5925 resultaten.
Het kon niet op
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
783 Het kon niet op en ieder wilde meer,
en ook dat meer was voor velen niet genoeg,
bedrijven, banken en bij beursen, gingen ze tekeer,
en voor een bonus was het nooit te vroeg.
Wat elke simpele ziel had kunnen weten,
werd door deze knappe koppen niet gezien,
hebzucht vertroebelden hun geweten,
zij wilden in de top van zakkenvuller tien.
En…
Lichtdans
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
860 Daar waar zij legenden lazen
met een hartenklop van goud
verscheen zij op haar langste dagen
aan de luchten -stervenskoud
Verkondig nooit van haar verhalen
het is de nacht niet toevertrouwd
Zij is al oud -zij danst voor dwazen
die zich laven aan het mout
en aan hun kinderen vertellen
dat wie zwijgt zijn ziel behoudt
Zij wacht op woorden…
Neuken
hartenkreet
4.0 met 78 stemmen
12.029 Hij was vrachtwagenchauffeur
en hij had haar wel eens zien lopen
in dat wegrestaurant
zo tussen Waregem en Lille
waar zij hem hete koffie schonk
die hij daar ééns per week kwam kopen
met een koekje er steeds bij
van haar robuustgebakken ziel
Ze lachte vrolijk steeds naar hem
terwijl ze speelde met de knopen
van haar bloesje -net zo lang…
nieuw school
hartenkreet
3.9 met 34 stemmen
2.502 bijna zal ik moeten kiezen
maar hoe weet ik nu waarvoor
ik zal hoe dan ook verliezen
al mijn vrienden van daarvoor
maar wat ik win blijft onbekend
ook al lijkt het nieuwe goed
zelfs bij een aardige docent
wordt dit zuur niet zoet…
Stille revolutie
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
990 Ze voerde revolutie
in de dagen dat ze kwam
tegen opgeblazen honden
en de argeloze muren
waar ze uren dreef langs kieren
die verstierven in geschreeuw
om te vallen in genade
voor mij - als de lichte sneeuw
En ik - ik kende nog haar naam
vanuit een rijk en rooms verleden
waar ze scheen soms als een elfenblad
in neergedwarreld licht
ik nam…
De Labbekak
netgedicht
3.0 met 21 stemmen
1.566 Het krioelde en het wemelde
van dwaze dorstelingen
die -gezeten aan de toog
hun onkruid schoten in het nat
waar ze gestrekt en scheef gebekt
hun smart aan lappenlaarzen hingen
en genoten van de labbekak
die dronken iets vergat
Ze hadden voor de maan gedanst
in grote lanterfantenkringen
want ze bleven zonderlingen
die hun lol hadden gehad…
Meer van Geluk
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
936 Zij die alles al zo hadden
hadden nooit genoeg gekregen
en zij die het steeds ontbeerden
stierven weerloos in beklag
Daar moest hij steeds weer aan denken
bij het stillen van de meren
waar geluk dat er in rond dreef
niets meer dan het water was
Voor de koningen een plas
om er hun rijk mee te markeren
voor de kardinaal een graal
waarin…
Het Bestand van Water
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
962 De zucht naar vrede
werd geslaakt in verontwaardiging
Het was de buitensporigheid ditmaal
Alleen het water
waarin zij na afloop
nog hun handen wasten
dacht daar anders over
Niets
rechtvaardigde de gedachte
voor een onsje minder te willen sterven
ook niet voor iets meer
Niets
zou het water
donkerder kleuren
dan vermeende onschuld…
Wat een geluk!
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.378 Daar zit een meisje
Midden in het veld
Ik herken haar niet
Maar ze is mooi, heel mooi
Ze zit daar, als een bloem van het veld
Het is alsof er altijd al heeft gezeten.
Ze zit daar,
Zo zonder reden,
Zo maar…
De mist
poëzie
3.5 met 15 stemmen
3.596 De mist, onzeker,
dan grauw, dan bleker
hangt om ons heen.
De schim van stranden,
van lage landen,
verzonk, verdween.
Wij turen, turen
door eenzame uren
en dan, een wijl, -
als vanuit dromen
tot ons gekomen, -
verschijnt een zeil.
Wij zien, - een rimpel
in 't licht, - de wimpel
hoog in de mist
voorbij ons drijven.
Daaronder blijven…
In mineur
poëzie
3.7 met 26 stemmen
7.124 Nu mij niets aan dit alles meer bindt
ga ik ook maar liever heen.
Op het pad dat ik voor mij vind
zie ik enkel distels en steen.
Maar in haar liefde heb ik geloofd,
merg en bloed van mijn bestaan.
Heb ik die nu mijzelve ontroofd
of ontdeed ik mij van een waan?
Te erkennen te hebben gefaald,
niet eens meesleepend en groot,
is alle winst…
Recht van Spreken
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.351 Het recht om alles maar te zeggen
wat je zeggen kunt met woorden
wil niet zeggen dat je daarmee
dan ook alles zeggen moet
het is de kunst en niet het recht
om als het moet te kunnen zwijgen
en te wachten op het woord
waarmee de liefde wordt begroet
Want een viool zal pas verhalen
van haar lied van de beschaving
als zij met een vleug van…
Het Dansende Meisje
poëzie
3.7 met 16 stemmen
2.512 Alleen met de overschenen wemeling der golven,
met die langdeinende bewogenheid alleen,
onder de volte van het middaglicht bedolven,
en met de bodemloze ruimte over zich heen. -
met de onafzienbaarheid alleen, die van haar voeten
tot aan de horizon onrustig is en glanst,
en met de wind alleen, en met de wolkenstoeten
rondom haar aan de lucht…
Springen met touw
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
1.584 Opa wilde in zijn leven
door het avontuur gedreven
nog één keertje weleens weten
ondanks stemmetjesbetoog
hoe het zou zijn om als een vogel
door de luchten heen te zweven
waarna hij de doodsprong nam
en gillend door de wolken vloog
Hij schoot in één ruk weer omhoog
en voelde plots hoe zacht datgene
wat daarvoor dreef langs zijn benen
nu…
Apegapen
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
976 Nu zelfs blijkt dat Andries Knevel
ook zichzelf kan bekeren
en als evolutionist
weer verder door het leven gaat
heb ik als heiden - om het even
voor het eerst in heel mijn leven
toch een kaarsje opgestoken
in de hoop dat Hij bestaat
Toe Heer vergeef hier al mijn zonden
hopelijk ben ik niet te laat…
Onzichtbaar
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
940 Het was me beter om in eenvoud
ongewild niets meer te zeggen
en de stiltes te weerleggen
met wat nietsvermoedendheid
die ik zou ademen en zuchten
in een beeltenis van vingers
die vergleden door je haren
met de losgeslagen tijd
Het was me beter -als ik kon
om in de eenvoud niets te zeggen
en in ongestild verlangen
nu maar even niets te doen…
Moe
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
565 Moe zijn als wanneer je slapen wil
opgetild van de koude vloer
en dat vandaag zijn grip verliest
evenals morgen en overmorgen
er is enkel vannacht
Zo moe is men wanneer regen enkel
een zucht is en donder een kuch
zo moe is men vandaag en morgen
en overmorgen en
vannacht…
Rosà
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.089 Ze is prinsesje van de straat
met liefgeschreven blauwe ogen
die verzweven op haar pasjes
die ze danst -steeds uit de maat
op brekebeentjes die te klein nog zijn
maar steeds weer opgetogen
me vertellen dat ze met een huppel
door het leven gaat
Toe -draai maar rond nog zeven rondjes
en vertel het ongewone
met je springerige beentjes
van…
Dichterbij
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
716 In witte kamers vond hij rust
en overdacht hij naakte zonden
voor het openstaande raam
waar hij de stille zee zag gaan
die als een spiegel van zijn ziel
waarmee hij nu eens was verbonden
hem vertelde van de tijding
die weldra hier zou ontstaan
Zijn tranen smaakten niet naar meer
sinds hij geloftes had ontbonden
en in koffers had verzonden…
Spookbeeld
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
864 Kom -geef me je hand
en zeg mij dat het goed komt
want meer heb ik niet nodig
na een naamloze nacht
die ik sleet met een spookbeeld
dat ik schreeuwend verduurde
en waarin je iets zei
wat ik nooit had verwacht
En de nacht schokte eenzaam
in sterren van pracht
Kom -geef me een kus
en laat mij opnieuw horen
jouw ontboezemend hart
dat in…
Zusters van Liefde
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.006 Ze verscheen voorbij de dauwval
met het licht dat werd geboren
in betoverende woorden
die geen mens ooit had verstaan
toen hier de dag -zacht als een vondeling
werd neergelegd in gloren
en in armen van de liefde
die haar wiegden van de maan
Het was te vroeg -te vroeg voor woorden
die geen mens hier ooit zou horen
zelfs de haan hoog op de…
Bloemen van Verdriet
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
892 Ik stilde je dorst
als een klontje van water
dat rilde je tong
waarna jij me later
in heilloos geklater
toen stuk hebt gebeten
en feilloos daarna
in het gras hebt gesmeten
Daar viel ik gemorst
op die bloem in de aarde
en bleek ik voor haar
nog van enige waarde
daar zij zielsverdord
al haar kracht had versleten
in schrijnende zon
die…
Theater van Beminnen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
920 Om te vergeten speelde hij
in zijn Theater van beminnen
met zijn poppen daar van binnen
om te zeggen wat hij wou
maar nu verbeeldde met een lijf
waarmee zijn stem iets kon beginnen
en zich spreken zou tot hen
die hij zou spelden op zijn mouw
Ik hou van haar - mijn hele leven
en zou haar echt alles geven
waren steeds zijn laatste woorden…
Uitgevaren
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.288 De wereld heeft je meegenomen
op een wereldzee van dromen
die je koesterde zolang je
naar me zwaaide met je hand
omdat jij zo graag wilde leren
van dat wat jij hier ontbeerde
en niet vinden kon in dit
door jou en Hem verlaten land
Dit land waar wij gelukkig waren
in ons eeuwig navelstaren
was het land dat je in vrijheid
als een kind hebt…
Lotje
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
967 In de versgeslagen regen
kwam hij haar nog weleens tegen
en dan vroeg hij haar of zij
met hem wou lopen langs de maan
waarna ze even nog bleef staan
om er zijn vraag te overwegen
en verlegen dan besloot
om op een loopje weg te gaan
Hij rende blij achter haar aan
en dacht weer terug aan het verleden
toen hij haar hier leerde lopen
ook al…
Haar naam ging hier voorbij
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.003 Ik verlangde zo naar haar
en naar haar naam die onvolprezen
zou verschijnen in de schemer
waar zij hemeldraden spon
langs lege straten waar ik ging
om hard haar naam vooruit te schreeuwen
als een lofzang op de vrede
die zij steeds in stilte zond
Er stonden mensen voor het raam
die mij terecht hebben gewezen
of het stiller hier kon zijn…
Schattebout
netgedicht
3.7 met 26 stemmen
1.769 Ja lach maar - toe lach maar
bijna kostte het mijn leven
toen ik staande in mijn hemd
en door de haast wat ongeremd
er met de Franse slag mijn kraag
nog snel een strijkbeurt had gegeven
Het is een zoenvlek - zei ik steeds
maar oogstte enkel medeleven…
De muur
hartenkreet
4.3 met 11 stemmen
1.250 Nog altijd is er “de muur”
De frustratie is enorm.
Het systeem is
Ingericht
Op westers denken.
De Oosterse mystiek,
Verdwijnt, Verdrinkt
Verplettert.
Yin Yang is
niet meer
dan een boekje
uit de winkel
en
Zen
denkt vooral op het toilet…
Voor de dapperlozen
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
1.028 Voor haar geen boeken op de plank
waaruit men later kon verhalen
met een weerga waardoor niemand
er haar naam ooit meer vergat
en ook geen beeld dat diepgebronsd
haar geestverwanten af liet dwalen
en al zeker niet diegene
die verdoemd al zonder zat
Er was geen stad naar haar vernoemd
of maar een straat die het zou wagen
er haar volle naam…
Kikkerogen
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
1.334 De wereld leek voorgoed ontdooid
en leefde voort in Polaroid
met blote armen op een fiets
die iets daarna werd weggegooid
in kalverwei met kikkersloot
waarin twee lijven uitgeplooid
de dagen lengden met een kus
in gras dat ooit werd weggehooid
En pluizenbollen rolden door
tot daar waar wind het land verloor
om er te zingen in het riet
waar…