Alle inzendingen over jan

5925 resultaten.

Sorteren op:

Dief in de nacht

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.005
Toen zijn lange vingers gleden langs de kringen van het leven om te vegen van het stof dat werd verzegeld met de tijd was het de weerwil van de wolf die zijn vijand was gebleken en het uur had toegekeken van zijn onbezonnenheid De lente tikte hem voorbij nog als een warme voorjaarsregen tegen vensters van genoegen die hij dichtsloeg toen…
jan haak15 maart 2009Lees meer >

Taartjes

netgedicht
3.4 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.017
Als een kind had ik geen zandbak waar ik heerlijk in kon spelen want mijn ouders waren arm en dus zat ik aan de grond met de asbak van mijn vader mooie taartjes uit te delen vreemd van vorm -maar steeds warm dankzij Waldo -onze hond…
jan haak16 maart 2009Lees meer >

Gerijpt

hartenkreet
3.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.284
Na langdurig en ver zoeken vond ik mijn levensgeluk. Ik vond het, gewoonweg, bij mij thuis. En het lag onder mijn neus. Nooit gedacht! Het lag er vervlogen lang, stoffig, lamlendig en verwaarloosd. Het lag er al jaren eigenlijk zo voor het oprapen. Maar ik had, al die jaren, niet ingezien dat het zo dichtbij binnen handbereik was.…

Liggend Naakt

netgedicht
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.185
Niemand anders dan hij die haar naaktheid verdorstte nu zij liggend op linnen haar eeuwigheid schreef en de dagen zag komen de nachten zag gaan met de mensen die dromend voor haar bleven staan in het licht dat de ramen er lomend vermorsten op schierwitte borsten als hij alleen bleef met de dame die hem door zijn schaamte bedrogen verbloosd…
jan haak19 maart 2009Lees meer >

Spinnewiel

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.106
Het was de kleinste hoek der tijden die men zo vaak had ontweken en waar werken en gebreken lagen van de dwazeling die er zijn zijden draden spon langs wielen die er haast bezweken en waar engelen voorzagen waar zijn wakeland verging Het was een speldenprik die viel om lome ogen uit te steken van de tijd die er verstreken werd gespaard…
jan haak22 maart 2009Lees meer >

Valse hond

netgedicht
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.307
Hij was het achterlijk geblaf en diepe huilen meer dan zat van die verlaten hond die achterbleef in nachtelijke uren en dus sloop hij op een nacht naar het daarnaast gelegen pad en gooide losjes uit zijn hand iets door de bus nog van de buren Het was een chocoladeletter die hij ooit gekregen had nog van zijn moeder -maar niet lustte want…
jan haak23 maart 2009Lees meer >

Sterrenkijker

netgedicht
3.2 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.061
Ik zocht je ogen in de sterren om mijn tranen te verdragen net zo lang ik je kon zien voorbij het vallen van de dag waar jij in sterrenzee verscheen die door jouw lichtjes werd gedragen op jouw hand waar ook de wereld die ik liefde zo in lag Je hield me vast aan gene zijde waar de tijd lag onverslagen net zo lang om mij te zien voorbij…
jan haak28 maart 2009Lees meer >

Herenwegen

netgedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.229
De Verlossing viel als toverwoord waar ieder iets aan had zolang de gek hier niet het recht verkreeg van hemels overpad Zo bracht hij Sodom in vervoering voor de zondaars die er kwamen en hij spelde er hun namen van een duizend verzenblad dat hij bestierde met een hand om Herenwegen uit te kramen van een kansel die net hoog genoeg was als…
jan haak29 maart 2009Lees meer >

Afzakkertje

netgedicht
2.8 met 18 stemmen aantal keer bekeken 2.386
Oma kon van haar pensioentje echt al jaren niet meer sparen en dus ging ze met haar tijd mee en met mannen die op stand haar dat steeds gaven wat ze wilde waarna zij een uurtje trilde met een Breezer die ze kreeg gelegen in een ledikant Ze dronk 'm als een Oude Klare met haar tanden in haar hand…
jan haak30 maart 2009Lees meer >

Zomersproetjes

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.291
Wat is tijd ? - vroeg je verwonderd toen de wolken over dreven en ik streelde je gedachten tot verstillen in mijn schoot waar ik je zomersproetjes telde die een jaar waren gebleven evenals die ene merel die weer van het voorjaar floot En ik verstrooide er de zomer met mijn hand nog wat verlegen voor mij uit - in één beweging die je navel…

Land van Lieverlee

netgedicht
4.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.195
Mijn grote witte pluizenfee vloog over land van Lieverlee voorbij de paardenbloemenzee en zucht van bonte koe waar jij je paardenbloemenhaar liet waaien in de wolkenschaar die opstak en in handgebaar je meenam - je werd moe Je was niet ver van mij vandaan toen ik je zacht voorbij zag gaan met slechts één pluisje er nog aan ik lachte je…

Tulpen

poëzie
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 3.434
Gij die, op uw steel gestegen, schijnt te zijn uit zon gedegen, die met uw doorvlamd gewaad Drachtig in de velden staat, gij die, nog in 't morgendomen, tegen vroege-voorjaarsbomen ijl de verten bloeit en brandt, - in de verten van mijn land, in de verten, waar de scholen witgedekte wolken dolen, waar de wereld in het rond uitligt aan…
Jan Prins18 februari 2020Lees meer >

Johannesbroodboom

netgedicht
3.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.264
Nu de tijd gekomen was om gouden ringen af te dragen nam ik plaats daar waar de koopman ooit zijn vlinderzaden bond en ze verkocht - met hart en ziel als eerlijk goud aan handelaren die ze later doorverkochten en met wisselgeld betaalden voor een zon die hen verdorstte meer dan honger hen verstond in die verstikkende woestijn waarin geen…
jan haak11 april 2009Lees meer >

Evenbeeld

netgedicht
3.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.086
Als ijdelheid een droom was die de zondaar deed verslapen in een spiegel die het oog in duizend scherven had verdeeld Hoe wist Hij dan ooit zo zeker toen Hij Adam had geschapen dat Zijn evenbeeld gelukt was zoals Hij dat had verbeeld Volmaakt geworden was hij niet maar God- het had niet veel gescheeld…
jan haak12 april 2009Lees meer >

Vooruitlopend op een gebroken tak

gedicht
2.2 met 37 stemmen aantal keer bekeken 11.742
Vooruitlopend op een gebroken tak het plotseling laten vallen dat in mijn arm huist en dan een glas bereikt alsof het lukt. ------------------- uit: 'Tirade 2002'.…
Jan Baeke16 september 2021Lees meer >

De lachende Koe

netgedicht
3.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.455
Iedereen die kende haar hier als die flamboyante dame hooggehakt - in mantelpakjes met verzilverde maillot die ze in Wenen ooit gekregen had zo zei ze - van Versace toen ze trouwde met een Fransman daar als huwelijkscadeau Hij was van adel en steenrijk ze woonden tien jaar in Bordeaux Ze woont alleen hier nu in Diemen niemand heeft dat…
jan haak13 april 2009Lees meer >

Gedicht/Niet-gedicht deel 1

gedicht
1.9 met 25 stemmen aantal keer bekeken 8.535
Bij Rainer Maria Rilke's "Lied vom Meer" Oeroud gewaai van zee, zeewind bij nacht Jij gaat naar geen die waakt of zien zal hoe Oeroud gewaai van zee, zeewind bij nacht Jou te weerstaan! Oeroud gewaai van zee Jij gaat naar geen die waakt of zien zal hoe Versteend is van louter ruimte rijten Jou te weerstaan! Oeroud gewaai van zee Zo gevoel…

Van Jou

netgedicht
3.9 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.650
In volkomen onvolmaaktheid lag de schoonheid diep verscholen vaak veel mooier nog dan woorden in gevormd spiegelglas waar ik mezelf in herkende in een ogenblik van staren als een toverboek waarin ik mijn geheimen wou bewaren maar dat jij voor mij geopend had terwijl je er uit las om mij er blad na blad te zeggen met een knipoog - wie ik was…
jan haak18 april 2009Lees meer >

Lente

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 693
Een rijkelijk gekleurde bloesem geurt stralend in de zon de florissante vleugen van een bedwelmende zoetheid. Het is een natuurlijk parfum! De kleurenregen van groen, door de zon gegraveerd op het dak van dit bos. Het frisse en jonge, ieder jaar weer, zo wonderlijk ontsproten uit de zwaarbevochten bevrijding van de kilte van de kou.…

Ommegang

netgedicht
3.6 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.181
Daar waar ooit de westenwind geruwd zijn boetekleed verschoonde en het Lied -Gregoriaans na ommegang in stilte viel voor iets waarin hij steeds genadevol een leven lang geloofde hieven mensen nu het glas om er te drinken van zijn bier Het was Trappist - ja dat wist ieder die het hier zich liet bekomen rond het plein waar ook een molen stond…
jan haak20 april 2009Lees meer >

Vroege Lentes

netgedicht
3.7 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.168
Ze zong zich voluit door het leven met een stem die overbleef langs diepe groeven van een kind dat ongehinderd was gebleven en zich klauterde aan touw in haar nooit uitgewaaide geest om er als jonge vrouw te zingen van de dapperheid der dingen En ze zong er - ach zo mooi van vroege lentes op de dreef die zij als kind er had beleefd met…
jan haak26 april 2009Lees meer >

Oranjebitter

netgedicht
3.5 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.765
Nimmer viel Oranjebitter zoveel bitterder verloren als toen op die ene dag die er met glans viel van de stad waar een oranjezon in smoren lede ogen zou doorboren daar waar iemand in de waanzin zo die ware zin vergat die ooit een Vijftiger - zo schoon in dichtersinkt had neergestreken maar nu weerloos was gebleken ín de waarde die het had…
jan haak30 april 2009Lees meer >

Stervenszee

netgedicht
4.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.054
Het witte licht dat hij niet gunde in de ogen van de ander was het licht dat hem verblindde er te zien wat werkelijk was en viel gelijk zijn zere benen zwartgekoust - toen zij verdwenen in zijn stervenszee van woorden waar hij vrijheid anders las om er als opmaat slechts te dienen voor zijn zwarte ganzenpas Maar nee - de drommel was niet…

Onzichtbare muren

netgedicht
4.3 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.629
Voorbij de Brandenburger Tor zucht ik een zee betonnen blokken voor diegenen die er naamloos ooit ten onder zijn gegaan in een doolhof zonder muren zonder ogen zonder hart Met de stilte rondom mij ben ik bij hen - het is 4 mei De stad wiegt zachtjes op de tranen die de tijd er heeft vergoten en ik denk van lieverlee aan hen - en Joachim…

Spiegelboek in Middelsprake

netgedicht
3.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.131
Halverwege waar de zon scheen las jij mee in Middelsprake uit het boek dat je als kind kreeg spiegelbladeren voorbij soms als die jongen die heel even in een sprookje was gebleven met die kinderlijke ogen die verbleven over zee Je schreef verhalen ver vooruit nu om verspeeld ze voor te lezen aan twee spiegels die je meenam diepgenegen aan…

Ochtendoperette

netgedicht
4.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.329
Elke morgen nam hij steevast na het laatste stukje brood zijn valse tanden uit zijn mond al waren het twee castagnetten die hij klepperde voor haar met scheve blik die werd ontbloot tijdens zijn ochtendoperette die hij spelend zo genoot Maar zij verzuchtte elke morgen liever was zij alvast dood als hij weer over tafel klom om een beschuitje…

Dit hoeft geen stilte te betekenen

gedicht
2.3 met 203 stemmen aantal keer bekeken 30.347
Dit hoeft geen stilte te betekenen Het klopt, maar niet omdat het waar is. Ik heb een uur rondgelopen. Steeds hetzelfde raam, niet eens een helder uitzicht. Jij vond iets om tegen het licht te houden en te onderzoeken. Het uitzicht waar jouw hoofd was. Wij praatten veel. Ik deed na hoe wij daarbij keken. Jij praatte veel…
Jan Baeke8 oktober 2019Lees meer >

Hugenootse Twist

netgedicht
3.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.159
Toe- verzin hier eens een list hoorde ik Bommel soms nog zeggen maar de dwaasheid die men hoorde was niet voor de Poes -die wist dat hier een dwaalspoor werd betreden naar een slot dat werd omstreden sinds de Rommeldamse muren hen betoverden in mist en er hun noodlot overhandigden dat voor hen had beslist Maar ach- als Joost het nu eens…

De vulkanen

poëzie
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.457
Als donkere onverganklijkheden Van stilte, als werelden van rouw Tussen het uitgestrekte blauw Des hemels en het land beneden, Als onweerstaanbaren, die tot Het eeuwige zich intocht banen Vanuit het schamele aardse lot, Staan boven Java de vulkanen De regen ruist en ritselt om hun zijden, De schemer huist Om hun gestalten heen, Boven het…
Jan Prins13 november 2019Lees meer >

Witte orchidee

netgedicht
3.5 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.799
Schalks water was er net zo diep als dorst die ik begeerde en ik zwom er naar je toe met houten klompen aan ik zonk alleen mijn hart dat steeds van jou was en niet achter wilde blijven zoog zich barstensvol met licht dat jij in overgave schonk zo helder dat het eenmaal klopte nog waarna het zou verschijnen als een witte orchidee die stilaan…