14496 resultaten.
[ Het allerergste ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
413 Het allerergste
is vrijen, zo zelfbewust --
als wij beiden zijn.…
Jubileum
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
481 wij
en
de tijd
we hebben
allebei
met hem
gevrijd…
[ Hij is hier nog, thuis ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
499 Hij is hier nog, thuis,
overal waar hij niet is --
maar wij hem kennen.…
Even zondigen
netgedicht
5.0 met 828 stemmen
441 ik heb altijd heilige
willen worden
al toen ik in de kribbe
lag en maria als
mijn moeder zag
wij waren niet zo
uitgesproken thuis
want het dagelijks
leven haalde al veel
extra geboden in huis
wij deden weinig
aan mystiek want
wat wij niet snapten
was verdwaald en
dus eigenlijk doodziek
wie het bidden
had uitgevonden is later…
echte mannen
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
2.634 voor even waren wij geen vaders meer
we hadden zorgen achter ons gelaten
hier stonden kameraden, echte maten
en allen loofden wij die ene heer
en zo bevrijd van lasten en van plichten
vlogen wij elkander in de armen
ik voelde mannenlijven mij verwarmen
we leken één familie: louter nichten
ik was van al die mannen het idool
en werd met zoete…
Verandering van perspectief
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
502 het was niet alleen
goud dat er blonk
maar we hoopten
door te poetsen iets
van die schitterende
kleur terug te krijgen
die ook zou blijven
in samen
hemelden we
het glanzen op
we voelden ook
dat de warmte door
straling intenser
was geworden
wij wisten
dat wij op weg
waren en alleen
al dat feit gaf
ons zoveel spirit
dat het…
bedenkelijk
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
785 waar zullen wij horen? horen wij te zijn, waar we niet horen?
wat zullen we daar dan horen? horen wij?
is er een andere kant van dit verlangen?
geen vraag.
wel bedenkelijk.…
ONS RESPECT
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
1.631 Laat die jaloerse blikken maar staren
eenmaal zullen ze moeten erkennen
dat wij het samen waard zijn
daar moeten ze nu maar aan wennen.
Wat ooit is geweest zullen ze vergeten, en
al worden we nooit echte vrienden
ze zullen moeten toegeven dat wij
eindelijk kregen wat wij verdienden;
respect.…
Het dubbele glas
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
638 zij heeft nu al
de lyriek van
een sopraan
ik bas mijn partij
daarvoor begon
ik onderaan
wij hebben
een koor met tal van
ontbrekende stemmen
maar door de
kracht van ons werk
staan wij samen sterk
we zijn niet elkanders
dissonanten daarvoor
hebben wij twee passanten
die boven de partituur
zitten te snuffelen en
met hun…
Jarige broer
hartenkreet
3.5 met 13 stemmen
4.610 Wij zijn nu zelf gaan sturen,
maar vergeten zullen wij je nooit.
Op deze bijzondere dag zullen
wij de felicitaties opsturen.
Alle goeds voor het nieuwe jaar!…
Zijn uitgetreden
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
441 niet gebonden zijn
wij dachten even
over de aarde te heersen
maar leerden in mateloos
respect het ingenieuze
concept te eerbiedigen…
SAMEN LACHEN, SAMEN HUILEN
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.507 samen gaan wij nu de strijd aan
in de kracht van God de Heer
houdt mijn hand vast lieve mama
wij zijn er voor u, telkens weer…
Haar geur wordt alles
gedicht
3.1 met 30 stemmen
14.564 Achter ons raast nachttrein
door een weiland - wij kwam van ver,
op verhaal, staan met lange jassen
in de gang, herhalen enkele gebaren.
Wij weten weer hoe deze vrouw ons
soms niet meer kon zien wanneer zij
door de grote kamer ijsbeerde, vlammen
van zich afsloeg, onverstaanbaar werd.…
Zondeval
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
1.006 In de schaamteloze tijd
beleden wij onze
berouwvolle zonde
zonder woorden
wij nestelden ons
schuldloos
in de zachte, vochtige flanken
van een fonkelende nacht
wij dronken en lachten
moordden en verkrachtten
zongen en vonden
vochtig onze monden
Sodom
en Gomorra
naakt stortte ik naar beneden
in een oeverloze, bodemloze droom
jou…
Als
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.385 Als de aarde en hemel nooit geschapen waren
Zouden “een” wij voorkomen in de verhalen?
Waarom worden gedachtes gereflecteerd in vragen?
Is het om zekerheid te achterhalen?
Waarom bestaan wij als wij gewoon een mensheid
Zijn in een universum van tijd?…
Ik deed niets.
hartenkreet
2.9 met 14 stemmen
1.608 Wij hoefden niet ver weg.
Ik bleef daar zitten,
daar waar wij zaten
en verroerde me niet.
Maar zelfs daar, in het park,
als jij dacht dat wij samen waren
zelfs daar, deed ik niets.
Terwijl ik er wel was...…
Die kleine intieme oase
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
461 wij speelden met woorden
schreven ze in het zand
omdat niemand ze hoorden
zo schiepen wij onze band
maar het strand
was helaas al geschapen
liet zich slechts raken door
water in zijn eeuwig corvee
golven wisten de tekens
overspoelden ze een voor een
in een dierbaar herinneren
aan ons eindeloos dagje zee
later zijn wij terug gegaan…
Wat sprankjes hoop
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
967 laten wij dit feest nu echt beleven
zo dat wij ook hen hun
langverwachte vrede kunnen geven…
Afscheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
3.919 Laten wij nou maar afscheid nemen
dat bespaart ons een hoop verdriet
onze relatie drijft op problemen
wij liggen elkaar gewoon niet
Laten wij nou één keer eerlijk zijn
deze liefde bleek een vergissing
ons spanningsveld is veel te klein
geloof mij, dit is de juiste beslissing
Reis verder in jouw leven vol pracht
vergeet mij en hoop niet…
Jilles
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
775 genoeg
wij zijn
ons weegs gegaan
was jij maar bij mij
ik draag je
in mijn hart - mijn gedachten -
mijn ziel - ik heb je lief…
Softenon
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
411 “Na jaren zwijgen willen we nu kwijt,
Dat wij u als misdeelde niet vergeten.
Dat laten wij u met dit standbeeld weten,
Wij Grünenthalers barsten van de spijt.”
Omfloerste blik, gezicht op aangedaan,
Maar tevens bezig munt eruit te slaan.…
Haar geur wordt alles
gedicht
4.0 met 1 stemmen
5.144 Achter ons raast een nachttrein
dor het weiland - wij kwamen van ver,
op verhaal, staan met lange jassen
in de gang, herhalen enkele gebaren.
Wij weten weer hoe deze vrouw ons
soms niet meer kon zien wanneer zij
door de grote kamer ijsbeerde, vlammen
van zich afsloeg, onverstaanbaar werd.…
SNEEUW....VOORZICHTIG!
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
617 Wij zetten nu
voorzichtig onze voeten
in sneeuw neer
Niet langer meer
willen we uitglijden
bot of been breken
Wij zetten
voorzichtig schoen
voor schoen
De prent,afdruk zegt
wat over de maten
van onze onderdanen
Besneeuwde paden
straten en lanen
die wij belopen, begaan
Na uitglijers zullen
we gaan opstaan:
standpunt, ponteneur…
Ons project
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
547 Wij zijn het zelf.
Wij zijn de acteurs.
Wij zijn de regisseurs,
van ons eigen levensspel.
Wie durven nog levenskunstenaars te zijn?
Wie durft zijn project nog uit te voeren?
Wie durft zijn eigen spel te spelen?
Wie durft nog, moedig eigenwijs,
zichzelf te zijn?…
Herinnering
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.033 Hoe verrukt en opgetogen wij waren
de kersenboom in bloei
en verderop, de appels en de peren
bloesems, die takken kwetsbaar kleurden.
De velden wiegend met het groeiend graan
wij lachten, heerlijk kersen eten
tijd in overmaat was daar
en groen tot rood de kleuren.…
Verval
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
557 en voorkomend
is geen schim meer van zichzelf
maar denkt binnenkort
al terug te keren
naar zijn oude huis
Wij weten beter
maar wie zijn wij
om zijn dromen
te ondermijnen…
'In wijsheid schuilt veel droefenis.'
gedicht
4.8 met 8 stemmen
3.805 Het Schriftwoord blijkt maar al te waar:
wij worden wijzer, ieder jaar
met minder monden rond de dis.
Wij spreken er niet over waar
wat dierbaar was verdwenen is,
maar koesteren een stil gemis
dat allen weten van elkaar.…
Extatisch genieten
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
453 het vuur
in je ogen
brandde
toen ik
mijn koude
handen
met witte
vingers aan
jou liet zien
in liefdespatroon
dansten rood-
oranje vlammen
hun warmte
en altijd als
wij samen
waren begon
het hete bloed
te circuleren
nog steeds
werden wij
overvallen door
deze intussen
bijna berekenbare
acties en ons
verlegen lachen
had zo…
Kraakten noten
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
395 stem
wij spoorden
dezelfde richting
rangeerden scheef
en schots zij regelde
stops en lichten
kraakten noten
in de voortgang
die wij maakten…
Anoniem stationnetje
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
407 samen zijn
wij even
weggeweest
naar een feest
zonder wereld
alles hebben
wij losgelaten
geen agenda
of afspraken
richtingloos
hebben wij
zonder kaartje
de trein gepakt
hij stond voor
ons op wacht
vertrok meteen
na de fluit
reed snel het
anoniem
stationnetje uit
nog tikken de
wielen hun
maatschappelijk
verbonden cadans…