35386 resultaten.
zwarte paden
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
666 helling op
over afmattende
zwarte paden
in onberekenbare wind
door huiverende duinen
terwijl het bedrog
van té wit voorjaarszonlicht
bang maakt
dan helling af
voorbij flitsend
gapen langgerekte
grauwe gaten
opnieuw té hard
in de remmen…
Eerste winter, zesde lente
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.552 kan
Kijk het leven overal zijn
De bomen, bankjes in het park
Vogels, mieren, en een fontein
Kijk het leven zichzelf zijn
Als in de ochtend de zon opkomt
en het gras de wind naar zich toe lacht…
De echte meerwaarde
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
491 wat realiteit ontkent
geeft juist een
zachte vleug aan het leven
zoals verrassing een
product is van ontdekken
ontkenning vaak bevestiging mist
natuurlijk kijk ik altijd
maar of ik alles zie
blijft een vraag van kwaliteit
diversiteit is onze schat
maar het bestaan heeft
al snel zijn eigen keus gedaan
waar echter tegendraads
het…
Trappen met woorden
netgedicht
4.5 met 16 stemmen
1.797 Verdwalen in woorden
met het hoofd betreden, met lede
ogen naar uitgangen speuren, deuren
zijn er teveel en te vaak aanwezig.
Toch is het woordenloze gehijg
het enige wat ik hoor wanneer ik mij
de zoveelste verdieping op jaag
om ergens op een onbekende afdeling
te stranden, belanden met handen
in het haar want waar ben ik dan?
Niet…
Ogen van zand
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
1.108 Aan het strand ontmoet, bedolven
of ten onder gaan
aan een overvloed van mens
op mens het gevoel van branding.
Laat mij de jutter zijn
die de leegte van de rotsen schraapt
dromenvanger van zee
en overblijfselen, het oneindige
begroeten, weer terugspoelen naar de bron.
Dag zon, dag maan, dag mens
ik ga.…
Betrekkelijk
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.311 Betrekkelijk is het leven,
de eenvoud van het geven
een momentje
vaak maar even
op het schip bevindt
zich de steven…
De storm van het leven
kan zijn kracht zés of zéven,
trotseer de wind,
waar je je ook bevindt.…
Ergens
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
787 De wolf wijst zich
de stilte na, proeft van
rauwe woorden, slikt
de nacht met ruwe brokken.
Afvallige twijgen
kruisen hun degens
willen zich met de
onstuimige wind bewijzen.
Het uitzicht vindt zich
aan de zee waar de ene meeuw
de andere het fluisteren beneemt.…
Oude was
netgedicht
4.7 met 12 stemmen
1.025 Twee merels dansen om een boom
als indianen om een totempaal.
Het vuur van de avond
brandt in mijn netvlies en ik reik
naar het beeld achter mijn ogen
om te vergeten.
Ik hang mijn was over de leuning
van een oude brug, het water
zwijgt in al haar vormen.
Straks kom ik thuis
dan zwem ik weer
mijn rondjes als vanouds.…
Rêverie
netgedicht
4.7 met 17 stemmen
1.009 Kom dan kleine melodie
speel nog eenmaal je maanlicht
op mijn bevroren vingers
geef je nachtkrijt aan mijn dromen
bedek het wit, het wit van stilte
op maat gezwegen, eenzame
uren van voorbije levens
laat de geplooide tijd weer spreken
tot de essentie in mijn adem rust
bewaar me.…
Andere tijden
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
854 Je kunt niet beter weten;
-het water is reeds gestegen-
blank staan op je bank,
terwijl rood de horizon kleurt.
Parels zijn duister en gevaarlijk
ik zie er niets in
diamanten tekenen rijkdom
-maar wat moet je met stukjes glas?-
Het zijn andere tijden
-nu is het 2006-
nooit meer het zondagspak
over een jaar of tien.…
Bestaansrecht
netgedicht
4.5 met 12 stemmen
878 Het is weer zo’n wegmaaiende dag
waar geen voet de wrijving vindt
die zijn verlangen stilt.
Slechts in de mist van de avond
vinden dromen rust
wanneer ze zwijgend met de sterren
vallen met gedachten, teveel daarvan
waar geen bestemming voor is gevonden.
Ik rijg ze samen
vorm ze tot letters van bestaansrecht
in woorden van thuiskomen…
Ik leef
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.064 Alles wat ik dacht.
is me ontnomen.
Ik had nooit verwacht
nooit kunnen dromen.
Dat er diep in mij.
een eigen ik zou wonen.
Die vol gevoel.
over de dingen dacht.
Ik zie nu alles anders
Ik voel
en beleef
vul niet meer de dagen
Want eindelijk,
Ik leef .…
Tot hier en niet verder
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
1.185 Op de schaduw leven, voorbij
de stappen die onze dromen
najagen.
Het lichaam verzwijgen. Tot tien tellen
(in stilte)
en dan tot honderd schreeuwen.
Je naam schrijven in gedachten
en dan voor eeuwig ronddolen.
IJsberen maken hun rondjes
steeds klei-
ner.
Hoe dicht komen we bij ons zelf?…
Proeve
netgedicht
4.7 met 10 stemmen
1.258 Met de kruiwagen in de achteruit
de berg op, de heuvel af, de sloot in
geschiedenis schrijven op het dashboard
gedachten knijpen, vleugels rijpen
in het late zonlicht, er ligt nog zoveel
te wachten op
een buiging in het natte gras
toverbloemen hangen te buiten
naast de witte kippen dansen spruiten
wegmaaiers, eierdopjes, regenwater, stop.…
Wat het lijkt
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
783 En niets is wat het lijkt
De dingen die het leven maken
Tot het 'niet dood zijn'. Alles kijkt
Mij nietszeggend aan.…
Van -0,5 tot 81
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
641 De top
Een uitzicht
Dat eindigt bij
Naar een leven
Groei ik, klim ik op
Vanaf beneden begin ik
Het oppervlak kruip ik tegemoet
Ik ben het die de grond doet beven…
Carpe diem
netgedicht
3.9 met 22 stemmen
1.806 vereeuwigd en bevangen met het oog
en de soepelheid van kleuren zien
schoonheid proeven de mens ontroeren
lijnen volgen in ontdekkingsreis en er is
nog zoveel meer nog zoveel meer te doen
mijn leunstoel kraakt jasmijn neemt jaren
terug wat een hart tentoon spreidde
de dag licht in elke voelspriet lippen bevoelen
kreukels in de zomer is geborgenheid…
Zo begrijp ik nu Mattheus 10: 37
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
2.389 Ooit trad het leven op mij toe, een ranke
jonge vrouw met fris ontloken borsten, een
knie geheven tot een schrede die het begin
zou moeten worden van een lange onstuimige
tocht van ons samen waarheen.…
Still standing
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
1.038 golven van het eerste uur
onder de palmen van je ogen
je ziet me niet maar ik ben er nog
bewegend, levend, zwevend
ja ik sta nog
onder de stralen van het blauwe vuur
in de regen achter de bogen
met opgeheven hoofd
bewegend, levend, zwevend
ja ik sta nog
de wind heeft me nog niet genomen
tussen de kiezels van mijn dromen
geef ik leven…
Alle scepsis
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
511 ik heb de ramen
stevig gesloten
wil alleen nog
het geluid van boven in
mijn ontvankelijke geest
alle scepsis
over religieuze zaken
heb ik overboord gezet
het negatief stramien
was al vroeg aangelegd
hebben is voor mij
geen optie meer
wij komen zonder iets
het levenslange vergaren
eindigt zonder het gespaarde
besef eindelijk…
Zonder schroom
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
997 De vrijheid van de maan-
dag opnemen, het water
uitdagen, dragen met armen
vol leven.
Doldwaze schuldbekentenissen
uitwaaieren over dromen
en dan - met het zand tussen de tenen -
een rondedansje maken.…
Vlaai away
netgedicht
3.0 met 48 stemmen
7.281 De afwas wacht
en het leven roept
nog
ik luister, huiver
knikkebol in het magere licht
wachtend
op die bevrijdende stem:
land in zicht!…
Spring voordat je kijkt
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
871 Koester gevoelens van onveiligheid:
Al lijkt het rustig als een wandeling,
De weg is kort en steil, je hebt geen tijd
Te kijken, kijk dan als je wilt maar spring.
De hardste man breekt als een slappeling
Slapend de regels die een stommeling
Nog volgt - nee regels zijn niet uit de tijd,
Maar angst, bewustzijn van onveiligheid.
De massa slooft…
Het altruïstische zijn
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
464 hoe kon het
zo vreselijk misgaan
met het altruïstische zijn
wij gingen voor hebben
nog meer bezitten
behouden in angst en pijn
dat binnenhalen bleek
een groteske vergissing
het meerdere was valse schijn
allen hadden samen
moeten zijn in delen
niet ik steeds beter dan jij
respect en om elkaar geven
zonder macht en geld
gewoon…
mijn psyche
netgedicht
4.1 met 29 stemmen
865 tussen woorden en
achter dingen leef ik
in een warwinkel van leven
zoekend als een alleseter
kijkend achter muren
wat er op mij wacht
daar moet het zitten
de kern wat ik zoek
gedachten en gedichten
in de groei van het ongrijpbare
doordrenkt door onze oertaal
die zich laat inwerken
in de vitrine van mijn denken
het zijn de verschijnselen…
Onverstoord
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
775 hoe eenvoudig
zou het leven zijn
als jij en ik
elkaar raakten
zonder weerstand
te bieden
zoals het loof
van deinende kruinen
die conflictloos
aanhalen en afstoten
één met de wind
ja, zo simpel kan het zijn
als de geest zou zwijgen…
uithoek
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
929 in de uithoek van wereld
schommelt het leven
in onverstoorbare draaiingen
omtrek nog in louter donker
mogelijkheden omspoelen
in geduldige suggesties
het koestert perspectief
het uitzicht in grijpen
maar nog aan het
oog onttrokken
het is er koud
haar jas nog in rafels…
Het geluk van zijn
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
461 de wereld
was volmaakt
toen wij kwamen
het kraambed in
uitstekende staat dat wij
meteen eigenden met namen
trokken ons plan
zetten alle stempels in
een persoonlijk perspectief
maar met warmte
en liefde de omgeving
delen deden we niet
het was ons gebied
met alles hebben en houden
gingen wij een leven opbouwen
niemand leerde…
Onuitwisbare inkt
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
1.048 ik zie je nog steeds liggen, lief
aan levensreddende slangen
van gestapelde apparatuur
en de buis die zuigend leven
ademt in onwerkzame longen
rode en groene lijnen waaraan
mijn ogen zich vastpinnen
lezen golvend jouw lichaam
naast opspringende cijfers
als tussen strakke lippen
zwijgend woorden hangen
aan de spoedeisende wens
het…
Mijn prachtig blauw
hartenkreet
2.0 met 7 stemmen
2.167 Het prachtig blauw daar in de verte,
hoog boven me: mijn leven zal hernieuwd beginnen.
Het prachtig blauw zo ver maar ook dichtbij.
Het prachtig blauw, dat blauw ben jij.…