Alle inzendingen over zand

3375 resultaten.

Sorteren op:

Haar stem zong licht

netgedicht
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 612
zij nam mij mee tot in de hoogste regionen haar stem zong licht een donkere blik deed mij duiken door blauwgroene golven drijven naar het strand haar hand liet zand in zachte tonen door mijn vingers glijden in haar ogen streden woorden van geluk met wat er vroeger was geleden niet alleen verdriet ook hoop en liefde in het lied…
wil melker23 december 2011Lees meer >

Het unieke verhaal

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 530
een vleugje blauw wat wit en grijs een warme wind waait door mijn fotoboek geen palmen en heet zand of bikinimeisjes op het strand van verre oorden in eigen woorden vertellen mijn plaatjes het unieke verhaal van deze zomer waarin jij de hoofdrol speelt het licht verdeelt en zelfs de choreografie ongemerkt van mij overneemt…

Als ik.....

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 570
Waar zijn mijn vaders voetstappen in het zand getekend? Waar is mijn huis op rots gebouwd? Als ik een Jood zou zijn: waar vind ik een haven gevuld met blauwe schepen onder witte zeilen? Waar zijn de mannen in ijzeren pakken die mijn kant op kijken?…

KEER WEEROM

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 661
Je voetstappen door de stille verlaten straten waar sommige ramen streepjes lamplicht doorlaten het geluid van de stilte neemt met je gedachten een loop je indruk achtergelaten hoop plaveisel tot kiezels en zand groots naar klein neemt mij bij de hand in de verte het geluid van een voortgaande trein die zijn eigen spoor…

de zeezwemmer

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 694
In ’t diepst van zijn gedachten brandt altijd het verlangen naar zeewater van 15 graden plus zodat het saaie zwembad dus kan worden vervangen door zee aan wenkend strand door vloed omspoelde palen door tenenknersend zand door sterke stroomverhalen door verre zichten grijs door brutaal meeuwgekrijs Ja, voor wie graag in golven klauwt…

De blanke duinen

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 693
jeugd kreeg weer de overhand we speelden met het zand als kinderen zo blij jij was weer bij mij in het springen over golven nam ik je mee naar de einder van de zee het water koelde in het diepe onze lijven ik mocht het zout heel teder van je lippen bijten toen we droogden in de volle zon keerde jij je om naast strand heb ik…

Zeg mij

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 434
ik geef mijn vragen aan de wind ongedurig wachtend op antwoorden kleurt de zon scharlakenrood zand speelt rond mijn blote voeten daar ik me onverhuld overgeef het tij trekt, trekt me dichter langzaam voel ik hoe ze verzanden dieper almaar dieper word ik er in meegezogen in de naam van tot het water mij aan de lippen staat happend naar…
LadyLove22 januari 2016Lees meer >

Voortgang

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 684
mijn moeder is niet meer dat is al even ze heeft lang geleefd was broos van geest, doch in overleven bedreven geaard in schraal zand met gelovige angst onder een streng regiem mijn moeder is niet meer al even ze heeft mij gezoogd gedroogd, wakker gelegen was bang voor woorden van buiten al lang voor het einde heeft…

Herinnering

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 708
Een storm die sterker is dan jij zo sterk als ook jij wilt zijn het geeft je een duw de goede kant op, regendruppels als tranen, spoelen weg naar de zee, achterlatend...sporen in het zand, enkel nu nog maar een herinnering.…
G.Driesman10 september 2017Lees meer >

eine kleine Nachtmusik

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 658
woedt een wervelstorm als een centrifuge die volhardend zware toeren draait als een ondoordringbare wals nadert een dreigende hoge geelbruine muur het zandtapijt groeit in de verzengende hitte ontelbare stofdeeltjes wringen zich in zijn ogen en oren zijn schreeuw brengt geen geluid voort als hij langzaam stikt in het zand…
J.Bakx27 september 2017Lees meer >

storm aan zee

hartenkreet
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 567
hoog opvliegend zand verontrusten mensen op de dijk wolken zweven snel voorbij de wind zingt een droevig lied “waarom geen respect” versta ik in haar woorden de middag kleurt van blauw naar zwart water klotst nu op het strand maar het komt niet allemaal van zee… de wind start volop met huilen haar weeën ze kan ze niet meer…

Avond aan zee

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 468
Hier stempelen wij voetafdrukken in door zout water geschoond zand hoeden wij schelpen in onze hand als waren het schatten concerteren schuimende golven onweerstaanbaar en dominant mooie sonates voor het strand lopen wij betoverd gevangen en aan de verre kim danst verlangen voorbij de uitersten van ons zicht onder flonkerend sterrenlicht…

hun vlucht is pijlsgewijs

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 755
ganzen vliegen wieken met hun vleugels langs gebruikte lucht verklappen, zachtjes maar wel duidelijk de resten zomer hun vlucht is pijlsgewijs de kusten langs waar zee en zand voor ieder die daar strandt een golfjesmaal serveert van vis en schuim vleugels wieken klappen zachtjes verenonrust in de nacht de wei als nachtverblijf…
wil melker2 oktober 2005Lees meer >

oferande 2

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 469
er lopen kinderen naar de lage zandduin jonge gezichten gekleurd met rood pigment tere hoofden onder de verschroeiende zon volgen in trance de slingerende weg de angst is meester de vloedgolf die liefde ademloos smoort onder diepe lagen zand de ultieme offerande loopt naar de Stille Oceaan kinderharten verstommen de hoofden…
J.Bakx8 oktober 2019Lees meer >

Broodje Wartaal

netgedicht
1.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 626
Doordrenkt en doordesemd Van banaliteiten Toont hij de smaak Van los zand in de feiten De lucht op IC's Wordt gepneumatiseerd En water en brood Gesensibiliseerd Daar deelt hij ons boud En dapper besmuikt Een broodje fecaliën Dat ranzig ruikt Gewikkeld in windsels Der gymnopédie Onzalige spijs In zijn menagerie Doorklieft…
JPA28 april 2021Lees meer >

ik ben naar de zee gerend

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 797
ik ben naar zee gerend alles achter me gelaten de sporen in het zand zijn niet voor mij bestemd we waren bang om op het strand te lopen als de vloed zich teruggetrokken had en iedere voetstap zichtbaar was in de kaalheid van nieuw land geen hand om ze te wissen de hemel duikt de verte al voorbij, een pier met meeuwen op een rij…
wil melker16 december 2003Lees meer >

hangt zwart zijn tranen aan

netgedicht
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.101
basalt keert oceanen water schuimt zijn woede weg hangt zwart zijn tranen aan in springtij dat in manenvloed het water jaagt op land het strand ontdaan van zand toont zijn verdriet aan woeste golven die hun weg nog ongestort vervolgen van de branding tot de horizon witte kammen deinen en verdwijnen als zij omslaan…

Wedergeboorte

netgedicht
5.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 488
Er worden nieuwe dromen geboren harnassen uitgetrokken, slaven ontketend onder zwijgzame metaforen tillen handen voorzichtig zand van een in de zon gelegen strand terwijl een vogel het licht nadert en ik ga naar de frisse rivieren achter je mooie blauwe ogen Ik luister naar de ontroerende echo in je hemelse oren klinkt een fluistertoon…

Zomerzonschijnen

netgedicht
4.9 met 24 stemmen aantal keer bekeken 401
als schotsen en scheven komen zij het landschap binnen gedreven dwars en tegendraads maken een lachertje van zon die normaal stralend staat boven zoute zee en luchten vol zoetwaterregens die vluchten in de vallende half doorzichtig gordijnen en verwaaiend zand van het strand meevoeren naar het duinse helmgrasland dat…
wil melker26 november 2022Lees meer >

wat jou niet toebehoorde

netgedicht
3.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 611
nadat je gegrepen had wat jij begeerde verscheen de lafaard in jou als een bliksemflits op het toneel veroordeeld tot jezelf zette je dwaalsporen uit je weet wel het zand dat anderen verblinden zal jij bedekte de aarde met dichte nevel egomane goden veroorloven zich altijd te veel alles om jouw vege lijf te redden nadat jij…
J.Bakx10 februari 2026Lees meer >

liefde

hartenkreet
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.730
Samen wandelen op op het strand, lekker zitten in het zand. Samen fietsen over de weg, jij hoort alles wat ik zeg. Samen lopen zij aan zij, van jou word ik echt blij. Samen lachen, samen huilen, nee jou wil ik echt niet ruilen!…

'k Heb je ...

hartenkreet
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 4.484
stilte 'k wou je alleen maar geven een hand jouw stem heeft nu een klank gekregen en in mijn vreugde wou ik je mijn liefde geven 'k heb je gekwetst maar al moet ik een eeuwigheid wachten wachten zal ik doen om terug te keren naar onze breekbare band want ook de zon kent een wonderlijke stilte in onze voetstappen in het zand…

Naast elkaar

netgedicht
3.1 met 15 stemmen aantal keer bekeken 2.323
haar uitgeraasde golven baren nog nauwelijks keien uit het zand het witte schuim dat kraagt al jaren de bleke schelpen op het strand toch proeft zij keer op keer zijn diepe sporen van weleer aan de zoute waterkant zijn uitgeraasde stormen waren teveel voor een rechterhand zijn witte haren dragen jaren van noest werken op haar land wel…
Verdano19 juli 2003Lees meer >

Goed gesternte

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 434
ik heb je niet gevouwen jij hebt jezelf te water gelaten hard rennend op lange benen het scheepje in je hand dat zonder ruime sop meteen op de golven teruggaat naar het strand wij hebben het scheepje op droog zand gelegd vouwen glad gestreken en langzaam op gekalefaterd ondanks jouw dwarse te water lating ben je goed gedoopt…

Stromende Tijd

hartenkreet
3.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.741
Het zand wordt verspreid door de kille wind die over mijn vingertoppen speelt. Vloeibaar leven krijgt vorm, verdwijnt. Water wordt vuur, wordt aarde, wordt lucht, wordt wind die luchtig het mos van mijn nagels schraapt en kwijnt weg voor mijn ogen. Het besef daagt: ik moet loslaten, vergeten. Mijn hand ontspant, mijn greep verslapt.…

Het lied van oceanen

netgedicht
4.9 met 23 stemmen aantal keer bekeken 471
kleuren zee die ik met mijn danspassen deed kolken haalde uit met flarden mist die het uitzicht extravagantie gaven overslaand speelde muziek in de bekende zilte geuren het lied van oceanen na mijn walsen draaiden fraai in spatten wit en toverden een lach op mijn gezicht golvend naar strand waar passen vergleden in het natte zand…

Zon en Zee

hartenkreet
3.6 met 35 stemmen aantal keer bekeken 3.647
Laat het zand je voeten dragen geloof in ons als fundament. Laat de zon je hart verwarmen heb geen twijfel, je zorgen weg. Laat het water je ogen stralen en de Liefde daar waar ze vloeit. Laat mij jou omhelzen sluit je ogen, kus me zacht de wereld om ons heen is nu: jij en ik, héél onverwacht.…
Chris27 mei 2003Lees meer >

Witte doden

netgedicht
2.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.736
(verslaving & dood) jouw verlaten zand woestijn is decorum voor valse goden in een zee van witte doden waar hun resten zouten zijn waar de duinen lijnen in de hete luchten nog trillend zuchten en plots verdwijnen waar het water de wond verdriet en het bloed kruimelt of niet bestond waar jouw droge schreeuw slechts de nagalm vond…
Verdano14 oktober 2003Lees meer >

nomade (2)

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.027
bewegen doe je in spreidstand en dansen op slappe vermoedens doorheen zand en woestenij over gegolfde daken heen oefen je vaardigheden weerloos en toch ongeschonden je kijkt me even in de ogen zet dan je weg verder kruist voorsteden en minaretten proef eigentijds stuifmeel je zengt in het zonlicht en zelden rook je een sigaret met de…