10236 resultaten.
Warme kern
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
568 ik heb schoonheid
zien bloeien uit
het donkere niets
gedachten
kleurden rafels
langzaam tot lied
de melodie van
nieuwe patronen
genereerde het schone
een warme kern
klaarde van binnen
het lichte uit zwart
ik lachte
weer stralend
mijn crisis voorbij
verstrengeld
zongen kleuren
hun liefde voor mij…
Mijn leeuwerik
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
412 hem een open doek,
als een triviale meerwaarde
van een tijdloze repertoire
in een adoratie met een
hartstochtelijke zekerheid
uitnodiging met zijn opvoering
gratis opgevoerd, als toegift
de heldere beek van geluid
aangeboren natuurlijkheid
die het beoogde doel bereikt,
zo modelleert het licht zichtzelf
in fantasie van unieke patronen…
Als de zee ademt
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
457 Onder het oppervlak leeft
iets dat ik niet benoemen kan, een trilling
die door mijn borst beweegt wanneer ik alleen ben, een
oud gevoel, dat opkomt met de golven en verdwijnt voor ik het doorgrond.…
Zijn patroon legt het verband
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
747 uit niets dan steen woorden halen is
zeldzaam in dit opgebroken verband
maar hoe met wikken en wegen hopeloos
de klinkers zonder het zachte tiktak tot
medeklinken bereid toch worden gedoemd;
akkoord
de straatmaker legt hier het verband
op gespannen voet met deze lijn
wordt het hier gaande weg verlegd
stuitend hoe hier iedere steen…
PATRONEN & PRENTEN VAN WINTER
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
468 En dan drukt
winter
zijn stempel
op pad en perk
in mijn tuin
Jaagt wind
en metgezel sneeuw
tussen struik en boom
hun laatste blad verloren
De prietpraat
tussen fris groen
van bol en knol
met stilte bedekt
De tafel voor vogels
door mij
gedekt, de vetbollen
gehangen
Dempt even...
even maar
mijn verlangen
naar voorjaar, lentelicht…
Voltooid verleden tijd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
784 rond de gerijpte boom
tilde ik gebroken tegels
uit vergangen grond
geplette wortels
rauw geschuurd onder blinderend grijs
ontsnapten rafelend
aan het patroon
van gesmoorde vrijheid
later, veel later
na vergruizing van kil beton
dekte ik de open ruimte
met jonge aarde toe…
Een handvol pluis
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
589 liefdevol
verzamel ik de pluizen
die in jouw zinnen huizen
spin ze warm
op het wiel
uit rafels tot een draad
de kleuren
lijken bij elkaar geraapt
maar spreken toch dezelfde taal
in het weven
kunnen de patronen
eindelijk vertellen van het leven
dat zich in een handvol pluis
tussen jouw woordenschat
in kwetsbaarheid verborgen had…
Zonsondergang doorstreept
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
672 In tranen om nieuwe chemtrails
schotse ruiten op hemelsblauw
namiddag kleurt wazig wit
zonsondergang doorstreept
geluidloze vliegtuigen
weven luchtig hun patroon
hertekenen het volmaakte
tot een schandelijk kladje,
gestoorde breinen willen
het klimaat onder de sloef,
aluminium en strontium
dringen in de kern…
VERBORGEN....
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
856 Verborgen
hield je je voor zon
voor regen, harde wind
.............m'n kind
Verborgen
voor me
al die keren
Ik herkende je
aan je kleur, je patroon
de blos op
je wangen
Ook je bewegingen
waren me
verre
van vreemd
Ik legde
m'n oor
te luisteren
aan je gezangen
M'n kind
het fladderen
zal je........
niet verleren.…
Zacht sponnen tonen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
528 er klonk steeds muziek
als onze blikken kruisten
maar de vonk sprong nog niet
zacht sponnen tonen
patronen tot een melodie
alleen woorden wilden niet komen
stilte heeft ons
alles van liefde geleerd in
gezamenlijke toekomstdromen
helaas is die realiteit nog niet
onze werkelijkheid maar het lied
zingt al een paradijselijk perspectief…
Winterkost
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
505 'Mooi' is niet alleen
een oppervlakkig patroon
voor werkelijkheid,
want binnen in je
schrijf ik deze songtekst
als eindig begin.…
Ode aan de vergrijzing
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
635 Ik kijk even naar mijn handen
En ik schrik
Wat zijn ze oud
Craquelé gebroken marmer
Met vijf smalle staafjes hout
Het verval is reeds begonnen
In de herfst
De winter wacht
Als ik die ooit mag bereiken
’t Is een koude lange nacht
Maar dan denk ik aan mijn moeder
Die ’s de winter bijna door
Nog zo stralend levenslustig
Nou…
Ons oude huis ligt plat
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
490 Mijn voorgevoel zei me: ga door je " oude" straat,
en zo toog ik richting mijn geboorteplaats.
Moest even zoeken, er stonden flats,
het parkje van voorheen was weg.
De kerk in het midden houdend met mijn rug
er naar toe,
dacht ik nu moet ik vooruit, maar weet niet hoe?…
Context ?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
424 Blijf moedig ouwe dichter
schrijf je pen niet stuk, anders
blijven boeken zonder lezers,
verlaten onder stof, vergaan tot
kruimels van gedachten, die
je opveegde voor je ziellepartners
weer herhaald op een andere morgen,
wachtende op de teksten die je brak
in het samenkomen tot een gilde,
waarin het nog ongeboren kind van
taal…
Oude molen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
215 Verweerde stenen,
een lied van het verleden
waait door een leeg raam.…
Je haren waren bleek
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
894 zie je ogen
en je handen
heel ontspannen maar
je haren waren bleek
kleurloos door
de chemokuren
in een weer
moeten verduren
door het sprankje
hoop waarop wij
voortborduurden jij
patronen en ik structuren
wij presenteerden
vandaag aan de wetenschap
jij rollatort traag naar binnen
ik wacht op een nieuw beginnen…
Ook ik ben publiek
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
491 ik heb
de rode loper
al uitgelegd
waarop je
danst sjanst
en kleur bekent
lichtvoetig het
nieuwe patroon
van je leven verkent
met geheven hoofd
en stralende ogen
eindelijk jezelf bent
ik zie in gebaren
en lach de tekens die
wij elkaar hebben gegeven
ook ik ben publiek
maar ik heb je al
zo lang hartstochtelijk lief…
"gewoon"
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
609 Er zijn altijd dingen die "gewoon"
gebeuren
Zonder dat je het wil, of dat je er maar iets vóór of áán hoeft te doen
Er zijn altijd dingen die "gewoon"
gebeuren
Waarvan je denkt als het kon zou ik het "anders" overdoen
Er zijn altijd dingen die "gewoon"
gebeuren
Die je eigen ik vol in de kern raken
En je vaste patroon verstoren…
Geile aap
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
510 ik heb mezelf de medicijnman
van het huis verklaard
zoals Napoleon dat deed
geen paus kan ons kronen
mijn oude naam is slechts
een zwakke prikkel
dus Camila nu gedwongen
mij aan te spreken met Sjamaan
ons appartementje is een witte doos
maar ik maak van hem een diepe grot
en beklad de muur met het figuur
van een wolharige neushoorn…
Paradijs
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
495 Mijn tranen rimpelen het
water in een golvend patroon
ik tuur naar boven
wolken jagen het donker voorbij
daar lig jij sierlijk gevlijt
in diepe rust jij bent niet
langer een vreemdeling
in het paradijs
jij liet de mist verdwijnen
als een trouwe dienaar
door mijn uitgekost verleden
kan heden worden geleeft…
De stukjes rode draad
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
538 ik spaar
de stukjes rode draad
die braken in mijn leven
niet altijd
was het rechte pad
voor dag en nacht te gaan
daar waar
het juiste spoor ontbrak
dacht ik vrijheid met een lach
maar ongebonden zijn
weeft geen patroon
blijkt slechts een irreële droom
ik heb de draad
weer opgepakt het rood geeft
mij nu richting en houvast…
De ontworsteling
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
628 De Boedha in de schoot geworpen
op een frêle lotusbloem
De nagedachtenis ontworpen,
verdrijft de vader’s droevenis
Verlaat ik andermans patronen,
gevormd tot mijn ontsteltenis
We vragen elke dag de Goden
te zorgen voor vergiffenis
In eenzaamheid ben ik ontworsteld
aan tergende verbintenis
Dit leidt tot een verfijnde geest
ontdaan van…
Niet te ontlopen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
552 Het bewierookte zelfbeeldje
vraagt aan de Boeddhaposter
wat hij van het uitzicht vindt
Het loze uitzicht in dit leven
van niet te doorbreken patronen
met alweer een beminde minder
de nacht weer langer dan de slaap
Je wilt rust
maar als je rust vindt
wil je leven
Dat is het lot, niet te ontlopen
meng je tranen maar met water
dan lost…
Gods hand
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
472 licht wolkte
speels tegen
een donkere hemel
vonkte af en toe
in het versterken
van elkaars intensiteit
in serene stilte volgden
kleuren het tijdloze
pad van komen en gaan
zonder een ons
bekend patroon bleef
de balans zuiver en schoon
ergens lichtte
volmaaktheid op maar
gods hand wuifde gewoon…
In contrast
netgedicht
4.8 met 25 stemmen
556 het rimpeltje
was zo strak
dat de lach nog
niet geboren was
een lichte lijn
in de verfijnde
mimiek van
zachte babyhuid
als licht en
schaduw strijden
neemt donzigheid
de lach in contrast
nog zijn de
patronen niet geijkt
is nauwelijks duidelijk op
wie de jonggeborene lijkt
pas als het hart
de basis wordt voor de
volle lach…
Poepjes
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
122 Er ligt mest in het museum
waar heiligheid geurde
toen het een kapel was
Je kunt de kunst ruiken
En zien natuurlijk
Aanraken als je wilt
Er zijn vliegen
die voortdurend kunst toevoegen
op de muren
Laag bij de grond
een steeds dichter patroon
van stipjes, poepjes
Een beeld van het leven
Met zijn allen rondvliegen
en poepjes achterlaten…
waar de duivenmelkers wonen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
610 Toen we kusten achter de meidoorn
was je mond weeïg
als oude mispels,wormstekig
als het dorpt dat achter ons ligt
nu de stad lokt met zijn vuren.…
je huist in pluizen wol
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.002 je huist
in pluizen wol
het uitzicht stoffig
en je hoofd is overvol
de zachte draden
haken niet van binnen
laten zich niet spinnen
en tot garen klaren
je wilt weven
het leven in patroon
vorm en kleuren naar
het dagelijks gebeuren
het pluizen maakt je dol
de rode draad is al versleten
dagen zijn aan het vertragen
omdat de uren…
wie is morgen nog mijn lief
netgedicht
3.0 met 16 stemmen
1.434 het was alleen vandaag dat telde
de dag was open en nog vrij
het patroon brak ik in stukken
de uren waren dan voor mij
want morgen was zo ongewis
die tijden kon je niet vertrouwen
ik had me al te vaak vergist
ging luchtkastelen bouwen
zo dacht ik maar de
toekomst heeft me ingehaald
vandaag is veel te klein voor
wat morgen te gebeuren…
Motief op reis
gedicht
2.3 met 21 stemmen
21.845 Het motief was het moe
maar een patroon te zijn
in het vloerkleed. 't Wou
de wijde wereld in, en ging
als een klimoprank in het
ijle. 't Rekte zich, op zoek
naar een verband, dat er niet
was dan in het kleed. Dapper
steigerde het motief tegen
de hemel, helmboswuivend.…