14129 resultaten.
weet jij het?
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
464 ik gedenk in respect
kende je niet
toch doet dit besluit
verdriet, het brengt me naar
een plaats waar - handen naar de keel
achter brillenglazen sust
de schampere lach van het leven
geen oordeel,
slechts het gunnen van jouw
zelfgekozen rust…
boomloos
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
458 er ligt een vogel
in het gras, de vleugels
glanzen nog
rond zijn gebroken lijf
een enkele madelief buigt
stil in afscheid
als respect voor het gedane,
als de eeuwigheid
van
nooit voltooid…
Inhaalslag
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
503 Wanneer hij voor me staat te grijnzen
Laat weten het is nu genoeg
Weet ik weer wat mij angst aanjoeg
Zie ik mezelf naar achter deinzen
Wat later, moed en maling veinzend
Span ik het dichtpaard voor de ploeg
Waarmee ik eerder vrees versloeg
Doorvors mijn ziel en eindig peinzend
Ik heb nog veel te veel te doen
Dingen waarmee ik te lang wachtte…
Foetushouding
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
647 Je ligt daar zo mooi mam
bij de geboorte van je dood
je nam al zo weinig plek in
dat maakte je barmhartig groot
je ligt daar zo mooi mam
samengevouwen, beschermd
als in mijn prille begin
God dank U voor de serene rust
niets dat mij hier afstoot
je ligt daar zo mooi mam
bij de geboorte van je dood…
Blijmoedige voorbereiding
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
668 Leven wijst onherroepelijk naar de dood.
Dat is een zwaarmoedig makend feit.
Het wordt hoog en hoog tijd,
voor jong en voor oud,
dat we ons serieus gaan voorbereiden.
Is onze uitvaart al geregeld?
Is onze diagnose al gesteld?
Dood wijst onherroepelijk naar ons leven.
Dat is een blijmoedig makend feit.…
als men zegt
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
681 als men zegt ze was zo levendig,
als men zegt ze was toch zo,
als men spreekt in het verleden,
dan pas weet je ze is dood.
maar als je zegt ze is zo levendig,
en als je zegt dat vindt ze mooi,
dan weet je ze is nog in leven,
diep in ons hart en in ons hoofd.…
wat zie 'k je graag.
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
804 duif of vlinder zouden niet langer bestaan
Gedaan met universum en dans of droom
Peutertjes zachtjes huilend in een klein hoekje
Eb en vloed weg, dof en killig
Geen prachtig tapijt meer van rode en rosse bladeren
Deugddoende warmte ver weg en alles koud grillig
Bar en fragiel, futloos ook zinloos
Bliksemschichten of een zondvloed
Mocht jij dood…
Samhain
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
758 De dood zit mee aan tafel
eet van het beste bord
en drinkt een glas
het tafelruimen acht hij iets voor later
Het leven is ad random afgemeten
maar nooit of nimmer spot-on waterpas…
Over leven
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
665 Als gapend gat
een steen op het pad
ver gezocht
niet weg te denken
wat er onderliggend
speelde
emmers vol
fijnkorrelig zand
ooit geschept
een kinderhand
rustplaats
voor de schijndood
houdt het levend
asfalt wacht
betonnen muren
bikkel bikkelhard…
Grijze mist
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
624 ik zoek naar woorden
maar vind ze niet
ik zoek de stemmen
maar hoor ze niet
ik zoek de beelden
maar ontwaar ze niet
vol droefenis zijn ze
opgegaan in de grijze mist
waar zelfs de zon zich
van haar taak kwijt…
Nain
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
429 een nieuw begin die stoet van dood
keerde zich om
is weer in beweging gegaan
loopt opgewekt weer Nain in…
Het schijnt dat een ander schip
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.432 Het schijnt dat een ander schip
op een bepaald uur op zee voorbij zal varen.
Het is niet van staal en de vlaggen
zijn niet oranje gekleurd:
niemand weet van waar,
niemand weet het uur:
alles is toebereid,
er is geen salon zo fraai, alles is klaar
voor het voorbijgaand gebeuren.
Het schuim ligt klaar
als een fijn tapijt
geweven met sterren…
De jonge dragers
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
451 Ze waren jong en kenden
de dood alleen als een
schichtige voorbijganger
in een grijs getooide stoet
over een smal pad naar
het schemerig deurgat.
Het was al volbracht
en voorbij hun dag.
Ze deelden broederlijk
het speelkwartier waar
ze opzij stonden, niet
aan verval gebonden.…
hij
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
554 zijn hart
In zijn binnenste
Zijn tragiek
Het is wereldmuziek
Geschreven in de diepe stilte van de kosmos
Waar zacht fluweel
Op het tranendal
Wacht op degene die
In de rij van de eeuwigheid Komen zal
Geen poort van de hel
Maar een hand
Een doorgang
Van levensbelang
Voor de cyclus van de aarde
De goden
Die de hand reiken
Om door de dood…
Onbeantwoorde vraag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
479 Of is religie alleen ontstaan
om volkeren te knechten
en te weerhouden van niet meer te vechten
tegen de gedachte, als was de dood ons doel.…
Ten dode opgeschreven
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
718 Als de dood een sterveling ter sprake brengt
spreekt het meisje voor haar beurt
in een gedicht dat om het leven komt
woorden tussen troostende witregels
blijven uit
om wit te kunnen dragen
legt zij zich onder de zonnehemel neer…
Sterrenkinderen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
591 Ik mis de nachten
Waarin enkel de maan
De hemel mocht verlichten
Wij zijn kinderen
Van de sterren
Sterrenstof, dat zijn wij
Nu zie ik duizend sterren
Hoog aan de hemel staan
De hemel huilt
Tranen van de sterren
Die hun kinderen
zien komen en zien gaan…
al dat afscheid
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
1.000 ik kan niet meer
tegen al dat afscheid
het vast willen houden
het scheuren en splijten
machteloos toezien
hoe leven door vingers glipt
al houd je ze nog zo stijf gesloten
ik wil niet meer voelen
wat ik nog had willen zeggen
willen doen, had moeten doen
zou moeten doen
alsnog…
het seizoen van de raven
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
554 dit is het seizoen van de raven
ze zitten overal
zwart gevederde grote raven
krijsen dood en verderf
nu de bladeren vallen
van bemoste bomen
vallen ook de mensen
met bosjes tegelijk
de meesten verzetten zich
anderen steken hun armen in de lucht
en rennen door de wind
over het zand van het strand
zij schreeuwen
de vogels uit hun…
Laatste halte
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
508 Breng me naar de laatste halte
vlakbij de grens van niemandsland
ik ben reeds een vluchtige gestalte
kom geef me nog een laatste hand
sprak zij zacht maar gedecideerd
ik aarzelde, voelde nog een band
ook al lag zij daar nu uitgeteerd
reeds op vleugellange afstand
maar wie ben ik om te bepalen
of het eindpunt al is gekomen
dus kuste ik…
Gebroken
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
733 en dan opeens
is de cirkel rond
wederom terug bij jouw
vroegere liefde, Vrij Theater
bezield nam je het stokje over
van voorzitter
net met pensioen
dus nu had je alle tijd
strijdvaardig als je was
zette je de koers in z’n vooruit
grote plannen om Vrij Theater
te behouden in barre tijden van
je werkte hard, heel hard
wellicht te hard…
Weg
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
704 Is de dood toevallig
Of niet
Weggerukt uit het leven
Zomaar opeens dat grote verdriet
Verlies dat niet te dragen is
het grote gemis
je leven lang door
Zomaar
Opeens
Toevallig of niet
Blijvend
de pijn
Opeens
Daar
Opeens klaar
Geen woorden
Voor dit
Dat wat
Je had
Is weg
Zo zonder uitleg…
Vrijgemaakt
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
476 Met mijn eigen dood voor ogen,
leef ik iedere dag opnieuw,
zoals mijn allerlaatste dag.
Vandaag werd de lente weer geboren,
zoals mijn allereerste dag.
Gisteren is vannacht te jong gestorven.
Ik hoop dat morgenochtend op me wacht.
Vanmorgen heb ik mijn rugzak afgedaan.
Vanmiddag heb ik me voorbereid,
om vrijgemaakt op pad te gaan.…
onsterfelijke liefde
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
585 ik ontsluier beslagen ramen
verlicht je bleke gelaat
sluit je vermoeide ogen
voordat ik de dag binnenlaat
de dag waarop jij niet zal leven
in het dood zijn gebleven
veracht ik deze dag
die jij niet beleven mag
maar elke dag die volgt
verkrampt mijn hart
uitgeput van lijden
zal verdriet verglijden
ik wachtte op jou
mijn verdwaalde…
Ziel overhoop
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
697 en opnieuw
kleurt het donker
giert dood door straten
meedogenloos wordt elke boom
van bladeren beroofd
kale takken
kwetsbare naaktheid.
zwarte wolken boven hoofden
die buigen en barsten
water geselt ziel overhoop…
handreiking
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
655 vliegers vliegen waar de wind waait -
de zon schijnt en de wanhoop zwijgt
kijk hoe zij lachend over het zand van het strand
zich voortbewegen - de vaders - de kinderen
tot in de wolken en hoger en hoger...
en zie - in de verte de oude vrouw
haar kinderogen nemen waar
een houten kruis - gekleurd papier
behanglijm en een klos met touw…
Daisy
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
583 Op de grens van lucht en water,
ontbindt zich de drenkeling.
Ooit een mens vol diep verlangen,
is hij nu een chemisch ding.
Onbetreedbaar trekt de wereld
waar hij wandelde voorbij.
Als hij langs komt, vraag hem dan
of hij Daisy heeft gezien.…
Voor Aurelia Brouwers
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
664 kaarslicht flikkert
de klok tikt
tot de tijd daar is
om los te mogen laten
niet meer te hoeven vechten
oeverloos te vechten
tegen de demonen
die mij het leven ondragelijk maakten
eindelijk is de tijd daar
om niets meer te hoeven
in mijn hart
neem ik jullie allemaal mee
hoe rijk ben ik
en eindelijk vrij…
nooit geweten
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
495 lijden geopenbaard
als zinvol en leerzaam
ik had dit nooit geweten, nee
er bestaan geen winters zonder kou
geen oevers zonder kade geen
leven zonder waarde
maar als ik de buitendeur open
en een gulle wind met een kansrijk
verhaal die dan de tijd in mij onthult, wie
zegt mij dan de verdienste van het lijden
de vergiffenis is die de dood…
Doodstil bij jouw graf
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
758 Het was doodstil rond jouw graf
er hing een donkere schemering
In mij kwam jij die trap weer af
met in jouw ogen die glinstering
Het was doodstil op je kerkhof
geluiden klonken flauw, van ver
Samen bereisden we dit doolhof
en nu bewoon jij een verre ster
Het was doodstil op je rustplek
een enkele uil kraste in het bos
Ik leun maar even…