inloggen
dichtwoordenboek

tabblad: gedichten

< vorige | alles | volgende >

gedicht (nr. 1292):

Ochtend

Liefst hoor ik het geritsel van kleren
als zij opnieuw de vorm aannemen
waaruit liefde hen gedurende uren verdreef.

En buiten: de kou die de bakstenen roder maakt,
de kinderen dichter bij elkaar doet kruipen.

Liefst hoor ik het geritsel van kleren,
als de slaap zich langzaam aan onze ogen onttrekt
en de glazen toekijken hoe het licht
zich opdringt aan de ramen.

Op zo'n ochtend zal het zijn dat zij,
van wie wij de uniformen niet kunnen raden,
zullen komen zeggen: jullie gaan mee.

--------------------------------------------------------------
uit: 'Dichters van nu', 1992.

Schrijver: Eddy van Vliet
Inzender: MK, 27 dec. 2004


Geplaatst in de categorie: geweld

3,6 met 66 stemmen 26.889



Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:ari vlasblom
Datum:27 dec. 2004
Emailadres:arivlasblomhotmail.com
Bericht:Nee, geen goed gedicht dit.
Meneer lijkt mij een kinderhater te zijn geweest
die teveel melodrama in zijn gedicht stopt.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)