Hartenkreten

hartenkreet (nr. 20.987):

Mijn prachtig blauw

Afgegleden in een kloof van moedeloosheid,
lijkt het wel het einde van de strijd.
Ik kijk omhoog, langs wanden van steen.
Er is nu leegte om me heen.

Waar is de lijn om weer naar boven te klimmen?
Waar zijn de uitsteeksels om mijn voeten te zetten?

Het prachtig blauw daar in de verte,
hoog boven me: mijn leven zal hernieuwd beginnen.

Het prachtig blauw zo ver maar ook dichtbij.
Het prachtig blauw, dat blauw ben jij.