2736 resultaten.
mijn stenen bruiden
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
585 lustigste van allen
is vastgezet in warm asfalt
ze lokken zee
in eb nog heel verlegen
golven samen nieuw gebied
dat met vloed meer kansen biedt
daar ruist de branding
weer het nieuwe lied
van komen en van gaan onder
springtij bij een volle maan
uitgeteld na lange uren
spat wit schuim in op
stenen bruiden in aflopend tij
eindelijk…
Je was het moe
hartenkreet
4.2 met 27 stemmen
3.462 Dat grote lelijke eiken bed
met witgesteven lakens
het veren kussen opgeschud
warme kruiken als reddingsbakens
daarin zag ik je liggen
bleek en rimpelig je gelaat
ogen diep gelegen in hun kassen
geen medicijn wat baat
je borstkas ratelt en rochelt
een laatste adem, diepe zucht
eindelijk je strijd opgegeven
en ik adem...opgelucht…
Vreemde ogen dwingen?
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.352 Ze luisteren niet geen van allen
ze draaien de duimschroeven aan
maar ’s avonds als ze naar bed gaan
en eindelijk slapen,
Dan keert de rust weer en voordat
de ouders zelf gaan slapen, kijken ze
nog één keer of de kleine goed ligt
want dan zijn ze zo lief.…
Zijn ziel
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.315 Te kort duurde de klap,
de voorbereiding ook
Te kort duurde ’t besef,
dat waar ie eindelijk voor koos.
’t einde was, te kort, te snel,
te vreselijk voor woorden
Zijn ziel steeg als hijzelf,
snel omhoog, alsof ie wist
daar houden ze van me!…
Verdwenen
hartenkreet
4.3 met 11 stemmen
1.973 Je hield van mij, dat zei je,
Maar verliet me eindelijk toch.
Je wist niet wat je wilde,
Was onzeker, inconsistent.
Dat ik daarvan de dupe werd,
Is ons allebei bekend.
Ik spreek je vaak dat maakt het moeilijk,
En ook makkelijk tegelijk.
Want hoe graag ik je wil vergeten,
Jouw vrienschap maakt me rijk.…
Is er weer magie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
684 penselen taal ik niet
de messen heb ik opgegeven
het enige wat lukt
is dat ik de verf spuit
verdund met tranen
banen lange slierten
zich een weg omlaag
nog dieper in de put
ik schud het doek om
meer houvast in horizon
te krijgen de echte kleuren
zullen altijd boven drijven
dan is er weer magie
als zacht de stromen mengen
chaos eindelijk…
ZO KAN HET ECHT NIET MEER
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.174 Soms wil je iets dat niet meer kan
omdat de tijd niet was bemeten
van wat je voelt maar niet kunt weten
en vraag je eindelijk:'Wat dan?'.
Respect voor leven en voor liefde
brengt je vaak dichter tot jezelf:
wat in jou zingt in jouw gewelf
lijkt op wat iemand van je diefde.…
het netwerk gloeide
gedicht
2.3 met 53 stemmen
14.477 te zien
uitlopende kiemen
waar je ook ging liggen
flonkerde het
er ontstonden gebaren
uit een rafelige flits
van een vrouw
die lam van de hitte
aan de rand van het water
bij elke ademhaling
zichzelf leek te beademen
als houtskool
drie zwarte vlammen
nu ze de handen in de nek legt
terwijl ze in het water stapt
en je eindelijk…
Sigaret
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
589 Na meerdere malen proberen
kon ik je eindelijk verslaan,
jij rokerig, adembenemende sigaret.…
Einde
hartenkreet
2.9 met 9 stemmen
1.407 Mijn vrienden kan ik troosten, eindelijk wat rust
Het aardse gedoe was echt geen lieve lust.
Vechten, boksen, strijden, het maakte me zo moe
Dus neem ik nu afscheid, geen vaarwel maar een rendez-vous.…
Aankomst
gedicht
2.3 met 48 stemmen
14.188 Zoals men aankomt op een station
in een reiziger uitstapt, met zijn ballast
vastloopt in een passant, dit is
het ogenblik, men is vacant, op slag
beslaat de inhoud het glas, taal past
haarfijn haar mal, niet gemond, ongehoord, totaal
onoorbaar, vlees, zoals het hoort
dat men dit mangat moet instaan, dit niks
moet uitleven in een snik, eindelijk…
Waarom?
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
591 En toch, nog steeds, denk ik,
waarom toen pas, toen ik mijn vleugels eindelijk zou spreiden
toen ik geen enkele uitweg meer zag voor ons beiden
dan uit elkaar te gaan en onze wegen te laten scheiden.
Waarom overweldigde je mij toen pas...met witte lelie- bloemen.
Gaf je mij, met mijn ogen dicht...onverwachte zoenen.…
Oprecht samen
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
811 de dag en de nacht
De natuur heeft het voor mekaar
die is zo puur en oprecht
Gelijk die zon en de maan
want samen zijn ze er echt
De mens is een ander verhaal
ook zij zijn puur en oprecht
Alleen is dat vaak slechts verbaal
te vaak zijn ze samen niet echt
Blijven geloven in het mooie
wie weet komt het dan toch goed
Dan kun je eindelijk…
roze brillen staan me niet
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.054 zijn sensuele mond die me doet
verlangen naar een zoen en misschien
naar nog wel veel meer
En als hij me eindelijk zoent zie ik vanaf
dat moment het leven door een roze bril
hij spreekt van liefde maar ook over
alledaagse dingen …ik denk dat ik van hem hou
hij heeft een plekje in mijn hart
- in mijn leven -
hete liefdesnachten beleven we…
Op het linnen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
602 in sierlijke lijnen
bloemen gestalte gegeven
hoe ik probeerde zij wilden niet leven
krulde in blauw grijs
schuimende golven tegen het strand
het water liep dood in het zand
pas toen de zon ging schijnen
lieten schaduw en licht
op het linnen de zielen weer binnen
stralend ontkiemt het voorjaar
speels bruist de zee tegen land
eindelijk…
Dagdromen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
828 Maar midden in een stille nacht
komt eindelijk die droom aan ’t licht
en als ik dan al wakend wacht
schrijf ik hem midden op de dag
------------- als een gedicht.…
A Suicide Solution
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
828 Leek dan eindelijk gevaar vermeden,
En grootse confrontatie gekomen.
Het verleden continue in het heden gebracht,
Is het ieder mens die anders lacht.
En lachen doen we uiteindelijk allemaal,
Aan het eind van het verhaal.
Ook als er geen enkele uitweg is,
Dan het verdrinken in je eigen geschiedenis.…
Mijn dialoog was schijn
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
528 zij zijn eindelijk geplukt
mijn plastic bloemen
na koesteren en sproeien
begonnen zij in namaak
echt te bloeien
heb met ze gepraat
mijn dialoog was schijn
toch vonden zij het fijn
lieten hun kleuren gaan
weg uit het stofferende bestaan
zag hoe zij verwelkten
het uiteenvallen van kelken
in uitbloei bij elkaar geraapt
als plastic afval…
AFTOCHT
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
837 vrienden en kennissen komen eindelijk los
leuk…
dat ze even geweest zijn!…
Weg
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.047 Het is dat
ene woordje
wat slechts drie letters nietig is
en zoveel los kan maken,
zoveel aan doet raken
Dieper dan verdrietig gemis
Emoties dansen ongeleid
pirouetten in mijn maag,
terwijl haar tranen gestaag
eindelijk samenvloeien met die van mij
Liever
dacht ik aan vrijheid
Losbreken, zwerven en dwalen
op de goede weg,…
Troost te midden van chaos
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
538 serie van vijfentwintig
de laatste met wit dicht geverfd
Van links naar rechts dwalen
het abstracte laten blijven
in een vierkante hoge ruimte
lijnen verbinden de vormen
Een rugwervel van een schaap
waarmee men vroeger bikkelde
kust wordt op zijn kant gezet
het beeld 90 graden gedraaid
Verloren in een groene droom
ontmoeten zij eindelijk…
Geen branding loze kust
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
590 repliek
jij was de vis in het water
pronkte met je kleuren
maar vond nooit rust
er was geen branding loze kust
tot de muren gingen spreken
jij de woorden niet kon vinden
omdat jij jezelf was vergeten
geen zelfbeeld maar
slechts schijn omdat anderen
bepaalden wie jij wel mocht zijn
pas toen ook de spiegel stilte
kaatste durfde je eindelijk…
Ogen vrolijken
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
568 de zon
heeft kleur aan
gezicht en lijf gegeven
ogen vrolijken
ontspanning en rust
ik heb je te lang niet gekust
mijn omarming voelt
de branding van een warme zee
in fraaie overslaande golven
je lach deint langzaam mee
als ik vertel van kou en regen hier
jij uitbundiger over jouw vertier
zo heerlijk dat jij hebt genoten
eindelijk…
RUST
poëzie
3.8 met 4 stemmen
1.668 . -
Nu, wetend dat mijn hart het leven wil
Wordt de oude ontbering eindelijk in mij stil.
Wat mij zo smartelijk gescheiden scheen,
Onrust en rust, ik voel hen beide, in-één.
Dit is de vrede: een diep en helder licht
Doorglanst mijn zacht gepeins, mijn stil gedicht.…
Krolse Katten
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
609 Kan ik eindelijk weer goed slapen
en hoef ik jullie overdag
niet meer vermoeid
aan te "gapen".…
#MeToo
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
782 Na 65 jaren nu eindelijk pensioen.
Maar kijk ik naar het schijntje,
waarmee ik het moet doen.
Dan voel ik uitgeknepen
en in mijn recht verkracht,
genomen bij de ballen,
en halfweg afgeslacht.
En al die viezerikken,
die zitten op het pluche
en zelfs nog durven zingen,
wiej goat nog neet noar huus.…
Het geluid zong
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
748 aangename sensatie
golfde in een zachte
hypnotiserende frequentie
bespeelde het brein
met een rustgevend refrein
het ontwaakte
in lang rustende
altruïstische lagen
van de bezielde natuur
dit was het uur
na eonen verwachting
waarin gods vuur de
schepping ging warmen
met de geboorte
van het zo beloofde
kind waar mee de wereld
eindelijk…
Aristocratische pose
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
385 gespreid in
een aristocratische pose
lange benen
in de bekende stap
voorwaarts klaar
om verder te gaan
donderend liet jij
het gebrul van de massa
over je komen als ultieme
weerklank van hun dromen
jouw trots
en hun wrok hebben
in een weergaloze
manifestatie gezegevierd
nu zijn de straten
verlaten maar in de
huizen groeit eindelijk…
Water als ijs
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
409 ijs
bewoog al niet meer
pas toen de
vroegste ochtenddauw
water minutieus deelde
zag ik het zonneblauw
begonnen handen
aan het kleurpalet dat
luchten weerkaatsten in
rimpelen beweging maakten
waar het leven
langzaam minder
helder werd door het
vertroebelen met emoties
pas na een lange
dag vol stress en haast
heeft water eindelijk…
BIESBOSCH
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
549 water daalt en daalt
struiken worden zichtbaar
en wat overblijft verhaalt
van mensenstreken
de mens versiert
de mens verstiert
met wat hij achterlaat
wat hij is vergeten
het water daalt en daalt
nam het dit keer
maar eens niet mee
ach ze weet de plastic soep
is al dik genoeg in zee *
* 17-02-2020: het water daalt eindelijk…