonheid.
Het avondlicht zet jou in de schijnwerpers.
Door een roze zonnebril observeer ik alleen.
Met lege gedachten of herinneringen van jou.
Warmte voelbaar als ik stilstaand water bekijk.…
Een hallo in tegenlicht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
516 de puzzel bewolkt
die wind en wolken
hadden verzonnen
is niet gelegd vandaag
compact scheren
de stukjes langs blauw
maar zon brandt al gauw
zijn opklarende gaten
lost de volumen op
het enige dat blijft
is het warme vocht als
een hallo in tegenlicht
die langzaam verdwijnt
in een rode zonsondergang
als de wassende maan in een
kraakheldere…
de diepte van de horizon
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.283 je bent langzaam verdwenen
stil uit mijn leven gegleden
zonder een woord te verspillen
was je laatste zucht snel vergeven
de wind heeft je meegenomen
naar een plek buiten mijn bereik
met zonsondergang ging jij heen
dat is nu de plek waar ik altijd naar kijk
want in de diepte van de horizon
daar moet je wel ergens zijn
en al weet ik dat…
zon
hartenkreet
2.0 met 13 stemmen
1.525 Ze laat ons al het moois zien
dat door haar zo mooi kan bloeien
Haar romantische zonsondergang,
haar betoverend noorderlicht,
haar schaduw om in af te koelen
als ik voor haar hitte zwicht
De wereld draait om de zon
En jij bent mijn zon…
Vastendag
netgedicht
3.6 met 19 stemmen
869 Vandaag zeg ik niets
schrijf wat in het zand
laat de woorden verwaaien
wind blijft als water, als stof
Voor zonsopgang eten
tot zonsondergang vasten
op water, lucht en licht
daarna vruchten en volle rijst
Een lied waar de maag van zingt
de rondheid van verder gaan
wachten totdat de slaap
alle gaten en kieren vult…
Ik denk dat ik je leuk vind
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
715 Ik wil een grote bos krullen
en een wipneus
grote, bruine ogen
en een ondeugend lachje
Ik wil een grote bos krullen
die zwiepen
als ze naar me omdraaien
wanneer ze naar mijn hand rijkt
Ik wil een lach met sterren
en billen als de maan
rode lippenstift
alsof de zonsondergang me zoent
Ik wil gegiechel in een rookwolk
ik wil muziek improviseren…
Anne Frank
hartenkreet
1.3 met 3 stemmen
1.086 Kinderstemmen galmen
de stilte voorbij
vullen gapende gaten
van pijn en gemis
niet langer
nacht in de stad
kijkend naar de zonsondergang
wacht ik op mijn droom
een dans van vrijheid
die engelen naar de aarde zond
Mijn dochter zingt in een kinderkoor.…
De jongen, een schaduw
gedicht
3.1 met 38 stemmen
16.784 Hij hurkt bij zonsondergang
in een portiek, neergelaten
op aarde als een spin aan een draad.
Ik zou een requiem willen inzetten.
Er zijn nooit uitspraken over hem gedaan:
hij is dit of hij heeft dat. Bestond hij niet -
toch stokt hij mijn bewegingen.
------------------------------
uit: 'Veerstraat', 2001.…
Met volle passie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
692 Zag ik jou bij zonsondergang.
Wachten met volle passie.
Na een weerzien van één jaar.
Door reuze dalen en schande.
Bracht de liefde ons bij elkaar.
Krachtiger dan de zonnestralen.
Schoot ons vuur door onze ziel.
Zoals het moment op de eerste dag.
Met volle passie dat ik voor je viel.…
jij bestaat
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
708 Hoe kan jij mooier zijn dan een volle maan
En kan jij zo veel warmer zijn dan de zon
Indrukwekkender zijn dan een sterrenstelsel
En adembenemender zijn dan een zonsondergang
Ben je echt of besta je alleen maar in mijn fantasie
Ik weet toch echt zeker dat ik je hier nu voor me zie
Ik wil je niet uit mijn hoofd laten gaan
Ik wil zo graag mijn…
De zee
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
488 Zonsondergang geeft waanzinnig avondlicht.
Rust neemt steeds, meer toe.
De zee raakt langzaam uitgeraasd tot een nieuwe morgen.
Wat brengt de nieuwe dag weer met zich mee?
Daar hebben wij geen invloed op.
Waardig is de zee, geeft vaak nieuwe levendigheid.
Altijd anders en zeer zeker inspirerend.
De zee.…
Herinnering
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
489 Er zijn zoveel zonsondergangen,
zoveel boeken, zoveel steden.
Er is zoveel verlangen
zoveel verleden.
Er zijn zoveel plekken, panden
polders, sloten, bomen.
Ze gingen in je landen.
Ze voeden nog je dromen.
Er zijn zoveel mensen
die je in de ogen zag.
Over al die grenzen
steeds weer een warme lach.…