Netgedichten over haiku

regenpauze prompt in actie de vogels ik ga om brood…

ze stokken ze stokken in je keel de grote woorden en komen in windstilte fluisteren soms aan boord…

o beige kauw ik zie je alle dagen zwijgen wil het doodsgebed maar niet opwellen? #IS #tanka…

Aaneengeregen Liefdescirkel gevangen In vorm van haiku Lente emotie Is ruw ongepolijste Toekomst essentie Zomer verlangen Is rijp en vol belofte Licht en zo krachtig Herfst belevingen Zijn gevangen en oogstklaar Voldragen met kleur Winter beloften Zijn sneeuw en rijp vorst Slingerend met glans Voorjaar herboren Zijn ervaringen…

(tanka) Bosarbeiders zwoegen hard met elkaar, spreken luid, verruimen hun geest; men hoort geen woord over God, al is Hij sterk aanwezig.…

Strijd, oorlog en haat. Liefde en dat wat goed gaat. Dat is wat ik zie.…

Supermaan glinstert toon me jou zelf in het licht vol gereflecteerd…

Zoals een zwerver die dwaalt door vele straten dool ik in mijn ziel.…

Avondglans omhult springbalsemien: zacht purper vloeit samen, verwaast...…

Klimmers verdienen de toegift van de duinen: een wijd open zee…

Die kauwen pikken lustig in de drek, zoeken gezonde hapjes.…

steeds weer de vloer op de eeuwenoude schimmen wisselend van rol in de coulissen stil nog kinderen van de rekening global village tanka…

(tanka) Schuin, maar sierlijk, staan de huizen hier naast elkaar, beelden mijn denken, waarmee ik zigzaggend langs auto's en stoepen heen fiets.…

op de boulevard fladdert een witje tussen de bruintjes…

Beken tintelen vullen poriën op de huid, dorst naar de wortels. Natuur opent zich, stroomgebied in de regen, naakt en verlegen. Deelbare dromen, strohalmen naar de morgen, echoput van geluk? Uiterste balans, onbetaalbaar wat je kiest, taal vervangt het evenwicht. Rivieren vol bloed uit hun beding getreden door het hart gevoed.…

Wij waren er eens Klagenfurth am Wörthersee met dat okergeel…

de kapper weet alles van haar…

onder de parasol drie dikke dames en een slagroomtaart…

Hij staat als was hij blijkbaar onberoerd maar toch huizen er duiven…

Doornen van rozenstruik aureool van geweldloze strijd doopte druppels bloed. Onuitgesproken zoals de noorderwind, zijn tijd liet glippen. De ritmiek van dingen de dood niet te verzwijgen, van het ongeborene. Het bloed stuwt de zon wind verstuift de ballon van glorie baart vruchten in victorie. De dromenklok waagt zich in…

Coach neuriet een lied over Koning van Spanje die hij heeft geëerd (?).…

Het vlas staat in bloei een plek om naar te kijken ik word er stil van…

een wereld van verschil - bronwater drinken of water uit de bron…

hoor wieken op de wind gezet het maalt maar door in de grote zomer stroomt van de steen heel helder wit…

nu ik schelpen raap schroomvallig gebogen zacht ruist zijn stem zoeter…

Het beekje Rosep stroomt tussen uitbundig groen. Libellen dansen.…

Onder blauwe lucht de Oisterwijkse vennen: gordel van smaragd.…

verlost van metaal zal ieder elementje een spoor nalaten…

In 't park verstaan we elkaar met grote moeite: het roekenkoor schalt.…

ik zit op een grote kantelende dobbelsteen ondeelbaar het ogenblik van vallen in de ruimte…