1567 resultaten.
LAIS CCXCVI
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
425 Fragiele stralen, noorderwind en schriel
de meeuwen krijsen boven 't stort. Nood brandt
in de magen der verdoemden, de kiel
maakt water, het zoute wordt vuur, het zand
verglijdt in de klemmende hand, de wand
stuurt leegte naar de andere wand, niets
houdt nog stand, het licht is van kant, iets
heeft in mij een pop van stro verbrand.
Ik wou je…
LAIS CCXCVII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
448 Door een veld van afgeknotte stengels,
bevroren aarde, lage zon, verblind,
verkleumd, de kraai crowd (ik breek in tengels)
mischief brokkelt af mijn woord, niets verbindt
mijn stelsel nog, eyes break, mijn huid vertint.
Airborne mijn lijf wordt flies files lifes go up
in designated lies, my name's a stub.
Mijn hand crumbles into code, mijn nood…
LAIS CCXCVIII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
430 Ik wil schoonheid schoonheid laten raken
jouw wimpers langs mijn lippen, wang aan oog,
zacht, jouw lichaam zee, jouw lust mijn baken:
beweging is geen doel van een betoog.
Jij bent moment waarin het toen bewoog,
straal waarin het licht zichzelf betekent,
een stroom die in de stroom zichzelf herkent,
parel in de zin van jouw verlangen,
geheim…
LAIS CCXCIX
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
447 Ik ben de bodem die ik niet bereik.
Ik ben het vallen dieper nog in 't zwart.
Ik was een daad, maar smelt als sneeuw tot slijk.
Ik was een lijf, maar ben tot naam verhard.
Ik word gezegd, gezicht, mijn boek is hard.
Wij vinden slechts elkaar in ons bestaan.
Muziek heeft ons met liefde aangedaan,
wij zoeken dat wat nimmer ergens was.
Ik ben…
LAISCCC
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
406 Hun dood is die van vele werelden
kriskras kerven kervend door de harten,
is blijvend deel, leed dat zal vergelden,
aasgaten in de oogopslag, smarten
die verbinden, wonden die verharden.
Sterren zacht en zwart laten zij ontstaan,
stof tot korrels ons in ons vergaan.
Ons is de droeve pracht herinnering,
ons de luister van verdwenen bestaan.…
LAIS CCCI
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
439 Jouw vingers de vlinders in mijn handen,
jouw gouden haar de stralen op mijn wang,
jouw armen omspeling van mijn wanden.
Een onuitroeibare pijn in de zang,
toen en nu, agonie die ik slaafs verlang.
Jij ziet wat jij weet, jij kent wat jij ziet,
ik zie wat ik voel en ik weet het niet.
Vóór dood het raam sluit op dit verlangen,
gun mij…
een lied voor de eik
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
395 als een baken voor de vele reizigers
statisch en fier zijn takken zwaaiend
zijn wortels ankerend in de aarde
groeide hij onwankelbaar ieder jaar
droogte storm en regen trotserend
mooier en machtig krachtiger weer
terwijl zijn fluisterend blad luisterde
naar dat wat de jaren hem vertelden
over wie er in het heden passeerden
wat hun gedroomde…
ode aan de eik
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
426 op de grens van het oude capelle
het stadse dorpje aan den ijssel
waar klaas de kade ooit klinkerde
tot waar hij de bermweg bereikt
die de weg naar schollevaar kruist
stond op de werf van hoogerwaard
op de driesprong van deze wegen
meer dan vijftig jaar het houvast
van de majestueus zwaaiende eik
die van wie hem passeren mocht
steeds het volle…
LAIS CCCXXVI
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
503 is het LAIS die het ziet, haar blanke
vuur van huid verhoogd met manestralen?
zijn het in die wilde baren daar haar ranke
hals, haar ogen die het licht doen dralen
voor het in de nacht verdwijnt? bepalen
achtergrond en kleed 't goddelijke lijf,
en maakt het huis als code haar verblijf?
maakt herkenning voor haar staat wel iets uit…
Het huisje in de duinen
poëzie
3.7 met 20 stemmen
4.645 Hij dacht aan 't broklig muurken,
Dat d'enge tuin omsloot,
En aan de violierstruik,
Die uit de kloven schoot,
En hoe zijn moeder weende,
De avond voor 't vertrek -
Sinds zonk zo menig avond
In scheemring over 't dek.
Hij wreef een traan uit de ogen,
En 't arme kind begon
Een oud vergeten liedje,
Dat zijne moeder kon.…
PENNEN IN PLAATS VAN PILLEN
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.704 zwanger was ik al jaren aan en van die gedachte
zij was mijn getuige op onze partner-registratiedag maandag 22 mei 2006
Zij, 3 maanden zwanger van onze toekomstige dochter Giulia
toen dus mijn vriend sinds 1984 en ik geregistreerd partnerschap aangingen
maandag 13 november 2006, 19.05, de geboorte van dochter Giulia
een wolk van een baby,…
Requiem voor Thisbé
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
840 Beween mij niet om deze laatste bedevaart,
waar door voorzienigheid beschikt mee is gestart,
dat sinds die dag de hemel kleurt met bloedend zwart
En doet vermoeden dat de lucht nu nimmer klaart.…
Waarom Nederland het songfestival gaat winnen.
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
573 Sinds Udo Jurgens heeft er niemand met kwaliteit gewonnen.
Er staan me enkel maar wat Oost Europese wildebeesten voor ogen.
O jee, als ik daar maar geen gedonder mee krijg. Nee, heus ik ben anti PVV!
Gelooft nu natuurlijk niemand meer. Toch is het zo.
Over tooi gesproken, Merci Chérie!…
CORONA-NARCISME, ja, ja, ik was al zo’n digitale narcist!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
535 over me uit
wat mij lief was, wat mij zo dierbaar, wat goed was
de epilepsie-handicap van mijn dochter levenslang
de verkoop van mijn appartement een kriem
nieuw werk vinden gezien mijn leeftijd onmogelijk
het geloofsleven op een heel gespannen voet
ook met de moeder van mijn dochter, onverenigbaar
maar niet met hem, mijn geliefde man (sinds…
Achtentwintig Februari
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
469 en mij
Ik heb getwijfeld of ik het je zou vertellen
Was niet bang voor een “nee”
Maar was er van overtuigd dat ik niet hoefde te snellen
Het liep wel goed dacht ik, ik laat het gewoon uitspelen oké
Je praatte altijd over hem alsof het niks was
Alsof jullie maten waren die alleen in gezelschap van anderen interacteren
Al gewoon vrienden sinds…
Zwanen uit Aleppo
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
481 Het uiterlijk van de vaas rauw en onvoorspelbaar
als leven, zegt hoe een vlucht vreemde bochten
kan maken
gedachten compleet kan ontwrichten.
Zij ogen nu nog dagelijks gips
traag laag voor laag
opgebouwd en ondergedompeld
in een waterbad.
Tij is even kleurrijk als zijn schrijnend relaas
tussen twee polen blijft hij zich stiller bewegen.…
Grietjes Verzuchting
poëzie
3.4 met 14 stemmen
3.282 Ik weet niet — maar sinds ruime tijd
Hoef ’k moeders roep noch tik,
En wie is ’t eerst van allen op —
Het eerst van allen?… Ik!
Dan hang ik water over ’t vuur
En loop wat af en an,
En ’k weet precies hoe laat het is —
Zie ’k LOUW de timmerman.…
Columbus, bij het eerste gezicht van Amerika.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.697 -
Hoe vaak op nieuw het zonlicht scheen,
Sinds 't machtig Spanje aan Palos stranden
In 't wijkend vergezicht verdween;
Hoe afgemat mijn blik ook dwaalde
Aan 't eind der wester hemeltrans;
Maar ach! 't zij Hesper vriendlijk straalde,
't Zij 't morgenrood in 't Oosten praalde,
Slechts golven blonken in hun glans.…
Bij het graf mijns vaders.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.099 Nimmer, dacht ik, ziet mijn oog hem weder,
Die mijn steun, mijn leven was en vreugd;
Hem, wiens liefde steeds zo trouw en teder
Voor mij waakte sinds mijne eerste jeugd;
Die zo gaarne 's levens moeite en zorgen
Torste, indien dit mij verlichten mocht,
En steeds rustloos, van de vroege morgen
Tot de avond, mijn genoegen zocht;
Die me…
Agathe en de Open Dag
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
830 de man trachten te brengen
alsmede aan de vrouw
Zo, en niet anders en aldus
werd gaandeweg geleidelijk
allengs van 't toegestroomd
publiek een kinderhand gevuld
Het oude dorpsplein bij de pomp
op steenworp afstand van de kerk,
waar ooit een hoge sokkel stond
met daarop 't pronte ruiterbeeld
van een der heren ter kastele
Dat sinds…
muis
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
723 eerst siert hij
in beschuiten gebak
dat in roze of blauw
de geboorte kondigt
van het nieuwe leven
dat harten stromen doet
later boezemt hij
in schuur of kelder
zich warm nestelend
tot angst en afkeer
als hij honger stillend
ons de stuipen jaagt
nu trippelt hij
driftig heen en weer
muis aan muis gevangen
in knuis en kolenschop…
hond
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
577 van nature ben ik niet
zegt de wetenschap
aanhankelijk lief en sociaal
door de eeuwen heen
in het script van mijn dna
zijn er fouten geschreven
niet meer of minder is het
aangeboren een beperking
aldus zeggen de geleerden
een foutje in het systeem
die aan baasje en bazin
trouw zich verbinden laat
een open gezicht denk ik
met een zonnig…
LAIS CCCIV
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
438 Opdoemend bevrijding der luchten ziet
de nacht, waarin 'k mij boven zee en land
verheffen kan, jou strelen met dit lied
van git dat in jouw kamer klatert en vlamt
en doeken zet in lichterlaaie, zand
van rotsen maakt, van tongen tentakels
met de kleefgreep van ware verzinsels
die mij gaar binden als sliert op een spoel.
En in de tuin van de nacht…
Caravan dichtbij Saint-Tropez
gedicht
4.9 met 10 stemmen
3.399 Met jou zou ik kunnen wonen in een caravan
waar hij nu staat in Saint-Tropez of ergens vlakbij
en ik zou het daar geweldig hebben: uitzicht op water, op zee,
mijn boeken mee, misschien tekenmateriaal zoals wasco,
krijt en enkele kleurpotloden.
Als je een eind wilt rijden langs de kust op je motor
prima voor mij – ik blijf als altijd thuis,
rammel…
Een nerveuze kok
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
793 Origineel Review van een elektrische kookplaat (met 1 ster)
Altijd bang dat ik iets laat verbranden
Dat ik het fout doe
en dat mensen ziek worden
van mij eten
Of dat de tempratuur
uit de hand loop
En de keuken afbrand
Mijn laast koopplaat voegde
een nare ervaring toe
aan die angsten
Toen de knop opeens los schoot
en er een flinke…
zebra
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
552 statig fier de kop geheven
kleurt zwart wit de zebra
met gerechte rug
zoals zij baken is
van hier naar daar
voor een veilig pad
de aandacht trekkend
lonken lichtend wit
van hier bekeken
daar haar strepen
waar het zwart niet is
aan de overkant
het leven verlangend
leidt zij blind vertrouwd
ons tussendoor de wielen
die verschil maken…
haan
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
556 vurig rood gekamd
wakkert hij de wereld
bij het sterven van de nacht
met gekraaide boodschap
over weer de geboorte
van een nieuwe dag
majestueus deftig
de veren schuddend
poot hij vinnig dan
zijn territorium doorheen
zegetochtig klokkend
de hennetjes lokkend
zijn doen noch zijn laten
sporen het vermoeden
van diep verlangen
naar…
papegaai
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
529 een verfstreek is het
de dagen kleurend
die tong verend
fluitend zijn gezang
van jong tot oud
tot aandacht lokt
stok geketend
om attentie vragend
zit hij kort gewiekt
in goud gevangen
verveeld gekooid
zijn noten snavelend
krauwend snauwend
vermaakt hij het publiek
kaatsend echoënd
wat het gehoor kletst
zich stilletjes vragend
wie…
mus
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
500 luisterend bij het raam
hoor ik in een boom
met op de achtergrond
een ekster schreeuwend
klein een kinderstemmetje
hongerig de ouders bedelen
rond huis en haard zoekend
van bessenstruik tot fruitvlieg
zamelen zij het maal
schichtig naar omhoog blikkend
waar zij in het groen verscholen
hun weerloos jong weten
dat - het snaveltje wijd…
gup
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
458 hartstochtelijk kijken
kinderen klein
het kleurrijk krioelen
dat achter glas
eieren levend barend
miljoenenvisjes doen
vertederd kijken
de eigen guppy’s
ook de ouders groot
die zij kozend lief
uit rivieren hartstocht
het leven schonken
hun telgen kijkend
zouden stilletjes zij
hen vereeuwigen willen
als die missionarisvisjes
veilig…