Alle inzendingen over sinds

1567 resultaten.

Sorteren op:

LAIS CCXCVI

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 425
Fragiele stralen, noorderwind en schriel de meeuwen krijsen boven 't stort. Nood brandt in de magen der verdoemden, de kiel maakt water, het zoute wordt vuur, het zand verglijdt in de klemmende hand, de wand stuurt leegte naar de andere wand, niets houdt nog stand, het licht is van kant, iets heeft in mij een pop van stro verbrand. Ik wou je…
Dirk Vekemans17 februari 2021Lees meer >

LAIS CCXCVII

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 448
Door een veld van afgeknotte stengels, bevroren aarde, lage zon, verblind, verkleumd, de kraai crowd (ik breek in tengels) mischief brokkelt af mijn woord, niets verbindt mijn stelsel nog, eyes break, mijn huid vertint. Airborne mijn lijf wordt flies files lifes go up in designated lies, my name's a stub. Mijn hand crumbles into code, mijn nood…
Dirk Vekemans18 februari 2021Lees meer >

LAIS CCXCVIII

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 430
Ik wil schoonheid schoonheid laten raken jouw wimpers langs mijn lippen, wang aan oog, zacht, jouw lichaam zee, jouw lust mijn baken: beweging is geen doel van een betoog. Jij bent moment waarin het toen bewoog, straal waarin het licht zichzelf betekent, een stroom die in de stroom zichzelf herkent, parel in de zin van jouw verlangen, geheim…
Dirk Vekemans19 februari 2021Lees meer >

LAIS CCXCIX

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 447
Ik ben de bodem die ik niet bereik. Ik ben het vallen dieper nog in 't zwart. Ik was een daad, maar smelt als sneeuw tot slijk. Ik was een lijf, maar ben tot naam verhard. Ik word gezegd, gezicht, mijn boek is hard. Wij vinden slechts elkaar in ons bestaan. Muziek heeft ons met liefde aangedaan, wij zoeken dat wat nimmer ergens was. Ik ben…
Dirk Vekemans20 februari 2021Lees meer >

LAISCCC

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 406
Hun dood is die van vele werelden kriskras kerven kervend door de harten, is blijvend deel, leed dat zal vergelden, aasgaten in de oogopslag, smarten die verbinden, wonden die verharden. Sterren zacht en zwart laten zij ontstaan, stof tot korrels ons in ons vergaan. Ons is de droeve pracht herinnering, ons de luister van verdwenen bestaan.…
Dirk Vekemans21 februari 2021Lees meer >

LAIS CCCI

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 439
Jouw vingers de vlinders in mijn handen, jouw gouden haar de stralen op mijn wang, jouw armen omspeling van mijn wanden. Een onuitroeibare pijn in de zang, toen en nu, agonie die ik slaafs verlang. Jij ziet wat jij weet, jij kent wat jij ziet, ik zie wat ik voel en ik weet het niet. Vóór dood het raam sluit op dit verlangen, gun mij…
Dirk Vekemans22 februari 2021Lees meer >

een lied voor de eik

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 395
als een baken voor de vele reizigers statisch en fier zijn takken zwaaiend zijn wortels ankerend in de aarde groeide hij onwankelbaar ieder jaar droogte storm en regen trotserend mooier en machtig krachtiger weer terwijl zijn fluisterend blad luisterde naar dat wat de jaren hem vertelden over wie er in het heden passeerden wat hun gedroomde…

ode aan de eik

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 426
op de grens van het oude capelle het stadse dorpje aan den ijssel waar klaas de kade ooit klinkerde tot waar hij de bermweg bereikt die de weg naar schollevaar kruist stond op de werf van hoogerwaard op de driesprong van deze wegen meer dan vijftig jaar het houvast van de majestueus zwaaiende eik die van wie hem passeren mocht steeds het volle…

LAIS CCCXXVI

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 503
is het LAIS die het ziet, haar blanke vuur van huid verhoogd met manestralen? zijn het in die wilde baren daar haar ranke hals, haar ogen die het licht doen dralen voor het in de nacht verdwijnt?  bepalen achtergrond en kleed 't goddelijke lijf, en maakt het huis als code haar verblijf? maakt herkenning voor haar staat wel iets uit…

Het huisje in de duinen

poëzie
3.7 met 20 stemmen aantal keer bekeken 4.645
Hij dacht aan 't broklig muurken, Dat d'enge tuin omsloot, En aan de violierstruik, Die uit de kloven schoot, En hoe zijn moeder weende, De avond voor 't vertrek - Sinds zonk zo menig avond In scheemring over 't dek. Hij wreef een traan uit de ogen, En 't arme kind begon Een oud vergeten liedje, Dat zijne moeder kon.…

PENNEN IN PLAATS VAN PILLEN

hartenkreet
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.704
zwanger was ik al jaren aan en van die gedachte zij was mijn getuige op onze partner-registratiedag maandag 22 mei 2006 Zij, 3 maanden zwanger van onze toekomstige dochter Giulia toen dus mijn vriend sinds 1984 en ik geregistreerd partnerschap aangingen maandag 13 november 2006, 19.05, de geboorte van dochter Giulia een wolk van een baby,…

Requiem voor Thisbé

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 840
Beween mij niet om deze laatste bedevaart, waar door voorzienigheid beschikt mee is gestart, dat sinds die dag de hemel kleurt met bloedend zwart En doet vermoeden dat de lucht nu nimmer klaart.…
Gino Morelli30 november 2006Lees meer >

Waarom Nederland het songfestival gaat winnen.

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 573
Sinds Udo Jurgens heeft er niemand met kwaliteit gewonnen. Er staan me enkel maar wat Oost Europese wildebeesten voor ogen. O jee, als ik daar maar geen gedonder mee krijg. Nee, heus ik ben anti PVV! Gelooft nu natuurlijk niemand meer. Toch is het zo. Over tooi gesproken, Merci Chérie!…

CORONA-NARCISME, ja, ja, ik was al zo’n digitale narcist!

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 535
over me uit wat mij lief was, wat mij zo dierbaar, wat goed was de epilepsie-handicap van mijn dochter levenslang de verkoop van mijn appartement een kriem nieuw werk vinden gezien mijn leeftijd onmogelijk het geloofsleven op een heel gespannen voet ook met de moeder van mijn dochter, onverenigbaar maar niet met hem, mijn geliefde man (sinds…

Achtentwintig Februari

netgedicht
4.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 469
en mij Ik heb getwijfeld of ik het je zou vertellen Was niet bang voor een “nee” Maar was er van overtuigd dat ik niet hoefde te snellen Het liep wel goed dacht ik, ik laat het gewoon uitspelen oké Je praatte altijd over hem alsof het niks was Alsof jullie maten waren die alleen in gezelschap van anderen interacteren Al gewoon vrienden sinds…
Elpis13 juni 2021Lees meer >

Zwanen uit Aleppo

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 481
Het uiterlijk van de vaas rauw en onvoorspelbaar als leven, zegt hoe een vlucht vreemde bochten kan maken gedachten compleet kan ontwrichten. Zij ogen nu nog dagelijks gips traag laag voor laag opgebouwd en ondergedompeld in een waterbad. Tij is even kleurrijk als zijn schrijnend relaas tussen twee polen blijft hij zich stiller bewegen.…

Grietjes Verzuchting

poëzie
3.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 3.282
Ik weet niet — maar sinds ruime tijd Hoef ’k moeders roep noch tik, En wie is ’t eerst van allen op — Het eerst van allen?… Ik! Dan hang ik water over ’t vuur En loop wat af en an, En ’k weet precies hoe laat het is — Zie ’k LOUW de timmerman.…

Columbus, bij het eerste gezicht van Amerika.

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.697
- Hoe vaak op nieuw het zonlicht scheen, Sinds 't machtig Spanje aan Palos stranden In 't wijkend vergezicht verdween; Hoe afgemat mijn blik ook dwaalde Aan 't eind der wester hemeltrans; Maar ach! 't zij Hesper vriendlijk straalde, 't Zij 't morgenrood in 't Oosten praalde, Slechts golven blonken in hun glans.…

Bij het graf mijns vaders.

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.099
Nimmer, dacht ik, ziet mijn oog hem weder, Die mijn steun, mijn leven was en vreugd; Hem, wiens liefde steeds zo trouw en teder Voor mij waakte sinds mijne eerste jeugd; Die zo gaarne 's levens moeite en zorgen Torste, indien dit mij verlichten mocht, En steeds rustloos, van de vroege morgen Tot de avond, mijn genoegen zocht; Die me…

Agathe en de Open Dag

netgedicht
3.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 830
de man trachten te brengen alsmede aan de vrouw Zo, en niet anders en aldus werd gaandeweg geleidelijk allengs van 't toegestroomd publiek een kinderhand gevuld Het oude dorpsplein bij de pomp op steenworp afstand van de kerk, waar ooit een hoge sokkel stond met daarop 't pronte ruiterbeeld van een der heren ter kastele Dat sinds…

muis

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 723
eerst siert hij in beschuiten gebak dat in roze of blauw de geboorte kondigt van het nieuwe leven dat harten stromen doet later boezemt hij in schuur of kelder zich warm nestelend tot angst en afkeer als hij honger stillend ons de stuipen jaagt nu trippelt hij driftig heen en weer muis aan muis gevangen in knuis en kolenschop…

hond

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 577
van nature ben ik niet zegt de wetenschap aanhankelijk lief en sociaal door de eeuwen heen in het script van mijn dna zijn er fouten geschreven niet meer of minder is het aangeboren een beperking aldus zeggen de geleerden een foutje in het systeem die aan baasje en bazin trouw zich verbinden laat een open gezicht denk ik met een zonnig…

LAIS CCCIV

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 438
Opdoemend bevrijding der luchten ziet de nacht, waarin 'k mij boven zee en land verheffen kan, jou strelen met dit lied van git dat in jouw kamer klatert en vlamt en doeken zet in lichterlaaie, zand van rotsen maakt, van tongen tentakels met de kleefgreep van ware verzinsels die mij gaar binden als sliert op een spoel. En in de tuin van de nacht…
Dirk Vekemans24 februari 2021Lees meer >

Caravan dichtbij Saint-Tropez

gedicht
4.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 3.399
Met jou zou ik kunnen wonen in een caravan waar hij nu staat in Saint-Tropez of ergens vlakbij en ik zou het daar geweldig hebben: uitzicht op water, op zee, mijn boeken mee, misschien tekenmateriaal zoals wasco, krijt en enkele kleurpotloden. Als je een eind wilt rijden langs de kust op je motor prima voor mij – ik blijf als altijd thuis, rammel…

Een nerveuze kok

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 793
Origineel Review van een elektrische kookplaat (met 1 ster) Altijd bang dat ik iets laat verbranden Dat ik het fout doe en dat mensen ziek worden van mij eten Of dat de tempratuur uit de hand loop En de keuken afbrand Mijn laast koopplaat voegde een nare ervaring toe aan die angsten Toen de knop opeens los schoot en er een flinke…

zebra

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 552
statig fier de kop geheven kleurt zwart wit de zebra met gerechte rug zoals zij baken is van hier naar daar voor een veilig pad de aandacht trekkend lonken lichtend wit van hier bekeken daar haar strepen waar het zwart niet is aan de overkant het leven verlangend leidt zij blind vertrouwd ons tussendoor de wielen die verschil maken…

haan

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 556
vurig rood gekamd wakkert hij de wereld bij het sterven van de nacht met gekraaide boodschap over weer de geboorte van een nieuwe dag majestueus deftig de veren schuddend poot hij vinnig dan zijn territorium doorheen zegetochtig klokkend de hennetjes lokkend zijn doen noch zijn laten sporen het vermoeden van diep verlangen naar…

papegaai

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 529
een verfstreek is het de dagen kleurend die tong verend fluitend zijn gezang van jong tot oud tot aandacht lokt stok geketend om attentie vragend zit hij kort gewiekt in goud gevangen verveeld gekooid zijn noten snavelend krauwend snauwend vermaakt hij het publiek kaatsend echoënd wat het gehoor kletst zich stilletjes vragend wie…

mus

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 500
luisterend bij het raam hoor ik in een boom met op de achtergrond een ekster schreeuwend klein een kinderstemmetje hongerig de ouders bedelen rond huis en haard zoekend van bessenstruik tot fruitvlieg zamelen zij het maal schichtig naar omhoog blikkend waar zij in het groen verscholen hun weerloos jong weten dat - het snaveltje wijd…

gup

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 458
hartstochtelijk kijken kinderen klein het kleurrijk krioelen dat achter glas eieren levend barend miljoenenvisjes doen vertederd kijken de eigen guppy’s ook de ouders groot die zij kozend lief uit rivieren hartstocht het leven schonken hun telgen kijkend zouden stilletjes zij hen vereeuwigen willen als die missionarisvisjes veilig…