28357 resultaten.
Tijdverdrijf
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
1.144 Tik, tik, de tijd
die aan de rand
der ronde tafel
zomaar stilte tegengaat.
Ik knars seconden
met hoorbaar gevoel
en luister tegelijkertijd
naar de pen die mijn hand voortdrijft,
onomwonden schrijft.
Tik, tik, de tijd
tel tel telkens weer
hier en nu
waar ik verblijf.…
Met andere ogen
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
1.741 een weiland vliedt voorbij, het beeld ver-
schuift een netvlies verder
en ik vlieg mee
in ganzenogen licht
de vroege morgenschreeuw
een weinig slaap, voor even
in een ander leven…
Avond in juni
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.449 We waken over de lijn van het vuur
en nestelen ons in de avond
van de branding. Schaduwen
schieten van links naar rechts
en jij, schuin met een glimlach
haaks op de golven zo
samen luisterend naar de geluiden
van een zweverige nacht.
Zo volgen we
elkaars contouren, klinken
op de toekomst
en zingen over liefde.…
Sessie
snelsonnet
2.9 met 22 stemmen
3.210 Wij draaiden samen het champagneglas,
Rondom het spiritistisch bord gezeten,
En weldra heeft een geest toen laten weten
Dat hij die avond in ons midden was.
Dat was voor ons een onweerlegbaar teken
Dat Bernhard na zijn dood van zich liet spreken.…
Oud en nieuw
snelsonnet
3.2 met 69 stemmen
4.928 De mens is mooi, maar dat duurt maar heel even,
Want op een kwade ochtend staan wij op
En zien dan in de spiegel onze kop
Die lelijk is getekend door het leven.
Die angst die ons voortdurend parten speelt
Is door Joesjtsjenko treffend uitgebeeld.…
sneeuwwitte vleugels
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.076 een zoektocht
naar mezelf
zo dichtbij
maar niet gevonden
vrijheid
heb ik nodig
diepe, onuitputtelijke vrijheid
laat me gaan
hou me niet vast
die het niet goed met me voorheeft
vliegen
wil ik
op sneeuwwitte vleugels
naar de hemel en weer terug
om te vertellen
wie ik ben
en altijd zal zijn…
Golfslag
netgedicht
2.8 met 17 stemmen
2.783 Een bootje op zee, een golfje
naar mijn hand en kleine vingers
daartussen
watervalderal ze dansen over elkaar
en twee paar ogen
schitteren
meer dan de TL kan zien.
Witte tegels spiegelen
de druppelwals, knipogen
minieme pareltjes
en tussendoor klinken
de vertrouwde hiklachjes.
Ik reik naar de handdoek
maar zij
grijpt mij onverbiddelijk…
Naar Drie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
932 Het bos door
ging ik
Keek omhoog
een streep van licht
mij begeleidde
Niet wist ik
waar mijn voeten
stappend, gaande, bleven
Door dieren wel gewaar
opweg naar ander doel
Zo links als rechts
begluurden mij
wie ik niet dacht
te kennen
en bleven stil verborgen
nog achter beuk
of hakhout hoog
Ik spoedde voort
geen rust
opzij te gluren…
Een heel slecht gevoel
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.267 De laatste tijd ben ik erg depressief,
heb geen energie meer om te leven.
Alles wat ik wil is grotendeels mislukt,
of moest door omstandigheden opgeven.
Ik weet niet waar het fout is gegaan,
mijn relaties liepen stuk en was dan weer alleen.
Ik dacht altijd dat vrienden je zouden helpen,
maar had zelfs toen niemand om me heen.
Wat is dan…
Oleanders of zo
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
1.144 zo kun je verdwalen met je neus in de wolken
of in geuren die een schoonheid kleuren met
honing mandarijnen fluwelen gordijnen en
ogen stralend naar een ster die er misschien
wel helemaal niet was, of gewoon in jouw lach
als je stiekem om het hoekje gluurt of met
je neus plat tegen het raam en een blos die
smaakt naar meer kan ik nog dromen…
Kerstverhaal
snelsonnet
3.6 met 28 stemmen
3.783 Maria was hardnekkig maagd gebleven
En omdat Jozef zei: "Schat, opgelet,
Wij moeten strakjes met elkaar naar Bet..."
Heeft zij haar man meteen een klap gegeven.
Maar hij herhaalde met verstikte stem:
"Wij moeten met elkaar naar Betlehem!"…
Jongerencultuur
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
1.046 De jongeren
Van heden ten dage
Blowen als bezetenen
Met een manische blik
In de doffe ogen
Maar intussen wel genietend
Van flikkerende lichtjes
Uitgevoerd in rood en blow
Sorry, dat moet zijn blauw
Ik ben ook zo'n jongere…
Stille armoede
snelsonnet
3.4 met 47 stemmen
4.848 Ik moet de eindjes aan elkander knopen
Omdat het heel beroerd gaat in ons land.
Dus eet ik thuis, niet in het restaurant
En deed derhalve extra kerstinkopen:
Kreeft, lamsbout, truffels, reerug, kaviaar,
Daar moet ik het helaas mee doen dit jaar.…
Ochtend
gedicht
4.0 met 92 stemmen
31.189 Liefst hoor ik het geritsel van kleren
als zij opnieuw de vorm aannemen
waaruit liefde hen gedurende uren verdreef.
En buiten: de kou die de bakstenen roder maakt,
de kinderen dichter bij elkaar doet kruipen.
Liefst hoor ik het geritsel van kleren,
als de slaap zich langzaam aan onze ogen onttrekt
en de glazen toekijken hoe het licht
zich…
ijstijd
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.583 hier wil ik niet zijn
in deze tijd van ijs
waarin de dagen vriezen
tot een mistig grijs
hier wil ik niet zijn
nu de zee met messen snijdt
het strand ligt zwaar
en hard alleen
de meeuwen schreeuwen
bitter in de kou
hier wil ik niet zijn
zo mijlenver van jou…
Wintertrek
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.300 Ik wuif de wind
onder het beschermde blad, de winterkoning
kent geen vrees zo beschreven
in het okeren licht
over de sneeuwwitte flanken
van het winters gezicht.
Een enkele schreeuw doorboort
de nacht waar de trek
z’n vlucht herbergt. Schaduwen
rekken de maan over
het verborgen land; schetsen vrijheid
met lange halen
terwijl een wegebbende…
Het gevallen meisje
poëzie
3.9 met 12 stemmen
3.734 Gevallen, ja, gevallen,
Gevallen en veracht!
Doch weet ge, zonder mallen,
Wat de arme daartoe bracht?
Nu loopt ze langs de straten
En kent geen uur van vreugd,
Sinds ééns zij heeft verlaten
God en het pad der deugd.
Doch wilt haar nu niet smaden -
Wie bracht haar in verdriet?
Een man heeft haar verraden,
Toen hij haar snood verliet.…
Plichtsbesef
snelsonnet
3.3 met 40 stemmen
3.489 Wanneer je aan de vloed ontkomen bent
Dool je nu half verdwaasd tussen de lijken
En bukt je keer op keer om goed te kijken
Of je misschien nog één van hen herkent.
Want je moet weten waar je liefste ligt,
Dat is jouw identificatieplicht.…
Strohalm
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
1.601 Weet ik mij, standvastig
van geweten, zeker van vergaan.
Gedachten niet vergeten
en blijven we altijd staan?
Aan het einde niet meer zeker,
van liefde, dodelijke kreten
en is er leven op de maan?
Zo houd ik mij verdrietig vast
aan de laatste dag, gegeven
hoop misschien of een volgende keer
maar blijven staan
is geen keuze meer.…
Nieuwjaar
snelsonnet
3.9 met 65 stemmen
4.231 Het is toch eigenlijk een schril contrast:
Ginds treurt men om de doden en vermisten,
De duizenden inheemsen en toeristen
Die door de zee noodlottig zijn verrast
En hier loopt men weer volgens oud gebruik
Spontaan de zee in voor de nieuwjaarsduik.…
Fabrique
gedicht
2.0 met 19 stemmen
6.731 Is dit nog wel een tuin? Wat moet ik met
deze pagode zonder goden, obelisk
die slechts zichzelf gedenkt, een niks
met niks verbindende brug uit Tibet.
Vijvers waar je ook kijkt. Wolken erin
maar van een mens geen spiegelbeeld. Ik buig
mij over leegte. Een jachthuis
waar nooit een jager in woonde. Onzin.
Vond ik je hier, was je een herderin…
Zwart
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
1.305 In het begin kon niets aan hem haar storen.
Omdat zij van hem hield met heel haar hart
Hulde zij zich in het vereiste zwart
En werd haar sprankelende geest bevroren
Hij trachtte haar te voegen in zijn voren
Die zeer rechtzinnig waren en benard.
Ze heeft, strijdlustig eerst zijn wil getart
Maar kinderogen hebben haar bezworen
Nu loopt zij…
De pracht genaamd eenzaamheid.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
915 twinkeling van hoop
verworven door een fragment
de herinnering tot waar ik loop
een droom die men mij zendt
voorgevoel tot reden en perfectie
wacht ik ongeduldig op kalme hartstocht
een gevoel van de volmaakte erectie
uitgedrukt op de manier die ik altijd zocht
een paarse sfeer om in te leven
het constante gevoel van euforie
loochenen…
Lila tranen.
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.029 Lila tranen
Mysterieus onbekend
Die zich een weg langs de wangen banen
En snel van de ziel wegrent
Zilveren ogen
Onthullen de geest
Geheime wensen niet vervlogen
Maar ook nog niet geweest
Aura, wit glanzend
Toont de herwonnen hoop
Door nieuwe energie dansend
Een nieuw begin op zijn loop
Een gouden wil als zegen
Alom zichtbaar geworden…
Tijd streelt van ver.
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
1.087 Tijd, streelt van ver
De hoop die schuilt
Opzoek naar de ster
Een jij die niet huilt
Kracht, vecht voor erkenning
Een masker af te zetten
Uit de cirkel van gewenning
Om altijd maar op jezelf te letten
Wil, om bestemming te halen
De ster in de spiegel te herkennen
Niet langer in vervreemding te dwalen
De weg van waarde te verkennen…
Het liefhebbende
gedicht
3.0 met 23 stemmen
12.404 Het stak de kop op, toen een onverwachte zonneschijn
over de meubels viel, die al vijfentwintig jaar in de
kamer stonden.
Nu aangeraakt door de gestrekte wijsvinger van het
licht.
Ternauwernood verdroegen zij deze zachte
liefdesverklaring.
Ze wilden alleen donker, waarin welwillendheid,
mededogen voor hun brand- en mottengaatjes…
Palm van ontwaken
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
1.429 Op een wakkere morgen
waar klaarte op de toppen ligt
herhalen wij de nacht
met mond over oor
wordt er gefluisterd
met een lichtende adem
over tedere ongrijpbaarheid
en een zachte stilte.
Zo rekken we nog even
ons en de morgen
tot een zichtbaar genoegen
en koesteren meermaals
de prille ochtendzon.…
Brood en vis
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
1.154 Naargeestig schreeuwen meeuwen in de mist
Het doet mij huiverend naar zon verlangen
Al wekenlang is de rivier gevangen
En ligt mijn woonboot star in ijs gekist
Wanneer de mist door wind wordt weggewist
Zie ik de watervogels onbevangen
Bij honderden rondom mijn arkje hangen
Zij wachten stil er wordt geen plaats betwist
Ik voer hen vis, strooi…
Tsunami in Azië
hartenkreet
3.6 met 66 stemmen
2.994 Aardschollen schuiven
mens en dier huiveren
Een zeegolf steekt op
alles is opeens een notedop
Verwoestend is de kracht, weg is onze pracht
hier geven wij toe, de onmacht
Veel leven is vergaan
Tsunami is de naam
Wij zullen rouwen, bouwen
en weer van alles gaan houden
Nieuw leven op het zilt
dat is, wat een ieder weer…
Muziek en poëzie
poëzie
3.8 met 13 stemmen
3.807 Laat de schelle tonen vlieten
uit de zangerige keel
en als vooglen henenschieten
in hun wislend klankgespeel.
Want dan reppen tong en veren
vrije liedren, lang versperd,
vooglen die hun kop bezeren
aan de traliën van mijn hert.
Laat de rijke klanken stromen
als een vloed in de avondpracht,
waar de zwanen drijvend dromen
in hun kuise vederdracht…