8933 resultaten.
Postuum
netgedicht
2.5 met 10 stemmen
1.577 Een gapend gat,
de grond nog vers
op wat wormen na.
Slapend in vergetelheid
rusten hier mijn botten
en lig ik te vergaan.
Kraaien plukken,
bode van de dood,
tot alle eindjes bloeden.
Zeg me, zwart gezelschap
of er voor dit dode lijf,
tranen vloeiden.…
HERFSTVONDST
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
766 Het pad
heb ik gelopen
Het pad
van herfst
Begaanbaar
door blad en mos
Zon was
m'n metgezel
Wind was
gaan liggen
Met m'n ogen
tastte ik
De grond af
waarop ik liep
Ik deed
een vondst: herfst.…
Het erf gelaten
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
903 in hoge vlucht
zweef ik ontbloot
van zwaartekracht
overzie de grauwe grond
van het ondermaanse
in blauwe baatzucht
waar klauwen gierig
worden gepoot
op de dood der dingen
heb ik
het erf gelaten voor
wat het is
en mijn laatste kaap gerond
om te hemelvaren in
een tijdloze ruimteslaap…
Landman
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
816 als vroeger
sterke paardenhoeven
de tekens sloegen
in de grond
bij het bewerken
van het land
liepen ze
naar zijn hand
als later
ronkende tractoren
diepe sporen trokken
van op het veld
tot in de schuur
zat hij ook
aan het stuur
ik onthoud zijn blik
uit het verleden
hij keek
altijd tevreden…
Zilveren maanlicht
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.489 Matrassen op de grond
Tedere omarming
De volle maan
volgt ons liefdesspel
Aanraking
van lichaam en geest
Eenheid
We voelen ons verbonden
en beschermd
door haar zilveren licht
Zij neemt ons mee
naar een eeuwige Bron
van liefde
weerspiegeld door de zon…
Meizoenend rollebollen
netgedicht
3.8 met 25 stemmen
1.261 ~
liever, veel liever dan
nachtschade in mijn bed
heb ik jou, mijn lief
in het groen ernaast
onder de blauwe sering
die de grond sierlijk begroet
spelend met de schaduw
van de toverhazelaar
waar het gras is geknipt
voor wat losbandig verzet
en bloesem ons bedekt
als fluwelen regen
~…
Moment der dieprode zuchten
hartenkreet
4.4 met 38 stemmen
1.099 Zoals een pluizige prikharige rode franjesjaal die te strak zit rond je hals,
Zoals de wilde waterbaan waarvan je gaat tollen totdat je niet meer weet wat hemel of aarde is,
Zoals de lift die plots niet meer van grond wil,
Zo voel ik me zonder jou...…
lente
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
757 De zon is eindelijk terug van weggeweest,
wel een beetje bedeesd
kijkt ze naar de zaden op de grond,
ze voedt ze met haar stralende mond.
Ze neemt hen, in haar warme armen
ze bloost en zoent hun knopjes,
die worden bloemenkopjes
strijdvaardig als ze is
gaat ze de aarde verwarmen.…
Afschrijving
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
817 Naar aanleiding van uw
jarenlange sollicitatie
naar de functie van het
nederlanderschap moet ik
u tot mijn spijt bij dezen
mededelen dat u wordt af-
en uitgewezen op grond
van ongeschiktheid
u spreekt niet onze taal
en ik versta u niet
ik wens u veel succes mocht
u nog verder solliciteren
elders in de wereld
hoogachtend
het…
Delfi
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
617 de zon kapt op de helling
een heiligdom van stenen
letters voor altijd gedreven
het gesproken woord is uitgedoofd
hagedissen scharrelen schichtig rond
stille woorden op gewijde grond
rotsvast gehecht als toverwoord
de zon brandt verder ongestoord.…
Soms volstaat het
gedicht
2.3 met 20 stemmen
10.889 Soms volstaat me de gedachte aan vleugels
om in vliegen uit te barsten, soms kom ik
met geen duizend incantaties van de grond.
Soms laat ik op mijn lome vleugels trappen.
Soms heb ik aan een woord genoeg om op
te veren en mijn bek te slijpen aan de zon.
-------------------------
uit: Gedichten, 1997.…
mobiel
netgedicht
2.7 met 11 stemmen
838 haar ogen zijn argwanend geworden
eens over haar stoep de straat op
is het gewichtloos zweven in een chaos
het lijf doet maar wat
meestromen of stilstaan
het maakt niet uit
wat gedaan is is gedaan
boodschappen vandaag
ze herinnert zich vaag
hoe het vroeger was
de voeten op de grond
nu vertrouwt ze enkel nog bomen…
De dood hoort bij het leven..
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.109 Wil je gecremeerd worden
of onder de grond,
dat is jouw keuze.
Ik hoop dat je je leven leuk vond!…
Uren
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
444 Ik kan uren kijken
naar de mieren op een stronk
naar het schaduwspel
van bladeren op de grond
luisteren naar het fluiten
van de leeuw’rik op haar stok
zelfs het graven van
konijnen in hun hol
dat alles boeit mij bovenmate
tot ik terug geroepen word
door zuster Bovendonk
in het tehuis “Het honk”.
hendrik…
verlopen
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
1.342 en waar wij lopen veert de grond
iedere stap wat meer
we grijpen naar wat achterblijft
maar het heeft geen handen
het gesloopte huis
is zijn herinneringen kwijt
die vinden niet meer
in de hoeken waar ze schuilden
en zweven zonder thuis
wie kan de wind vangen
het water vatten…
Eerste Keer
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
492 nooit ruikt de grond zo vers
als omgeruld in lente
dat wil ik met mijn handen doen
met zwarte nagelranden
kom mij nu niet aan
met een paar tuinhandschoenen
hoe zou ik aarde voelen
of wroeten in een perk
achter mij, in huis
zie ik opeens moddersporen
nu ik uitgeraasd ben
kijk ik naar een bed violen…
Wachten op Morgen
netgedicht
4.6 met 16 stemmen
617 Wachten
is als een regendruppel
die valt op de grond
Wachten,
wachten op iets
dat toch nooit komt
Wachten,
een speling van tijd
wachten,
tot je je teder tegen me aanvleit
Die dag komt nooit,
status: onvoltooid
Straks is het voorbij,
nog even, en dan...
Niets meer...
Morgen Komt Nooit Meer…
zomermoe
hartenkreet
4.2 met 16 stemmen
728 Herfst in aantocht
regen klettert neer
Bomen verwaaien
hun bladeren nu teer
Lucht van de grond
geurt door het bos
Konijnen die glijden
over het natte mos
De zon is zomermoe
de felheid verdwenen
Als een gedimd licht
de herfst is ingetreden…
K*
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
686 Hoe kan het dat je niet meer mag
niet meer kunt en niet meer ziet
dat je gegrepen bent door K
het oneindige verdriet dat rolt
in tranen over wangen
als spat op de grond uiteen.…
Blijvend
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.012 In alle bewondering deel ik de stilte
jij ligt hier in de grond
al zou ik U eigenlijk U moeten noemen
respect voor de leeftijd en de mens.
Bloemen groeien niet goed
op al het uitgegraven zand
maar gelukkig houdt liefde kleur vast
omdat er altijd een herinnering blijft.…
Spraken verloren woorden
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
559 heb stenen geraapt
op onbegaanbare paden
om hun vorm en kleur
ze spraken me aan
warmden mijn hart
met energie uit verleden
ik kende de grond
zocht leeftijd en naam
uit de historie tot heden
het verstaan van elkaar
werd uit magie geboren
zij spraken verloren woorden…
Gebroken in bloed
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
501 heb schraalheid
zien groeien
op kale grond
glas met handen
gebroken in bloed
dat warm vloeit
gewanhoopt
in pijn aan
ons samenzijn
geschreeuwd
van ellende
zonder geluid
ooit zal jij bloeien
jouw lente komt
van diep binnenuit…
Herfstbos.
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
972 De paddenstoelen rijzen
uit de grond.
Staan in het vochtige mos
in het stille herfstbos.
De mist hangt in de bomen.
Een sfeer om bij te dromen.
Ik denk aan de zomer
die voorbij is gegaan...
De bladeren zijn gevallen,
't Is een gekleurd tapijt.
Ja, de zomer zijn we kwijt!…
Voor gods aanschijn
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
610 wij dansten
licht als veertjes
in de lentewind
schreven
met rozenblaadjes
liefde op de grond
speelden met
verdwaalde wolken
ons mirakelspel
zonden voor
gods aanschijn
in het aardse paradijs
warme honing om te eten
mensen zijn de engelenstatus
al eonenlang vergeten…
Doorsneden ziel
hartenkreet
0.3 met 3 stemmen
859 En de omwoelde grond is al met gras begroeid.
Gaandeweg.…
Vice Versa
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
458 Naar verweesde gronden
die van geen zijde wijken.…
Uitgelezen boeken
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
726 er vallen blaadjes
uit de ringen van mijn band
ik heb ze niet meer in de hand
alsof ze niets meer wegen
dwarrelen zij schijnbaar
onbeschreven naar de grond
heb mijn boek verspreid
de roman met korte spanningsboog
ligt aan mijn voeten
in het voorwoord al
het afscheid en de groeten
ik schrijf slechts uitgelezen boeken…
dauwdruppel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
585 Zachtjes glijdt hij van zijn blad
als hij op de grond uiteenspat
en samensmelt met de natuur
is het gedaan met zijn levensduur
bevochtigend het jonge groen
dat begint aan een nieuw seizoen
suéde zachte bladeren
nerven zijn hun aderen
alles is wazig door nevel en mist
dauwdruppel die alles verfrist.…
verstaan
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
443 verstaan
woorden scherp
als scheermessen
monden vol van
oude woorden
en nu het zwijgen
in alle talen
het breekpunt
is nabij
aan de voeten
de hel die gretig
geheel gratis inviteert
voor de afdaling
oren tegen
de grond
en verstaan voor
de eerste keer…
wat ga ik schrijven
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
521 geen verhalen doch gedichten
die zichzelf ten gronde richten
als ze eenmaal zijn gelezen
hoeft geen sterveling te vrezen
dat ze ooit nog zijn te horen
weggewerkt en nooit herboren
weet geen mens nog van 't bestaan
doorgestreept voorgoed verloren
is het met het vers gedaan…