3375 resultaten.
Haar stem zong licht
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
612 zij nam mij mee
tot in de hoogste regionen
haar stem zong licht
een donkere blik deed mij
duiken door blauwgroene golven
drijven naar het strand
haar hand liet zand
in zachte tonen
door mijn vingers glijden
in haar ogen streden
woorden van geluk met
wat er vroeger was geleden
niet alleen verdriet
ook hoop en liefde
in het lied…
Het unieke verhaal
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
530 een vleugje blauw
wat wit en grijs
een warme wind
waait door mijn fotoboek
geen palmen
en heet zand of
bikinimeisjes op het
strand van verre oorden
in eigen woorden
vertellen mijn plaatjes
het unieke verhaal
van deze zomer
waarin jij de hoofdrol speelt
het licht verdeelt en
zelfs de choreografie
ongemerkt van mij overneemt…
Als ik.....
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
570 Waar zijn mijn vaders voetstappen
in het zand getekend?
Waar is mijn huis op rots gebouwd?
Als ik een Jood zou zijn:
waar vind ik een haven
gevuld met blauwe schepen
onder witte zeilen?
Waar zijn de mannen in ijzeren pakken
die mijn kant op kijken?…
KEER WEEROM
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
661 Je voetstappen
door de stille
verlaten straten
waar sommige ramen
streepjes lamplicht
doorlaten
het geluid van de stilte
neemt met je gedachten
een loop
je indruk achtergelaten
hoop
plaveisel tot kiezels en zand
groots naar klein
neemt mij bij de hand
in de verte het geluid
van een voortgaande trein
die zijn eigen spoor…
de zeezwemmer
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
694 In ’t diepst van zijn gedachten
brandt altijd het verlangen
naar zeewater van 15 graden plus
zodat het saaie zwembad dus
kan worden vervangen
door zee aan wenkend strand
door vloed omspoelde palen
door tenenknersend zand
door sterke stroomverhalen
door verre zichten grijs
door brutaal meeuwgekrijs
Ja, voor wie graag in golven klauwt…
De blanke duinen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
693 jeugd kreeg
weer de overhand
we speelden met het zand
als kinderen zo blij
jij was weer bij mij
in het springen over
golven nam ik je mee
naar de einder van de zee
het water koelde
in het diepe onze lijven
ik mocht het zout heel
teder van je lippen bijten
toen we droogden in
de volle zon keerde jij
je om naast strand heb ik…
Zeg mij
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
434 ik geef mijn vragen aan de wind
ongedurig wachtend op antwoorden
kleurt de zon scharlakenrood
zand speelt rond mijn blote voeten
daar ik me onverhuld overgeef
het tij trekt, trekt me dichter
langzaam voel ik hoe ze verzanden
dieper almaar dieper word ik er in
meegezogen in de naam van
tot het water mij aan de lippen staat
happend naar…
Voortgang
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
684 mijn moeder is niet meer
dat is al even
ze heeft lang geleefd
was broos van geest,
doch in overleven bedreven
geaard in schraal zand
met gelovige angst
onder een streng regiem
mijn moeder is niet meer
al even
ze heeft mij gezoogd
gedroogd,
wakker gelegen
was bang voor woorden van buiten
al lang voor het einde
heeft…
Herinnering
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
708 Een storm
die sterker is dan jij
zo sterk als ook jij wilt zijn
het geeft je een duw
de goede kant op,
regendruppels als tranen,
spoelen weg naar de zee,
achterlatend...sporen in het zand,
enkel nu nog maar een herinnering.…
eine kleine Nachtmusik
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
658 woedt
een wervelstorm als
een centrifuge die
volhardend zware
toeren draait
als een
ondoordringbare wals
nadert een
dreigende hoge
geelbruine muur
het zandtapijt groeit in
de verzengende hitte
ontelbare stofdeeltjes
wringen zich in
zijn ogen en oren
zijn schreeuw brengt
geen geluid voort
als hij langzaam
stikt in het zand…
storm aan zee
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
567 hoog opvliegend zand
verontrusten
mensen op de dijk
wolken zweven snel voorbij
de wind zingt een droevig lied
“waarom geen respect”
versta ik in haar woorden
de middag kleurt
van blauw naar zwart
water klotst nu op het strand
maar het komt niet allemaal
van zee…
de wind start volop met huilen
haar weeën
ze kan ze niet meer…
Avond aan zee
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
468 Hier stempelen wij voetafdrukken
in door zout water geschoond zand
hoeden wij schelpen in onze hand
als waren het schatten
concerteren schuimende golven
onweerstaanbaar en dominant
mooie sonates voor het strand
lopen wij betoverd gevangen
en aan de verre kim danst verlangen
voorbij de uitersten van ons zicht
onder flonkerend sterrenlicht…
hun vlucht is pijlsgewijs
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
755 ganzen vliegen
wieken met hun vleugels
langs gebruikte lucht
verklappen, zachtjes
maar wel duidelijk
de resten zomer
hun vlucht is pijlsgewijs
de kusten langs
waar zee en zand
voor ieder die daar strandt
een golfjesmaal serveert
van vis en schuim
vleugels wieken
klappen zachtjes
verenonrust in de nacht
de wei als nachtverblijf…
oferande 2
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
469 er lopen kinderen naar
de lage zandduin
jonge gezichten gekleurd
met rood pigment
tere hoofden onder de
verschroeiende zon
volgen in trance
de slingerende weg
de angst is meester
de vloedgolf die liefde
ademloos smoort onder
diepe lagen zand
de ultieme offerande loopt
naar de Stille Oceaan
kinderharten verstommen
de hoofden…
Broodje Wartaal
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
626 Doordrenkt en doordesemd
Van banaliteiten
Toont hij de smaak
Van los zand in de feiten
De lucht op IC's
Wordt gepneumatiseerd
En water en brood
Gesensibiliseerd
Daar deelt hij ons boud
En dapper besmuikt
Een broodje fecaliën
Dat ranzig ruikt
Gewikkeld in windsels
Der gymnopédie
Onzalige spijs
In zijn menagerie
Doorklieft…
ik ben naar de zee gerend
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
797 ik ben naar zee gerend
alles achter me gelaten
de sporen in het zand
zijn niet voor mij bestemd
we waren bang
om op het strand
te lopen als de vloed
zich teruggetrokken had
en iedere voetstap
zichtbaar was in de
kaalheid van nieuw land
geen hand om ze te wissen
de hemel duikt de verte
al voorbij, een pier met
meeuwen op een rij…
hangt zwart zijn tranen aan
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.101 basalt keert
oceanen
water schuimt
zijn woede weg
hangt zwart
zijn tranen aan
in springtij
dat in manenvloed
het water jaagt
op land
het strand
ontdaan van zand
toont zijn verdriet
aan woeste golven
die hun weg nog
ongestort vervolgen
van de branding
tot de horizon
witte kammen
deinen en
verdwijnen
als zij omslaan…
Wedergeboorte
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
488 Er worden nieuwe dromen geboren
harnassen uitgetrokken, slaven ontketend
onder zwijgzame metaforen
tillen handen voorzichtig zand
van een in de zon gelegen strand
terwijl een vogel het licht nadert
en ik ga naar de frisse rivieren
achter je mooie blauwe ogen
Ik luister naar de ontroerende echo
in je hemelse oren klinkt een fluistertoon…
Zomerzonschijnen
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
401 als schotsen
en scheven
komen zij het
landschap
binnen gedreven
dwars en
tegendraads
maken een
lachertje van zon
die normaal
stralend staat
boven zoute
zee en luchten vol
zoetwaterregens
die vluchten
in de vallende
half doorzichtig
gordijnen
en verwaaiend
zand van het
strand meevoeren
naar het duinse
helmgrasland
dat…
wat jou niet toebehoorde
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
611 nadat je gegrepen had
wat jij begeerde
verscheen de lafaard in jou als
een bliksemflits op het toneel
veroordeeld tot jezelf
zette je dwaalsporen uit
je weet wel het zand dat
anderen verblinden zal
jij bedekte de aarde
met dichte nevel
egomane goden veroorloven
zich altijd te veel
alles om jouw vege lijf
te redden nadat jij…
Minne
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
259 Maar de wind steekt op
het zand vliegt mee
en ik
ik ben hier…
liefde
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
1.730 Samen wandelen op op het strand,
lekker zitten in het zand.
Samen fietsen over de weg,
jij hoort alles wat ik zeg.
Samen lopen zij aan zij,
van jou word ik echt blij.
Samen lachen, samen huilen,
nee jou wil ik echt niet ruilen!…
'k Heb je ...
hartenkreet
3.9 met 14 stemmen
4.484 stilte
'k wou je alleen maar geven
een hand
jouw stem heeft nu
een klank gekregen
en in mijn vreugde
wou ik je mijn liefde geven
'k heb je gekwetst
maar al moet ik
een eeuwigheid wachten
wachten zal ik doen
om terug te keren
naar onze breekbare band
want ook de zon
kent een wonderlijke stilte
in onze voetstappen
in het zand…
Naast elkaar
netgedicht
3.1 met 15 stemmen
2.323 haar uitgeraasde golven baren
nog nauwelijks keien uit het zand
het witte schuim dat kraagt al jaren
de bleke schelpen op het strand
toch proeft zij keer op keer
zijn diepe sporen van weleer
aan de zoute waterkant
zijn uitgeraasde stormen waren
teveel voor een rechterhand
zijn witte haren dragen jaren
van noest werken op haar land
wel…
Goed gesternte
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
434 ik heb je
niet gevouwen
jij hebt jezelf
te water gelaten
hard rennend
op lange benen
het scheepje
in je hand dat
zonder ruime sop
meteen op de
golven teruggaat
naar het strand
wij hebben het
scheepje op droog
zand gelegd vouwen
glad gestreken
en langzaam
op gekalefaterd
ondanks jouw
dwarse te water
lating ben je goed
gedoopt…
Stromende Tijd
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
1.741 Het zand
wordt verspreid door de kille wind
die over mijn vingertoppen speelt.
Vloeibaar leven krijgt vorm, verdwijnt.
Water wordt vuur, wordt aarde,
wordt lucht, wordt wind die luchtig het mos
van mijn nagels schraapt en kwijnt
weg voor mijn ogen.
Het besef daagt: ik moet loslaten,
vergeten. Mijn hand ontspant,
mijn greep verslapt.…
Het lied van oceanen
netgedicht
4.9 met 23 stemmen
471 kleuren zee
die ik met mijn
danspassen deed kolken
haalde uit
met flarden mist
die het uitzicht
extravagantie gaven
overslaand speelde
muziek in de
bekende zilte geuren
het lied van oceanen na
mijn walsen
draaiden fraai in
spatten wit en toverden
een lach op mijn gezicht
golvend naar strand
waar passen vergleden in
het natte zand…
Zon en Zee
hartenkreet
3.6 met 35 stemmen
3.647 Laat het zand
je voeten dragen
geloof in ons
als fundament.
Laat de zon
je hart verwarmen
heb geen twijfel,
je zorgen weg.
Laat het water
je ogen stralen
en de Liefde daar
waar ze vloeit.
Laat mij jou omhelzen
sluit je ogen, kus me zacht
de wereld om ons heen is nu:
jij en ik, héél onverwacht.…
Witte doden
netgedicht
2.8 met 12 stemmen
1.736 (verslaving & dood)
jouw verlaten zand woestijn
is decorum voor valse goden
in een zee van witte doden
waar hun resten zouten zijn
waar de duinen lijnen
in de hete luchten
nog trillend zuchten
en plots verdwijnen
waar het water de wond
verdriet en het bloed
kruimelt of niet bestond
waar jouw droge schreeuw
slechts de nagalm vond…
nomade (2)
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.027 bewegen doe je in spreidstand
en dansen op slappe vermoedens
doorheen zand en woestenij
over gegolfde daken heen
oefen je vaardigheden
weerloos en toch ongeschonden
je kijkt me even in de ogen
zet dan je weg verder
kruist voorsteden en minaretten
proef eigentijds stuifmeel
je zengt in het zonlicht
en zelden rook je een sigaret
met de…