5397 resultaten.
Poëzie
netgedicht
4.2 met 23 stemmen
690 Waar alles mee begint
is meer dan een zin of taal
meer dan men doorgaans noemt
dan een idee uitdrukt wat verder
reikt dan de blauwdruk van ons leven
want wat zich uit een gedachte
voltrekt in een woord of regel
kruipt door het oog van ons bestaan
en heeft het oneindige geduld
om op te staan ten alle tijde
overleeft zichzelf als het dat wil…
Dit is wat ik mis
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
728 Wat ik mis vult mijn leven
Ik eet me vol bij de vleet
Doch geen boterham extra
Voldoet me meer dan dat gevoel
Geen tweede huis
Geen nieuwe auto
Doet me het vergeten
Alles blijft me er aan herinneren
Dat ik iets niet heb
Iets ook nooit (meer) zal hebben
Iets onvervangbaars
Het is een blijvende leegte
Een kuil zonder bodem
Waarin ik val…
klaproos
netgedicht
4.4 met 30 stemmen
783 De geurende papavertuin
in kostelijke pracht
met al z'n heerlijke kleuren
geeft het geheel z'n macht.
Maar ook één klaproos
verheerlijk zich in eigen
roem en straalt een daadkracht
uit en toch zo broos.
Verdort die ene roos
in dit bont geheel
om niet mee te kunnen komen
in dit bonte krakeel
en maakt het einde van
z'n bloeien ook…
Voorwerpen die mij het meest nabij zijn
gedicht
3.9 met 15 stemmen
10.970 vaker kan mijn fiets mijn handen aan het
stuur niet missen dan dat ik met jou hand
in hand loop tijdens schemeringen
en we beiden verbonden zijn
door de kortste ketting
hoe vaak zou mijn wijsvinger
op een lichtknop hebben gedrukt?
dagelijks worden talrijke handelingen
verricht door het mechaniek der ledematen
terwijl onze gedachten elders…
vrijelijk
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
555 Een kei zit vergroeid
zijn gezicht tussen
wat mos en klei
kijk, hoe hij vrijelijk ademt
hij voelt zich een kei.
Niet anders dan los grind
waar dimensies minder tellen
en de vriendschap wordt bemint.…
Navelstaren
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
451 Heel stil
is soms
een kort moment
tegelijkertijd eeuwig
en omdat je het herkent
ook direct weer vergeet
te bewaren
noemt men het slechts
navelstaren…
Zoeken en vinden
netgedicht
4.1 met 36 stemmen
1.151 Zoeken, vinden, weer loslaten,
altijd opnieuw.
Zo is leven: winter en zomer,
bloeien, verwelken, sterven
en weer geboren worden.
Wij zijn nu en hier,
maar straks zijn wij er niet meer bij
en draait de aarde verder
en wordt het lente en zomer,
herft en winter.
We zoeken en vinden weer,
laten los
en worden herboren.…
herkenning
netgedicht
4.0 met 47 stemmen
982 Vriendschap is exclusief
een enkeling kan vriend zijn
herkenning is een voorwaarde
wat zijn we uit elkaar gegroeid
waar zijn mensen saamhorig
hartgrondig exclusief mens
met elkaar
zonder eigenbelang
gemuteerd tot instinctief
zijn wij pas herkend in
een of ander engagement
sociaal vriendenhuis voor
stambelang volksbelang staats-
belang…
Telkens weer licht
netgedicht
4.1 met 36 stemmen
1.148 Telkens weer licht
temidden van zorgen,
telkens toch weer
een nieuwe morgen;
hoe machtig dit leven,
ons zomaar gegeven,
voor even.…
oude wilgen
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
569 Na de regenbuien wordt
de zon weer warm
bewonderen de knotwilgen
hun jonge scheuten
en zij hun snottebellen
langs rijen groene sloten
er welt water uit de oude
holle lijven en schikken de
plooien glad laten de dag
zich tooien door het dak
vertellen hun noden in
veerkrachtige taaie loten
die de moede lichamen trekken
diep geworteld in…
Gek op zijn berg
netgedicht
4.5 met 19 stemmen
702 Veranderingen en ervaringen in een tijdbestek
waarin ik mezelf niet zou durven te herkennen
verklaar ik mezelf regelmatig voor gek.
Mijn wereldje als wondertol, spint rond als
caleidoscoop verbeeld, als makke lammeren
en trekken in traag galop aan mijn horizon voorbij.
Geklommen naar een bergtop waarop ik boven het aards gareel
spiegelend mezelf…
Profeten
netgedicht
4.0 met 46 stemmen
970 Is het in de mist
mystiek van verleden
onbewust `t heden
waar wij liefdevol
profeten weten
klein groot
man vrouw
zonder vooroordelen
mistig verleden
onverschillig weggegeven.…
gereserveerd
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
645 mijn tante was gereserveerd
voor later
vraag me niet waarom
of voor wanneer dan
het was wachten
zonder uitzicht
op een laatste
tram of trein
zoveel is wel duidelijk
het ging niet om opstappen
nee het moest er van komen
ergens vandaan misschien
vraag mij niet
waarop zij wachtte
zeker is wel
dat het er nooit was
want waarom
zou zij…
Vrij Zijn - Je Zelf
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
558 Laat mij
Zelf
Zijn
Laat
Mij
Vrij
Dan
Kan ik
Mijn weg
Begaan…
In het ongewisse
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
507 ik wil het
weten vergeten
maar de ankers
laten niet los
trekken nog
steeds hun sporen
onuitwisbaar ook
op de harde rots
ooit zou ik
de lijnen kappen
in het ongewisse
verder gaan
maar ik had
niet de moed om
alles te verbreken
de rode lijn is gebleven
heb me geschikt
in een leven
waarvan de schaduw
steeds voor mij zal staan…
Nadjezjda Mandelstam en de vrijheid
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
761 het vonkte u uit beide ogen
de lach van de wijze
niet te weerstaan
in woorden waar gelogen
Nadjezjda Nadjezjda
waarheid alleen naar de letter
is een dictaat van a tot zet
gelogen al heette het de wet
Nadjezjda Nadjezjda
uw gezicht sprak boekdelen
waarheid kent geen regime
waarheid fnuikt de beulen
waar waarheid in de mens is
is waar vrijheid…
Dromen aanwakkeren
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
831 soms is het beter
de dag te laten slapen
zeker als dromen
geen tijd vinden
om uit te komen
als de slaap in je ogen
niet te wissen is
-behalve door jezelf
maar jij bent te moe-
laat dan maar even roze
wat buiten rood zou verkleuren
door krijtende regendruppels
die het dromen verleerd zijn…
Mijmeringen
hartenkreet
2.9 met 11 stemmen
1.088 Nadenkend over het leven
Misschien maar voor even
Vragen waarop je geen antwoord krijgt
Misschien is het beter dat je zwijgt
Maar in je hoofd blijft het malen
Gedachten die steeds maar weer afdwalen
Waarom?
Vragen die je beter maar niet stelt
Antwoorden die je niet krijgt
Tollen blijven ze in je hoofd
Van levenslust beroofd…
Kortom
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
505 ik heb moeite
met de dagen
maar ook
met de nachten
kortom
ik heb moeite
met het verwachten
ik heb moeite
met de hemel
maar ook
met de aarde
kortom
ik heb moeite
met het aanvaarden
ik heb moeite
met het hebben
maar ook
met het geven
kortom
ik heb moeite
met het leven…
Anti-kennis
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
759 “Het aanbrengen van een scheiding tussen onze kennis en onze overtuigingen, tussen onze wetenschap en ons geloof, is een vaardigheid die we niet zouden moeten opofferen door deze twee componenten gewoonweg samen te voegen ter wille van een unificatie.”
Heinz R. Pagels in ‘Volmaakte symmetrie’ (1985)
----------------------------------------------…
Slavendans
hartenkreet
3.6 met 13 stemmen
1.356 Was ik jong gaan dichten
had ik in onwetendheid
de liefde bezongen
Nu ik weet hoe dat afloopt
in elkaar steekt
heb ik er geen behoefte aan
Liefde, slavendans naar de
pijpen van de evolutie
wrede meester der natuur
Die beloont en straft met
drugs voor geluk en verdriet
chemie door velen verafschuwd
Zo gaat het met verlangens
wil…
onderstroom
netgedicht
4.1 met 11 stemmen
627 De wisselende getijdestroom loopt
niet altijd parallel met het verlangen
men lijkt stil te staan en dat kost kracht
om tegen een sterke golfslag in te zwemmen.
Drijf met de eb mee naar open zee
waar de ervaring leert in het
besef dat hart en wijsheid zich
tezamen niet gelijk kunnen openbaren
in een gewijzigd tij van inzicht zal
een mededogen…
Van de massa los
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
589 Los willen staan van de massa, de gevestigde orde,
Is het streven naar een beeld,
Dat tegelijk je gehele spontaniteit steelt,
Het oneindige noodlottige zwart dat je te wachten staat,
Is iets waar geen wil of vrijheid op inslaat,
Daarom geven gedrevenheid en ambitie de schoonheid aan,
Die nut geeft aan het vervolmaken van ons bestaan…
Het duisterde traag
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
498 het duisterde traag
subtiel penseelde tijd
meer donkerte in het decor
zette contrasten aan
die normaal de structuur van
bestaan wrijvingsloos aanpasten
de samenpakkende
schaduwen gaven een
koud en onbestendig gevoel
waar vroeger minuscule
stofjes dansten in tevreden
namiddaglicht tochtte het kil
in verlopend samenzijn
sloot ieder…
het wezen der dingen
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
645 er is heel veel
om ons heen
om op af te dingen
zoals het wezen
der dingen
ik zie het niet
ik hoor het niet
ik proef het niet
ik ruik het niet
ik voel het niet
ik denk het niet
nee er is niet veel
ik denk zelfs
helemaal niks
om af te dingen
op het wezen
der dingen…
Als stilte valt
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
824 Ik mis het zingen
van de nachtegaal
de heldere klanken
uit haar roze keel
Heb ik haar afgeschrikt
door harde stemmen
die een uitweg zochten
uit mijn klinkende geest?
Soms hoor ik nog de echo
van mijn vermiste nachtegaal
in die gewijde verte
waar stilte in mij valt…
De herberg
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.032 Het mens-zijn is een herberg
elke ochtend nieuw bezoek,
vreugde afgewisseld met depressie
en ook de flits van inzicht
komt als een onverwachte gast
De duistere gedachte, schaamte en venijn
begroet ze met een brede lach
ze komen slechts de boel ontruimen
om voor jou weer plaats te maken
[vrij naar Rumi, een bekende soefidichter]…
GEDACHTEN OVER T ONBESTENDIG GELUK
poëzie
3.0 met 5 stemmen
2.262 Hoe wonderlijk verkeert des werelds vreugd?
't Zoet wordt gevolgd van bittere ongeneugd,
En geen geluk, hoe zeer 't de ziel verheugt,
Of 't gans ijdel.
Wanneer men zich in volle voorspoed vindt,
Dan denkt men niet op felle tegenwind;
Maar ach! men doolt; want 't los geluk is blind,
En zonder breidel.
Die gistren noch een tweede Kresus…
De scherpe kantjes
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
497 ben ik de druppel
in een regenbui
het blaadje dat
dwarrelt op de wind
een spelend kind dat
zand het einde vindt
ik voel hun
eenheid in bestaan
het samen gaan in
tal van vormen
om zo leven zijn
gestalte te geven
waar harmonie
als warme deken
de scherpe kantjes
laat verdwijnen van
donkere schaduw als
zon te fel gaat schijnen…
De volgers
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
469 ik zie geen ogen
hoofden gebogen
zo schuifelen ze voorbij
de volgers
die mijn leven delen
zij schuwen werkelijkheid
ze weten enkel hoe
ik was en ben geweest
zijn afwezig op mijn feest
niet even langs gekomen
in het achterna jagen
van mijn virtuele dromen
blikken zijn verweesd
zij denken enkel geest als
solitairen met kleine schermen…