Alle inzendingen over biologie

265 resultaten.

Sorteren op:

Cees

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 565
Achteraf was het waanzin Of wijsheid Alleen dit bestaan en de zin Ben je bereid Om net zoals Jim De realiteit te verleggen De zin Om de waarheid te verkennen Er zijn geen complottheorieën Eerlijke verkiezingen Afgeleid door simpele fouten Niet iedere schilder kan houten Valt het publiek wat tegen En de elite blinkt er vooral…

Mest van schrijvers

hartenkreet
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 696
De kostelijke spijzen die u verteert, veranderen in drollen. Verteerd worden en verteren. Uw lijf en leden zullen eens vergaan. Stof tot stof. As tot as. Als mest zult u wederkeren. Uit mest bent u ontstaan. Verteerbare schrijvers hebben gewoon geluk. Wat zij schrijven en lezers willen lezen, blijft onsterfelijk bestaan.…

Ornithofilie

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 477
Vogels zijn prachtig mooi, om te zien en om te horen. Luister goed wanneer ze liedjes zingen, zonder te hoeven componeren. Zonder perfekt te moeten zijn. Het liefst zie ik vrije vogels vliegen. Zonder zenders. Zonder ringen. Goddelijk prachtig zijn vogels. Je mag van ganser harte van ze houden, zonder etiketten te hoeven plakken. Zonder…

Zoals een blad

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 515
Toen je dreigde weg te gaan maakte ik foto's van blaad'ren die geel, rood verkleurd, dreigden te vallen en zoals jij nog telkens een laatste wandeling wou zo nam ik het blad nog één laatste keer, voordat het afvallen zou En nu dat je lichaam verteert, zoals ook het blad is verdwenen er nieuwe lentes en zomers verschenen zo dienden zich…

Veenmos (Sphagnum)

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 434
zou je denken dat het veenmos met het hoogveen verdwenen was ? niks hoor in mijn tuin verdringt het soms het gras een hechte kluwen verend grijsgroen de maaimachine loopt erin vast die taaie rakker meters hoog opgetast hield het water vast en ook de mensen die erin wegzonken verdronken in het veenmoeras veenlijken die we bekijken…

Zonnedauw (Drosera)

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 449
in haar vakanntie deed ze Sellingerbeetse aan niets te beleven waar ze om kon geven maar ze zag wel zonnedauw zeldzaam plantje vond in arme heidegrond weinig te eten verricht mirakels met kleverige tentakels insecten plakken die ze kan pakken en verteren zonnedauw verraderlijk kom maar gauw verleidelijk die mooie naam dadelijk…

Twijfelen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 696
Hoe ouder ik mag worden. Hoe meer ik twijfel. Hoe meer ik weet. Hoe meer ik hoor. Hoe meer ik zie. Uilen weten wat vliegen is. Ze vliegen. Uilen weten wat horen is. Uilen weten wat zien is. Ze horen en zien. Uilen zijn wijs. Mensen die weten wat denken is weten niet hoe ze leven moeten. Twijfelen kunnen mensen wel. Wijzer zijn wij…

Stofwisseling

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 663
Hoe gedachten gedichten worden, weet uw slaperige dichter niet. Dat gedachten dichters wakker maken, in het midden van de nacht, is erg. Dichters hebben nachtrust nodig. Dichters mogen pas weer slapen gaan nadat ze stof tot denken kregen. Van wie? Nadat die stof werd opgeschreven. Nadat het gedicht is klaargekomen en de ontwaakte dichter…

Kiezelwier

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 449
is een microscopisch ééncellig dier in zout en zoet water leeft het hier als een heel klein mosseltje doet het dier zijn schelp op een kier om voedsel uit het water te filteren diatomie is een andere naam voor kiezelwier is het water schoon zoals de Beetserplas dan vermeerderen kiezelwieren zich ras tot zulke aantallen dat wij ze zien…

Zonnebloemen

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 510
bij Blijham zag ik ze staan toen ik langskwam Lutjeloosterweg hoek Nummerlaan die boer heeft er aardigheid aan akker en bermen vol zonnebloemen en een overvloed aan wilde bloemen, planten een paradijs dat het goed doet bij de vlinders, insecten die stierven, verrekten door bestrijdingsmiddel dat menige andere boer zo nodig gebruiken…
Sjoerd Visser22 augustus 2020Lees meer >

Dikke eik/linde

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 476
de dikke eik aan de Dikke Eikweg Ellersinghuizen is weg in de 17de eeuw gepoot werd hij zo groot dat 4 man armen gespreid hem konden omvatten zo wijd maar hij ging dood is in 1975 gekapt dan toch maar de grens over in Heede, daar aan de Hauptstrasse staat een linde van 1000 jaar die je met 4 man lang niet omvatten kan die fier overeind…
Sjoerd Visser26 augustus 2020Lees meer >

Appels en peren

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 472
Het is bijna niet te geloven maar toch is het waar. Wat eens een appelpitje was werd een bloeiende appelaar. Een appelaar voedt appels die we achteloos consumeren. Zo gaat dat ook met perelaers. Ook peren zijn niet te geloven. Toch zijn peren wonderwaar.…

Een zijden draad

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 465
Spinnen kunnen bruggen slaan. Tot wel vijfentwintig meter lang. Ze lopen over sterke zijden draden. Wij mensen zijn daartoe niet in staat. Wij zijn weer goed in hoge muren bouwen. Ook kunnen we virtuele webben maken. Mensen laten de mensheid hangen. Aan een zwakke zijden draad.…

Herfst

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 523
Herfst komt eraan kleurige bloemen staan kijken mij wanhopig aan op het punt te verwelken zie je mij niet staan trek ik je niet aan met mijn lonkende ogen kijk ik elke dag je aan die maar niet vermogen je uit het lood te slaan. Het is haast gedaan je laatste kans de tijd van gaan kom wees die vlinder die ik betover met mijn ogen verover…
Sjoerd Visser13 september 2020Lees meer >

Winners en losers

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 543
Een panda is een luie loser. Knaagdieren zijn winners. En wat is de mens? Mensen hebben wijze psychiaters nodig om rechtop te kunnen blijven staan. Vooral wie er een zwaar hoofd in hebben. De dichter is zojuist door zijn rug gegaan en kan alleen nog liggend dichten.…

Ransuil

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 587
met zijn alziend oog vliegt niet hoog trage vleugelslag ziet nacht en dag wat zich verroert jaagt het, voert zijn uilskuikens die zitten best in dat kunstnest wat de mensen hebben opgehangen. Ransuil spiedt en hij ziet kabouters overleggen zittend op hun paddenstoel en ze zeggen een heleboel in het bos hebben ze gezien hoe mensen…

Grasgebed

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 559
Onder de waterspiegel krioelt een gehorzel en ik knijp het uit mijn net marsmannetjes en bloedzuigers geeuwen plakkerig in de mazen en ik zie zoals een eikel uit de voorhuid glijdt zo ontbloten zij stekels en zuigers en de tandwielen die hen aandrijven aquatische insecten priemen een plekje in mijn weekdier van een hart…
Peau Pilosa29 oktober 2020Lees meer >

nu zelfs de vos een mondkap draagt

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 572
nu zelfs de vos een mondkap draagt geen konijn zich dichterbij dan anderhalve meter waagt reeën alleen op stille uren naast de struiken staan vleermuizen in quarantaine zijn gegaan vieren alleen de vogels nog feest grote spreeuwenzwermen vallen op de struiken aan dichtbijeen zodat de slechtvalk er geen kan slaan lang is het buiten niet zo…

Huidmond

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 671
Huidmond gesloten Ademt niet mee met het seizoen Valt eerloos op de grond Laat eerder los dan was voorzien…
Juko de Vries14 november 2020Lees meer >

Vogel

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 612
Vogel op de grond De plek waar hij niet wezen moet Hoort in de lucht te vliegen Zachtjes wiegen op de wind Nu ligt hij dood te zijn. Gevallen in de klauwen van een kat? Of was hij soms het vliegen zat?…

Schrijvende vissen

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 568
Tussen alles en bijna niets, in badkuipen en in oceanen, zwemmen vissen. Vissen die niet gezond zijn, gaan drijven op hun rug. Zijn, op sterven na, dood. De dichter ligt lekker in zijn bad, draait de kraan nog verder open. Het water stijgt tot aan de rand. De dichter verandert in een vis, die heerlijk schrijven mag. Vissen worden meestal…

NUdisme

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 550
NUdisten zijn medemensen, die ook mededieren zijn. Dieren die heerlijk leven, in het NU. Ze durven zichzelf helemaal, in vacht of goed aangekleed, zonder valse schaamte, bloot te geven.…

HIER-archie

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 447
Een hiërarchie kenmerkt, de structuur van bomen. Wortels met een stam. Een stam met takken. Takken met bladeren, die mensen zijn. Een hier-archie kenmerkt, de wijsheid van planten. Wijsheid die ons leert, dat mensen bomen zijn, die standvastig staan, in een tijdloos NU. HIER-archie ontstaat, waar stormen razen. Waar bomen krommen.…

Bomen van dichters

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 527
Leven, zoals oude bomen groeien. Diep wortelen in voedende grond. Getuige worden, zoals uilen leven. Domweg ritselen in de stilte, zoals bomen in parken doen. Slimweg gelukkig worden, samen met jonge blaadjes, in het groen.…

levensverhaal (autobio...)

netgedicht
4.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 686
de letterzetter drukte zijn stempel op de stam nieuwsgierig vroeg ik me af wat de tekst zou kunnen zijn en ging op zoek naar een vertaler maar helaas ik vond er geen doch blijft het gissen voor elkeen…

Bomensen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 608
Bomensen zijn. Sterker worden. Zon aanbidden. Stormen doorstaan. Moedig verder gaan.…

Doordacht vliegen

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 560
Mensen kunnen vliegen als vogels. Sterker nog, we kunnen dat beter, dan vogels dat doen. Heden vliegen we overal naar toe. Ja, we hebben veel in onze Mars. Boven Mars vliegen we rondjes. Mariniers dragen vliegkostuums. Zo vliegen ze naar schepen toe. Veren hebben ze niet nodig. Behalve, in hun kont. Vogels kunnen niet denken. Dat denken…

De biologische vijver

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 506
De vijver waarin ik gisteren viel, omdat het bruggetje glad was, deed de kikkervisjes schrikken. Deed de dichter beseffen, dat hij ooit als foetus, een kikkervisje was. Ik schrok en kroop aan land, omdat ik heel lang geleden, mijn kieuwen had verloren. Geen koudbloedige kikker, maar wijs geworden was. De visjes bleven in de koude vijver…

Muurbloem

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 518
In een café aan de bar zit een dar te nippen aan een honinglikeur steels kijkend naar een muurbloem niet geheel onschuldig zijn gedachten gevuld met bijbedoelingen…

Ongeschreven bladeren

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 490
Durf ik door te dringen, voorbij onzinnig denken? Durf ik terug te keren, naar vanwaar ik kwam? Durf ik dwars op te stijgen, door al mijn angsten heen? Dwars door mijn vage vuren. tot waar illusies reiken. Durf ik samen te voelen. Durf ik alleen te gaan? Durf ik eenzaam in te zien, dat dood niet ons einde is? Dat sterven geen doel is…