5925 resultaten.
Dief in de nacht
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.005 Toen zijn lange vingers gleden
langs de kringen van het leven
om te vegen van het stof
dat werd verzegeld met de tijd
was het de weerwil van de wolf
die zijn vijand was gebleken
en het uur had toegekeken
van zijn onbezonnenheid
De lente tikte hem voorbij
nog als een warme voorjaarsregen
tegen vensters van genoegen
die hij dichtsloeg toen…
Taartjes
netgedicht
3.4 met 13 stemmen
1.017 Als een kind had ik geen zandbak
waar ik heerlijk in kon spelen
want mijn ouders waren arm
en dus zat ik aan de grond
met de asbak van mijn vader
mooie taartjes uit te delen
vreemd van vorm -maar steeds warm
dankzij Waldo -onze hond…
Gerijpt
hartenkreet
3.0 met 9 stemmen
1.284 Na langdurig en ver zoeken
vond ik mijn levensgeluk.
Ik vond het, gewoonweg, bij mij thuis.
En het lag onder mijn neus.
Nooit gedacht!
Het lag er vervlogen lang, stoffig,
lamlendig en verwaarloosd.
Het lag er al jaren eigenlijk
zo voor het oprapen.
Maar ik had, al die jaren,
niet ingezien dat het zo dichtbij
binnen handbereik was.…
Liggend Naakt
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.185 Niemand anders dan hij
die haar naaktheid verdorstte
nu zij liggend op linnen
haar eeuwigheid schreef
en de dagen zag komen
de nachten zag gaan
met de mensen die dromend
voor haar bleven staan
in het licht dat de ramen
er lomend vermorsten
op schierwitte borsten
als hij alleen bleef
met de dame die hem
door zijn schaamte bedrogen
verbloosd…
Spinnewiel
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
1.106 Het was de kleinste hoek der tijden
die men zo vaak had ontweken
en waar werken en gebreken
lagen van de dwazeling
die er zijn zijden draden spon
langs wielen die er haast bezweken
en waar engelen voorzagen
waar zijn wakeland verging
Het was een speldenprik die viel
om lome ogen uit te steken
van de tijd die er verstreken
werd gespaard…
Valse hond
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.307 Hij was het achterlijk geblaf
en diepe huilen meer dan zat
van die verlaten hond die achterbleef
in nachtelijke uren
en dus sloop hij op een nacht
naar het daarnaast gelegen pad
en gooide losjes uit zijn hand
iets door de bus nog van de buren
Het was een chocoladeletter
die hij ooit gekregen had
nog van zijn moeder -maar niet lustte
want…
Sterrenkijker
netgedicht
3.2 met 16 stemmen
1.061 Ik zocht je ogen in de sterren
om mijn tranen te verdragen
net zo lang ik je kon zien
voorbij het vallen van de dag
waar jij in sterrenzee verscheen
die door jouw lichtjes werd gedragen
op jouw hand waar ook de wereld
die ik liefde zo in lag
Je hield me vast aan gene zijde
waar de tijd lag onverslagen
net zo lang om mij te zien
voorbij…
Herenwegen
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.229 De Verlossing viel als toverwoord
waar ieder iets aan had
zolang de gek hier niet het recht verkreeg
van hemels overpad
Zo bracht hij Sodom in vervoering
voor de zondaars die er kwamen
en hij spelde er hun namen
van een duizend verzenblad
dat hij bestierde met een hand
om Herenwegen uit te kramen
van een kansel die net hoog genoeg was
als…
Afzakkertje
netgedicht
2.8 met 18 stemmen
2.386 Oma kon van haar pensioentje
echt al jaren niet meer sparen
en dus ging ze met haar tijd mee
en met mannen die op stand
haar dat steeds gaven wat ze wilde
waarna zij een uurtje trilde
met een Breezer die ze kreeg
gelegen in een ledikant
Ze dronk 'm als een Oude Klare
met haar tanden in haar hand…
Zomersproetjes
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
1.291 Wat is tijd ? - vroeg je verwonderd
toen de wolken over dreven
en ik streelde je gedachten
tot verstillen in mijn schoot
waar ik je zomersproetjes telde
die een jaar waren gebleven
evenals die ene merel
die weer van het voorjaar floot
En ik verstrooide er de zomer
met mijn hand nog wat verlegen
voor mij uit - in één beweging
die je navel…
Land van Lieverlee
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
1.195 Mijn grote witte pluizenfee
vloog over land van Lieverlee
voorbij de paardenbloemenzee
en zucht van bonte koe
waar jij je paardenbloemenhaar
liet waaien in de wolkenschaar
die opstak en in handgebaar
je meenam - je werd moe
Je was niet ver van mij vandaan
toen ik je zacht voorbij zag gaan
met slechts één pluisje er nog aan
ik lachte je…
Tulpen
poëzie
3.8 met 12 stemmen
3.434 Gij die, op uw steel gestegen,
schijnt te zijn uit zon gedegen,
die met uw doorvlamd gewaad
Drachtig in de velden staat,
gij die, nog in 't morgendomen,
tegen vroege-voorjaarsbomen
ijl de verten bloeit en brandt, -
in de verten van mijn land,
in de verten, waar de scholen
witgedekte wolken dolen,
waar de wereld in het rond
uitligt aan…
Johannesbroodboom
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
1.264 Nu de tijd gekomen was
om gouden ringen af te dragen
nam ik plaats
daar waar de koopman
ooit zijn vlinderzaden bond
en ze verkocht - met hart en ziel
als eerlijk goud aan handelaren
die ze later doorverkochten
en met wisselgeld betaalden
voor een zon die hen verdorstte
meer dan honger hen verstond
in die verstikkende woestijn
waarin geen…
Evenbeeld
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
1.086 Als ijdelheid een droom was
die de zondaar deed verslapen
in een spiegel die het oog
in duizend scherven had verdeeld
Hoe wist Hij dan ooit zo zeker
toen Hij Adam had geschapen
dat Zijn evenbeeld gelukt was
zoals Hij dat had verbeeld
Volmaakt geworden was hij niet
maar God-
het had niet veel gescheeld…
Vooruitlopend op een gebroken tak
gedicht
2.2 met 37 stemmen
11.742 Vooruitlopend op een gebroken tak
het plotseling laten vallen
dat in mijn arm huist
en dan een glas bereikt
alsof het lukt.
-------------------
uit: 'Tirade 2002'.…
De lachende Koe
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
1.455 Iedereen die kende haar
hier als die flamboyante dame
hooggehakt - in mantelpakjes
met verzilverde maillot
die ze in Wenen ooit gekregen had
zo zei ze - van Versace
toen ze trouwde met een Fransman daar
als huwelijkscadeau
Hij was van adel en steenrijk
ze woonden tien jaar in Bordeaux
Ze woont alleen hier nu in Diemen
niemand heeft dat…
Gedicht/Niet-gedicht deel 1
gedicht
1.9 met 25 stemmen
8.535 Bij Rainer Maria Rilke's "Lied vom Meer"
Oeroud gewaai van zee, zeewind bij nacht
Jij gaat naar geen die waakt of zien zal hoe
Oeroud gewaai van zee, zeewind bij nacht
Jou te weerstaan! Oeroud gewaai van zee
Jij gaat naar geen die waakt of zien zal hoe
Versteend is van louter ruimte rijten
Jou te weerstaan! Oeroud gewaai van zee
Zo gevoel…
Van Jou
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
1.650 In volkomen onvolmaaktheid
lag de schoonheid diep verscholen
vaak veel mooier nog dan woorden
in gevormd spiegelglas
waar ik mezelf in herkende
in een ogenblik van staren
als een toverboek waarin ik
mijn geheimen wou bewaren
maar dat jij voor mij geopend had
terwijl je er uit las
om mij er blad na blad te zeggen
met een knipoog - wie ik was…
Lente
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
693 Een rijkelijk gekleurde bloesem
geurt stralend in de zon
de florissante vleugen
van een bedwelmende zoetheid.
Het is een natuurlijk parfum!
De kleurenregen
van groen,
door de zon gegraveerd
op het dak van dit bos.
Het frisse en jonge,
ieder jaar weer,
zo wonderlijk ontsproten
uit de zwaarbevochten bevrijding
van de kilte van de kou.…
Ommegang
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
1.181 Daar waar ooit de westenwind
geruwd zijn boetekleed verschoonde
en het Lied -Gregoriaans
na ommegang in stilte viel
voor iets waarin hij steeds genadevol
een leven lang geloofde
hieven mensen nu het glas
om er te drinken van zijn bier
Het was Trappist - ja dat wist ieder
die het hier zich liet bekomen
rond het plein waar ook een molen stond…
Vroege Lentes
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
1.168 Ze zong zich voluit door het leven
met een stem die overbleef
langs diepe groeven van een kind
dat ongehinderd was gebleven
en zich klauterde aan touw
in haar nooit uitgewaaide geest
om er als jonge vrouw te zingen
van de dapperheid der dingen
En ze zong er - ach zo mooi
van vroege lentes op de dreef
die zij als kind er had beleefd
met…
Oranjebitter
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
1.765 Nimmer viel Oranjebitter
zoveel bitterder verloren
als toen op die ene dag
die er met glans viel van de stad
waar een oranjezon in smoren
lede ogen zou doorboren
daar waar iemand in de waanzin
zo die ware zin vergat
die ooit een Vijftiger - zo schoon
in dichtersinkt had neergestreken
maar nu weerloos was gebleken
ín de waarde die het had…
Stervenszee
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
1.054 Het witte licht dat hij niet gunde
in de ogen van de ander
was het licht dat hem verblindde
er te zien wat werkelijk was
en viel gelijk zijn zere benen
zwartgekoust - toen zij verdwenen
in zijn stervenszee van woorden
waar hij vrijheid anders las
om er als opmaat slechts te dienen
voor zijn zwarte ganzenpas
Maar nee - de drommel was niet…
Onzichtbare muren
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
1.629 Voorbij de Brandenburger Tor
zucht ik een zee
betonnen blokken
voor diegenen die er naamloos
ooit ten onder zijn gegaan
in een doolhof zonder muren
zonder ogen
zonder hart
Met de stilte rondom mij
ben ik bij hen - het is 4 mei
De stad wiegt zachtjes
op de tranen
die de tijd er heeft vergoten
en ik denk van lieverlee
aan hen - en Joachim…
Spiegelboek in Middelsprake
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
2.131 Halverwege waar de zon scheen
las jij mee in Middelsprake
uit het boek dat je als kind kreeg
spiegelbladeren voorbij
soms als die jongen die heel even
in een sprookje was gebleven
met die kinderlijke ogen
die verbleven over zee
Je schreef verhalen ver vooruit nu
om verspeeld ze voor te lezen
aan twee spiegels die je meenam
diepgenegen aan…
Ochtendoperette
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
1.329 Elke morgen nam hij steevast
na het laatste stukje brood
zijn valse tanden uit zijn mond
al waren het twee castagnetten
die hij klepperde voor haar
met scheve blik die werd ontbloot
tijdens zijn ochtendoperette
die hij spelend zo genoot
Maar zij verzuchtte elke morgen
liever was zij alvast dood
als hij weer over tafel klom
om een beschuitje…
Dit hoeft geen stilte te betekenen
gedicht
2.3 met 203 stemmen
30.347 Dit hoeft geen stilte te betekenen
Het klopt, maar niet omdat het waar is.
Ik heb een uur rondgelopen.
Steeds hetzelfde raam, niet eens een helder uitzicht.
Jij vond iets om tegen het licht te houden
en te onderzoeken.
Het uitzicht waar jouw hoofd was.
Wij praatten veel.
Ik deed na hoe wij daarbij keken.
Jij praatte veel…
Hugenootse Twist
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
1.159 Toe- verzin hier eens een list
hoorde ik Bommel soms nog zeggen
maar de dwaasheid die men hoorde
was niet voor de Poes -die wist
dat hier een dwaalspoor werd betreden
naar een slot dat werd omstreden
sinds de Rommeldamse muren
hen betoverden in mist
en er hun noodlot overhandigden
dat voor hen had beslist
Maar ach- als Joost het nu eens…
De vulkanen
poëzie
3.8 met 9 stemmen
2.457 Als donkere onverganklijkheden
Van stilte, als werelden van rouw
Tussen het uitgestrekte blauw
Des hemels en het land beneden,
Als onweerstaanbaren, die tot
Het eeuwige zich intocht banen
Vanuit het schamele aardse lot,
Staan boven Java de vulkanen
De regen ruist
en ritselt om hun zijden,
De schemer huist
Om hun gestalten heen,
Boven het…
Witte orchidee
netgedicht
3.5 met 20 stemmen
1.799 Schalks water was er net zo diep
als dorst die ik begeerde
en ik zwom er naar je toe
met houten klompen aan
ik zonk
alleen mijn hart
dat steeds van jou was
en niet achter wilde blijven
zoog zich barstensvol met licht
dat jij in overgave schonk
zo helder dat het eenmaal klopte nog
waarna het zou verschijnen
als een witte orchidee
die stilaan…