1789 resultaten.
LAIS CCXX
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
414 ’t Verlangen loopt verloren in een land
dat nergens is, niets dat niets betovert.
’t Beminde reine snelt van hand naar hand
en de stilte die het nu herovert
is geschrift dat enkel schrift verovert.
Het ijle vliedt het lege in, verdriet
lost op in pijn en leed verdwijnt in ’t lied
dat niemand lezen wil, dat niemand schrijft.
Zij is haar niemandsland…
LAIS CCXXXII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
471 Het schrijft haar neer: zij daalt in binnenrijm,
haar huid is volle glijvlucht vederklank
die in stralen spreekt. Zij is hun geheim.
Het bergt haar naam in bladen zilverrank,
haar letters druipen, nat van minnedrank.
Men mag haar lezen hier, maar de woorden
worden sluiers, knopen letterkoorden
tot alle tekst in haar gevangen is.
Later kan het…
LAIS CCXXXIII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
416 Het raakte haar: de woorden schoten los
van elke zin en letters verdwenen
in de flits van genot: ring in het bos
waar niets nog ademde. Zacht het wenen
van de nacht fluistert heel allene
dat het ene is verdwenen. Heilsfeit:
de eeuwigheid spleet open in de tijd.
Verlangen had het uit zichzelf gebracht,
verleden tijd die niemand hem benijdt.…
LAIS CCXXXIV
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
396 Het raam. Rondom raast hongerig de storm.
Het zag haar dolen in het huis dat huilt.
Het vrat zich door de tijd heen als een worm.
Lust is wanhoop waarin angst zich verschuilt.
Het schone heeft zich met zichzelf vervuild.
Alle wegen lopen dood in Rome.
De mensen zijn doden die nog dromen.
Een wolk scheurt weg, de straal verbindt het oog
met…
LAIS CCLXXXVIII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
442 Gans de wereld liep in het verloren,
alles dwaalde, wemelde en het zocht
vergeefs zijn plaats, lichamelijke sporen,
maar de tijd had het slechts dood verkocht.
Elke zang zonk weg in het grauwe krocht.
Alles van waarde is gratis. Ik geef
voortaan dus maar mijzelf weer prijs en streef
als iedereen het zachte sterven na.
Voel je mijn klank? Zie…
LAIS CCLXXXIX
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
500 De ochtend breekt, aanhoor mijn schittering:
scherven met lijfelijke resten, klaar
licht, ijzig brandende herinnering.
Zotte maan, haar zweten, het rosse haar,
het droge ja (je hebt toch geen bezwaar?).
't Niets niest. Niets helpt goed. Ik kan 't ermee doen,
een vet verhaal dat eindigt in een zoen,
vrouwentongen om te likkebaarden,
passie tussen…
LAIS CCXC
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
480 In Onterecht woon ik, en Nergens ga
ik ’s zondags heen: die ene dag van licht
telt de weken duisternis en week na
week vergroot in mij ’t gruwelijk inzicht
dat ik ontbonden word en zonder zicht
op toekomst, bij ontstentenis van hoop
vernauwt aldus mijn nare levensloop.
Mocht morgen mij alsnog jouw beeltenis
d’ ogen schroeien, dan wordt mijn…
LAIS CCXCI
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
454 'k Zie de stemmen en de melodieën
strak verstrengelen tot bazuin en klank.
Eén toon verbrijzelt alle elegieën,
't geluk, 't gegeven leven zonder dank.
Negeer vertwijfeling, blaas weg mijn stank,
kots mijn denken uit in 't hopeloze,
breek de oude ketting van het boze,
verzet mijn hart tot slag in het gelid.
Mijn lijf is offerande, verkozen
word…
LAIS CCXCII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
431 In eindig licht zie ik de ondergang
bewegen van verlangen naar de dood
en stilte sneeuwt haar wonderlijke zang:
“o dwarreling, gebrek aan deel of nood,
het ruisen van uw wit vergeet ik nooit”.
En handen plooien rust in de handen.
En aarde onttrekt zich aan de landen.
En zeeën ruisen als een zijden kleed.
En stormen vuur verglazen de stranden…
Pandemie
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
581 We zijn half februari gepasseerd
maar het lijkt
alsof de lente is
begonnen
Ik loop door de kamers de zon in de ruiten
lokt mij naar buiten
uit mijn
afgesloten beschermde gebied
Een horde mensen
voor het plein
staan in een lange rij te wachten
Om een ijsje te kopen
horentjes en wafels met slagroom
binnen kopen
en buiten…
LAIS CXLVI
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
498 Schrikbarend sluit het lot de schemering
gans dof en lusteloos het nachtvel in
en aan het grauw van die ontluistering
voegt zij nog wreed naar waarheid toe de zin,
dat alles weerloos sterven moet daarin.
Er rest ternauwernood herinnering:
haar beeld verwrongen door een woekering.
Zij wringt zich daarin om en om en vrij
en scheukt…
Pieters' Raadselkwartier
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
434 Ergens tussen tent en tak
tussen muggenspray en afwasbak
daar gonst het brein, daar kraakt het kind
het is waar het grote denken begint.
Geen som of saaie schooltaak hier
maar Pieters fameuze Raadselkwartier!
Waar hersens zweten zonder gym
en de winst geen sticker is, maar glorie met een glim.
Pieter — de man met de zwembroek van wol,
met…
Tango alphabetico
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
302 Twijfel maakt zich meester van de mens
Toen hij Medea schreef als een der grootste
Tragedieschrijvers, naast Aeschylos en
Toneelscribenten als Aristophanes
Tot slot, niet te vergeten, Sophokles
Trojaanse vrouwen werden zo beroemd
Toch duurde het nog lange donkere eeuwen
Tot zij, nog voor de boekdrukkunst, verschenen
Terdege nauwgezet gekopieerd…
Net een sonnet
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
554 zonet op schrift in vast stramien
alles recht hangt aan de muur
wekt ongezien mijn avontuur
starre showroom bovendien
stel dat het beeld verscheeft
afziet van recht toe recht aan
waar komt zoiets vandaan
weerzin blijkt dat kromming leeft
dan moet alles wel zo zijn
accolade neemt de overhand
verdringt met kracht de starre lijn…
Berend Botje
hartenkreet
3.8 met 10 stemmen
1.122 Berend Botje
voor Groninger Studenten en hun slag
volmaakt en uitermaat getikt van Lotje
wat mij toen gaf een hoge mate van gezag
Toch zijn er nadien nog steeds van die geestesbeoefenaren
Die Berend Botje vol tomeloze geestdrift willen evenaren
-------------------------------------------------------------
* mos mv mores wil zeggen de regel…
het paleis der
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.162 hij gaat rijden die trein
zij hebben de regels
wij `t signaal
het spoor is duister
dat ons leidt van dal naar dal `k val k`val
gelijkgemaakt in runentaal
de bocht was nooit te kort
want pas daarna was jij daar,
onschuldig is je blik
je wordt langzaam wakker
hij zingt nog steeds die indiaan
die shamaan
die arme stakker
die oerwil, die…
Laat me
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
600 Zonder regels, zonder afspraken.
Laat me vrij, voor altijd vrij.
Misschien, heel misschien, kunnen we dan (een tijdje) samen zijn.
Mezelf zijn, en dat jij dan jezelf bent.
En dat we het dan samen gezellig hebben.
Laat me stug zijn, en nors en nukkig.
Vraag me waarom.
Vraag me niet waarom.
Laat me uitleggen waarom en luister dan.…
Met levensvragen
gedicht
5.0 met 2 stemmen
3.448 Potsenmakend, in de regel in beslag genomen door klapperrataffaires, zet dood vogeltje – dat met de helm geboren niemand wist dan een tweelingbroer zonder vaste woon- of verblijfplaats – bij de roulette van het familiewezen in op intentie en detentie.…
het meisje en de schildpad
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
526 chauffeur: zie maar hoe je het doet
meisje: maar schildpadden kunnen geen Corona bij zich dragen
chauffeur: niemand stelt zich deze vragen
kappen op, zo zijn de regels
het meisje zet de schildpad voor zich op de tegels
is ze, later, zonder hem vertrokken?
ze doet haar schoenen uit en haar sokken
wil ze op blote voeten verder lopen?…
De beste dierengedichtjes
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.124 Op een Bever
Zijn jarenlang cafébezoek,
Genietend van een spannend boek
En een volle fles jenever,
Maakte dat een oude bever,
Woonachtig vlakbij Muggenbeet,
Zijn naam volledig eer aandeed
Op een Bidsprinkhaan
Een roerende naïviteit
Wordt momenteel tentoongespreid
Door een bidsprinkhaan uit Ede,
Die de wereld…
Dé Déshabillée
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
481 Zij ging gekleed in zomerse gewaden
Op weg en aan de oever der rivier
Ontdeed zij zich daarvan om te gaan baden
Ontnam geen mijner ogen het plezier
Terzij van colleté met cupmaat D
Toonde zij gewillig alletwee
En dook een wijle onder in de golven
Die zo haar pronkjuwelen plots bedolven
Dé was, hoewel een slanke, ranke den
Al een madame…
Alesia
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
424 In het geweld
werd menig held
en stam geveld.
Alesia.
Romeinenknoet
op keltenmoed
is ravenzoet.
Alesia.
Een klaproosveld,
een bronzen held,
verhaal vertelt.
Alesia.…
Futhark
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
654 ᚠ
vonk, vee en welvaart
veel, heel veel rijkdom
ᚢ
viriel en vruchtbaar
vitale oeros
ᚦ
defensieve doorn
destructieve drift
ᚨ
goddelijke geest
geeft wijsheid adem
ᚱ
rijd en reis ridder
richt je roer op koers
ᚲ
toortslicht, lichtbaken
laat kennis je leiden
ᚷ
geef gul, geef offers
geen gratis geschenk
ᚹ
vervulling, vreugde
vrij…
LAIS CCXXXIX
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
499 LAIS is stil, haar klank is visueel:
het hoort haar met de snelheid van het licht.
Het ziet haar in de klank van het geheel.
De vingers typen haar, zij wordt gedicht.
In tijdloosheid maakt het haar speels en licht.
Als het haar voelt, raakt de tong aan kleuren,
en ’t schrijft haar neer in bloesemgeuren.
Het is haar lijf, zintuiglijk één met haar…
LAIS CCXXXVI
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
559 Niets. Het schrijft haar weg in de geschriften.
Geen pen met inkt krast door het perkament.
Zo’n scherm is een kleed om op te lichten.
Het typt het uit: is het zo’n nare vent?
‘Het lijf had lust’: is dat zijn testament?
Lyriek is nooit wat er geschreven staat.
LAIS is vrij zodra zij het verlaat.
Hebben kan hier niet, dus wil het geven.
Het telt…
LAIS CCLXXXIV
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
595 Het is haar het, van nietigheid heelal,
der stelsels sluier vliedend van het nu:
het is het, een niets en van niets het al.
De tijd is teken slechts, een residu,
want eeuwigheid is nu, niet continu.
Waarheid omarmt het als een warm gebeuren.
Schoonheid zweet en danst in zang en geuren.
Het is haar poort, van vrede het gebaar,
het is de code…
LAIS CCLXXXIII
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
431 Een volte van eenvoud keert zich in haar.
Het licht verschuift, stralen dagen het uit.
Donkere tranen parelen gevaar
en schaduw glijdt dreigend af van haar huid.
Het git wordt wit, de kleuren breken uit,
hun weelde laait op lippen, vlammenzucht.
Handen doorwoelen een witte wolkenlucht,
de lijven wentelen van zij op zij.
De zang komt los, het…
LAIS CCLXXX
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
603 Het is als ruimte buiten elk bereik.
Het is een vallen vallend zwart in zwart.
Het was gebaar, het smelt als sneeuw tot slijk.
Het is een woord dat niets tot lid verhardt.
Het wordt gezegd, gedicht: een het is hard.
Het wordt gebruikt als stoplap van bestaan.
Het regent, het gaat, het wordt niet gedaan.
Het zocht begin dat nooit begonnen was.…
LAIS CCXXIX
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
495 Het wil schoonheid schoonheid laten raken
wimpers zien langs lippen glijden, het oog
stormstil, het lichaam zee, de ziel een baken:
beweging wil bereiken dit betoog.
Zij is moment waarin het nu bewoog,
straal waarin het licht zichzelf betekent,
stroom die zich in de stroom vanzelf herkent,
parel in het wak van het verlangen,
geheim dat met een…
LAIS CCLXXVII
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
493 Badplaatspromenade, noorderwind. Schril
als de meeuwen krijst haar stem. Nijd brandt
haar zuur in de slokdarm. Het slikt haar wil
die met naaldhakken klakt. Het nijpt op zand
dat stuift uit de hand. De tijd is een wand
met tongen aan de andere kant. Niets
gaat nog open, dit licht is van kant. Iets
heeft de schoonheid als van papier verbrand.…