3205 resultaten.
SCHERVEN OPGERUIMD
hartenkreet
3.4 met 19 stemmen
1.743 Ik zal mijn paden gaan bewandelen
met mijn hand in die van jou
waarin altijd warmte en liefde heerst
waar verdwenen is de ijzige kou.
Ik had de scherven kunnen lijmen
maar de barsten blijf je altijd zien
daarom zijn ze nu opgeruimd
en uit mijn leven bovendien.…
Ogen montuur loos
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
466 het voorspelbare grijs
had geen enkele eis
meer om voor te leven
ambities waren zoek
interesses verdwenen
netwerken ontevreden
toch ooit bij hiernaast
aangeklopt maar kreeg
meteen de kous op de kop
de goeroes zijn kwijt
hebben geen tijd meer
voor kwezelarijen
zo raakt doelgerichtheid
uit zicht zijn ogen montuur loos
nooit toekomstgericht…
Kleurden halveringstijd
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
445 jouw passen
waren zo licht
dat zelfs in sneeuw
geen enkel spoor
zichtbaar bleef steken
ongerept bloeide
je glimlach zon
op smetteloos wit dat
schoonheid weerkaatste
uit zover het kon
fonkelende kristallen
kleurden halveringstijd
door intense straling
in kraakhelder blauw
smolt warmte uit kou
toen de laatste
sneeuw verdwenen…
Magische update
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
485 ik voelde hoe
de lucht dunner werd
toen jij binnenkwam
pigmenten op de
muren kleurig oplichtten
door harmonisch samenzijn
in een verhelderende
schijn werden onderlinge
blikken steeds klaarder
klonken stemmen
duidelijker in een
meer verfijnde articulatie
jij zorgde met een bijna
magische update dat
ruis en stof verdween
misverstanden…
Bodemloze Vrijdag
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
1.197 maar verdwenen is de heldere gloed
O God, geef ons dagelijks nieuwe moed.…
Ik mis je
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
1.394 nog nooit heb ik zo'n verdriet gevoeld
iets pijnlijks wat zich vastklampt in mijn hoofd
een tumor die verwoedt rond krioelt
op zoek naar geluk dat nog niet is uitgedoofd
en als dan weer het laatste lichtpuntje is verdwenen
door de tumor en mijn gedachten
en dan mis ik je weer en zak ik door mijn benen
de herinnering aan jou maakt een einde…
Ik wil wel maar
hartenkreet
4.9 met 15 stemmen
1.800 het weer over gaat
Ik heb geen angst om me te binden
Wel voor het verlaten van
Er zijn zoveel die ons hinderen
En liefste,dat kan ik niet aan
Vergeef me, dat is wat ik vraag
Weet dat ik dolgraag,
in je armen zou gaan schuilen
Ogen dicht voor alles om me heen
Ik wil wel maar,
durf niet alles op te geven
Bang voor als de passie is verdwenen…
Wolkenwaas
hartenkreet
3.4 met 22 stemmen
1.759 zomaar weggegrist
Vertrouwen zachtjes verloren
Zo kwetsbaar als een kind
Dwalend in een doolhof
Waar ik jouw schaduw vind
De echo van het verleden
Verliest langzaam aan kracht
Dagen opgevuld met leegte
Niets wat het gemis verzacht
De wereld lijkt zo anders
Kouder als voorheen
De zon hield op met schijnen
Toen jij met de horizon verdween…
TSUNAMI
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
1.275 nee dat gaat niet meer de muur
van water heeft hem weggespoeld
de hopeloosheid is nog niet in kaart
gebracht oplossingen hebben wachttijden
variërend van enkele wanhoopsdagen
tot vele inertieweken hulpgoederen staan
nochtans op de rails in de startblokken
op het vliegveld is het kompas verdwenen
windrichtingen saboteren het geld-denken…
De roodgouden waas
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
553 ik heb de
roodgouden waas
door succes van
het scherm gehaald
de prachtige boys en
girls die avondvullend
aanwezig waren
zijn ineens verdwenen
het grauwe blauw
van de gewone mens
wordt eindelijke de hype
een trend waarin jij jezelf bent
nergens meer op lijken
geen maniertjes en gebaren
of het nadoen van de
dansjes naar hun pijpen…
Een gat.
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
1.451 Mijn hart is gebroken, mijn hele leven is weg,
verdwenen, verdronken in het verdriet,
maar er is niemand die mij ziet.…
Droom zonder eind
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
504 bloed was uitgelekt
de agressie langzaam wegebde
in een steeds zwakker pulseren
kon de dood hem niets meer leren
zij hebben elkaar de hand gegeven
samen broederlijk het glas geheven
proostend zag hij plotseling de zeis
met een nog vaag glinsterende kling
met op het scherp van de snede
zijn nog donkerwarme bloed
hij is als de donder verdwenen…
Verdwaalde uren
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
514 vaag klokt de tijd
verdwaalde uren
zijn slagen ben ik kwijt
verdwenen tussen
onherkenbare stemmen
die mijn stilte storen
er lijkt gezelschap
in de kamer want de
tafel is keurig gedekt
maar de stoelen die
als garnering dienen
zijn nog onbezet
het donkert
zonder het gezellig
rommelen van bestek
nog niemand heeft
de kaarsen…
Op vakantie
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
1.078 Belgische politiemensen troffen woensdag in de Waalse stad de lichamen aan van de stiefzusjes, die bijna drie weken geleden verdwenen. Bron: Telegraaf)…
jouw stem
hartenkreet
3.5 met 15 stemmen
1.418 niets lag er langs het pad - zelfs
jij was verdwenen in de dunne stilte
teder hulploos was je geraakt
gesponnen in klamme angst
je toekomst vaag mistig
verdronken in het licht van lelies
jij hemels moois waarom moest
jij vergaan – in mijn blanke gedachten
werd je stem gewist- in
het oefenen van geduld
droogde…
Opgestaan uit de dood
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
536 zij hadden hem
geschoond en met
witte doeken omwikkeld
zacht in het graf gelegd
in stilte baden
handen met ongezegde
woorden van liefde en trouw
harten vol verlies en rouw
toen zij in de vroegte
weer verschenen bleek
de grafsteen verdwenen
de tombe was leeg
in schrik en verwarring
zijn zij teruggelopen
de mare was hen vooruitgesneld…
Het witste wit
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
507 ik heb wit gezien
waarvan de schaduw bewoog
toen ik opkeek
wist ik dat het vloog
kon niet naar boven lopen
in banen zonder licht
dacht snel op te stappen
maar had totaal geen zicht
door mijn grote vriend
van boven kon ik het
licht laten doven maar was
ook meteen mijn schaduw kwijt
dan is het witste wit
verdwenen in een wereld
zonder…
Hortensia's (opnieuw)
netgedicht
4.4 met 18 stemmen
721 De warmte is nu soms verdwenen -
de avond lengt, de luiken dicht,
de zon die vrolijk heeft geschenen
is voor een najaarslied gezwicht,
maar is de kleur vervloeid tot vrede,
ze blijft een winter lang bestaan
en bergt een nieuw besef van 't heden
waaruit weer toekomst kan ontstaan.…
stadsparkvijver
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
686 het park kijkt geharkt
naar het vale water
verdwenen liters plezier
voor de verdorde stedenmens
de tijd heeft niet stilgestaan
hier loopt de stad mondiaal vooruit
op wat eenieder te wachten staat
dorst en dorst en ook wel dood
de bodem van de vijver staart
groen in opperste vijandigheid
naar de verdwaalde toerist
- voor water moet je…
Vooravond
gedicht
3.3 met 80 stemmen
76.543 Alles is nog precies zo om hem heen -
Maar hij is uit de symfonie verdwenen.
Het boek, de maan, de kachel en de rook -
Eens, op een dag, verdwijnt dat alles ook.
Dat is de dag waarop de dood zal wenen.
--------------------------------------
uit: 'Rook zonder vuur', 1998.…
Een gids
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
467 ik wil een gids
in het steeds groter
wordend grijze gebied
van mijn leven
waar vroeger
kleuren duidelijk spraken
raakten aan schoonheid
vergrauwt de wereld snel
desinteresse reflecteert
matheid in het vitale licht
de sprankelende helderheid
is langzaamaan verdwenen
nu schuifelen mensen
langs het koel beton
zien niet op of om
uit…
Loepzuiver
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
484 lang heb ik mij
gekoesterd in de
weerkaatsing van diamant
alle facetten
toonden leven dat in licht
bestaan had gekregen
loepzuiver helderden
beelden van een
hemels gelukkige tijd
tot de zon brak en
het perspectief grijzer
de kou ijselijk werd
de warmte om
ons heen verdween in
stilte zoals nooit voorheen
bij het zetten waren…
Welkom aan de nacht
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
776 handen op mijn buik
centrum van voel in leven
vingers dansen op stille hartslag
onbeweeglijk sierlijk stil
Ogen sluiten aards bestaan buiten
een wimperkussend welkom aan de nacht
sterren fonkelen mijn afscheid
geruisloos vaarwel - ik wacht
en was zwart ooit zwaar
waar kleuren hun licht schenen
nu is het hoop in donkere dagen
de glans verdwenen…
Geluk's wraak
hartenkreet
4.1 met 50 stemmen
2.653 Je weet waarom
ik ben verdwenen,
stilletjes
ben weggegaan.
Alles was zo,
zo verschrikkelijk mooi;
zoveel geluk kon ik niet aan.
Alsof ik al die tijd al wist
dat die momenten
zich zouden wreken
door me nu,
met elke traan
zoet of zout,
langzaam te breken.…
Beras
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
1.739 Hij schrok op toen zij haar lichaam verliet
een schim verdween dwars door een deur
die hij met moeite piepend open kreeg
volgde haar de verre, lange helling op
Haar stappen vormden zich in het stof
donkergrijs de lucht en het licht
flauw hellend naar het hoogste punt
waar ergens haar gestalte zich verloor
Achtergebleven zochten zijn voeten…
In wat grijzig wit
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
448 ik donker de dagen
in afnemend licht
wis langs mijn ogen
voel teruglopend zicht
door een onbekend
schaduwen verloor
alles langzaam contrast
verdween schoonheid die was
heb al jaren het
glanzen van kleuren gemist
vernisjes verworden tot
craquele in wat grijzig wit
ik weet het helderen
nog uit mijn jeugd
een sprankelende zon
in…
Super-atleet
hartenkreet
3.2 met 15 stemmen
1.262 Ik was de super-atleet die blitste
was sneller dan de bliksem flitste
als het startschot klonk
schoot ik weg als vonk
zodat ik in 't startschot finishte
Als test-springer op wonder Nikes
veerde ik de lucht in met bekijks
en verdween in 't blauw
men zocht mij al gauw
en vond slechts m'n rokende spikes
Als hoogspringer op deze sandalen…
In rook opgegaan
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.086 Mijn hoop is vervlogen
is helemaal weg
mijn hoop is verdwenen
’t is dat ik zeg
er was een hoop te leren
alsook te brengen
maar nu is mijn hoop
vertrokken met onbekende
bestemming
Ik ga de rook achterna
zie het kringelen
want de vervlogen hoop
moet toch ergens heen?…
Een nieuwe kans
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
657 Ik zag eerst een fossiel
toen een berg met jong gras
en begreep dat dat fossiel
mijn oude leven was
Toen bekeek ik de berg
zag in 't maagdelijk gras
een hele nieuwe weg
die nooit betreden was
Ik keek goed om me heen
het gras nog ongemaaid
God had door fossielen heen
nieuw leven ingezaaid
Toen het fossiel verdween
kreeg mijn leven…
Opa
hartenkreet
4.2 met 25 stemmen
611 Opeens verdwenen uit mijn leven
Je hebt me zoveel gegeven
Ik mis je nog steeds
Onze gesprekken
Mensen zeiden wel eens:
Daar heb je een stel gekken
Ik had je nog zoveel willen vragen...…