Alle inzendingen over jan

5925 resultaten.

Sorteren op:

Het kon niet op

hartenkreet
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 783
Het kon niet op en ieder wilde meer, en ook dat meer was voor velen niet genoeg, bedrijven, banken en bij beursen, gingen ze tekeer, en voor een bonus was het nooit te vroeg. Wat elke simpele ziel had kunnen weten, werd door deze knappe koppen niet gezien, hebzucht vertroebelden hun geweten, zij wilden in de top van zakkenvuller tien. En…
Jan A.Jansen30 december 2008Lees meer >

Lichtdans

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 860
Daar waar zij legenden lazen met een hartenklop van goud verscheen zij op haar langste dagen aan de luchten -stervenskoud Verkondig nooit van haar verhalen het is de nacht niet toevertrouwd Zij is al oud -zij danst voor dwazen die zich laven aan het mout en aan hun kinderen vertellen dat wie zwijgt zijn ziel behoudt Zij wacht op woorden…
jan haak1 januari 2009Lees meer >

Neuken

hartenkreet
4.0 met 78 stemmen aantal keer bekeken 12.029
Hij was vrachtwagenchauffeur en hij had haar wel eens zien lopen in dat wegrestaurant zo tussen Waregem en Lille waar zij hem hete koffie schonk die hij daar ééns per week kwam kopen met een koekje er steeds bij van haar robuustgebakken ziel Ze lachte vrolijk steeds naar hem terwijl ze speelde met de knopen van haar bloesje -net zo lang…
jan haak2 januari 2009Lees meer >

nieuw school

hartenkreet
3.9 met 34 stemmen aantal keer bekeken 2.502
bijna zal ik moeten kiezen maar hoe weet ik nu waarvoor ik zal hoe dan ook verliezen al mijn vrienden van daarvoor maar wat ik win blijft onbekend ook al lijkt het nieuwe goed zelfs bij een aardige docent wordt dit zuur niet zoet…

Stille revolutie

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 990
Ze voerde revolutie in de dagen dat ze kwam tegen opgeblazen honden en de argeloze muren waar ze uren dreef langs kieren die verstierven in geschreeuw om te vallen in genade voor mij - als de lichte sneeuw En ik - ik kende nog haar naam vanuit een rijk en rooms verleden waar ze scheen soms als een elfenblad in neergedwarreld licht ik nam…
jan haak9 januari 2009Lees meer >

De Labbekak

netgedicht
3.0 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.566
Het krioelde en het wemelde van dwaze dorstelingen die -gezeten aan de toog hun onkruid schoten in het nat waar ze gestrekt en scheef gebekt hun smart aan lappenlaarzen hingen en genoten van de labbekak die dronken iets vergat Ze hadden voor de maan gedanst in grote lanterfantenkringen want ze bleven zonderlingen die hun lol hadden gehad…
jan haak10 januari 2009Lees meer >

Meer van Geluk

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 936
Zij die alles al zo hadden hadden nooit genoeg gekregen en zij die het steeds ontbeerden stierven weerloos in beklag Daar moest hij steeds weer aan denken bij het stillen van de meren waar geluk dat er in rond dreef niets meer dan het water was Voor de koningen een plas om er hun rijk mee te markeren voor de kardinaal een graal waarin…
jan haak11 januari 2009Lees meer >

Het Bestand van Water

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 962
De zucht naar vrede werd geslaakt in verontwaardiging Het was de buitensporigheid ditmaal Alleen het water waarin zij na afloop nog hun handen wasten dacht daar anders over Niets rechtvaardigde de gedachte voor een onsje minder te willen sterven ook niet voor iets meer Niets zou het water donkerder kleuren dan vermeende onschuld…
jan haak16 januari 2009Lees meer >

Wat een geluk!

hartenkreet
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.378
Daar zit een meisje Midden in het veld Ik herken haar niet Maar ze is mooi, heel mooi Ze zit daar, als een bloem van het veld Het is alsof er altijd al heeft gezeten. Ze zit daar, Zo zonder reden, Zo maar…
Jan Hertog16 januari 2009Lees meer >

De mist

poëzie
3.5 met 15 stemmen aantal keer bekeken 3.596
De mist, onzeker, dan grauw, dan bleker hangt om ons heen. De schim van stranden, van lage landen, verzonk, verdween. Wij turen, turen door eenzame uren en dan, een wijl, - als vanuit dromen tot ons gekomen, - verschijnt een zeil. Wij zien, - een rimpel in 't licht, - de wimpel hoog in de mist voorbij ons drijven. Daaronder blijven…
Jan Prins17 februari 2020Lees meer >

In mineur

poëzie
3.7 met 26 stemmen aantal keer bekeken 7.124
Nu mij niets aan dit alles meer bindt ga ik ook maar liever heen. Op het pad dat ik voor mij vind zie ik enkel distels en steen. Maar in haar liefde heb ik geloofd, merg en bloed van mijn bestaan. Heb ik die nu mijzelve ontroofd of ontdeed ik mij van een waan? Te erkennen te hebben gefaald, niet eens meesleepend en groot, is alle winst…
Jan Campert14 november 2019Lees meer >

Recht van Spreken

hartenkreet
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.351
Het recht om alles maar te zeggen wat je zeggen kunt met woorden wil niet zeggen dat je daarmee dan ook alles zeggen moet het is de kunst en niet het recht om als het moet te kunnen zwijgen en te wachten op het woord waarmee de liefde wordt begroet Want een viool zal pas verhalen van haar lied van de beschaving als zij met een vleug van…
jan haak31 januari 2009Lees meer >

Het Dansende Meisje

poëzie
3.7 met 16 stemmen aantal keer bekeken 2.512
Alleen met de overschenen wemeling der golven, met die langdeinende bewogenheid alleen, onder de volte van het middaglicht bedolven, en met de bodemloze ruimte over zich heen. - met de onafzienbaarheid alleen, die van haar voeten tot aan de horizon onrustig is en glanst, en met de wind alleen, en met de wolkenstoeten rondom haar aan de lucht…
Jan Prins19 februari 2026Lees meer >

Springen met touw

netgedicht
4.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.584
Opa wilde in zijn leven door het avontuur gedreven nog één keertje weleens weten ondanks stemmetjesbetoog hoe het zou zijn om als een vogel door de luchten heen te zweven waarna hij de doodsprong nam en gillend door de wolken vloog Hij schoot in één ruk weer omhoog en voelde plots hoe zacht datgene wat daarvoor dreef langs zijn benen nu…
jan haak4 februari 2009Lees meer >

Apegapen

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 976
Nu zelfs blijkt dat Andries Knevel ook zichzelf kan bekeren en als evolutionist weer verder door het leven gaat heb ik als heiden - om het even voor het eerst in heel mijn leven toch een kaarsje opgestoken in de hoop dat Hij bestaat Toe Heer vergeef hier al mijn zonden hopelijk ben ik niet te laat…
jan haak6 februari 2009Lees meer >

Onzichtbaar

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 940
Het was me beter om in eenvoud ongewild niets meer te zeggen en de stiltes te weerleggen met wat nietsvermoedendheid die ik zou ademen en zuchten in een beeltenis van vingers die vergleden door je haren met de losgeslagen tijd Het was me beter -als ik kon om in de eenvoud niets te zeggen en in ongestild verlangen nu maar even niets te doen…
jan haak7 februari 2009Lees meer >

Moe

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 565
Moe zijn als wanneer je slapen wil opgetild van de koude vloer en dat vandaag zijn grip verliest evenals morgen en overmorgen er is enkel vannacht Zo moe is men wanneer regen enkel een zucht is en donder een kuch zo moe is men vandaag en morgen en overmorgen en vannacht…
Jan Minnaard11 februari 2009Lees meer >

Rosà

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.089
Ze is prinsesje van de straat met liefgeschreven blauwe ogen die verzweven op haar pasjes die ze danst -steeds uit de maat op brekebeentjes die te klein nog zijn maar steeds weer opgetogen me vertellen dat ze met een huppel door het leven gaat Toe -draai maar rond nog zeven rondjes en vertel het ongewone met je springerige beentjes van…
jan haak13 februari 2009Lees meer >

Dichterbij

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 716
In witte kamers vond hij rust en overdacht hij naakte zonden voor het openstaande raam waar hij de stille zee zag gaan die als een spiegel van zijn ziel waarmee hij nu eens was verbonden hem vertelde van de tijding die weldra hier zou ontstaan Zijn tranen smaakten niet naar meer sinds hij geloftes had ontbonden en in koffers had verzonden…
jan haak17 februari 2009Lees meer >

Spookbeeld

netgedicht
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 864
Kom -geef me je hand en zeg mij dat het goed komt want meer heb ik niet nodig na een naamloze nacht die ik sleet met een spookbeeld dat ik schreeuwend verduurde en waarin je iets zei wat ik nooit had verwacht En de nacht schokte eenzaam in sterren van pracht Kom -geef me een kus en laat mij opnieuw horen jouw ontboezemend hart dat in…
jan haak19 februari 2009Lees meer >

Zusters van Liefde

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.006
Ze verscheen voorbij de dauwval met het licht dat werd geboren in betoverende woorden die geen mens ooit had verstaan toen hier de dag -zacht als een vondeling werd neergelegd in gloren en in armen van de liefde die haar wiegden van de maan Het was te vroeg -te vroeg voor woorden die geen mens hier ooit zou horen zelfs de haan hoog op de…
jan haak20 februari 2009Lees meer >

Bloemen van Verdriet

netgedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 892
Ik stilde je dorst als een klontje van water dat rilde je tong waarna jij me later in heilloos geklater toen stuk hebt gebeten en feilloos daarna in het gras hebt gesmeten Daar viel ik gemorst op die bloem in de aarde en bleek ik voor haar nog van enige waarde daar zij zielsverdord al haar kracht had versleten in schrijnende zon die…
jan haak21 februari 2009Lees meer >

Theater van Beminnen

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 920
Om te vergeten speelde hij in zijn Theater van beminnen met zijn poppen daar van binnen om te zeggen wat hij wou maar nu verbeeldde met een lijf waarmee zijn stem iets kon beginnen en zich spreken zou tot hen die hij zou spelden op zijn mouw Ik hou van haar - mijn hele leven en zou haar echt alles geven waren steeds zijn laatste woorden…
jan haak22 februari 2009Lees meer >

Uitgevaren

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.288
De wereld heeft je meegenomen op een wereldzee van dromen die je koesterde zolang je naar me zwaaide met je hand omdat jij zo graag wilde leren van dat wat jij hier ontbeerde en niet vinden kon in dit door jou en Hem verlaten land Dit land waar wij gelukkig waren in ons eeuwig navelstaren was het land dat je in vrijheid als een kind hebt…
jan haak23 februari 2009Lees meer >

Lotje

netgedicht
2.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 967
In de versgeslagen regen kwam hij haar nog weleens tegen en dan vroeg hij haar of zij met hem wou lopen langs de maan waarna ze even nog bleef staan om er zijn vraag te overwegen en verlegen dan besloot om op een loopje weg te gaan Hij rende blij achter haar aan en dacht weer terug aan het verleden toen hij haar hier leerde lopen ook al…
jan haak24 februari 2009Lees meer >

Haar naam ging hier voorbij

netgedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.003
Ik verlangde zo naar haar en naar haar naam die onvolprezen zou verschijnen in de schemer waar zij hemeldraden spon langs lege straten waar ik ging om hard haar naam vooruit te schreeuwen als een lofzang op de vrede die zij steeds in stilte zond Er stonden mensen voor het raam die mij terecht hebben gewezen of het stiller hier kon zijn…
jan haak28 februari 2009Lees meer >

Schattebout

netgedicht
3.7 met 26 stemmen aantal keer bekeken 1.769
Ja lach maar - toe lach maar bijna kostte het mijn leven toen ik staande in mijn hemd en door de haast wat ongeremd er met de Franse slag mijn kraag nog snel een strijkbeurt had gegeven Het is een zoenvlek - zei ik steeds maar oogstte enkel medeleven…

De muur

hartenkreet
4.3 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.250
Nog altijd is er “de muur” De frustratie is enorm. Het systeem is Ingericht Op westers denken. De Oosterse mystiek, Verdwijnt, Verdrinkt Verplettert. Yin Yang is niet meer dan een boekje uit de winkel en Zen denkt vooral op het toilet…

Voor de dapperlozen

netgedicht
3.3 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.028
Voor haar geen boeken op de plank waaruit men later kon verhalen met een weerga waardoor niemand er haar naam ooit meer vergat en ook geen beeld dat diepgebronsd haar geestverwanten af liet dwalen en al zeker niet diegene die verdoemd al zonder zat Er was geen stad naar haar vernoemd of maar een straat die het zou wagen er haar volle naam…

Kikkerogen

netgedicht
3.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.334
De wereld leek voorgoed ontdooid en leefde voort in Polaroid met blote armen op een fiets die iets daarna werd weggegooid in kalverwei met kikkersloot waarin twee lijven uitgeplooid de dagen lengden met een kus in gras dat ooit werd weggehooid En pluizenbollen rolden door tot daar waar wind het land verloor om er te zingen in het riet waar…
jan haak14 maart 2009Lees meer >