Alle inzendingen over regels

1789 resultaten.

Sorteren op:

LAIS CCXX

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 414
’t Verlangen loopt verloren in een land dat nergens is, niets dat niets betovert. ’t Beminde reine snelt van hand naar hand en de stilte die het nu herovert is geschrift dat enkel schrift verovert. Het ijle vliedt het lege in, verdriet lost op in pijn en leed verdwijnt in ’t lied dat niemand lezen wil, dat niemand schrijft. Zij is haar niemandsland…

LAIS CCXXXII

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 471
Het schrijft haar neer: zij daalt in binnenrijm, haar huid is volle glijvlucht vederklank die in stralen spreekt. Zij is hun geheim. Het bergt haar naam in bladen zilverrank, haar letters druipen, nat van minnedrank. Men mag haar lezen hier, maar de woorden worden sluiers, knopen letterkoorden tot alle tekst in haar gevangen is. Later kan het…

LAIS CCXXXIII

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 416
Het raakte haar: de woorden schoten los van elke zin en letters verdwenen in de flits van genot: ring in het bos waar niets nog ademde. Zacht het wenen van de nacht fluistert heel allene dat het ene is verdwenen. Heilsfeit: de eeuwigheid spleet open in de tijd. Verlangen had het uit zichzelf gebracht, verleden tijd die niemand hem benijdt.…

LAIS CCXXXIV

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 396
Het raam. Rondom raast hongerig de storm. Het zag haar dolen in het huis dat huilt. Het vrat zich door de tijd heen als een worm. Lust is wanhoop waarin angst zich verschuilt. Het schone heeft zich met zichzelf vervuild. Alle wegen lopen dood in Rome. De mensen zijn doden die nog dromen. Een wolk scheurt weg, de straal verbindt het oog met…

LAIS CCLXXXVIII

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 442
Gans de wereld liep in het verloren, alles dwaalde, wemelde en het zocht vergeefs zijn plaats, lichamelijke sporen, maar de tijd had het slechts dood verkocht. Elke zang zonk weg in het grauwe krocht. Alles van waarde is gratis. Ik geef voortaan dus maar mijzelf weer prijs en streef als iedereen het zachte sterven na. Voel je mijn klank? Zie…

LAIS CCLXXXIX

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 500
De ochtend breekt, aanhoor mijn schittering: scherven met lijfelijke resten, klaar licht, ijzig brandende herinnering. Zotte maan, haar zweten, het rosse haar, het droge ja (je hebt toch geen bezwaar?). 't Niets niest. Niets helpt goed. Ik kan 't ermee doen, een vet verhaal dat eindigt in een zoen, vrouwentongen om te likkebaarden, passie tussen…

LAIS CCXC

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 480
In Onterecht woon ik, en Nergens ga ik ’s zondags heen: die ene dag van licht telt de weken duisternis en week na week vergroot in mij ’t gruwelijk inzicht dat ik ontbonden word en zonder zicht op toekomst, bij ontstentenis van hoop vernauwt aldus mijn nare levensloop. Mocht morgen mij alsnog jouw beeltenis d’ ogen schroeien, dan wordt mijn…
Dirk Vekemans10 februari 2021Lees meer >

LAIS CCXCI

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 454
'k Zie de stemmen en de melodieën strak verstrengelen tot bazuin en klank. Eén toon verbrijzelt alle elegieën, 't geluk, 't gegeven leven zonder dank. Negeer vertwijfeling, blaas weg mijn stank, kots mijn denken uit in 't hopeloze, breek de oude ketting van het boze, verzet mijn hart tot slag in het gelid. Mijn lijf is offerande, verkozen word…
Dirk Vekemans11 februari 2021Lees meer >

LAIS CCXCII

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 431
In eindig licht zie ik de ondergang bewegen van verlangen naar de dood en stilte sneeuwt haar wonderlijke zang: “o dwarreling, gebrek aan deel of nood, het ruisen van uw wit vergeet ik nooit”. En handen plooien rust in de handen. En aarde onttrekt zich aan de landen. En zeeën ruisen als een zijden kleed. En stormen vuur verglazen de stranden…
Dirk Vekemans12 februari 2021Lees meer >

Pandemie

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 581
We zijn half februari gepasseerd maar het lijkt alsof de lente is begonnen Ik loop door de kamers de zon in de ruiten lokt mij naar buiten uit mijn afgesloten beschermde gebied Een horde mensen voor het plein staan in een lange rij te wachten Om een ijsje te kopen horentjes en wafels met slagroom binnen kopen en buiten…

LAIS CXLVI

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 498
Schrikbarend sluit het lot de schemering gans dof en lusteloos het nachtvel in en aan het grauw van die ontluistering voegt zij nog wreed naar waarheid toe de zin, dat alles weerloos sterven moet daarin. Er rest ternauwernood herinnering: haar beeld verwrongen door een woekering. Zij wringt zich daarin om en om en vrij en scheukt…
Dirk Vekemans14 februari 2023Lees meer >

Pieters' Raadselkwartier

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 434
Ergens tussen tent en tak tussen muggenspray en afwasbak daar gonst het brein, daar kraakt het kind het is waar het grote denken begint. Geen som of saaie schooltaak hier maar Pieters fameuze Raadselkwartier! Waar hersens zweten zonder gym en de winst geen sticker is, maar glorie met een glim. Pieter — de man met de zwembroek van wol, met…

Tango alphabetico

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 302
Twijfel maakt zich meester van de mens Toen hij Medea schreef als een der grootste Tragedieschrijvers, naast Aeschylos en Toneelscribenten als Aristophanes Tot slot, niet te vergeten, Sophokles Trojaanse vrouwen werden zo beroemd Toch duurde het nog lange donkere eeuwen Tot zij, nog voor de boekdrukkunst, verschenen Terdege nauwgezet gekopieerd…
Maxim25 november 2025Lees meer >

Net een sonnet

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 554
zonet op schrift in vast stramien alles recht hangt aan de muur wekt ongezien mijn avontuur starre showroom bovendien stel dat het beeld verscheeft afziet van recht toe recht aan waar komt zoiets vandaan weerzin blijkt dat kromming leeft dan moet alles wel zo zijn accolade neemt de overhand verdringt met kracht de starre lijn…

Berend Botje

hartenkreet
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.122
Berend Botje voor Groninger Studenten en hun slag volmaakt en uitermaat getikt van Lotje wat mij toen gaf een hoge mate van gezag Toch zijn er nadien nog steeds van die geestesbeoefenaren Die Berend Botje vol tomeloze geestdrift willen evenaren ------------------------------------------------------------- * mos mv mores wil zeggen de regel…

het paleis der

hartenkreet
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.162
hij gaat rijden die trein zij hebben de regels wij `t signaal het spoor is duister dat ons leidt van dal naar dal `k val k`val gelijkgemaakt in runentaal de bocht was nooit te kort want pas daarna was jij daar, onschuldig is je blik je wordt langzaam wakker hij zingt nog steeds die indiaan die shamaan die arme stakker die oerwil, die…

Laat me

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 600
Zonder regels, zonder afspraken. Laat me vrij, voor altijd vrij. Misschien, heel misschien, kunnen we dan (een tijdje) samen zijn. Mezelf zijn, en dat jij dan jezelf bent. En dat we het dan samen gezellig hebben. Laat me stug zijn, en nors en nukkig. Vraag me waarom. Vraag me niet waarom. Laat me uitleggen waarom en luister dan.…

Met levensvragen

gedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 3.448
Potsenmakend, in de regel in beslag genomen door klapperrataffaires, zet dood vogeltje – dat met de helm geboren niemand wist dan een tweelingbroer zonder vaste woon- of verblijfplaats – bij de roulette van het familiewezen in op intentie en detentie.…

het meisje en de schildpad

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 526
chauffeur: zie maar hoe je het doet meisje: maar schildpadden kunnen geen Corona bij zich dragen chauffeur: niemand stelt zich deze vragen kappen op, zo zijn de regels het meisje zet de schildpad voor zich op de tegels is ze, later, zonder hem vertrokken? ze doet haar schoenen uit en haar sokken wil ze op blote voeten verder lopen?…

De beste dierengedichtjes

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.124
Op een Bever Zijn jarenlang cafébezoek, Genietend van een spannend boek En een volle fles jenever, Maakte dat een oude bever, Woonachtig vlakbij Muggenbeet, Zijn naam volledig eer aandeed Op een Bidsprinkhaan Een roerende naïviteit Wordt momenteel tentoongespreid Door een bidsprinkhaan uit Ede, Die de wereld…
Jan Punt12 januari 2018Lees meer >

Dé Déshabillée

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 481
Zij ging gekleed in zomerse gewaden Op weg en aan de oever der rivier Ontdeed zij zich daarvan om te gaan baden Ontnam geen mijner ogen het plezier Terzij van colleté met cupmaat D Toonde zij gewillig alletwee En dook een wijle onder in de golven Die zo haar pronkjuwelen plots bedolven Dé was, hoewel een slanke, ranke den Al een madame…
Maxim9 juli 2020Lees meer >

Alesia

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 424
In het geweld werd menig held en stam geveld. Alesia. Romeinenknoet op keltenmoed is ravenzoet. Alesia. Een klaproosveld, een bronzen held, verhaal vertelt. Alesia.…

Futhark

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 654
ᚠ vonk, vee en welvaart veel, heel veel rijkdom ᚢ viriel en vruchtbaar vitale oeros ᚦ defensieve doorn destructieve drift ᚨ goddelijke geest geeft wijsheid adem ᚱ rijd en reis ridder richt je roer op koers ᚲ toortslicht, lichtbaken laat kennis je leiden ᚷ geef gul, geef offers geen gratis geschenk ᚹ vervulling, vreugde vrij…
Jack Stoop21 februari 2023Lees meer >

LAIS CCXXXIX

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 499
LAIS is stil, haar klank is visueel: het hoort haar met de snelheid van het licht. Het ziet haar in de klank van het geheel. De vingers typen haar, zij wordt gedicht. In tijdloosheid maakt het haar speels en licht. Als het haar voelt, raakt de tong aan kleuren, en ’t schrijft haar neer in bloesemgeuren. Het is haar lijf, zintuiglijk één met haar…
Dirk Vekemans26 september 2023Lees meer >

LAIS CCXXXVI

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 559
Niets. Het schrijft haar weg in de geschriften. Geen pen met inkt krast door het perkament. Zo’n scherm is een kleed om op te lichten. Het typt het uit: is het zo’n nare vent? ‘Het lijf had lust’: is dat zijn testament? Lyriek is nooit wat er geschreven staat. LAIS is vrij zodra zij het verlaat. Hebben kan hier niet, dus wil het geven. Het telt…
Dirk Vekemans27 september 2023Lees meer >

LAIS CCLXXXIV

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 595
Het is haar het, van nietigheid heelal, der stelsels sluier vliedend van het nu: het is het, een niets en van niets het al. De tijd is teken slechts, een residu, want eeuwigheid is nu, niet continu. Waarheid omarmt het als een warm gebeuren. Schoonheid zweet en danst in zang en geuren. Het is haar poort, van vrede het gebaar, het is de code…
Dirk Vekemans28 september 2023Lees meer >

LAIS CCLXXXIII

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 431
Een volte van eenvoud keert zich in haar. Het licht verschuift, stralen dagen het uit. Donkere tranen parelen gevaar en schaduw glijdt dreigend af van haar huid. Het git wordt wit, de kleuren breken uit, hun weelde laait op lippen, vlammenzucht. Handen doorwoelen een witte wolkenlucht, de lijven wentelen van zij op zij. De zang komt los, het…
Dirk Vekemans29 september 2023Lees meer >

LAIS CCLXXX

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 603
Het is als ruimte buiten elk bereik. Het is een vallen vallend zwart in zwart. Het was gebaar, het smelt als sneeuw tot slijk. Het is een woord dat niets tot lid verhardt. Het wordt gezegd, gedicht: een het is hard. Het wordt gebruikt als stoplap van bestaan. Het regent, het gaat, het wordt niet gedaan. Het zocht begin dat nooit begonnen was.…

LAIS CCXXIX

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 495
Het wil schoonheid schoonheid laten raken wimpers zien langs lippen glijden, het oog stormstil, het lichaam zee, de ziel een baken: beweging wil bereiken dit betoog. Zij is moment waarin het nu bewoog, straal waarin het licht zichzelf betekent, stroom die zich in de stroom vanzelf herkent, parel in het wak van het verlangen, geheim dat met een…

LAIS CCLXXVII

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 493
Badplaatspromenade, noorderwind. Schril als de meeuwen krijst haar stem. Nijd brandt haar zuur in de slokdarm. Het slikt haar wil die met naaldhakken klakt. Het nijpt op zand dat stuift uit de hand. De tijd is een wand met tongen aan de andere kant. Niets gaat nog open, dit licht is van kant. Iets heeft de schoonheid als van papier verbrand.…