Alle inzendingen over vluchteling

369 resultaten.

Sorteren op:

In goede aarde

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 502
regendamp die jou ter wille is Geen vogel in de buurt die je op komt snoepen, Op twee richels vanaf de rotsgrond Waar je geen schijn van kans had gehad Ben jij in goede aarde gevallen Zonder het zelf te beseffen De zon geeft warmte en laat je groeien - Wat gun ik dat ook jou, vreemdeling Uit een ver buitenland die hier Als vluchteling…

Najaarsdagen

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 729
zoeken beschutting in dichte hagen pikken gretig in de rode en gele lijsterbessen ook de eekhoorn in het bos is aan het stressen waar hij de nootjes voor de winter zal vergaren een ganzendriehoek schreeuwend over de daken geven aan hun trektocht goed en luid te verstaan dat ze veel gemakkelijker naar het zuiden gaan dan vluchtelingen…
Greta Casier24 september 2017Lees meer >

PRINCIPES

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 472
wat als je uit principe een vluchteling de hand moet reiken maar ach het zijn er zoveel maar wat als principes gaan smaken naar slappe lauwe thee zonder suiker of oploskoffie van Nescafé wat als je principes te gemakkelijk opzij schuift en de schijn opwerpt en te gemakkelijk wegwuift wat als je principes uit de kast haalt of terug…

Griekenland vakantieland

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 543
Groen eilandland in azuurblauwe zee, wat is met je pure natuur, wat deden we ermee? Geen plaats voor een drenkeling, een hongerige op vlucht geslagen enkeling die uitgeput naar redding zoekt. Opdringerige kreten van eten schreeuwen je tavernes op pleinen, je kleine straten verwerden kleurrijke kermis van kleding. Lopen op je kades…
Ralameimaar13 september 2014Lees meer >

Hoezo integreren?

snelsonnet
4.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 619
Wim Meyles moet ik even corrigeren, Hij heeft het maandag toch niet goed gezien. Men kankert hier wat af en bovendien: “Er deugt hier niks en krijg nou maar de kleren!” Pas als je tegen alles fulmineert Dan ben je hier pas echt geïntegreerd.…
Wim Overweg18 januari 2024Lees meer >

Een handje vol stof

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.553
dertig jaren kruipend als een ongedierte door ‘t slijk van moeder aarde in ’t mooie land van de Taliban waar men zelfs ‘n gezonde vrouw al niet op haar waarde schatten kan Maar eind’lijk raakte haar het wonder blijft zij van zand en vuil verschoond en leeft ze haar dagen mensbewuster in de rolstoel; gekregen van d’r zuster die als vluchteling…

Nabijheid op een horizon (2)

netgedicht
3.1 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.243
Mijn handen zijn leeg Durven niet te strelen Durven niet te kijken Maar zien zoveel verdriet Op jouw wangen rollen tranen Mijn handen doen maar wat Ze zoeken naar bereikbaarheid En gebaren Nabijheid op een horizon Zo is het wat ik voel Jij in bed en ik naast je in de verte op een stoel Zeggen kan niet Wat niet te zeggen is in jouw taal…
Jeroen Zwaal16 februari 2003Lees meer >

Ijdele hoop

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 546
wie zijn wij dat we lopen huis en haard verlaten om in elders een nieuwe start te maken eigen licht en lucht pardoes vaarwel te zeggen sleutels weg te leggen dat wat je bindt zomaar los te laten hopen dat de stenen die je vindt passend zijn om thuis te komen in het nieuwe te gaan wonen op onbekend terrein ogen neergeslagen…

Werelden

netgedicht
2.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.386
Zo diep schaamteloos draagt het immer ruisende rivierwater het vernederde afval langs mijn vergulde voeten ik waad door vocht van diep verdriet en timmer met gebalde vuist de luiken toe van de vazal die schimpend weigert het verre wezen te ontmoeten. Zijn drek is de luxe van stranden van ver weg waar de rimpelloze zee zich mengt…

Hoge commissaris

snelsonnet
3.9 met 35 stemmen aantal keer bekeken 2.340
Het is misschien alleen maar een gerucht, Maar Lubbers knijpt, ook als ze het niet willen, De vrouwen zegt men zo maar in de billen En die slaan daarna gillend op de vlucht. En zo maakt Ruud zich ook persoonlijk sterk Voor nog meer nobel vluchtelingenwerk.…

Hun verlokkend lied

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 438
kleine woordjes dansen in de ruimte hun verlokkend lied kom zing met mij met deze melodie hoor je er echt bij ja hier waar iedereen ook steeds zijn eigen pleziertjes heeft in warm lachen en huilen en de wereld buiten voor even wordt vergeten want niemand heeft een echte naam zij komen overal vandaan hebben de wereld rondgezworven…
wil melker4 oktober 2019Lees meer >

De nacht kantelt

netgedicht
4.3 met 29 stemmen aantal keer bekeken 624
zij kende geen zwavelstokken wist wel alles van regen en ijskoude wind zocht en vond een kleinigheid warmte met een ander kind verstopt achter een modderig stuk plastic als een klein huisje voor twee te koud om te slapen maar voor even niet helemaal alleen er is geen stilte in menselijk leed waar niemand echt telt je de ander…
wil melker23 december 2020Lees meer >

Ruud Lubbers weg

hartenkreet
3.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.553
We hebben uit de media vernomen en kennen uiteraard dus allemaal dat vreselijk vervelende verhaal: Ruud Lubbers heeft nu zelf ontslag genomen Los van het trieste lijkt het op een klucht: de vluchtelingenbaas is zelf gevlucht!…
Siem de Haan21 februari 2005Lees meer >

Er is een verschil bij wezen

netgedicht
3.1 met 31 stemmen aantal keer bekeken 4.814
Soms hoor ik wel eens Van collega’s verderop Waar zij op terug kunnen vallen Voor het geval van ‘je weet maar nooit’ Fysiotherapeuten, psychologen Verpleegkundigen, orthopedagogen Jeugdhulpverlening heet dat, t is maar dat je het weet... Ook zij werken met kinderen Hun ouders zijn er niet, of niet nabij Net als bij ons, waar donkere kinderen…

Vragend gebaar

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 510
ik schoof de wereld aan de kant maar uit de spiegelwand vroegen ogen om mededogen openden handen in een vragend gebaar zonder te eisen ik keerde me af voelde het dreigen door onmacht verhard zij waren met velen wilden graag delen maar moesten langs mij de scherven voorbij van een failliete en destructieve maatschappij…
wil melker21 december 2018Lees meer >

Totaal onthecht

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 526
ik heb mensen zien staan groepen met vage gezichten op tal van perrons waarvan wij nauwelijks het bestaan wisten wij gingen langs namen alles mee in een nog niet ingepakt herinneren door gehaast vertrek van overzee proeven lucht in duizend andere smaken zien huizen en gebouwen die wij thuis niet kunnen maken stoppen op vreemde plaatsen…

Hooghartig lied

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 493
ik heb hun gebaren gezien in uitgestoken handen in het wit van hun tanden zongen de ogen het trots en hooghartig lied jij bent de dief zij kenden hun rechten in de geschiedenis van het land wisten hoe het ooit is verkwanseld als waardeloos onderpand zij vragen geen aalmoes maar pure gerechtigheid de tijd zal het hen…
wil melker27 november 2018Lees meer >

LUCTOR ET EMERGO

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 520
Bij ons al tachtig jaar geen oorlog meer Ons landje mag zich daarin toch verblijden Had vaker oog voor volkeren die lijden Het grommen van d' Oranje Leeuw keert weer Zijn Rijk, onder de zeespiegel zowaar Migrant, is veilig vlucht u daar maar naar…

In contrast

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 484
ben de kleur van de handen vergeten maar de beelden in hun ogen zal ik altijd weten in contrast lichtten daar woestijnen op met donkergrijze bergen onbereikbaar in hun top een hete wind waarin het vocht vervliegt de altijd zinderende horizon zonder enig perspectief gonzend kleuren oosterse markten vrolijke bedrijvigheid het verkeer…
wil melker19 februari 2017Lees meer >

Stilzwijgend grijs

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 508
je schemerde stilzwijgend grijs alleen je blik uit vochtige ogen kleurde zwart wit schouders licht gebogen je zachte stem sprak over hem met ondertonen van verdriet hij was er niet al maanden geen bericht en niemand die ook maar iets van zijn verblijfplaats wist na duizend handen en gezichten ben jij hier beland wachtend…
wil melker28 januari 2017Lees meer >

Schraalt de wereld

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 447
langzaam schraalt de wereld in wantrouwen en angst de openheid is opgedoekt we zien en verstaan elkaar niet goed wat we ook proberen zij zullen het toch zelf moeten leren hun rollenspel verandert helaas niet nog steeds de man gebiedt in rijen komen zij maar het tij gaat keren in terroristen weren wie in naam van allah doodt…
wil melker21 december 2016Lees meer >

In haar warmte

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 581
hij ziet weer zilveren vogels vliegen zonder enig geluid pas als de bommen vallen gaan zijn dromen uit dan is er chaos herrie stof explosies klinken dof in die paniek vindt hij zijn weg zonder een woord te hebben gezegd de vertrouwde straat was al kapot geschoten hij zoekt zijn eigen plaats kijkt verbijsterd op bij een bekende…

Decorum van vlaggen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 515
hoe speels joviale bestuurders ook lachen er is altijd een netwerk van achterklappen dus spreken eminenties grijs en blasé hun stortvloed vol gladde woorden is alle transparantie passé in een decorum van vlaggen glimmen verstolen de laarzen grommen onzichtbare rupsen hun dreigend geluid balt een woedende massa eendrachtig de vuist…

Sterretjes

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 514
ik voelde onrust en spanning in verborgen staan jij keek me aan bezorgde ogen lieten me gaan werd in stilte ontvangen door warme handen een heldere maan schitterde licht dat vrede weerkaatste sterretjes op de vlijmscherpe mesjes van het prikkeldraad…
wil melker19 februari 2016Lees meer >

Op de oorlogsgrens

poëzie
3.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.960
Duizenden lijken, die de landen mesten, Tienduizenden die ziek en kreupel zijn, Veelhonderdduizend die in nood en pijn Hun dakloos dorp of platgebrande vesten Verlaten, 't zij beladen met de resten Van vroegre welvaart, of - nooddruftige trein - Met enkel 't lijf, rillend van 't koortsvenijn Waar vuil en honger de aadren mee verpesten, -…
Albert Verwey17 augustus 2021Lees meer >

Een aangereikte hand

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 505
een jaar vol transparantie maar de laatste scherven glas braken zonder kleur de ooit geroemde schoonheid af wij zijn gewond kelen gesneden uit naam van religieuze beden barbarisme vierde hoogtij en terreur kwam plotseling nabij maar open ogen vragen mededogen een plaats om weer te leven zonder angst jezelf met hart en ziel te…
wil melker31 december 2015Lees meer >

Kapot plastic blauw

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 761
juist op deze dag waar alles schittert zweeft en danst lijk ik verdwaald zie vreemde gezichten uit een onbekend land exotische talen stemmen die twisten wantrouwende ogen half gesloten in kou en striemende regen met kapot plastic blauw ze schuifelen colonne vloeken verdomme kinderen glijden uit jengelen luid van honger en dorst…
wil melker25 december 2015Lees meer >

De overrompeling

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 521
weg met pantsers scherp uw kracht de overrompeling komt misschien vannacht aan hun conflicten kleeft al eeuwenlang bloed dat gevloeid heeft en gestold is zonder moed uitzichtloos is nooit een perspectief voor leven dus vluchten zij naar hen die dat wel kunnen geven eindelijk kunnen wij een stukje welvaart delen in plaats van geld…
wil melker29 oktober 2015Lees meer >

Schuil maar in mijn grijs

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 506
kom en schuil maar in mijn grijs als zwart en wit elkaar bestrijden ver van huis waar van alle kleuren alleen het levend rood nog als herinnering is gebleven warm je in ontvangst koester veiligheid waarin angst niet meer zal overheersen op deze kleine plek is rust een thuis waaruit het nieuwe leven kan beginnen…
wil melker15 oktober 2015Lees meer >

Het blauw perspectief

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 477
wolken pakken samen verduisteren in vele talen het blauw perspectief naamlozen roepen de wind te gaan liggen proeven de stilte van angst hun bewegen wordt gedreven door een passie voor gaan en stormenderhand overspoelen nog maakt het niet uit land en plaats om het even voor slaap eten en leven maar gezichten herkennen baarden uit…
wil melker22 september 2015Lees meer >