12800 resultaten.
Non omnis moriar
gedicht
3.5 met 31 stemmen
15.449 Soms, als een distel door dik asfalt,
barst er een regel poëzie
de taal van mensen in.
Zo werd de Dapperstraat een plek
van hoge adel en duurt de Mei
al meer dan honderd jaar.
Zo wijs ik soms mijn kleine zoon
des avonds op een fonkelend verschijnsel
en roep: O Venus, felle star.
Hij corrigeert mij wel, maar geeft
het later toch misschien…
transformatie lonkt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
978 Niets hield je tegen om mij te warmen in je armen
ik ben toch ziek, zegt mijn verstand en ook de dokter,
alleen mijn lijf, want de baas ben ik
ik blijf.
Zal het doemdenken mij verleiden
neen, je keert me 180 graden
weet me te verblijden.
Zo dankbaar ben ik nu
Ik ga je kussen
ga mijn weg, eerst even rouwen
t' was ook zo mooi en dat blijft…
Stil verlangen Vincent
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
525 Kun jij begrijpen
dat ondanks alle tegenslagen
ik mij terugtrek
in een moeilijk opgebouwd vermogen
van rust en stilte
waardoor het schrijven en spreken
mij bijna vergaat?
tranen troost zoeken in de geest
van de glimlach en het wenkende koren
op het gele zonnebloemenfeest?
begrijp jij misschien:
mijn toekomstige bewonderaar
bruid of…
Mijn ziel
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
821 Ik bezit geen naam
noch lichaam.
Ik heb geen werk, familie
of vrienden.
Geen huis dat mijn bezit zou zijn,
noch énig dier.
De muziek is niet van mij, geen schilderkunst
of prachtige beeldhouwkunst.
Er zal geen handschrift tekenen voor me.
Alléén die éne spronk Licht: vol van liefde en vrede;
dat is mijn ziel! Het kleine deel van het grote…
Men zal dan zeggen...
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
739 Als er ál wolven waren...
zij leerden mij, ook wat mijn weg is.
Wanneer duiven neerstreken,
had kunnen blijken, op wie ik had mogen lijken...
Maar, er was méér, dan dat: onwillig, willig
ging ik zó ver, voorbij de grenzen
van bekend zijn der beroemdheden.
Ik moest verder; dat had ik mijn Lot beloofd.
Niemand ooit op aarde,
had zó stellig…
1 Gele bloem... ( J. )
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
743 Als ik tekort schiet
als ik faal, dan baal ik
enorm van mezelf.
Als ik een gave had, heb
en zal houden, "om gevoel in dichtvorm"
neer te leggen... dan was het een zware taak,
die ik toch zeker niet verzaak.
Wanneer ik van jou hield, en nog steeds houd,
op onze liefde voortbouw,
omdat ik niet loskom van jou!
Ja, jij dan, van 'het is mijn…
Overgave
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.223 Er is een immens groot verschil
tussen overgave
aan een volledige levenstaak,
of toegeven aan kortstondige,
vluchtige en vooral oppervlakkige
verlangens, wensen en gedachtes.…
Vakantiebeoordeling
snelsonnet
3.9 met 7 stemmen
806 Ik ben omringd door eeuwenoude stenen,
Van stadsmuur, kerkhof, kathedraal en plein,
Terwijl ik nip van weer een glaasje wijn,
Word ik uitbundig door de zon beschenen.
Eén minpunt maar, dat ik meteen vergeef:
Die toren daar, die staat een beetje scheef!…
dichter bij interactie
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
532 Ik doe aan hersengymnastiek
maak gedachtensprongen
Dien mijn sportmaatje van repliek
heb soms een klein winstje afgedwongen
Wij zijn helemaal aan elkaar gewaagd
beiden voldoende lef om iets te durven
Daar waar jij mij ineens belaagt
grijp ik jou letterlijk weer bij de lurven
Zo met ons tweeën in balans
is het fijn om samen te spelen
Ik…
Mijn man snurkt!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
582 Als ’s nachts de wereld stil gevallen is
en mij niet langer lokt met haar verhalen
dan sluit ik stil de ogen om te dwalen
in dromenland waar ‘t zalig toeven is.
Ernaast, op ons privé-rangeerterrein,
ronkt rauw een haperende dieseltrein.…
Na regen komt?
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
640 Na een dag van heel veel regen
kwam uiteindelijk ook weer een dag,
dat de zon weer zichtbaar
haar stralen liet schijnen
het natuurlijke fenomeen van,
de herfst.
Tussen de donderbuien door,
waarbij de flitsen met genot,
de mens liet schrikken zonder pardon,
weten we toch weer,
dat niets onvoorspelbaarder is
dan ons eigen heerlijke…
Jijzelf
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
594 Ik wil niet langer wachten,
'k wil dat je naar me lacht en
naar me kijkt.
Naar me luistert,
terwijl ik bezwijk
voor je lach en
voor je ogen.
Je zachte, wonderschone
zelf.…
De Hoge en Verhevene
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
510 Hij woont in de hoogte, maar ook bij de verbrijzelden,
de nederigen van geest, want als dát niet zo was,
dan was Hij ook nooit de Verhevene geweest.
De goddelozen vergelijkt hij met modder en slijk,
opgeworpen door een woelige zee,
zij die weigeren Hem op het hart te leggen,
de Verhevene draait hier niet in mee !
Hij is niet met hen die zich…
Iris
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
455 Zij is de diafragma
van het menselijk oog
maar toen ik deze
schoonheid zag
in een toog van zwart
besefte ik dat zij
naar mij keek
toen bloeide
een glimlach
in mijn hart
en ik bezweek…
G.P.S
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
490 je hebt mij vast
volledig in je macht
ik doe wat je vraagt
blindelings volg ik je wil
je bent mijn kompas
mijn rechterhand
op plaatsen die ik niet ken
vooral in een vreemd land
je leidt mij subtiel
doorheen een web
van grillige wegen
recht naar mijn doel
mijn slimme gps
ik kan je niet meer missen
in een wereld van auto rijden
ben…
Glas in lood
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
665 De avondzon
scheen decoratief
door ’t kerkraam van glas in lood
historisch mooie beelden
uit Bijbelse geschiedenis
kleurrijk en devoot
Het avondgebed kreeg vanzelf
een diepere betekenis
wijl ik in sereniteit
mijn ogen sloot
op dat moment een zangvogel
de stilte onderbrak
de metten en de lauden floot…
Vandaag zag ik
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
641 Vandaag zag ik al
wat kleine madeliefjes;
gauw komt de lente.
Haiku…
Vonkende as
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
440 Hoe hebben wij ik zeg jij lief zo lief,
zaai je jaar in en uit elk moment zaden
op paden als momenten om te ontkiemen.
Verworden ze tot pracht en die kruinendracht
de stevige gewortelde bomen die liefde tonen.
Mag ik een van de seizoenen voor je zijn
olijk en vrolijk voor je dansen en zingen
over ons dagelijks unieke bestaan en alle
doodgewone…
Antwerpen, stad aan de stroom
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
609 Een tikkeltje aamborstig bewoog ze zich voort, dag na lange dag,
desondanks toog ze bij elk ochtendkrieken weer monter aan de slag,
het metrosysteem had met haar metabolisme geen erbarmen,
en de trams kronkelen als wormen door haar darmen,
veel meer hinder ondervond ze van het stinkverkeer, dat haar soms bijkans de adem benam,
zoals een statige…
HOE IK MIJN VERJAARDAG VIERDE FOPPE 51
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
876 HOE I MIJN VERJAARDAG VIERDE FOPPE 51 JAAR
HET IS DONDERDAG 19 SEPTEMBER 2019 HET IS MOOI WEER EN MAMA KOMT OP BEZOEK MET GEBAKJE EN BLOEM EN FLES MET LAMPJE EN WE PRATEN WAT EN ZETTEN ALLES OP DE FOTO HET IS GEZELLIG MAMA IS GOED OP DREEF EVEN DOUCHEN EN ZE NEEMT NA TWEE UUR WEER AFSCHEID DAN BEN IK MOE EN ZIJ MOET NOG AUTORIJDEN EN HEEFT HUISHOUDELIJK…
Anderhalf
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
562 Ik noemde de natuur verbintenis
Het heeft zo zijn eigen wetten
En rode draden
Het kent geen vertakkingen nog
Welke rode draden hebben mensen
Ik volg de draad achterna
Als ik in de knoop uitkom
Ontdek zijn oorspronkelijke oorsprong
Deze aarde balanceert op een koortje
Gelukkig heeft het zijn draai gevonden
Tenminste alles om ons heen is…
geboorte
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
683 Het kind maakt alles anders
haar heupen breder
haar borsten voller
zijn blik wordt dieper
de hare zachter
Het kind maakt alles anders
het belegert je huis met
knuffelkreetjes en zoete geuren
het zuigt je leeg
het knijpt je fijn
het wurmt zich een nestje
tussen vier armen
tussen twee levens
Het kind maakt alles anders
hoe dapper draai…
Primo Levi (1)
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
613 de kinderkleertjes
aan prikkeldraad in de wind
spelen tikkertje
duistere nachten
wat doet een mens als hij weet
dat hij sterven moet
biddend en wenend
op weg naar de ondergang
slalom naar de hel
goed voor brood en soep
het merkteken op zijn arm
in zijn huid geprikt
hoed je voor dromen
het is de vlijmendste pijn
als je weer ontwaakt…
Als de stilte roept
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.165 En toen de stilte riep
herkende ik haar stem
zij fluisterend, ik luisterend
naar een melodie zo zacht en fijn
het zou zomaar hemels kunnen zijn
het klonk als een aria uit La traviata
wind verwaaide elke gedachte
uit het roerige brein, daar werd het stil
hoorde enkel fluisterzachte muziek
en nauwelijks horen kon
want zelfs diepste stilte…
Vanjanina
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
621 Als een wolk drijft ze langs de hemel in het avondrood,
ze kleurt de lucht en mijn leven,
de wind voert haar mee langzaam en devoot,
onze levens, zijn voor altijd met elkaar verweven.
Als de nacht valt staat één fonkelende ster hoog aan het firmament,
haar licht is een baken en zend signalen uit,
het is haar ascendant,
die haar in de nacht…
’t Is weer voorbij
snelsonnet
4.3 met 6 stemmen
560 Het wordt weer frisser en de dagen korten
De ergste droogte is nu wel voorbij
De herfst komt wederom te vroeg voor mij
Ik vrees voor Koning Winter en consorten
Ik zag vanochtend (echt, het is geen grap)
Al chocoladeletters in het schap!…
JA KAN HET GELOVEN OF NIET!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
684 Of iemand echt gelooft
dat kan geen mens duiden
en wat ze duiden bij overlijden
is vooral de buitenkant van de gestorvene
Hij, zij was een heel gelovig mens
een Christen, Cristin, heel erg christelijk
Hij, zij wandelde met Christus
Hij, zij leefde voor God, voor God alleen
Maar dan gaan de kasten open
en de laden met boekjes van plezier…
Mona toetje
snelsonnet
4.6 met 11 stemmen
734 er komt een einde aan de groei, 3B!
want Monatoon gaat bliksemsnel vervelen.
de vraag is dan of dat nog valt te helen
want zij is voor den drommel niet gedwee
zij droomt al van een tent om uit te vechten
wie tot de top behoort of tot de knechten…
BOSCO ETEN & DRINKEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
652 De kinderen zijn de deur uit
Kleinkinderen zijn er nog niet
Mijn man en ik kunnen het nog prima vinden met elkander
Soms vliegen de spetters van ons geluk nog door de slaapkamer
Toch is het stil geworden in ons huis
Is er geen rommel meer in de kamers
Weinig reuring in de tent
keuken schoon en opgeruimd
Dan kijken wij elkander diep in…
Levensdoel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
775 wij
en de tijd
we hebben allebei
met hem gevrijd
de kinderen
vaders moeders ondertussen
de kleinkinderen
ook al niet meer zo klein
het nest is leeg
in de oude boom
maar groeien
doen de jonge scheuten
gekoesterd door het licht
dat door de kale takken schijnt
stilaan gestreden is de strijd
maar de tijd ons toegewijd
was…