5060 resultaten.
Déjà vu nummer zoveel
netgedicht
1.4 met 7 stemmen
1.495 Koninginnedag valt vroeg dit jaar.
De plaatselijke fanfare is ziek.
Waar hebben we dit allemaal eerder gehoord?
Waar hebben we dit allemaal eerder gelezen?
Een dame in oranje tikt me op de schouder:
zijn dat uw kinderen mevrouw?…
pijnlijk
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.423 de persoonlijke harmonie
geen uitnodiging voor een reunie
het lijkt toch over met mijn acuut gevaar
toen al was ik in mijn aanwezigheid
overal echt hoogst tijdelijk
hoe vaak word ik op de mailing list
misschien niet pijnlijk gemist
het is om nu van te verzuren
met mijn drang tot mobiliteit
liep ik de tijd te ver vooruit
en liet me te vroeg…
kikker met pen en zin?
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
991 De vredige gans omarmde me
en legde als een winterjas haar
vleugels om me heen,
én', vroeg ze nogal onhandig,
'wat ga je vandaag eens doen?'
En ik, kikker, had een slechte zin,
rukte me los, vluchtte tussen het
riet door en kwaakte luid:
'laat me alleen, hou je grote bek!
ik ben je geen uitleg schuldig!
ik heb een pen nodig!…
Opvliegers
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
803 'Ben ik werkelijk zo veranderd',
vroeg ze aan de arts bedeesd,
'want ik ben in heel m'n leven
nog nooit opvliegend geweest.…
Van oude kerken als kreuken in hun heuvel
gedicht
4.1 met 11 stemmen
4.310 Van oude kerken waar schellend zijn stem
voor de adem op fresco's een sleutel vroeg
herhaalde hij het bezoekuur. Een vraag brandde
in des klankenverliezers koudvuur en nu niet.
-------------------------
uit: 'Op het oog', 2004.…
de dag gedoogd
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
601 de dag verglijdt mij niet
voelt als een schilderij
dat ik niet vatten kan
het zoekend licht niet speuren
van kille ochtend zonder zon
tot koesterende zomeravond
geen vroege vogels horen kan
't laat verkeer nog in de verte
sensatie van de wind
die opsteekt bij het krieken
en zich na het schemeren
tenslotte neerlegt bij de feiten…
En de vogels floten
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
1.154 En toen was jij er
in de vroege morgen
terwijl de vogels floten
in de schemering verborgen
Wijl ik de slaap aanbad
de nacht nog niet verliet
de vogels nog steeds floten
in slaapschemerend gebied
Ik wakkerde uit mijn dromen
de lente is ontsproten
en toen was jij er
terwijl de vogels floten
En altijd zul jij er zijn
in elke gedachtengang…
duisternis
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
585 ik word nooit vroeg wakker
de ochtend is mijn vriend niet
ik word wakker wanneer de gouden bol reeds
hoog aan de hemel staat
de ochtend is mijn vriend niet
en er is geen vastomschreven reden toe
ik hou van de zon
ik ben in de ochtend nog te moe
en ik verlang naar dat mooie hemellichaam
uiteindelijk is zonder het mooie licht
met mij gedaan…
Het dromend verlangen
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
557 Er was eens een Pringeltje
Zo lieflijk en zacht
Zij kwam zomaar binnen vallen
In mijn dromen uurtje van de nacht
Ik vroeg haar vanwaar dit bezoekje
Omdat, kirde zij met helder stemmetje
Ik een boodschap voor je heb
Kijk hier, hier in mijn emmertje
Dat is hetgeen ik je breng
Een emmertje vol verlangen
Maar hoe ik ook…
memoreren
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
855 deze dag
gedenkt een nachtegaal en een dochter
de één verloor haar stem, de ander haar vertrouwen
in
wat werkelijkheid gebood
de zachte witte dood van vroege winters zweeft
langs alle warme woorden, waar mijn afscheid weeft
en ik gebied de lente
nog te wachten
op iets moois
als er dooi valt in december
valt een ster weer op haar plaats…
Prisma
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
471 Zondagmorgen vroeg
ze ademde muziek
langs het raam trok stilte binnen
fluisterend ochtendlicht
verdreef de nacht van zijn dromen
kwam met stralen mijn huis binnenspoelen
die toon die geur die tinteling
diep in hun spectrum verborgen
kon het blijheid zijn
in onzichtbare deeltjes
fotonen geluk?…
HEEN EN WEER
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
468 's Ochtends vroeg
klapt de wandkast open
uit die rappe hand
suist een sterke starre wil
onbezonnen
naar de slaapdronken hemel
ontmoet dampig voornemen
zweeft terug
tussen gladde kastplanken
verblijft honkvaste kracht
aanschouwt alles bedachtzaam
beraamt knusse spookarbeid
koestert zich in 't morgenrood
van doorschenen wijnglazen.…
Kleurbestuiving
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
598 Dat lome, luie licht
ronddwalend in schemeruren
waarin honden van rondom
de nacht aanblaffen
de dagwarmte zich rept
naar de onvindbare slaapstede
en een vroege ster binnensluipt
Juist dat late licht vindt
- zonder enig zoeken -
achter uitdovende dagdromen
en in de onkuise hoeken
van mijn zevenkantige cirkel
steeds de verborgen weelde…
Elfje
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
742 er was eens een man
die zich vervreemd voelde
bij de koppenwinkel
had hij zijn oude hoofd
af laten schroeven
omdat hij jong wilde zijn
de mensen lachten hem uit
het was ook geen gezicht
zo'n krakerig kreukellijf
met een uitgestreken snoet
na een jaar keerde hij terug
vroeg om zijn eigen gezicht
dat was echter al verkocht
aan een rondreizend…
VREES EN PROFETISCH VOELEN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
511 Moeder schrikt
wanneer in de vroege schemer
een kleine schaduw
de vredige achtertuin
huiverend doet zuchten
haar zorgenloze hummel
juicht dat haastige dwergspook na
verlangt met hem mee te zweven
kon zich dan verrijken
onbekend avondgefluister
brengt het verontruste gezin
naar de verlaten zolder
waar pasgeboren vleermuizen
het huis…
cocon
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.398 zo klein
zo kwetsbaar
lag jij daar dan
in jouw warme, glazen
cocon
ik wilde je dicht bij mij
in mijn armen
koesteren
maar
dat was te vroeg
zo'n pijn
slechts af en toe
onze handen
door een raampje
jouw kleine vingertje
in mijn handpalm
zo kon ik wel uren zitten,
gewoon kijken naar jou
toen al wist ik
deze liefde kan nooit…
Met donkerpaarse strik
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
518 hun tijd vroeg
grijze kaarten
met donkerpaarse strik
haar laatste wens
was anders
zij koos voor licht en wit
in samenzijn
met wilde bloemen
die bloeiden aan hun stam
een leven lang
met zorg gekoesterd
tot het aardse zijn voltooiing nam
de bloemen
wiegen samen
op het laatste zuchtje wind
stil verwaait
de handkus
van haar…
Nederlands opeens een vreemde taal
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
654 gekeerd
Werd hem verteld dat er een vlekje
Op zijn long was geconstateerd
Dat biologisch niet meer was weg te wassen
Keek hij totaal verbouwereerd
In de ogen van de arts die hem
Zijn leed langzaam verkondigde,
Werd hij verpletterd door dit allemaal
En was Nederlands voor hem
Ineens een vreemde taal
Toen de specialist hem ook nog vroeg…
Op ooghoogte
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
575 Half verdwaald,
Weggerukt uit
Dromenland op deze
Ernstig vroege dag
Die toch bol staat
Van de overvloedige
Zonneschijn, open
Ik half in slaap
De bijkeukendeur -
Nadenkend hoe ik
Deze keer mijn
Fiets uit het
Hok naar buiten tillen zal
Word ik op ooghoogte
Bijna aangeraakt door
Een van de tortels
Die om onze woning
Huizen…
meerwaarden
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
443 vandaag het brood gesneden,
de dag betredend met een zwaai
naar kind en kraai
duizend voetjes in de tijd
vogels zingen goedgebekt
doorspekt met vrij gefladder rond
hun voederhuis
bij mij
scheld mijn schulden kwijt
zolang het duurt
het leven schuurt al lang -genoeg
wel wetend, dat het immer vroeg
om zure woorden
na te laten…
Koude
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
611 Ik voel de zachtheid van deze winter
waarin de natuur zich vroeg ontpopt.
Het is niet te koud voor Jan Splinter,
de groei is eigenlijk niet gestopt.
Bij het snoeien van hoge bomen
wordt veel rottigheid geconstateerd.
Maar de rivieren blijven stromen,
niets bevroren, geen tij gekeerd.…
Bedtijd
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
475 En iedere dag vroeg in de morgen
vraagt hij aan de Lieve Heer
~Laat het vandaag toch bedtijd worden,
als ’t even kan voor ’t middaguur.~…
Alles is taal
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
619 en eenzaam hangen
de daagse woorden in de ruimte
ze spreken marteltaal
de heuvel ligt er bloot bij
een gulzig slagveld
- dat levens en dromen wegvreet -
verliest z'n laatste pluimen
begraven in lange schaduwen
zoek ik naar het serene
nu elders thuis wordt
met een huivering wordt
de doodsklokken de taal ontnomen
ze spreken te vroeg…
de zevende januaridag
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
585 geen vorst vandaag
de winterkoning zingt zijn lof op
vroege lente, luidkeels
stapt de morgen deze wereld in
het gras draagt speels wat tere madelieven
voorzichtig wit in breekbaar groen
er schuiven auto’s langs
ze snellen vol bravoure het donker uit
geen ruit met ijs
slechts ramengrijs met vuile strepen
volledig
in gewone doen…
Trouw aan feiten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
472 Vroeg in de nacht komen ze.
Laffe twijfels, die me haten.
Demonen, die willen blijven.
's Nacht naderen oude angsten,
die mijn goede moed verdrijven.
Dan, onverwacht, verschijnt ze.
De liefde, die geen oorzaak kent.
Uren later keren ze weer.
Feiten, die onweerlegbaar zijn.
Trouw, aan de liefdes van mijn leven.…
Authentiek
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
571 haar huid was
tanig zongebrand
de vingers lang
pezig gespannen
aan haar hand
zij lachte een
paar tanden bloot
kakelde wat woorden
leefde op in aandacht
waarvan zij genoot
toch werkte ze
onverstoorbaar door
met noten en olijven
vroeg ons nog te blijven
voor een volgend glas
zij was authentiek
paste precies in het
grieks orakelplaatje…
Overmoed.
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
472 Je speelt het
spel tussen de mensen buiten je
grenzen tot dat het mis gaat
vroeg of te zijner tijd te laat.…
gymnopédies
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
616 dat Satie niet afkerig was
van weemoed weet ik al langer
in dit vroege klavierwerk
heeft hij zijn ziel gestoken
met tederheid worden toetsen betast
emotie vertaald in heldere tonen
vrijbaan gegeven aan tranen
die gedreven zullen stromen
zo er iets op aarde is
dat klank geeft aan m'n gevoel
dan moet dit het zijn
de klankkleur rijk aan…
Schreven muziek
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
501 we dansten de
parelende dauw
van esdoornhagen
schreven muziek
in het natte gras
koesterden ons
met welbehagen
in de eerste
warme stralen
die de zon ons gaf
volgden het
klein concert dat
vroege vogels floten
op de tonen van
ontluikend licht
woordloos gingen
wonderen ons voorbij
mystieke gevoelens
gaven ons een diepe
spirituele…
eenzaamheid
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
775 mijn eenzaamheid gebruikt zijn macht
in de vroege uurtjes... van de nacht.
dan dwaalt emotie door mijn hoofd,
"een fluister" die mijn elan dooft.
ik ben alleen en voel de drang
om te klagen, stil te huilen... voor minutenlang!…