13843 resultaten.
zelfbeeld....
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
897 spiegel het zwaard
dat jou neerhalen moet
in een glimp van vergeving
de kleur van haat
verzaak in de strijd
jouw eigenheid niet
staar in hun ogen
vergevingsgezind…
Overgeleverd
hartenkreet
4.9 met 39 stemmen
1.172 Verborgen verlangen
diep weggestopt
nooit meer die
schaamte voorbij
Slechts dromend
over jouw verschijning
van avondrood
tot morgenstond
Onbereikbare warmte
waarom ben ik
met al mijn gevoel
overgeleverd aan jou...…
Venus van Urbino
gedicht
3.7 met 36 stemmen
12.056 Zij die zo warm gelijk welvingen rond
gehuld in gratie, met bloedvolle lippen
uit zware lokken een geurspoor verzond
laat nu haar robe en gêne ontglippen
dan tollen ze klauwend neer op de grond
langs zwarte gaten en heldere stippen
beuken de bron waar de wereld ontstond
zoals een branding op wakende klippen.
Ze draagt haar parfum de eeuwen…
Intens genot
hartenkreet
4.6 met 39 stemmen
1.252 Los van het feit
dat je nu
iemand anders
vol liefde
in jouw armen
neemt
dat je volledig
vrij van mij bent
in dagen
en nachten
vol weemoed
en pijn
dat je nog altijd
de oorzaak bent
van mijn tranen
van onzekerheid
en verloren
levenslust
dan nog kan ik niet
ontkennen dat
over jou dromen
mij doet sidderen
van intens
genot..…
Wat heb ik nog
hartenkreet
4.8 met 47 stemmen
1.376 Wat heb ik nog
te doen
als alles
zinloos is
zonder jou
Wat heb ik nog
te zeggen
als woorden
verdwijnen
in het niets
Wat heb ik nog
te hopen
als liefde
mijn wereld
blijft vernielen...…
Genade
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
679 Zo jong
met de dood in ogen
iedere dag een beetje meer
in het holst van de nacht
banen hete tranen hun weg
keer op keer zo zeer
voorzichtig strelend haar lieve lijf
haar pijnlijk lijf
iedere dag steeds weer
'lieve God' vraagt zij
haal mij weg
sluit mijn ogen deze keer…
Nostalgie
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
969 Zo goed meisje?
Hij straalt met
Vochtige plekken
Zwarte handen
Wat vind je ervan?
Hartstikke mooi!
We trekken ons terug in
Nieuwe schaduw
Openen een fles wijn
Van de moeder van
Gerard Reve
De Avond duurt nog lang.…
Bitter
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
752 Woorden
liggen op de loer.
Mijn tong
heb ik al ingeslikt.
Maar ze weten
van mijn ogen
daar
schreeuwen
ze het uit.
Ze wringen
uit mijn handen.
Ze krampen
naar mijn buik.
Daar meng ik ze
met gal.
Woorden
schrijnen overal.…
Laat niet los, nee nooit
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
672 laat niet los, nee nooit
wat je was en bent
draag de wonderen
van de wereld mee
ze tillen jou een stukje
over grenzen heen
die moeilijke stappen
van eenzaam, alleen
zoek de woorden
gestrooid langs de oever
een schat in de bedding
de rivier van de tijd
verdicht de dromen
met een waakzaamheid
laat niet los, nee nooit
raak jezelf…
(Ver)lossen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
778 Ik draag mijn tranen
tot aan de vloedlijn
laat ze daar de vrije loop
geef ze terug aan deze wereld
sindsdien koester ik weer hoop
Ik voel hoe water
mijn voeten streelt
mijn gedachten overspoelen
doch rolt eindeloosheid af en aan
het vuur is aangewakkerd, (dat is wat ze bedoelen)…
Een grote stap
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
739 het beeld spreekt
geeft inzicht
prest tot overdenken
verder te gaan
een grote stap
niet meer stilstaan
er is immers nog
de open mond, verbazing
ja, de bevlogenheid
naar levensechte dromen
de schoonheid onderweg
symbolen van licht
dat zelfs in donkerte
tot helderheid kan komen…
Zoals jij...
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
737 de zee
ik zag haar huilen
in zilvertranen
drijvend naar de kust
zover van de einder
zoekt zij naar rust
zoals jij…
die tussen grijs geglinster
naar witte zeilen zoekt
zweefvogels in wolkenstrepen
naar de verbinding
van eens en ooit
in een zeker weten
van niet meer
nooit…
(Voor Liesbeth)…
Dwalende gedachten
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
994 dichter buigt
over zijn woorden
zwart wit, gekleurd
proeft nog altijd
de wrange nasmaak
van de maanwind
in stilte van de nacht
waar hij zijn dwalende vingers
in gedachten laat gaan
en sluit zijn brandende ogen
naar de groene wereld
waar liefde streelt…
Tussenruimte
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
711 niets is echt zeker
het leven kan soms tornen
rafelig wordt de zelfkant
een wirwar van draden
steken worden vastgehecht
als een te strakke lijn
maar och, toch verkeer
ik vaak in soepelheid
lijkt het alsof ik ben
omhuld met zijde
dan spin ik garen
daarmee verstel ik
elke scheur die me belet
mezelf te zijn……
Lagen
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
446 Ik knip in oude lagen
heden vervaagt in het verleden
ruïnes blijven zolang
stenen ze willen dragen
het hart ze kan verdragen,
ze geen kooi, geen zooi zijn
zolang ze mooi zijn
ze lijf en leden,
ziel ze schragen.…
Ik heb een engel gesproken..
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.355 Je sprak mooie woorden
en straalde vanuit een prachtig licht
Het was zo bijzonder
ik zag je zelfs met mijn ogen dicht
Je woorden klonken magisch
Je uitstraling zou een ijsberg doen smelten
verbonden met een ander frequentie
je zette mijn gevoel op stelten
Wist niet dat dit mogelijk was
voel mij verward én gebroken
Maar in de positiefste…
Vergane gevoelens
hartenkreet
3.0 met 22 stemmen
2.233 Mijn tranen
zie jij niet
in het donker
van de lange nacht
mijn eenzaamheid
voel jij niet
door het masker
van alle dag
zeg maar niet meer
'ik heb je lief'
als die woorden
hun inhoud hebben verloren…
met bloed doordrenkt....
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.115 ondergraaf niet langer
een leven
dat verwoesting haalt
uit zichzelf
aanvaard niet meer
de betrachting
van een reikende hand
die vruchteloos blijkt
breek niet verder
de vervoering
die ontegensprekelijk
aanwezig is
en niets onderschrijft
de emotie
wanneer getrokken zwaarden
drenken in bloed…
Geen onruststoker
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.099 Tevreden zijn
is een element
dat zich strekt
als een zucht.
Een huisdier dat
zonder enige vrees
op je schoot ligt
zich in je nestelt
als een kind.
Tevreden zijn
is uitgeteld
de slotsom weten
van het bestaan.
Handen op je buik
vergenoegd en verzadigd
zwanger van
vele jaren samen
doen en laten leven.
Tevreden zijn
is het…
spelevaren
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
774 achter de volgende stroomversnellling
ligt het misschien al een hele tijd zoek
serpenten zijn als was onder mijn voeten
vissen bijten verdronken in het zand
ik roei langs kadavers vol verwondering
voor het ongerepte stukje muziek
een adelaar speelt banjo
de echo antwoordt niet…
Verloren
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.458 Soms
lijkt het leven zo zinloos
verloren
doorheen maanverlichte
droomrijke nachten
lig ik te wachten
en in de sneeuwverwachte
winterse dagen
komen levensvragen
mijn lijf vouwt
zich in elke pose van bestaan
laat gedachten gaan…
Ithnian
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
2.027 Onzichtbare lijn
naar dat land
van zand
onder het heetst van de zon
waar gedachten dwalen
in het labyrint
wanneer was het
in die duizenden jaren
dat wij zagen
wie wij waren
door donkere ogen
bezield…
Biheyr
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
996 Koud
ver verwijderd
van de hete zon
levend begraven
bij haar
die ik dien
ik teken een vogel
symbool van vrijheid
die ik nimmer verkrijgen zal
donker waart
in mijn ogen
koud zijn nu ook de laatste tranen…
onverwacht
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
843 soms is het zoiets stoms
als de geur van
Soir de Paris
dat je neusgaten teistert
herinneringen als losse klosjes
in een deukendoos
waarin zonlicht spontaan
het garen breekt…
soms
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
724 als een moegetergde paperclip
probeer ik bladzijden bijeen
te houden
die jij met de kracht van
een najaarsstorm
terug overhoop blaast
en radeloos plooi ik
de verkeerde kant uit…
Jij
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
1.796 ik zie je dwalen, dolen
dalen tot in de kraters
van je bestaan
je zoekend zijn
met het water tot aan je kin
trappelen en happen
ik omzwachtel je achillespees
en vloek verbeten
tegen de wind in…
Stilte
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.019 De stilte van de nacht
omhelst mij
met duizend lege armen
laat mij duizend
lege beelden zien
als laatste tonen versterven…
stamboom
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
968 geen geluid op een paar
oorsuizingen na die ik
herken als achtergrondmuziek
geen licht op een flakkerende
vlam na die me boeit als
een nerveus schimmenspel
niks levend aan de wand op een
spin na die jullie meedogenloos
slijmerig samenspint…
zomaar
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
1.383 het raamkozijn schilfert af
en het kan me niet schelen
tijdstroebel glas verbergt hoop
heb jij dat nooit
met je vingers willen knippen
in een wens die waarmaakt
waarvoor je knippen wou?…
schaduwloos
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
664 ze smijt woorden in bomen
waar grijpgrage takken ze vermalen
in een monsterlijk ballet
schraapt glanzend marmer
graaft groeven diep
tot het nagelbed
duisternis in
de zon moet onder…