4465 resultaten.
'K weet dat vlak bij me, in 't hart van God gedoken
poëzie
3.5 met 86 stemmen
10.539 'K weet dat vlak bij me, in 't hart van God gedoken,
De grote liefden van mijn leven wonen:
Daar staan ze, veilig, stil als anemonen,
Door geen orkaan van 't oppervlak gebroken.
Ik weet dat liefdewoorden, ongesproken,
Het wonder van de Godheid rijker tonen,
Dan perken van bliksemende Orionen,
Tot tijdelozen uit Zijn kiem ontloken.
Voor…
Kortlevend plankton van de Brahmanzee
poëzie
3.7 met 34 stemmen
4.702 Kortlevend plankton van de Brahmanzee,
Zal 'k eenmaal naar hun vredebloei verzinken;
Zolang ik niet de koele dood mag drinken,
Golf ik en eb met de oppervlakte mee;
Zijn geheimzinn'ge stroom volg ik gedwee,
En als 'k uit wolkenschelp, die 'k rood zie blinken,
Het ver geruis van de eeuwigheid hoor klinken,
Voel ik mij zelf de wind, zelf…
Anders
netgedicht
2.9 met 27 stemmen
1.705 Heb je wel eens daar gezien
waar niemand ooit nog heeft gekeken
Aan de andere kant misschien
ben je voor een keer bezweken
Heb je daar een bloem gekust
of haar blaadjes horen spreken
Op een paarse wolk gerust
met haar adem als een deken
Heb je sterren horen zingen
de overleden mens omarmd
Op een regenboog staan springen
de kleuren aan…
Ver, ver - in droom - Ik hoor mijn jagerskreet
poëzie
3.8 met 17 stemmen
2.111 Ver, ver - in droom - Ik hoor mijn jagerskreet
Gillen door 't woud, als toen mijn arm de knots,
Moordend door steenklomp, met machtige bots
Op 't hunk'rend roofdier, bloedig voedsel, smeet;
'K voel mijn verleden, toen 'k, druipend van zweet
Na donk're worsteling in holle rots,
'T bedwongen wijfje - vroegste mannentrots -
Hijgend van…
Een nieuw begin
netgedicht
3.1 met 62 stemmen
8.842 krampen schuren alsmaar door
mijn nek voelt zwaar, een boor
drilt onverstoord diepe gaten
in verloren machteloosheid
ik verzuip in verbeten strijd
raak mijn gedachten niet kwijt
schud mijn hoofd in moedeloze
onverdraagzaamheid
sla wild om me heen, verhard
als steen, dolend in donkerzwart
de tijd glijd vooruit en verdwijnt
in gepijnigde…
De ontzetting soms, ver, uit de diepste schacht
poëzie
4.0 met 13 stemmen
2.437 De ontzetting soms, ver, uit de diepste schacht
Van de erfenis, als de avondschemering
Naar dageraad van tijd de herinnering
Terug doet flikk'ren van mijn voorgeslacht:
Ik ruik de bloed'ge wet van 't: Sterf of slacht,
Wanneer mijn ogen, wijd, de tinteling
Van 't laatste licht opzuigend, ieder ding
Zien als een dreiging van vijand'ge nacht…
11 september 2001
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
1.019 en toch zullen er kinderen spelen
en poppetjes tekenen
en zonnetjes
en huisjes
en er zal muziek klinken
van trompetten en triangels
en er zullen vogels vliegen in vrijheid
omdat de wereld eigenlijk goed is
omdat de wereld eigenlijk goed is…
Soms zomeravonds, als ik 't oude huis
poëzie
4.0 met 16 stemmen
3.026 Soms zomeravonds, als ik 't oude huis
Vol schem'ring, zonder mensen, binnenkom -
Ik luister en ik weet niet recht, waarom -
'K ga naar mijn kamer. - 'K hoor nog net een muis.
Uit groenig zwarte bomen waait geruis
Door 't open raam. - 'K beweeg mijn ogen: glom
Daar iets? - Een plaat. - Wonderlijk stil rondom
De meubels. - 'K hoor in de…
Dagdromen
hartenkreet
3.5 met 13 stemmen
1.624 Groots gevoel
blijvend
voorrecht
Heerlijk onbezonnen
levend
oprecht
Dromen overdag
zwevend
levensecht…
"Gevlucht"
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
1.593 Een bloem bloeiend in het hoge gras
de wereld schitterde alsof het een sprookje was
Op mijn rug, luisterend naar de wind
mijn ogen knipperend, door de zon verblind
De zon als een stralende bol in de lucht
geschrokken volgt een diepe zucht
Mijn gedachten weer bij de werkelijkheid gekomen
kijkend om me heen, ik heb liggen dromen
Op mijn…
Vizioen, hoe handen woelen in de wrong
poëzie
3.1 met 16 stemmen
2.037 Vizioen, hoe handen woelen in de wrong
Van vuurrood haar, en, twee hong'rige honden,
Zoeken op vrouwelichaam, waar ze vonden
Het heerlijkst vlees - hier - daar - met gulz'ge sprong,
En door de hersens 't bloed dreunt als een gong,
En tanden, wreed, het druipend tandvlees wonden,
En de uren smelt tot dropp'lende sekonden
Half bewust'loze…
'K voel mij de mens niet meer dan 't dier verwant
poëzie
3.8 met 18 stemmen
2.382 'K voel mij de mens niet meer dan 't dier verwant:
Mijn voortijd eer 'k in kunstige infuzoren;
'K vervloei, hen ziende, in schem'ring vreemd verloren,
Waaruit tot mijn ziel Brahman is ontbrand;
De vonkjes eer 'k, uit wier heilig verband
Ik ben, een vlam, meer dan hun som, geboren,
Zoals een Boeddhabeeld, dat als een toren
Over de wereld…
vleugels
hartenkreet
4.2 met 20 stemmen
1.612 geef me vleugels om te zweven
even maar, om weg te zijn
om de vrijheid te beleven
even te ontvluchten; werkelijkheid en pijn
ik wil even leeg zijn en ervaren
wat de rust van vrede is, daar
dromen beleven die er nooit waren
laat het me proeven, even maar
ik wil de zonnestralen raken,
de regen voelen op mijn huid
tot de regenboog zich als een…
En als de storm 't zwiepende weefgetouw
poëzie
3.8 met 15 stemmen
2.437 En als de storm 't zwiepende weefgetouw
Vastmokert op nachtlijke vastelanden,
En wereldzeeën blauw en goud doet branden
Onder zijn spoel, een streep van goud en blauw,
En dan voor de ingang van cyklopenbouw,
Een berg elk rotsblok met duiz'lende wanden,
Tot groet aan morgenzon met trotse handen
Zijn regenboog zich omsjerpt, hel op grauw -…
En als de zon voor de uittocht uit haar zaal
poëzie
4.1 met 9 stemmen
2.152 En als de zon voor de uittocht uit haar zaal
Zich peinzend-artistiek staat te draperen,
Of zo -, Of zo -, en groenig irizeren
De feeërieke zomen van haar shawl,
En ongeduldig de avondster 't portaal
Ingluurt, of 't nog niet klaar is, dat proberen,
Hoe 't grootst effekt zal zijn van mooie kleren,
En maar vast waagt zijn blauwfonk'lend signaal…
En 't is alsof, gekazuifeld met statie
poëzie
3.5 met 6 stemmen
1.805 En 't is alsof, gekazuifeld met statie
Van sterrenevels en laaiend met kronen
En goud van geheimzinnige Orionen,
Mijn Zelf's gedachten staan in kontemplatie;
En 't is of 'k, ongeboren, sinds aeonen
Vergodlijkt tot drieëen'ge konstellatie
Van zaligheid en trots en adoratie,
In 't wereldcentrum 't eeuwig Zelf zag tronen;
En 't is alsof…
Rome zien en sterven...
netgedicht
3.5 met 36 stemmen
16.863 Een gladiator kan geen vrijheid derven
ik weet me met mezelf geen blijf,
er rest mij slechts 'Rome zien en sterven...'…
En golvend in mijn Brahman, diep en koel
poëzie
3.2 met 13 stemmen
1.759 En golvend in mijn Brahman, diep en koel,
Zal 'k naar Zijn wet ons beider glorie eren,
En, noctiluca, vroom fosforesceren
Met vonken kunst en eeuwigheidsgevoel;
En slaat smartelijk mij Zijn golfgewoel,
Ik weet: de schok zal zich tot vlam verkeren;
Tot trots in Brahman zal dat vuur verteren,
Wat bleef van angst om Noodzaak zonder Doel.
Want…
half voorgebakken
hartenkreet
2.9 met 8 stemmen
1.044 eet geroosterd brood
kauw met m'n mond
dicht
het is alsof ik
niet echt proef
wat ik doorslik…
Eiland van glas
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
998 Kristal raakt de ziel
in een mythische reis
naar de top.
De godin draagt het leven
in haar hart waar groei
de stilte draagt.
Ervaar het binnenste
van de aarde.
Herinner het eiland
van naam, betreedt
het heilig land
of ga op in de nevelen
der vergeten tijd.…
ik zag je handen
netgedicht
3.2 met 55 stemmen
17.642 ik zag je handen
de vingers gespreid
een eerste ontvangen
tot open bereid
ze dansten en speelden
op maten lichte muziek
ik raakte en streelde
het nog verboden gebied
ze hoorden ons spreken
zochten angstig elkaar
verkrampten tot vuisten
in een woedend gebaar
verstrengelden later
in bezworen gevaar
warmenden en troostten
in berusten…
Schepen liggen er; waarom zo...
poëzie
3.3 met 9 stemmen
2.787 Schepen liggen er; waarom zo...
het lieve water leed het zo.
Vele zeilen zijn uitgehangen
brede, slepende. Huizengangen
stonden; zacht gestreden nu
schromelijk, want het was alles luw
vervuld; in de heldere streken
van de witte hemel geleden
wensen te wezen, mijn zinnen dreven
er in, in een zachte trek opgeheven.
Dromen bleef over…
Idylle van de golfslag
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
801 Zo ontwaakte het kind
in de morgen als een jonge vogel,
ver boven de zwaartekracht van indrukken
die zijn kleine gestalte omgroeiden.
Met geestkrachtige slagen
hervond hij het ooit bezongen geluk:
in een eenzelvige stilte
boven zeven continenten
het wonderlijk scheppend geweld van rust.
Vastberaden liep de man
een nieuwe oase in, zijn…
Demoon van de nacht
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
925 de zon achter de wolken
maakt licht in de duisternis
fluister mij je woorden
en laat mijn lichaam zweven
laat mij langzaam dood gaan
verzacht de pijnen niet
voel mijn lichaam sterven
en laat mij aan je overgeven
bewaar mijn lichaam
maar begraaf mijn ziel
laat mij herrijzen zoals jij
laat alles wat mij lief was vrij
kijk mij recht in…
die geschreven staat in steen
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
817 zon brandt openingen
in de tijd zie profeten
het volk laten weten
dat de schepping eindig is
ze spiegelen een
eeuwigheid die verder reikt
dan ondermaans bestaan
slechts doden pleiten hun gelijk
geloven is de boodschap
die geschreven staat in steen
hopen op hiernamaals want
waar moeten mensen anders heen
bezit en macht
nemen zij…
vingers zonder handen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
845 ze branden in mijn lijf
vingers zonder handen
ze graaien en ze woelen
bepalen wat ik schrijf
tasten naar gedachten
die ik liever nog laat wachten
raken aan emoties die
ik liever niet ontbloot zie
halen alles overhoop
wat reeds geordend is
waarmee de dagen zijn gevuld
in het stille leven van geduld
jij hebt de hand
in de chaos die…
Wereld van gedachten
hartenkreet
2.8 met 8 stemmen
1.027 Als in een baan om de aarde
Zweef ik samen met mijn gedachten
Er is geen begin en geen eind
Zal er ergens iemand op me wachten?
Ik vlieg hoger raak de wolken aan
Zacht en teder strelen zij mijn wangen
Ik ben gewichtloos heb het naar mijn zin
Vanavond de hemel met sterren behangen
De tijd is veranderd in een grote ruimte
De zon verwarmd…
Chi mai
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.052 Spits je oren, luister goed.
Vertel de mensen waar je zoeken moet,
Naar de vrede van ieder mens.
Eigenlijk niet te vinden, het blijft een wens.
Maar ooit hopen wij de wens te vervullen,
De wens van velen, de wens in overvloed,
Hier bij ons zo vanzelfsprekend,
Maar vele mensen weten niet hoe het moet.
We gaan ertegenaan.
We roeien…
Melodie
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.001 Ik weef mijn draden
op gevoel en spin
intens verlangen
in diepere lagen
naar eenwording.
Onzichtbare trilling
meandert als ontwaakt
en ik verblijf
in zijn intieme
fluistering.…
verlicht de opgesloten pijn
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
896 je tast mijn huid
heel langzaam af
in willoos reageren
voelt hoe het bezeerde
hunkert naar contact
je raakt en leidt
de energie in banen
om te helen streelt
de plaatsen die ik
het minst kan delen
je krast
de wonden open
laat het vocht naar
buiten lopen en verlicht
de opgesloten pijn
ik zal nooit
meer gesloten zijn
jij brak…