6722 resultaten.
Heeft zich ontbloot
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
697 ik kan de handen
niet grijpen van de
spoken die langs me drijven
op klaarlichte dag
zie ik hun lach in
het witst van gezicht
geen zon kan meer
hun ogen doven zij brengen
vergeten angsten in mij boven
ik wil ze vatten
voordat hun tentakels
mijn levenskrachten jatten
een koude hand heeft
zich ontbloot en werpt de
handschoen maar…
In een heksenkring
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
628 je vlocht
madeliefjes
in een heksenkring
het leek alsof
de schaduw van drie
witte berkjes om je hing
heel voorzichtig
stapten lichte voetjes
over paddenstoelenhoedjes
je lachte zon
en danste vlinders met
de krans oranjewit
je straalde zomer
maar uit de berkjes viel
de eerste herfst op je gezicht…
Weerkaatst als lach
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
562 een handvol licht
is snel gebracht
in deze donkere dagen
flitst op
weerkaatst als lach
in een gezicht
vaak schijnen
bloemen onverwachte
kleuren in de ogen
springt een hart
op in geluk en kan
de dag niet verder stuk
een handvol licht
is zo gegeven verrijkt
jezelf en een ander in dit leven…
Omslag.
netgedicht
2.6 met 18 stemmen
1.446 Ik moest laatst
bijna huilen
toen ik het laatste stuk zag,
het laatste stuk
van je bericht
Toch werd ik toen
plotsklaps
weer vrolijk
want met mijn ogen gesloten,
zag ik je lieve gezicht
Ach,
het komt gewoon
door jou...
http://www.youtube.com/watch?v=
Qxm1RoYFTFA&feature=related…
Regen in de zomer
hartenkreet
4.6 met 53 stemmen
1.351 Regen druppelt op mijn gezicht.
'k Zou hier uren kunnen staan
en nooit meer willen hier vandaan
Ik voel de rust van de natuur.
'k Zou hier willen blijven
tot het laatste uur.
In deze stilte, deze sfeer...
Maar, 'k moet nu gaan
Bij deze stille rust vandaan.
En toch kom ik hier weer!…
luchtigjes
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
771 bij jou vormt de tijd zich
in luchtige gebaren
stolt tot huid van een ballon
kiest het luchtruim
brengt onrust tot bedaren
jij zit nog graag op schoot
laat je strelen over het gelaat
tot elke storm zich laat verklaren
in de kalmte van jouw gezicht
zich ontspant in avondlicht…
Op de adem vam leven
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.632 Soms komt
tevredenheid in stilte
in me op en verdwijnt
zoals een zomerbriesje
verdwijnt nadat het
mijn gezicht
heeft gestreeld.
Maar soms
als ik stil zit
neemt tevredenheid
me lange tijd mee
alsof ik op
een rivier zachtjes
word meegenomen
op de adem van leven
met een glimlach
in mijn vredige hart.…
tranen
netgedicht
3.8 met 19 stemmen
633 na regen komt zonneschijn
je hebt het soms moeilijk
en laat smoms zomaar een traan
emoties komen los
met de beweging in het gezicht
ook is er wel eens troost
als het even mee zit
maar als de zon schijnt
en het is gaan regenen
komen gedachten en emoties
kleurrijk bij elkaar…
Te koud
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
929 Op zoek naar verhulde gezichten die schaduwen
willen zijn.
Van een droom die de kou kan verdragen
als de stilte na een hoopvolle dood.
En de warmte wil bedekken
met de vragende echo's die alles teder aanraken
maar nooit hun stem zullen
vinden zolang ik met hun zwijgen wil.…
In hakende kristallen
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
539 mag ik
naar het zachte sneeuwen
in je ogen kijken
de rust begrijpen
die in hakende kristallen
naar beneden glijdt
een witte deken
over het donker
van je ogen vlijt
zodat zij glanzen als het
eerste lentelicht hun nieuwe
kleuren bloeien in je mooi gezicht
wil melker
10/12/2010…
Verstild Verlangen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
766 In nostalgisch verre dromen
vervaagt nimmer jouw gezicht
weemoed heeft 'het zwart' verdreven
herinneringen zacht meegenomen
de slechte langzaam uitgewist
wrok stilaan in tederheid gevangen
nochtans wreed
met machteloosheid saamgevoegd
desondanks geworteld
in verstild verlangen
naar wat eens was
maar nu niet meer bereikbaar is...…
Schaduwde slechts plicht
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
528 ze stonden allemaal
vol in het licht
met zon op hun gezicht
familie vrienden
en bekenden deelden
het leven dat ik leidde
maar in het lengen
van hun schaduwen
verkleinde ook mijn beeld
tot de laatste
vriend mij vroeg
wat er aan scheelde
ik schaduwde slechts plicht
het volle licht had mijn leven
al geruime tijd vergeven…
Het strakgetrokken vel
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
555 zij hebben
alles gewist
ik ben gelift
gebotoxd en
restyled tot nieuwe
vormen en gezicht
pas later wist ik
wat zij misten in
tekening van alledag
het leven
van die jaren
zichtbaar op mijn huid
de lijnen kwamen
samen spraken zich
voortdurend uit
in het strakgetrokken vel
spreken alleen mijn ogen
de waarheid nog wel…
Aanzwellend gemoed
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
508 Weggespoeld door louterende regen
in warme druppels op mijn gezicht.…
duinen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
627 het zout
op je gezicht
te proeven
die bitterheid
vervaagt
de wind
in je haar
te voelen
die wolken
opjaagt
naar de nacht
als onze hoofden
op een kussen
rusten
in de zon
en zorgen
veilig slapen
vergeten we
dat de morgen komt
bewaren
de geur
van de zee
als herinnering
dat ik weer zing
voor jou…
mijn nicht en ik
hartenkreet
1.7 met 17 stemmen
3.112 Mijn nicht en ik
is dat dan geen mooi gezicht..
2 handen op één buik..
Hebben we problemen dan komen we er samen altijd uit.
Een lach en een traan, maar samen staan we altijd sterk
zoals jij nu ook wel merkt..
Geen gedonder of gezeur
Nee, mijn nicht stelt mij nooit teleur..…
De Wereld
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
589 Ik zoek de wereld achter de woorden,
Achter het bedrog, de schuld en haat
Ik zoek de wereld achter de gezichten
Achter het slechte, het vernietigende en
achter de leugens
Ik zoek die zachte, fragiele, breekbare wereld,
de wereld, die alleen uit vluchtige
momenten bestaat,
Dat is de wereld, die ik zoek…
Waar is je lach
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
597 zacht klinkt je stem
gedempt door overmacht
jij die altijd als eerste
bloemen tot bloeien bracht
handen en vingers
vertalen in vaag kleuren
jouw verhalen alsof
de tijd heeft afgedaan
waar is je warmte
de lach in je gezicht
deel toch je zorgen voordat
ook haar kracht wordt gewist…
Rode schoentjes
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
618 De haren langs haar oor,
of gewoon in haar gezicht.
Een streepjesblouse
die dromen maakt.
De manier dat zij haar water drinkt.
Maar uiteindelijk
steeds weer
haar rode schoentjes.…
zonsopgang
hartenkreet
2.9 met 8 stemmen
1.013 zwarte ogen
wit op mijn gezicht
wit in mijn haar
in het donker
vroeg
in de morgen
is het donker
zwart
zwart
als de tranen
in mijn hart
zwart
als mijn handen
die je rug
van steen
niet meer strelen
niets
kan me nog schelen
ik heb mezelf verloren
in het donker
van je hart
vanmorgen
vroeg
in het donker
was
het…
oude schoolfoto
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
1.189 jongens het haar kort geknipt
een meisje met zwaarmoedige blik
rechtop zitten in de klas bang te
verlangen wat niet mag
een knippert met de ogen tegen het
licht een vage glimlach op het gezicht
meester sluit aan het einde van de rij
waar ze nu nog samen staan zo verdeeld
zullen ze later gaan.…
Knuffelbeer, knuffelkind
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
861 knuffelbeer,
wil jij over me waken
als de vleierige vlinders
slapen in de rozenhagen
wil jij mij dragen
als de nacht zich schikt
om de zilverberken…
knuffelkind,
mag ik de bloesems ruiken
mijn neus in jouw gezicht
troetelen in het morgenlicht
mag ik dicht bij jou blijven
op een waterval van liefde
de dag in drijven……
Paradijs.
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
482 Zinderend stroomt het bloed
door mijn aderen schitterend
licht omkranst haar gezicht
terwijl je stem zachtjes in
mijn rechteroor schuifelt
het lijkt op een paar zinnen
waar ik mijn gevoelens
had verstopt juist nu
doordat ik kan zijn wie ik ben
bij jou heb ik mezelf gevonden
omdat jij tot het paradijs
van mijn dromen wilde horen…
Aan mijn bureau
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
942 Mijn vader kijkt opzij
Mijn moeder toont haar lach
Ik weet, het is voorbij
Het is wat ik vroeger zag
Ingelijst staan jullie samen
Zo oud als ik nu ben
Jullie gezichten, jullie namen
Ze gaven mij een stem
Aan het bureau van mijn vader
Door de jaren verweerd
voel ik het nu nader
Hoe de tijd ons verteert…
agora
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
459 tussen al die ruimte binnen steen
verandert het gezicht van mijn
geborgenheid
de weg is zoek, langs veel
te brede zomen
er is geen pad
dat veilig is
wel is er mijn keel
mijn hart en wijde oren
en een stem die stilte schreeuwt
mijn roep in angst
de ruimte geeuwt
en alle deuren sluiten…
In een vaag contour
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
516 ik wist het glas doorzichtig
toch spiegelde het
schaduw in een vaag contour
kon gezicht en vorm
niet onderscheiden
herkenning was er wel van beide
zonder rugzak en bagage
half gekleed in duisternis
stond daar weer mijn donkere ik
heb de ramen snel ontsloten
de weerspiegeling verbroken
en koester mij in zon en licht…
mickey
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
677 Zal je missen
meer dan wie ook voelde je mijn pijn aan
zal je missen
jij die me nooit alleen liet staan
zal je missen
altijd een kroel of een lik over m'n gezicht
zal je missen
vaak zo donker gaf jij me wat licht
zal je missen
en je nooit vergeten
zal je missen
onvervangbaar voor altijd niemand kan zich met jou meten…
O n g e k u n s t e l d
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
909 Bekoorlijk is zij in 't licht
van haar schoonheid niet bewust
straalt ze vol levenslust
een glimlach op haar gezicht.…
Zware kost
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
549 'k was van de week
nog even bij De Slegte
tot mijn schrik en zag
een dame met een hoekig
boekig grauw gezicht
zij droeg Homerus
in haar armen, struikelde
en dook de roltrap
op naar boven, raakte
daar toen uit haar evenwicht
letterlijk bewogen en
metaforisch uitgelezen
zei ze, die klassiekers
zijn ook veel te zwaar
je moet eraan geloven…
Mandy
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
607 Heel graag had ik
In je blanke witte
Armen die bewegelijk
Als witte vissen op
Het ritme van het
Leven en de eenvoudige
avond dansen
Je zachte mond
Langer gekust
En de hete fik
In ons gestoken
Maar hoe lief en open
Je gezicht en blanke
Armen ook zijn
Het gaat me om vergetelheid
Van een levenslange pijn…