3941 resultaten.
Lente
poëzie
2.7 met 9 stemmen
1.957 De zon is verschenen!
De aarde straalt -
Zij heeft een verdwenen
Geluk in mijn ogen gehaald.
Ik ben alles vergeten
Wat ik zo even wist -
Ach: wat is 't dat we weten?
Wat is 't! wat is 't!
Wat is 't dat we willen,
Dan de kranke aarde in 't
Zonlicht te tillen -
Als een arm ziek kind!…
Een winterslaap verder
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
525 het was jouw adem
tegen de ruit
warmte van binnenuit
die tot kleine druppels bevroor
het uitzicht
onmogelijk maakte
door een kou
die ons beiden diep raakte
in confronteren
wist de vorst
ons buiten te sluiten
door het ijs op de ruiten
wij kenden onze plaats
maakten het warm
in huis en met haard
glimlachten een winterslaap verder…
De lach van alle zomers
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
492 ik zie je staan
ontdaan van alle luister
nog trots en vol elan
fluister tegen je
zoals ik ook al deed toen jij
in vol ornaat alles domineerde
jij excelleerde
als op een galabal
met de lach van alle zomers
vaak heb ik je omarmd
als de zachte avondwind
jouw sluiers even tilde
kaal sta jij strak tegen de
koude avondhemel afgetekend…
Maagdelijk in verwachten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
523 de verf is verdroogd
penselen hard geworden
in een liefdeloze tijd
het palet vol stof
de felle kleuren
somberen een zielloos dof
het linnen
is nog onberoerd
maagdelijk in verwachten
dan schetst het licht
weer voor het eerst
kruipt schaduw uit de nachten
een compositie
van zwart wit
waarin al kleuren groeien
de winterslaap…
Bloemen in wit
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
514 jij hebt
ondanks de kou
je vleugels ontvouwen
in een wind
die jou zonder thermiek
nauwelijks kan dragen
de laagstaande zon
warmt nog
je donkere kleuren
jouw laatste kans
op een dans
langs de bloemen in wit
van kleurige fladder
naar stip in de verte
voorbij de zon zal je sterven…
In serene stilte
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
549 jij stuift
met sluiers sneeuw
waarin een gouden zon
zijn licht laat breken
vlokt in
serene stilte
traagheid tot een
witte deken rust
met ongerept
heb jij de aarde toegedekt
die nog in winterslaap
haar krachten spaart
jij kleine winterfee
neem ons maar mee
voor een dans op de kristallen
in de eerste sneeuw die is gevallen…
De sporen liegen niet
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
541 samen in de sneeuw
de sporen liegen niet
wij lezen onze wandeling
door maagdelijk gebied
geen strakke lijnen
die de afstanden verkleinen
maar speelse boogjes
van en naar elkaar
in het snijden lijkt
de voetstap te verdwijnen
op de platgestampte
plaatsen van het land
ook stukjes recht
waar in samen lopen
compromissen zijn gesloten…
De ijsbloem
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.320 in een schrale ochtendzon
druipt de ijsbloem
langzaam van de ruit
maar buiten
strakt de kou
in een felle oostenwind
glanst sneeuw
het hel kristallen wit
in onbedekte ogen
vaag luiden klokken
het ter kerke gaan
de hoogmis vangt om tienen aan
niet belopen ligt de wereld
voor ons open een witte kerst
de natuur weer op zijn best…
In ijzig raken
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
609 ze bloeit
de heldere hemel
geeft nog wat respijt
maar in de kou
van schemering
raakt zij haar kleuren kwijt
het hart bevriest
in ijzig raken
van de wind
bladeren krullen
in het wiegend
kraken van de stam
onder een volle maan
laat zij in eerste vorst
haar oogst aan leven gaan…
Wintertijd
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
577 De wintertijd is 28 oktober ingegaan.
--------------------------------------
De wintertijd is heden aangebroken,
Dus gisteren de hele dag die strijd:
Eén uur erbij, of zijn we één uur kwijt,
En dat probleem, dat blijft dan in mij spoken.
Vertwijfeld moet ik ook mee overstag,
En meegaan in de orde van de dag.…
OVERWINTEREN OP DE VOLKSTUIN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
649 ik vind het goed om uit te houden
denk vaak aan veel meer ellende om me heen
of droom van Spaanse stranden met palmen om me heen
Of terugdenken aan vroeger, ons gezin
in dat grote herenhuis zonder tuin
met slechts een kolenkachel voor ons tienen
dus allen dagelijks daar omheen
Die onversleten herinnering die het hem doet
en mijn winterse…
De hoeve
gedicht
4.0 met 5 stemmen
4.273 Zoals het riet ruikt in de winter.
Mijn houtjes krassen over de gracht.
Op zolder schimmelt het oude stro.
Drinkbakken klapperen aan de muur.
Eén kat woont hier nog en
ik wil naar huis.
Opa ruikt naar pruimtabak
en vertelt over zijn paarden,
lang geleden, op de hoeve. Oma
schilt bergen aardappels, wortels.
Ze zwijgt.…
Niet meer schaatsen.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
701 Een man in schaatspak vandaag
tierde dat ze hem het schaatsen
niet gunden.
De sneeuw verpest het
en het gaat binnenkort
ook nog eens dooien.
Arme man in schaatspak
gekwetst door weergoden
draait zich om naar huis.
Wees gerust
de zon gaat schijnen
binnenkort.…
De eerde doomt
poëzie
4.5 met 2 stemmen
3.433 De eerde doomt, de biezen leken
van de vroege morgenbrand,
die, in 't Oosten opgesteken,
bijt in 't baardig weideland.
Grauw is 't over nacht gevrozen ;
over dag, van 's morgens vroeg,
viert en vonkt het zonneblozen
fel, maar nog niet fel genoeg,
om het koele graf te ontsluiten,
waarin 't zaad geborgen ligt,
wachtende, om opnieuw te spruiten…
haiku
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
629 in de stille tuin
klinkt op bruine stapstenen
geklos van klompen…
't Druipt er vanaf...
snelsonnet
2.5 met 2 stemmen
861 Mistroostigheid en griep gaan hand in hand
Gedurende de late winterdagen
Met om de beurt veel sneeuw en regenvlagen
Aan al dat water hebben wij het land
En wat er ook ter wereld mag gebeuren
Wij voelen nattigheid tot in den treure…
Voorjaar
poëzie
4.3 met 7 stemmen
3.464 Het heeft een winter lang de warmte moeten missen,
waarnaar het hunkert, en het weet zich thans bereid.…
Jan Pelleboer
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
825 “De winter komt terug.”
hoort hij de weerdame in rode jurk
hem welhaast plagend
toeroepen.
En meer nog dan de zon en de eerste lentebloemen,
meer ook dan de lieflijkheid van de eerste plukken groen,
mist hij
Jan Pelleboer
die
–weer of geen weer-
zon, regen en sneeuw
altijd in zwart-wit voorspelde.…
Blij
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
859 Het is een heerlijk lief geluid,
doet me de winter snel vergeten.
Geeft vreugde in het oud gemoed,
brengt mij de lente heel nabij.
Laat me opnieuw verlangen,
maakt me weer jong en blij.
Buiten geurt het overal,
met prachtig tere tinten.
Met bloemen zonder tal,
die uit de aarde spruiten.…
Koud
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
465 Voor een record mag men mij altijd wekken,
Een nieuw record maakt mij geweldig blij.
Volgaarne draag ik dan mijn steentjes bij,
Maar nu heb ik voor joker staan verrekken.
Ik ben dus zaterdag voor niks vernikkeld,
Records verbreken is zó ingewikkeld……
Half-april
poëzie
5.0 met 4 stemmen
3.277 Waar wilt gij, boos geweld, naartoe,
des winters? Wij zijn wintermoe!
’t Moet zomer zijn, geen koude lucht,
die bijt en straalt; ’t moet open,
dat, wachtende, in de botte zit,
of weer in ’t gers gekropen,
van schuchterheid, voor ’t nijpen van
de hardgevuiste winterman!…
Laatste halte
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
580 Zal hier ooit iemand voorbij trekken
transparant wellicht, zonder omlijning
zou niet elke beweging teveel zijn
voor dit rimpelloze beeld?
deze beklemmende stilte duldt geen bries
over dit gelaat van het onaantastbare
het struikgewas als gefronste wenkbrauw
tegen de oplichtende schaduwen
elke stap op dit karpet is een aanranding
van de…
Mannah uit de hemel
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
519 als klaver vier
wolkt geluk
de hemel blauw
ploegt rijkdom
door het arme land
haar nieuwe voren
mannah uit
de hemel wuift met
dikke aren in het koren
maar herfstig sparen
was vergeten toen
winter zich liet weten
de klavers zijn bevroren
geluk is geen lang
leven meer beschoren…
Ligt star in het wit
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
589 het vallend blad
is gehard onkreukbaar
door regen en vorst
wat in een
speelse lente begon
volwassen werd in zomerse zon
tot vrucht kwam
en rijpte in kleurrijke
herfstige dagen
ligt star in het wit
bevroren maar haar sporen
worden weldra geboren…
De onderkoelde wereld
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
563 het was
geen dooien
maar ontwaken
weer even
ademhalen na
het winterslapen
vogels horen fluiten
in de onderkoelde
wereld buiten
een warme leven stroom
die ons meevoert
uit de eerste lentedroom…
In maagdelijk wit
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
733 als nachten
zwarter worden
door gebrek aan licht
dwarrelt sneeuw
in maagdelijk wit
haar donzen deken
brengt kerst
met ster en goddelijk kind
een stralend welbehagen
knalt nieuwjaar
het uitbundig zwart
in alle kleuren weg
de langste nacht
is afgelegd het licht
lengt nu de dagen…
Een gelig winterlicht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
526 leeg en wit
is de vlakte
ontdaan van alle
opsmuk en waan
een straffe
noordooster
haalt uit met
ijzige adem
vaal schijnt
de zon een gelig
winterlicht waarin
warmte wordt gemist
een schaatser
tart de elementen
krast langs
het riet voorbij
blik op oneindig
een gedachte in de kop
de elfstedentocht
dan zegt hij stop…
Lekker warm
snelsonnet
4.3 met 3 stemmen
686 Omdat het binnen warmer is dan buiten
Heeft dat allicht die arme man bezield.
Vandaar dat hij dus steeds een ruit vernielt,
Hij vlast erop dat ze hem op gaan sluiten.
Voor recidive krijgt hij drie maand straf…
Als ‘strafverzwaring’ één maand ervan af.…
Te lezen bij sneeuw
gedicht
3.5 met 6 stemmen
7.068 Een paar hoeken om en je staat in de stilte
op een bodem, tussen oude muren, lagen metselwerk
in zomaar een winter. Uit de tijd gestapt.
Het vriest.…
wanneer kom jij ?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
600 De winter maakt een koude
start.
*
Wanneer, oh wanneer kom jij en
verjaagt de kilte uit mijn
hart?…