3520 resultaten.
Najaarsvensterke
poëzie
3.9 met 7 stemmen
3.699 Tussen 't naakte, rood geraamte
Van een wilde wijngaardrank,
Hing een scheefgezakte venster
In de gevel, blauwig blank.
Op de grauw arduinen richel
Hier en daar vergroend van mos,
lagen enk'le wingerdblâren,
Dronken van d'oktoberblos.
Onder…
Winter
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
711 Rode lijnen komen samen
In het blauwige water
Hitte maakt plaats voor kou
Licht zand wordt grauw
Hoge golven nemen afscheid
Van de ooit zo volle stranden
Uitgeputte meeuwen vliegen hun laatste rondje
Een vergankelijke drukte is niet meer
Nooit was er een beter moment
Om terug te gaan naar wat eens was
Naar de vege gure wind
Die ons ieder…
Groen gras
hartenkreet
3.2 met 10 stemmen
1.040 Toen was het gras nog groener
groen zoals in het begin van de lente
met ochtenddauw en bloemen
bloeiend te zien tot in de verte
En als je in het midden staat
wachtend op de zonneschijn
tot de zon weer volop straalt
dan wordt het leven weer wat verfijnd
Vol goud en zilveren schittering
over het groene gras
kunnen alle leugens vergaan als…
So long
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
890 Een lindenblad
kwam op de valreep
nog heel even
aan mijn venster kleven
nat en glad
so long
zo heette dat…
Dwarreltaal
netgedicht
4.2 met 25 stemmen
751 Als schepen in de wind
zo waait mijn blaadje voort
de woorden weggeblazen
in groene wij- land grond
de stromen stormen tergend
het laagland lachend uit,
maar op de schuinste helling
heeft grond zijn taal verbruid
De zwarte zwaluw schemert
die zware luchtig zin
maar kan de kans niet vinden
voorruit daar slaat het in.
De snode wegen- wager…
Novembertempo
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
558 Al wat nog overtollig is
weer eigenhandig teruggesnoeid
kijk, dat geeft buiten lucht
en licht
als was het ruimte
in mijn soms tobbend leven
De kale bomen langs het pad
verraden weer de weg naar huis
voor ieder die zich spoedt
naar warmte
En evenals het blad verstilt
ga ik vanzelf andante spelen
het tempo van mijn leven
gelukkig zo…
dansende beuken
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
640 de grillige verstarring
van dansende beuken
reikt naar de hemel
een dreigende storm
het bladergoud verdoft
de geur van de herfst
warrelt door het woud
raast over de bodem
de wolken sluiten en
verdonkeren deze plek
een veluws mysterie
woelt in de razernij
vannacht zal de legende
in ‘t zilveren maanlicht
nahuiveren door dit woud
in…
HET FEEST VAN HERFST
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
718 Met herfst
beginnen ze te geuren
de peppels,populieren
Met herfst
beginnen ze te zingen
westenwind als goede vriend
Met mij
hebben ze
wat te vieren:
FEEST VAN HERFST.…
verandering
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
726 het is herfst
geluiden klinken anders
een verre hond blaft
kaler naar het schijnt
onder een grijswitte lucht
lijkt de oude graanmolen
zwarter en zwaarder
dan gisteren
ik luister hoe het
-gak,gak,gak- van
een ganzen-V aanzwelt en
laag over de wieken wegglijdt
de warme witte adem
van de huizen
kruipt traag omhoog
in de stille herfstlucht…
zondagsdenker spreekt
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
577 het stemt niet te stelpen zo diep droef
dat groene blaadjes in de lente uitbotten
om in de herfst te vallen en weg te rotten
voor hetzelfde geld waren ze waterproof…
derde dag
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
523 hij zag meteen al dat het goed was
goddelijke conclusie over eigen werk
hij hoorde en zag zijn planten en dieren
de eeuwige kringloop van de schepping
teer lentegroen en juichend herfstgoud
parels van ochtenddauw in zonnezilver
dit stralende wonder van zijn natuur
elke herfstdag weer van vroeg tot laat
ik kijk zo graag naar dit alles…
Zomer
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
747 Ik zoek de zomer in mijn geheugen
de geur van liguster geur van geluk
en de lijster slaat slakjes op het terras
Ik zoek de zomer in mijn geheugen
paarse seringen en blauwe regen
bloeiend in elkaar verstrengeld, en wij
Ik zoek de zomer in mijn geheugen
de geur van liguster vervlogen geluk.…
Winter (Platbodems in Groningen stad)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
551 De tjalken zijn in winterslaap gegaan
het koude water houdt hun dromen vast.
Zij liggen langs de kade, zwaan kleef aan;
de zeilen geborgen, troont hoog en naakt hun mast.
De tjalken zijn in winterslaap gegaan,
de lucht is grijs en flinterdun gedekt.
Doelloos wijst hun vaan de winden aan,
terwijl zij wachten tot de zomer hen weer wekt.
Dan…
Wintergeneurie
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
451 kom, laat me slapen
om even weg te zijn van hier
langzaam te wennen aan het vale
en ingedommeld licht
de warmte in mijn huis
omhult me als een deken
en in de morgen
is er alleen nog de muziek…
novemberstad
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
530 wat ik verwacht
van jou novemberstad
in je grijze mantelpak
is dat je je vele dagen
hult in diagonale regenvlagen
die al jouw ontblote bomen
meedogenloos onderstromen
en laten druipen van het nat
dat je straten zijn als hoogglanslak
met bruine bladeren regenzwaar
glimmend op je natte trottoirs
in je riolen woest gegorgel
van een onstuimig…
Vorst
poëzie
4.6 met 7 stemmen
3.286 Is vorst
Breken scherp en helder de stenen rijen
Wegen scheuren
Schel schelt de schel
Van de trem in de duizelruimte
Hoge hoepel
Staalhemel staalhelm
Naar klare spanbanen strammen stappen
Laarzen slaan de straat tot luide ruimte
Is vorst
Breken stenen scherp
Slaan laarzen klaar
Schellen de schellen schel
helder
helder
helder…
Somber
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
538 Kale, leeggeslagen takken
Mistroostig onder een grauwe lucht
Schrale, braakliggende akkers
Verzamelplaats van wilde ganzen
Samenscholend voor een vlucht
Koude, klamme korte dagen
Restant van een stervend kalenderjaar
Fantasieloos, kil, geblindeerde ramen
Kou uitsluitend, isolerend
Functioneel en ronduit somber
Voor de kouvrezende mens aldaar…
en zing naar boven
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
522 Wat klink je luid
uit kleine keel
jij zwarte vogel
Over mijn hoofd
gaan er zo veel
In flarden waaien zij
hoog over
Ik sta omringd door
wintertint
en zing naar boven…
Novemberdag
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
677 zo’n grijze dag die mijn kleumend lijf
voortdurend belaagt en bekruipt
naar warmte verlangen doet
zo’n dag waarop 't licht rond de bomen
brozer lijkt bij 't vallen van de avond
mee naar binnen sluipt
in het lege glas vervloeit bij 't doven
van de kaars vervaagt mij afweziger
achterlaat…
winterhard
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
686 de schrale oostenwind
ontneemt in niet aflatend beuken
het land zijn kleur
schuurt velden kaal
regen in kille nevel
valt geruisloos
op grijs niemandsland
waar stilte ademt
en denken wordt
tot stenen beeld…
Koude morgen
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
696 Het is ochtend en veel te vroeg om op te staan
maar toch duw ik langzaam de dekens van me af.
doelloos loop ik door de kamer
ik doe de gordijnen open en zie dat mijn ramen
bedekt zijn met ijsbloemen.
de morgendauw hangt nog in de straat,
en de ochtendzon probeert door te breken en laat een
roze gloed achter in de lucht.
Gedachten…
Sneeuw, zonlicht en ochtendgloren
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
672 Koude dagen,
donkere dagen.
Knerpende sneeuw.
Het is nog vroeg.
Wolkjes dampende adem ontsnappen uit mijn mond.
Stroef glijdt de staldeur open.
Sneeuwvlokjes dwarrelden van het dak.
Mijn paard kijkt naar buiten,
rilt,
Snuffelt aan de sneeuw.
Ik stijg op,
Stap de frisse buitenlucht in.
Ik kijk naar de opkomende zon.
Ovder de sneeuwitte…
voorbereidend werk
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
595 in 't jonge avondlicht
gooi ik een emmer leeg
op 't stoepje voor
waarna ik water veeg
je doet de december-
dingen; bloemen schikken
en dan verplaatsen
tot een juist effect
draai je vorm en
inhoud om
je geeft wat vorm
waaraan?
aan herhaling
van wat is gedaan
ik doe of jij er bent…
Het koude seizoen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
632 Zorgvuldig in de gaten gehouden
wanneer het laatste blad
van de lindeboom in de tuin
zou neerdwarrelen.
Het viel samen met
het neerstrijken
van de eerste staartmees
op de voederplank,
met geweerschoten
in de Lommelaer,
met het langer draaien
van de verwarmingsketel.
We zijn er klaar voor.
Voor het koude seizoen.…
Witgevlokt.
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
762 de natuur toont het winterweer
en vlokte alles wit.
elk dak mocht voelen
hoe de kou binnendrong.
elk dier en elk mens
mocht weten van de wattenlaag.
en ohja, zelfs ik
voelde de prikkels
van elke windvlaag
langs mijn oren
zo guur, zo fris
zo december.…
Winteravond
poëzie
3.0 met 19 stemmen
4.523 Tussen de nieuwe sneeuw en kille sterren
tintelt de winterstilte, maanlicht schijnt
eenzaam over het witte dorp; er deint
mensengesprek hoog en helder van verre.
Huizen, onregelmatig, blind verlicht,
rijzen de straat langs, bleek en schaduw-somber;
een kroeglantaren schijnselt op de dicht
gelegene sneeuw glinstering; - dan komt er
stil in…
Heldere winterdag
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
804 Op deze koude en heldere winterdag
zie ik achter de bomen de zonsopgang.
De zon zelf rood van kleur
kleurt de ochtendlucht lichtroze.
Het is helder en in de lucht zijn strepen
die door de zon beschenen op gouden lijntjes lijken.
De wind is hard en jaagt koud over het strand
hierdoor zijn de golven onstuimig en woest.
De zee slaat ze…
Zo tolerant
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
678 Zie
hoe mei-
en sleedoorn
de een nog groen
de andere al wit
zich
zo tolerant
vervlochten
aan een akkerrand…
Schemerdagen
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
672 visioen van eeuwigheid
laat mij jouw adem voelen
van jouw gedachten zwanger zijn
tover het licht in haar ogen
waar de muggen dansen
en de tijd lijkt stil te staan
dat onze aarde doet kleuren
met weemoed en treurnis
in haar amandel ogen van marsepijn
en de schemerdagen breken
voordat de goudplevieren
verdwenen zijn.
R.J…
21 December
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
881 Winters geschrei
een klad meeuwen
in hun vlucht
schapen showen
ongemeen
hun dikke vacht…