369 resultaten.
In goede aarde
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
502 regendamp die jou ter wille is
Geen vogel in de buurt die je op komt snoepen,
Op twee richels vanaf de rotsgrond
Waar je geen schijn van kans had gehad
Ben jij in goede aarde gevallen
Zonder het zelf te beseffen
De zon geeft warmte en laat je groeien -
Wat gun ik dat ook jou, vreemdeling
Uit een ver buitenland die hier
Als vluchteling…
Najaarsdagen
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
729 zoeken
beschutting in dichte hagen
pikken gretig in de rode
en gele lijsterbessen
ook de eekhoorn in het bos
is aan het stressen
waar hij de nootjes voor
de winter zal vergaren
een ganzendriehoek
schreeuwend over de daken
geven aan hun trektocht
goed en luid te verstaan
dat ze veel gemakkelijker
naar het zuiden gaan
dan vluchtelingen…
PRINCIPES
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
472 wat als je uit principe
een vluchteling
de hand moet reiken
maar ach het zijn er zoveel
maar wat als principes
gaan smaken naar slappe
lauwe thee zonder suiker
of oploskoffie van Nescafé
wat als je principes
te gemakkelijk opzij schuift
en de schijn opwerpt
en te gemakkelijk wegwuift
wat als je principes
uit de kast haalt of terug…
Griekenland vakantieland
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
543 Groen eilandland in azuurblauwe zee,
wat is met je pure natuur,
wat deden we ermee?
Geen plaats voor een drenkeling,
een hongerige op vlucht geslagen enkeling
die uitgeput naar redding zoekt.
Opdringerige kreten van eten schreeuwen
je tavernes op pleinen,
je kleine straten verwerden
kleurrijke kermis van kleding.
Lopen op je kades…
Hoezo integreren?
snelsonnet
4.8 met 9 stemmen
619 Wim Meyles moet ik even corrigeren,
Hij heeft het maandag toch niet goed gezien.
Men kankert hier wat af en bovendien:
“Er deugt hier niks en krijg nou maar de kleren!”
Pas als je tegen alles fulmineert
Dan ben je hier pas echt geïntegreerd.…
Een handje vol stof
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.553 dertig jaren
kruipend als een ongedierte
door ‘t slijk van moeder aarde
in ’t mooie land van de Taliban
waar men zelfs ‘n gezonde vrouw
al niet op haar waarde schatten kan
Maar eind’lijk raakte haar het wonder
blijft zij van zand en vuil verschoond
en leeft ze haar dagen mensbewuster
in de rolstoel; gekregen van d’r zuster
die als vluchteling…
Nabijheid op een horizon (2)
netgedicht
3.1 met 16 stemmen
1.243 Mijn handen zijn leeg
Durven niet te strelen
Durven niet te kijken
Maar zien zoveel verdriet
Op jouw wangen rollen tranen
Mijn handen doen maar wat
Ze zoeken naar bereikbaarheid
En gebaren
Nabijheid op een horizon
Zo is het wat ik voel
Jij in bed en ik naast je
in de verte op een stoel
Zeggen kan niet
Wat niet te zeggen is in jouw taal…
Ijdele hoop
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
546 wie zijn wij
dat we lopen
huis en haard
verlaten om in
elders een nieuwe
start te maken
eigen licht en
lucht pardoes
vaarwel te zeggen
sleutels weg te leggen
dat wat je bindt
zomaar los te laten
hopen dat de stenen
die je vindt passend
zijn om thuis te komen
in het nieuwe te
gaan wonen op
onbekend terrein
ogen neergeslagen…
Werelden
netgedicht
2.5 met 13 stemmen
1.386 Zo diep schaamteloos
draagt het immer
ruisende rivierwater
het vernederde afval
langs mijn vergulde voeten
ik waad door vocht
van diep verdriet en timmer
met gebalde vuist
de luiken toe van de vazal
die schimpend weigert
het verre wezen te ontmoeten.
Zijn drek is de luxe van
stranden van ver weg
waar de rimpelloze zee
zich mengt…
Hoge commissaris
snelsonnet
3.9 met 35 stemmen
2.340 Het is misschien alleen maar een gerucht,
Maar Lubbers knijpt, ook als ze het niet willen,
De vrouwen zegt men zo maar in de billen
En die slaan daarna gillend op de vlucht.
En zo maakt Ruud zich ook persoonlijk sterk
Voor nog meer nobel vluchtelingenwerk.…
Hun verlokkend lied
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
438 kleine woordjes
dansen in de ruimte
hun verlokkend lied
kom zing met mij
met deze melodie
hoor je er echt bij
ja hier waar
iedereen ook steeds zijn
eigen pleziertjes heeft
in warm lachen en huilen
en de wereld buiten
voor even wordt vergeten
want niemand heeft
een echte naam zij
komen overal vandaan
hebben de wereld
rondgezworven…
De nacht kantelt
netgedicht
4.3 met 29 stemmen
624 zij kende geen
zwavelstokken
wist wel alles van
regen en ijskoude wind
zocht en vond een
kleinigheid warmte
met een ander kind
verstopt achter
een modderig stuk
plastic als een klein
huisje voor twee
te koud om te slapen
maar voor even
niet helemaal alleen
er is geen stilte
in menselijk leed
waar niemand echt telt
je de ander…
Ruud Lubbers weg
hartenkreet
3.2 met 12 stemmen
1.553 We hebben uit de media vernomen
en kennen uiteraard dus allemaal
dat vreselijk vervelende verhaal:
Ruud Lubbers heeft nu zelf ontslag genomen
Los van het trieste lijkt het op een klucht:
de vluchtelingenbaas is zelf gevlucht!…
Er is een verschil bij wezen
netgedicht
3.1 met 31 stemmen
4.814 Soms hoor ik wel eens
Van collega’s verderop
Waar zij op terug kunnen vallen
Voor het geval van ‘je weet maar nooit’
Fysiotherapeuten, psychologen
Verpleegkundigen, orthopedagogen
Jeugdhulpverlening heet dat, t is maar dat je het weet...
Ook zij werken met kinderen
Hun ouders zijn er niet, of niet nabij
Net als bij ons, waar donkere kinderen…
Vragend gebaar
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
510 ik schoof
de wereld
aan de kant
maar uit de
spiegelwand vroegen
ogen om mededogen
openden handen
in een vragend gebaar
zonder te eisen
ik keerde me af
voelde het dreigen
door onmacht verhard
zij waren met velen
wilden graag delen
maar moesten langs mij
de scherven voorbij
van een failliete en
destructieve maatschappij…
Totaal onthecht
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
526 ik heb mensen zien staan
groepen met vage gezichten
op tal van perrons waarvan
wij nauwelijks het bestaan wisten
wij gingen langs
namen alles mee in een
nog niet ingepakt herinneren
door gehaast vertrek van overzee
proeven lucht in
duizend andere smaken
zien huizen en gebouwen
die wij thuis niet kunnen maken
stoppen op
vreemde plaatsen…
Hooghartig lied
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
493 ik heb hun
gebaren gezien in
uitgestoken handen
in het wit
van hun tanden
zongen de ogen
het trots en
hooghartig lied
jij bent de dief
zij kenden
hun rechten in de
geschiedenis van het land
wisten hoe het
ooit is verkwanseld als
waardeloos onderpand
zij vragen
geen aalmoes maar
pure gerechtigheid
de tijd zal het
hen…
LUCTOR ET EMERGO
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
520 Bij ons al tachtig jaar geen oorlog meer
Ons landje mag zich daarin toch verblijden
Had vaker oog voor volkeren die lijden
Het grommen van d' Oranje Leeuw keert weer
Zijn Rijk, onder de zeespiegel zowaar
Migrant, is veilig vlucht u daar maar naar…
In contrast
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
484 ben de kleur van
de handen vergeten
maar de beelden in hun
ogen zal ik altijd weten
in contrast lichtten
daar woestijnen op
met donkergrijze bergen
onbereikbaar in hun top
een hete wind waarin
het vocht vervliegt
de altijd zinderende horizon
zonder enig perspectief
gonzend kleuren oosterse
markten vrolijke bedrijvigheid
het verkeer…
Stilzwijgend grijs
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
508 je schemerde
stilzwijgend grijs
alleen je blik
uit vochtige ogen
kleurde zwart wit
schouders
licht gebogen
je zachte stem
sprak over hem met
ondertonen van verdriet
hij was er niet
al maanden geen
bericht en niemand
die ook maar iets van
zijn verblijfplaats wist
na duizend
handen en gezichten
ben jij hier beland
wachtend…
Schraalt de wereld
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
447 langzaam schraalt
de wereld in
wantrouwen en angst
de openheid
is opgedoekt we zien en
verstaan elkaar niet goed
wat we ook
proberen zij zullen
het toch zelf moeten leren
hun rollenspel
verandert helaas niet
nog steeds de man gebiedt
in rijen komen zij
maar het tij gaat keren
in terroristen weren
wie in naam van
allah doodt…
In haar warmte
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
581 hij ziet weer
zilveren vogels vliegen
zonder enig geluid
pas als de
bommen vallen
gaan zijn dromen uit
dan is er
chaos herrie stof
explosies klinken dof
in die paniek
vindt hij zijn weg zonder
een woord te hebben gezegd
de vertrouwde straat
was al kapot geschoten
hij zoekt zijn eigen plaats
kijkt verbijsterd op
bij een bekende…
Decorum van vlaggen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
515 hoe speels
joviale bestuurders
ook lachen er is altijd een
netwerk van achterklappen
dus spreken eminenties
grijs en blasé hun
stortvloed vol gladde woorden
is alle transparantie passé
in een decorum van vlaggen
glimmen verstolen de laarzen
grommen onzichtbare
rupsen hun dreigend geluid
balt een woedende massa
eendrachtig de vuist…
Sterretjes
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
514 ik voelde
onrust en spanning
in verborgen staan
jij keek me aan
bezorgde ogen
lieten me gaan
werd in stilte
ontvangen door
warme handen
een heldere maan
schitterde licht
dat vrede weerkaatste
sterretjes op de
vlijmscherpe mesjes
van het prikkeldraad…
Op de oorlogsgrens
poëzie
3.4 met 14 stemmen
2.960 Duizenden lijken, die de landen mesten,
Tienduizenden die ziek en kreupel zijn,
Veelhonderdduizend die in nood en pijn
Hun dakloos dorp of platgebrande vesten
Verlaten, 't zij beladen met de resten
Van vroegre welvaart, of - nooddruftige trein -
Met enkel 't lijf, rillend van 't koortsvenijn
Waar vuil en honger de aadren mee verpesten, -…
Een aangereikte hand
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
505 een jaar
vol transparantie
maar de laatste
scherven glas
braken zonder kleur
de ooit geroemde
schoonheid af
wij zijn gewond
kelen gesneden
uit naam van
religieuze beden
barbarisme vierde
hoogtij en terreur
kwam plotseling nabij
maar open ogen
vragen mededogen
een plaats om weer
te leven zonder angst
jezelf met hart en
ziel te…
Kapot plastic blauw
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
761 juist op deze dag
waar alles schittert
zweeft en danst
lijk ik verdwaald
zie vreemde gezichten
uit een onbekend land
exotische talen
stemmen die twisten
wantrouwende ogen
half gesloten in kou
en striemende regen
met kapot plastic blauw
ze schuifelen colonne
vloeken verdomme
kinderen glijden uit
jengelen luid van
honger en dorst…
De overrompeling
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
521 weg met pantsers
scherp uw kracht
de overrompeling komt
misschien vannacht
aan hun conflicten kleeft
al eeuwenlang bloed
dat gevloeid heeft en
gestold is zonder moed
uitzichtloos is nooit
een perspectief voor leven
dus vluchten zij naar hen
die dat wel kunnen geven
eindelijk kunnen wij
een stukje welvaart delen
in plaats van geld…
Schuil maar in mijn grijs
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
506 kom en schuil maar
in mijn grijs
als zwart en wit
elkaar bestrijden
ver van huis
waar van alle kleuren
alleen het levend rood nog
als herinnering is gebleven
warm je in ontvangst
koester veiligheid
waarin angst niet
meer zal overheersen
op deze kleine plek
is rust een thuis
waaruit het nieuwe
leven kan beginnen…
Het blauw perspectief
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
477 wolken pakken samen
verduisteren in vele talen
het blauw perspectief
naamlozen roepen
de wind te gaan liggen
proeven de stilte van angst
hun bewegen wordt gedreven
door een passie voor gaan en
stormenderhand overspoelen
nog maakt het niet uit
land en plaats om het even
voor slaap eten en leven
maar gezichten herkennen
baarden uit…