2665 resultaten.
Witte doden
netgedicht
2.8 met 12 stemmen
1.736 jouw verlaten zand woestijn
is decorum voor valse goden
in een zee van witte doden
waar hun resten zouten zijn
waar de duinen lijnen
in de hete luchten
nog trillend zuchten
en plots verdwijnen
waar het water de wond
verdriet en het bloed
kruimelt of niet bestond
waar jouw droge schreeuw
slechts de nagalm vond
van rook uit witte sneeuw…
een rode ballon
netgedicht
3.5 met 18 stemmen
2.468 dat ik je bereiken kon
misschien ben je nu wel heel dicht bij de zon
zal de wind voor je waaien
mag je zwieren en zwaaien
en drijven net als mijn ballon
zonder geluid komt hij nu naar je toe
als zit ik van binnen
je naam uit te schreeuwen
ik wil met je praten al weet ik niet hoe
mocht je hem vinden laat het dan even, heel even maar sneeuwen…
Kerst
netgedicht
3.5 met 66 stemmen
6.354 Sterren in de nacht
Stralen helder licht
Schitteren in kracht
Scherpen het inzicht
Toveren in pracht
Tekenen het verhaal
Tedervol gebracht
Tastbaar duizendmaal
Ergens klinken klokjes
En muzikaal gezang
En daarna sneeuwen vlokjes
Eeuwen winters lang
Ritmisch spelen koren
Reiken je de hand
Reizend langs vele oren
Raken harten, in…
Maagdelijk wit
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.022 Hoor bellen rinkelen
zilver twinkelen
valt de sneeuw
in een donkere nacht
bekleedt de zwarte aarde
als een deken zo zacht
Snijden ijsbloemen
hun weg door het raam
bij het ontwaken
zucht de adem kilte
hoor het ruizen van wind
tegen de doodse stilte
Kijk naar buiten
zie het maagdelijk festijn
fantasieën spelen
tussen witte vlokken…
Vanzelfsprekend
hartenkreet
2.8 met 10 stemmen
1.367 Sinaasappels zijn oranje
het weer wisselt per seizoen
De zon die ons verwarmt
het gras nog altijd groen
De zee die met vloed opkomt
en met eb weer snel verdwijnt
De blaadjes aan de bomen
de maan die 's avonds schijnt
Zo "gewoon" als de sneeuw wit is
en de hemel die meestal blauw is
Zo vanzelfsprekend is het voor mij
dat mijn liefde alleen…
met het koppig bloed
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.299 ik vouw schaduwen
tot zwarte vogels
die ik oplaat
zonder hoop
ze zweven mijn cel
hun snavels pikken
gaten in mijn aderen
transformeren me tot hel
de horse gaat steigeren
en de sneeuw verbrandt
ik huiver van genot
zo maakt de hemel me kapot
ik schilder muren
met het koppig bloed
dat schimmen plet
tegen de stenen
ze ogen…
je zwavelstokken handen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
2.659 samen in de sneeuw
je zwavelstokken handen
kou maakt alles zo alleen
een vuurtje, maar de
vlam wil weer niet branden
ik kijk je aan
de droom zit in je ogen
een wereld vol gemak
een huis dat meer dan alles had
toch zijn je vingers
wit bevroren, je hart steenkoud
en er is niemand om je te bekoren
geef mij wat licht
een vonk die warmte…
men moet
gedicht
4.0 met 38 stemmen
21.896 Men moet zijn zomers nog tellen, zijn vonnis
nog vellen, men moet zijn winter nog sneeuwen
men moet nog boodschappen doen voor het donker
de weg vraagt, zwarte kaarsen voor in de kelder
men moet de zonen nog moed inspreken, de dochters
een harnas aanmeten, ijswater koken leren
men moet de fotograaf nog de bloedplas wijzen
zijn huis ontwennen…
Doorheen de grijze wolken
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.346 Maar och, je treurt toch niet om wat nog komen kan,
maar evengoed verdwijnen als de sneeuw bij zon;
je kijkt toch verder, waar het al begon
en weet toch ook dat droefheid nu en dan
eenieders deel is in dit korte leven
maar dat er steeds nog zoveel schoonheid is gebleven.…
afscheid
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.718 steeds voor vertrek klaar
wat had hij nog te zoeken
op dit uitgestorven winters veld
had hij mij nog iets te melden
iets dat alleen voor mij geldt
het was als of hij
meewarig staarde
in de verre einder
wat dromerig ook
zo scheen mij dat toe
ik wist dat hij
mij zag komen
nog even was hij daar
en vloog toen weg
in de sneeuw…
in slenterende voornemens
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
860 het donkert deze dagen
grijze nevels slingeren door de stad
langs de gevels sluipen mensen
ineen gedoken op weg naar het nieuwe jaar
vluchtend voor het
oude wat afgedaan is
barrevoets door de sneeuw
maar tintelend aangezet tot iets nieuws
in de fletse straatverlichting
worstelend in een drang
om iets goeds te doen
in slenterende voornemens…
Oever
gedicht
2.9 met 32 stemmen
34.375 Straks
geen kleren meer als men meereist
met de sterren boven het ijs de over-
zijde tegemoet, de allerverste winter in
waarin men aanlegt naast een veld
van sneeuw. Het helder wordend
licht dat invliegt, dat men spelt,
onafgebroken lezend in de palm
van zijn hand.…
Beslan
gedicht
3.2 met 36 stemmen
21.325 Siberische koude / de school ingestort
telt de oude clown / zijn dagen op het plein
Pak sneeuw op zijn pak / de kinderen ver weg
hangt alleen zijn adem / om zijn neus van peen
Bloed is gegijzeld / lach volgde op de voet
en die witte pop / lijkt een strafloos kruis
mummie van een koning / in een koud koninkrijk
[3 september 2004 - 2006…
Ja hand in hand
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
932 warme zee
verlaten strand
zij liepen hand in hand
het koude binnenland
door duinen waar het
geel nog triomfeerde
en herfst voortijdig
te plots interrumpeerde
met regensluiers
die het stel niet
interesseerden door
zomer zongebrand
komen zij oogsten
ja hand in hand
elkaar weer winteren
beloven nu stralen zij zon
en smelt de sneeuw…
Bikini met bontkraag
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
1.406 hartje winter wens ik zomer
smeltend sneeuw plast koude uit
'k was altijd al een dromer
met liever warmte op haar huid
hartje zomer wil jij winter
bevries je stralen tot pegels ijs
van zomerregen maak je splinters
scherp geslepen, winters grijs
hier scheiden dan ook onze wegen
herfst en lente zijn te vaag
jouw noorden houdt mijn zuiden…
Nani-ka
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
609 vandaag
is de dag dat
de sneeuw waarnaar
ik zocht
gelijkt op eeuwige liefde
ik spring en huppel
door naamloze vlokken
en lik mijn waan met onzichtbare
woorden
de lippen wit
straks de aarde
wanneer ik slaap op het lichaam
van de wachtende nacht
ik zuiver mijn zonden
met de ogen van
onschuld
en zie hoe het land zich verhoogt
de…
Ik dank u
poëzie
3.7 met 9 stemmen
5.076 Der kindren klare wezen,
Het warme huis, de liefde, en
Wat nooit mijn deel mocht wezen,
Maar wat vandaag op d'oude droom
En over dorre dagen,
Een warme sneeuw van bloesem vlaagt,
Lijk mei op dorenhagen.
-------------------------------------
Maart-april: nagelaten verzen (1936)…
het landschap van de maanvogel
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
717 een vogel vloog
voorbij lente en zomer
kleefde stilte
aan het raam
en ik dacht nog, zing
zing de dag, zing je gave
nu het nog kan
in een brede schaduw van het gras
en de ingevlochten, vele
dromen
maar de nacht moest zo verlopen
en mijn woorden waren traag
ach, deze koude
deze vroege, kale koude
er lag al sneeuw op de maan…
Bloemenslaap
poëzie
3.1 met 7 stemmen
2.470 Ze slapen nu zacht in de duistere grond,
Een deken van sneeuw heeft ze toegedekt;
Wees stil nu, dat niemand de bloemkens wekt.
Straks komt met de lente de warmte weer,
Dan gaat door de velden de Lieveheer,
Neemt zachtjes het dekentje weg en zeit:
Kom, kinderkens, op! het is bloeienstijd.…
Was vroeger alles beter?
gedicht
3.5 met 46 stemmen
26.514 Vroeger,
toen ik klein was,
was de sneeuw
veel witter
Maar ook
veel roder,
als mijn vader mij
bij min vijf buiten
een bloedneus sloeg
Vroeger
toen ik klein was,
scheen de zon
veel meer
Maar ook
was ze veel heter
als mijn vader mij,
op het middaguur,
buiten
had vastgebonden
aan een paal
Vroeger,
toen hij jonger was,
had…
verstild
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
824 mijn hand
al gerimpeld, het vel
dat wel
mijn hand dus
strekt zich uit
over de stilte
sneeuw,
een onzichtbaar
dik tapijt
helder wit geweven
haast glanzend
sluipt op tegen een
licht glooiende
heuvel
mijn korte vingers
begeleiden de opgaande lijn
in de vallende rust
naar de verte toe
zelfs mijn denken,
mijn denken,
vraag…
Lente in Zwitserland
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
821 ach wat
je neemt een stuk land
rotzooit wat met
schep en vork
je krijgt bergen
effen wat sneeuw
er op er tegenaan
geprakt
een meertje
een reddingsboot
uit de ark van Noach
met Dr.…
KWETSBAAR
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.719 Ik zou mijn kop
boven de grond willen steken
me koesteren
in het volle licht
zonder angst voor de sneeuw
of de koude
Maar ik ben geen sneeuwklokje
Ik zou mij hoog
in de lucht willen verheffen
groots zichtbaar
draaien en buitelen
zonder angst voor de wind
of de zwaartekracht
Maar ik ben geen Jonathan
Ik zou mij vrij
aan de wereld…
Als je de ogen sluit
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
653 Als je de ogen sluit,
weken woorden in de sneeuw.
Een duistere vijver smoort
hun leeg geschreeuw.
Als je de ogen sluit,
wordt het ego gedoofd.
Witte rozen wiegen in de wind.
Er stijgt een glimlach naar je hoofd.
Als je de ogen sluit
beademt je buik het warme ei
en verdwijnt het ‘gemier’ in een zachte gloed
van een avond in mei.…
Voelde de trollen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
629 ik ben in
je wereld geweest
voelde de trollen
smidste de vuren
ijzerde staal in hun
apocalyptische grollen
maar danste
liever in sneeuw
met de elfen
zij smolten in
raken tot water
ik stroomde mee
door donkere
gewelven waar
kobolden hun arbeid
aflaten in schiften
en kiften over goed
en het duistere kwaad
ik ben bij jou in…
Ik hou van jou
hartenkreet
3.9 met 17 stemmen
2.470 Ik hou van jou als mei van lente
als zomer van zon
als winter van sneeuw.
Ik hou van jou als worst in soep
als vlees bij de piepers
en ook als ’t moet wanneer je ziek bent.
Ik hou van jou met je vuile wasgoed,
als je weer eens klierig doet
zelfs als ik dingen moet.…
21
netgedicht
2.6 met 12 stemmen
1.165 Herfst
Na augustus
en september 21
Op mijn wang een kus
Verder een bries
Kerst
Na de warme kleuren, de koude winterkant
en november 21
Samen hand in hand
Verder een blos
Valentijn
Na veel liefde en sneeuw in het haar
en januari 21
woordloze stiltes tussen elkaar
verder niets
Na je weet dat ik het meest van jou hou…
zomeravond
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
577 nog steeds blaast de avond
warme wind binnen ik zit
binnen met zonnebrand en
zap boos van net naar net,
het liefst zie ik een sneeuw
programma, ik sta op en
verwarm alvast de melk
in het pannetje de cacao
staat op tafel, de wereld
wacht wel. ik fluit nog een
liedje dat niet tegen het
raam opbotst maar de
eeuwigheid in gaat, zo…
korte weg naar de lichte tunnel
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
998 Het was zo dichtbij
En toch zo ver weg
Het licht werd feller
De tijden van donker
Waren verdwenen
Als sneeuw voor de zon
Het diepe dal in het leven
Was gevuld met hoop
Waardoor het gat verdween
Zwarte punten werden licht
Hoge treden veranderden in lage treden
De maan verdween voor de zon
De zware storm verzwakte
Waardoor jouw…
glazen wand
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
1.208 Het was zo glad als ijs
De muren leken wel van steen
De lucht van glas
De hoop was laag
Zelfs te klein voor geluk,
Want het vertrouwen was verdwenen als sneeuw
Vriendschap kwam niet door de glazen wand
Liefde drong niet tot me door,
Want mijn leven was alleen
Maar vandaag voelde ik het
mijn geloof in het onbekende
het verre mooie geluk…