1861 resultaten.
GEDICHT
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
523 een goed gedicht
is meestal niet zo open
biedt niet dat klare
rechtstreekse inzicht
drijft je soms tot wanhopen
de zon komt trouw op
in het verre oosten
brengt elke ochtend weer vers licht
toch blijft dat wat voor jou was gesloten
nog steeds een beetje onderbelicht
zoals je in een oude schelp
haar verlaten zee meent te horen
zoals…
vul haar als beminde
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
684 ik laat me drijven
op de wind
hoor in de verte
kerkklokken luiden
beneden speelt een kind
zijn spel lijkt
doelloos maar
hij lacht plezier
zijn oog en handen
vinden hun vertier
ik zoek de schaduw
van mijn vroeger leven
speur naar kleur in
de herkenningspunten
die rotsen kunnen geven
land in de geborgenheid
van Gaia's schoot…
in het loverse gefluister
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
699 de ochtendwind is licht
ontduikt langzaam het duister
een mistbank zetelt zacht
in het loverse gefluister
de zon priemt zich een weg
dwingt nevels spoorslags
te verdwijnen laat de dag
in vol ornaat verschijnen
in blauw straalt zij
haar warmte op het land
de witte huid verbrandt
zal schaduw moeten zoeken
te laat voor vele voeten…
het verborgene in plooien
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
849 ik zag je bergen kleurig landschap glooien
je rots onzichtbaar in ver perspectief
ik voelde het verborgene in plooien
maar had het zonlicht en je geuren lief
ik zag je water vallen langs de breuken
het zwart van de ravijnen donker diep
golven moesten vaak een uitweg beuken
als jouw rivier haar stroomgebied verliet
je passie moest ik los…
mijn onrust fietste ongestraat
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
805 onzichtbaar was de draad
die ik vanmorgen vond
mijn onrust fietste ongestraat
reed mijn gedachten rond in
zwart met lange mouwenmaat
ik voelde hoe de wond
ging trekken tot ik jou
als mijn bestemming vond
de hemel brak toen ik je sprak
je las in letters op de grond
de zon scheen op mijn rug
mijn woorden waren stug
haperden in nieuw gesproken…
je godvergeten onweersgeur
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
842 ik neem je in de onweersluchten
je cumulust zo torenhoog
laat zelfs de snelle zwaluw vluchten
angst scheert langs de regenboog
je dondert stemmig lage tonen
bliksemt de problemen weg
de lentebui zal niets verschonen
en hagel hoort niet wat ik zeg
in het tikken op je vinger
krijgt mijn zon de goede kleur
je bent nog maar een beginner…
tot de laatste sterren doken
netgedicht
3.3 met 18 stemmen
1.492 ik heb je aan mijn vork geregen
Neptunus is de naam en jij mijn faam
grijs-groen was je kabbelend verlegen
maar nu verstik ik je bij volle maan
je koos de vrijheid langs de vlakke kusten
bruiste je woede op de harde rots
op jouw gedein konden de schepen rusten
orkanen zweepten je tot woeste trots
we vochten tot de laatste sterren doken…
zingen nu luidkeels de mussen
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.033 storm heeft eindelijk een blauwe lucht geklaard
in bossen is het ziek en zwak geveld
door het verwoestende natuurgeweld
de rooiende winden zijn langzaam bedaard
weer staan vele bomen scheef in het gelid
struiken die snel uit de kluiten groeien
een soort dat kort na het eerste bloeien
wordt gekapt omdat de stam op dikte zit
ik zag je vallen…
Vele eersten zullen de laatste zijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
444 met de ogen dicht
zonder een vleugje licht
drijft ze mee op hoge golven
als een
kale tak van de boom
waarvan de
wortels afgesneden zijn
in wanhoop en pijn en
wereldse
schijn
de eerste willen zijn…
magma is mijn hart
netgedicht
3.4 met 31 stemmen
7.509 je vingers op de rots
een hand met energie geladen
tastend naar de lijnen
die potentieel laten verdwijnen
in een wisselende stroom
het lijkt een droom
om alles weer te weten
tijd als factor te vergeten
in steen vloeit de geschiedenis
tot heden weer ineen
magma is mijn hart
zee en wind koelen
hitte van mijn huid
in vogels vinden zich…
toen jij met stenen tafelen
netgedicht
3.1 met 13 stemmen
945 ik was nog warm
van ons bed toen jij
met stenen tafelen
de liefde brak
verbrandde in het
vuur van eerlijkheid
de braamstruik vlamde
fluisterde je spijt
ik leidde je de hemel
in tot jij verdween
en weer verscheen
met Gods geboden
je rechtte waarheid
die geen bocht meer nam
verschoonde je geheugen
van de leugen houden van
hier…
Troje
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
524 De Ida was tot in de wijde omtrek
Te zien vanaf de burcht waar wij van lazen
Waar Paris, prins, die er het vee liet grazen,
Zijn oordeel gaf wie of de schoonste was:
Athene zou hem kracht en wijsheid schenken
En Hera lokte hem met sceptermacht
Doch als de mooiste wees hij Afrodite
Die hem de schone Hélena toedacht
Het vonnis was geveld…
zand straalt de eonen terug
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
869 je proeft de hete lucht
gespreid aard je de rots
je geest verlaat de tijd
in rimpelloze vlucht
zand straalt de eonen
terug, de wind waait
vroeger in een lange zucht
geurt naar eerdere bewoners
emoties in gepleisterd wit
het leven hardt en stikt
in de natuur, door bevingen
spuit bloed tegen de muur
ploegen met een steen
groeien…
Roald Dahl
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
880 Sjakie en de sjokolafabriek
Doet dat bij u iets rinkelen,
een bel?
M'n liefje en m'n duifje kent
u wel
Ik las Op weg naar d'hemel fanatiek
Hij schreef verhalen voor het
jonge grut
Maar ook romans - suspense, verrassend plot
Sarcasme, ironie - z'n toon was vlot
Al fantaserend in z'n schrijvershut
Kiss Kiss Someone Like You Only…
Wrede jager
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
432 Er is een schip gezonken vol met explosieve lading aan boord
De jarenlange explosies zijn tot in de kerktoren gehoord
Ieder zittend in zijn hoek met het goud omrande boek
En zij zit daar als een knop uit een bloem ontloken
Haar zingen is sterker als de haat en nijd
Dat haar smaad en beschimmeld brood gaf te eten
Tussen het vreemde volk in…
Zeven eeuwen Dante
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
491 ¤ 14 september A.D. MCCCXXI ¤
Die datum moet vandaag
gememoreerd
Daar Dante Aleghieri
wordt geëerd
Als dichter van de Hel
en 't Paradijs
Niet in 't Latijn maar
- een primeur, heel wijs -
In taal door 't volk
gesproken in Toscane
Men ciseleert in marmer
uit Carrara
Het meesterwerk Divina Commedia
Van Dante Aleghieri…
Lees Slauerhoff!
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
515 In Nederland, schreef hij,
kon hij niet leven
Men moet er, te benauwd,
zijn lusten reven
Hij zwierf als scheepsarts,
lust- en rusteloos
Naar China, Portugal,
de Verre Oost
Dat hij een eerlijk
zeemansgraf bewaarde
In schuim en asch
verstrooid over de aarde…
fluistert zomer in geluid
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
955 je raakt mijn huid
de wind waait
rimpelend je warmte
fluistert zomer
in geluid
je maakt kringen
zichtbaar achter
moegesloten ogen
vibrerend geel danst
hemel tot geheel
randen neigen rood
van het verbranden
buitencirkels zijn
aan het ontvlammen
in een vage pijn
je smelt een gat
in mijn gedachten
ik laat je gaan
met open ogen…
Fernando 'Saudade' Pessoa
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
566 "Eeuwige toeristen
van onszelf
Geen landschap is er
dan hetgeen wij zijn
Wij bezitten niets,
niet eens onszelf
Wij hebben niets
aangezien wij niets zijn
Welke hand zal ik uitstrekken
en naar welk universum?
Het is niet van mij,
maar dat ben ik"…
ONRUST/DICHTER ZIJN
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
551 ik leef in een wereld
van prijskaartjes en geld
en ik zit hier evenwel
heel economisch onrendabel
een gedicht te schrijven
alle mogelijkheden
glijden in het moment van nu
moeiteloos, en worden zich waar
golvend in grijpbare
nooit gesproken woorden
ik denk verder en
kan de kern niet vinden
probeer de vraag anders te stellen
probeer…
ik heb je godvergeten lief
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
859 ik heb je godvergeten lief
jaag alle duivels weg
die van je houden
laat ze waarheid zweren
op de bijbel die ontrouwen
het zijn valse goden
met geschenken die je
laten denken aan liefde
die met warme ogen je een
gouden toekomst doen geloven
je zwaait met sluiers en
onthult voor wie wil kijken
er is niemand om te vergelijken
vrienden…
vergaap je aan zwaarden
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
770 nu is mijn leven te geef
ik open stallen en hallen
van mijn eigen kasteel
kom maar publiek
vergaap je aan zwaarden
koetsen, ridders en paarden
droom in het bed
waar we vrijden en sliepen
voel aan de muren
de aanval van toen
het bloed in de groeven
de sporen van hoeven
kijk naar de brug
de stinkende grachten
denk even terug
hoe…
ik orakel labyrinthen
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
695 ik orakel labyrinthen
spoorloos zonder hinten
spreek alleen met zon
en wolken om me heen
de hemel is gesloten
de ruimte is te groot
maar ik ben vastbesloten
een weg te vinden uit de dood
handen reikten
trokken terug omdat de hitte
te intens was om te leven
ze keerden mij de rug
nog zie ik je lach,
ogend naar de horizon
herinner…
vlaagt een orgel vaag een lied
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
736 al een tijd lang
hoor ik kinderkoren
breken takken in
verbaal geweld van
bomen die maar niet
tot lente willen komen
ik kan geen rots
verpulveren zoals ijs,
mijn waterstromen
worden steeds gespleten
door obstakels
op hun lange reis
ooit gaan ze weer
samen vloeien
in de delta bij de zee
water zal zichzelf herkennen
want het kabbelen…
verschimt tot je grief
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
795 je hebt mijn sporen
gelezen, mensen gezien
die iets om me geven, hun
woorden zijn houvast misschien
je las in mijn teksten
wat ik voelde en zag
ook uit de gekste in zinnen
van liefde, van ogen en lach
herkende jezelf in gevoel
en in beeld, ervaarde
hoe passie fluweelzacht
je ontvankelijk egootje streelt
jij laat je weer leiden
door…
in ruil voor een aalmoes
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
808 ik wil vluchten
in luchten met
donkere wolken
me niet laten zien
geen zin om de wereld
nog meer te bevolken
ik ben het zat
met mensen te leven
mezelf te geven in
ruil voor een aalmoes
lach om erkenning
die ik nooit zag
ik koester het kind
in mijn diepste geheim
zij mag er niet zijn
in ons creatief spelen
het kan niemand iets…
je ziel straalt een hemel
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
772 ik wilde je lezen
in het strelen van huid
kraste met nagels
mijn liefde voluit
je voelde de pijn in
het zien van de sporen
jouw naam werd in rood
heel langzaam geboren
ik zocht naar je ziel
in onherbergzame dalen
we slechtten de bergen
om waarheid te halen
ik peilde je ogen
in een landschap verdriet
door het grijs van vergeten…
ik fluister storm in je zwijgen
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
1.012 ik zag de buien komen
wolken groeiden wit gezicht
grijze randen, zwarte kanten
meegenomen op hun snelle drift
ik zag je takken breken, zwaaien
in een schamel evenwicht
meegaan en nog verder buigen
doodgaan zonder tegenwicht
ik fluister storm in je zwijgen
toch ben je door de wind geveld
we hadden samen kunnen blijven
als jouw stilte…
mensentaal
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
466 schrijven in
mensentaal
je weet wel
zoals je met
elkaar praat
thuis aan de
tafel zonder
kop of staart
wat er in je
opkomt
de spraak is
een vrije val
ze brengt je
dichter bij
de waarheid
die zich
binnen ons
schuilhoudt
zonder regels
zonder standaards
schrijven in
mensentaal
wie kan dat?
Wieslaw stapelt
echte mensenlevens…
het paradijs is nooit gevonden
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
823 ik ben de schepping niet nabij
lach om jullie stormen
orkanen en de eeuwen averij
niet ik stuur meer de zeeën
dat doen jullie buiten mij
de aarde kraakt
in al haar voegen, jullie
zwoegen gaat aan mij voorbij
het tijdelijke leven is voor jou
vermenigvuldig je en gauw
zie de sterren, maak de maan
raak haar aan, overschrijd eens
het…