5752 resultaten.
Ik ben jarig
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
867 Ik ben jarig, ik ben jarig.
juichte Bart vanmorgen vroeg.
Snel er uit, ik heb er zin in.
Eerst een werkdag voor de boeg.
Sta te springen, en te dansen
Ik moet mijn energie nu kwijt!
Ramen open, heerlijk weertje
Ben weer in mijn puberteit
Als een speer ga ik me wassen
Tandjes poetsen, luchtje op
In de spiegel, effe showen
“mooie jongen…
Namens Amalia
snelsonnet
3.3 met 33 stemmen
2.842 Wij geven ze vandaag een ereplaatsje,
Al die cadeautjes voor de kleine meid:
Die leuke sokjes die u hebt gebreid,
Die knuffels, dat bestek, dat kinderschaatsje
Maar morgen zetten wij de hele troep
In grote vuilniszakken op de stoep.…
Voor mijn moeder
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
568 Voor Mijn Moeder achter de wolken.
Moeder je droeg mij, en met liefde gedragen.
Moeder je baarde mij in liefde door de pijn heen.
Moeder je ving mij op in je armen, en troostte mij.
Moeder je beschermde mij in mijn bestaan.
Moeder je leerde mij het leven kennen en het te waarderen.
Moeder je leerde mij al wat leeft, groeit…
Bidden voor gewas en arbeid
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
3.916 Heer wij bidden U voor gewas en arbeid
Dat er ook dit jaar genoeg eten mag zijn
Geef op Uw tijd regen en zonneschijn
Zodat er sprake is van vruchtbaarheid.
Mensen kunnen wel de zaden strooien
Toch kunnen ze geen wasdom geven
Ook al is dit wel hun doel en streven
Maar alleen U kunt de groei voltooien.
Wij willen U ook bidden voor de arbeid…
NAVO-top rot op
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
678 Top in Den Haag
Glansrol voor Rutte
Met ophitsende preek doelgericht
de VS wapenlobby stutten
Stad en land een maand ontwricht
De kosten van de party
zijn omhoog geschoten
U mag betalen
voor al die hotemetoten
Rot op naar Brussel
Daar staat het NAVO hoofdkwartier
Daar is structuur en routine
Nogmaals, konkel daar, niet hier…
Volkstuinen in trek, maar de wachtlijsten zijn lang (AD donderdag 15 mei 2025. pagina 15)
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
458 Natuurlijk moet ik mijn volkstuin opdoeken
overdragen, verkopen, weg doen
maar zo natuurlijk is dat niet voor mij
rationeel kan ik het duiden
maar emotioneel duld ik het niet
dus gedraag ik me onnatuurlijk
dan wel ineens, dan weer niet
niet te vertrouwen, die Jan Krediet
moeilijke man! moeilijk leven?
zonder enige pil maar uitsluitend…
Het zogenaamde niets
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
570 Het zogenaamde niets
kennen we als leegte.
Leegte als onmogelijkheid
waaruit wat mogelijk is ontstaat.
Zoals onbewuste dromen komen,
in het holst van de nacht,
en als sterrenlichtjes verder gaan.
Zoals mensen die plannen maken
en plannen in vonken op zien gaan
in het zogenaamde niets.
Het niets dat bron van leven is.
Het niets dat als…
Hoe bang ben jij ?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
734 hoe bang ben jij, wanneer kogels
je om de oren vliegen, eerst nog ver weg
dan nadert het gevaar, er wordt verkracht
geroofd en gemoord, in tijden van oorlog
geldt het recht van de sterkste
vele mensen veranderen in zieke geesten
en jij, jij bent nog banger
waar moet je heen, hoe hou jij je kinderen veilig
alles van waarde wordt gepakt en…
Rapsodisch
netgedicht
1.4 met 7 stemmen
695 Voici, monsieur Ravel:
Vanuit een gevoelige ondertoon
klimt uw violist naar zijn kunnen...
Strijken is een zwierige zaak.
Trillers en passagewerk
sieren de levenslustige.
Op een kinderlijke wijze
soleert hij boven een orgelpunt.
Toch kan hij het maar niet laten
even luidruchtig uit te halen!
Pizzicato krabbelt hij terug.
De piano raakt…
wroet
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
493 het staat gebundeld in de weide :
stokje arm, stokje been, klompje hoofd
en draadjes filterhaar.
het is nacht, wat dacht je.
de hemel zit potdicht, perslucht
onder plakken koopjeswolk.
ga, had ze gezegd, ga en breng mij
de blauwe muren van het licht.
het aarzelde. wèg hand.
ga, zei ze toen, en breng mij
de zingende vlam in het…
WERK
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
508 de spin
schakelt zich in : het zuigt
op het darmpje tot het putwater
met dode vliegjes en larven de mond vult,
het lijf volstroomt.
bij het eten
de enkels, bij de koffie de knieën,
bij valavond het borstzakje,
tot het met krakende wervels
en barstende lippen lucht staat te happen.
alleen de klok verspringt.
conversaties pletten zich…
Ambulante wandelaar
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
487 Ahasveros was De Wandelaar
De jood, van wie ik het verhaal nog mis
Maar godzijdank komt Adriaan van Dis
Nu met een gratis OB-exemplaar…
Reflectief
snelsonnet
4.1 met 14 stemmen
714 Steeds vaker kijk ik op mijn leven terug
En ben dan helemaal niet ontevreden
Met wat de jaren brachten tot op heden
En wat ik nu doe, ouder, minder vlug
Ik dicht, dit maakt mijn dagen stukken lichter:
Hier heb ik het gebracht tot zondagsdichter!…
Handspiegel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
427 In de berg bij mijn vuurman
heb ik niets te doen
dan gelukkig te zijn
Om me te vermaken
verschijn ik soms
als blanke maagd
in de wereld
voor afgunstige ogen en
onhoudbare begeerte
om aan den lijve mijzelf
als nieuw opnieuw
te ontdekken
Mijn dag en nacht duren
langer dan een mensenjaar
van de jongens en de mannen
die hun schilden…
Zinnen
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
1.614 Voel jij wat ik voel?
Een nieuw jaar vol jou komt eraan
Bedoel jij wat ik bedoel?
Ik zie jou op elke dag van de kalender staan
Winter, lente, zomer, herfst
Seizoenen wisselen zich konstant af
Maar het zonnetje in mij schijnt dagelijks
Sinds jij me jouw liefde voor het eerst gaf
Een nieuw jaar kan niet beter beginnen
Als met de persoon die…
Alles stroomt bij de beek
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
821 Meisje Waarheid in hurkzit bij de beek
haar gedachten lossen op, kabbelen mee
Wellicht via de Schelde naar de verre zee
om terug te komen als witte vlokken sneeuw
Boven haar zingt een winterkoninkje een lied
voorvoelt de nog verre lente en het verdriet
van tijd gaat voort zoals het water vliedt
toch het afscheid nemen went maar niet…
'n Ogenblik
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
545 Torenklok slaat
een keer, bijna gelaten
het groen zingt
in vele toonladders
als een elektrische
zaagmachine
de stilte ruw verstoort
totdat deze het zwijgen
er toe doet
een kraai van zich
laat horen, glimlacht
een meisje
in het voorbijgaan
waar zij voor even de
sterren kust op de schommel…
Het leven te vieren
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
2.781 nimmer ontmoette ik zo'n groot hart
onzelfzuchtig vol met goedheid
kleur jij het leven mooier
ook van 'n ieder die jij aanraakt
onuitputtelijke enthousiasme
werkt aanstekelijk
de sterren van de hemel schrijvend
schijnt de zon speciaal voor jou
om het leven te vieren…
Het gevecht
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
577 Hang naar het leven
is grensverleggend
Liefdevol lig je daar
met de dood in je schoot
Geduldig wachtend
tot hij de strijd verliest…
De blauwe engel
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
2.566 lange ritten zit rails hem achterna
de middag tuurt, duwt de tijd vooruit
voortijdig zet donkerte in, waardoor
koplampen de eindeloosheid beschijnen,
zijn komst haalt en brengt berichten uit
een ver verleden tot ze zijn aangekomen
op hun plaats van bestemming…
Mijn spiegelbeeld
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
897 confronteert mij
met mijn vergankelijkheid
indringend kijk ik naar mezelf
niet wetend hoe fragiel ik
werkelijk ben
tot dat het lichaam schreeuwt
wijzen onderzoeken uit
dat kleurverschil
fataal kan zijn…
Ontvoerd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.218 verbijsterd hoort hij het bericht aan
emoties nemen hem mee
ontvoeren hem
ongewild vastgegespt in 'n achtbaan
geen mogelijkheid te ontsnappen
ondergaat hij
iets wat hij niet voor mogelijk hield
duizelingwekkend de snelheid
waarin hij rondtolt
totdat..…
Heen gegleden
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.087 de moederschoot
waarin ik me tot nu toe
veilig waande is verdwenen
daar ze vannacht
zachtjes van ons
is heengegleden
hebben we haar
teruggeven aan
Moeder Natuur
zachtjes dwarrelt
sneeuw als 'n deken
om ons heen
tikt de klok gestaag
toch voel ik me leger
ieder uur…
Zij
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
575 zij reisde naar ver
om woorden te vinden voor
al die woordlozen
met elan betrad zij
de grond die nog voelbaar
is aangedaan
absorbeerde hetgeen
er geschiedde
en gaf haar pen aan de wolken…
Karma
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
693 de lijn waarover hij balanceert voelt flinterdun
geconcentreerd zet hij stapje voor stapje
armen wijd gespreid blik gericht
op de toekomst die zienderogen
wordt geschilderd met grote kwasten
voor het hemels blauw dat dik wordt
opgezet hier en daar een verdwaalde wolk
tot penselen het doek detailleren
contouren verfijnen al dat denkbaar…
Onverhoeds
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
766 gravend naar pijnen uit een ver verleden
struikel ik onvoorzien over mijn eigen graf
dat me even stil doet staan, stamp 't
nogmaals aan daar deze gevoelens
zorgvuldig leken weggeborgen
en nu veel te dichtbij willen komen
grijpt het mij onverhoeds naar de keel
waardoor mijn schreeuw wordt gesmoord
evenals al die anderen die schreeuwen…
De vader van ...
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
980 wie kon vermoeden
hoe donker jouw laatste dagen waren
dat leven een uitzichtloze tunnel leek
je al tijden rondzwierf
in een onontgonnen doolhof
waaruit zonnestralen waren verbannen
wie heeft je niet
horen schreeuwen in het gevecht
waarin je verwikkeld bleek
je laat ons met vele vragen achter
al wat rest is je te omarmen met
onze…
Zestien juli
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
612 De tijd tikt gestaag
de minuten weg
en bouwt de spanning op
groen is het goed
dat gedragen wordt
de gezichten onbekend
onwennig ril je van
de kou nu het moment
daar is
het afscheid voorbij
en nu overgeleverd
aan een man van naam
tikt de tijd gestaag
de minuten weg
't grote wachten is begonnen…
Zet ik koers
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
585 Nu mijn dagen geteld zijn
streep ik ze voor altijd
door
teer ik op herinneringen
in gezondheid, toen dat
nog vanzelfsprekend was
passend op mijn tellen
geniet ik van alles dat
ik nog kan
heeft mijn lichaam
mij verraden, en zet ik
koers tot mijn tijd daar is
en ze me komen
halen vanuit het
licht…
Gemis
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
2.569 het is nu iets meer dan een jaar geleden
toen er 'n ongenode gast verscheen; de dood
is het gemis van jou nog immens groot
en behoor jij nog lang niet tot het verleden
wel vraag ik me nog dagelijks af
waarom jij nu al vertrekken moest
het maakt me soms razend en zo woest
voelt deze intense leegte als 'n straf
we hadden samen nog zoveel dromen…