4410 resultaten.
Een vorm van zwijgen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
521 Regels die als
Vanzelf opwellen
Uit de diepste
Krochten van
Mijn ziel -
Die uiting geven
Aan wat er werkelijk
In mij omgaat -
Maar als ik
Mijn eigen verzen
Teruglees merk
Ik dat ik tussen
De versregels door
Ook heel veel
Dat er wel was,
Wel is, en altijd
Zijn zal,
Verzwegen heb -
Poezie is, merk ik,
Voor mij…
het kind van de duinen
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
786 van de golven, van de zee
herinner ik me niets meer
de adem van mijn moeder
in augustus
alles verdween, koud
en vervormd door schaduwen
uit een hand
ik hoor nog wel het water en de onvoldragen
meeuwen die van mijn armen
waaiden
trager
in mijn stem dan in de wind
misschien was alles wel
zoals het moest zijn en hield ik mijn ogen…
verlaten
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
598 soms is mijn aarde
niet groter dan twee voeten
en mijn hoofd het heelal
anderen zijn de schimmen
die onaantastbaar wroeten;
innerlijke duivels die de schaduw
in mij willen beminnen,
en al doende licht doen dimmen
dan heb ik weer echt weet
hoe naakt ik staar naar dromen;
en dat ik enkel door te sterven
bij jou, de onzichtbare
andere mens…
Wrang schaakspel
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
512 Binnen een dag
Verworden tot
Een machteloze
Pion in een
Wrang schaakspel
Nadat jij je
Tweeëntwintig jaar
Als geen ander
Voor de zieke
Had ingezet,
Zieke die voor
Jou, dokter, vooral
Medemens was -
En in je ijver
Om deze zieke
Nog meer onnodig
Leed te besparen hem
Op eigen verzoek
In stervensnood
Naar de hemel…
Uit de plooien van ons alledaags bewustzijn
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
451 Vaak weggestopt
In verre hoekjes
In de plooien
Van ons alledaags
Bewustzijn -
Weten dat het
Er is, maar toch vaak
Verzwegen met
Verholen blikken
Omdat het domweg
Niet past in het
Succesverhaal dat
Ons leven heet,
Is het angst
Of gewoonweg niet
Willen weten hoe
Het loopt -
Misschien is het goed
Ons einde te voorschijn…
een mooie boom
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
561 de wereld droomt nog
van een tijdperk binnen leven
waarin vrede hoogtij viert
vandaag niet, vandaag verklaart
de werkelijkheid haar oorlog aan de macht
haar kracht zit niet in woede
want ze lacht
haar spiegelbeeld
in luid geflonker toe
wat ze doet - doet ze graag goed –
haar overmoed gespiegeld
in de dom
van warme dagen
wederom…
Speling van 't lot
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
454 Bestaat toeval
of is alles vooraf bepaald
onzichtbare draden verbinden zielen, geven
inzicht in dat wat tot dan toe verborgen was gebleven
Bestaat God
die staat voor liefde en vergeving
waardoor geluk eerder haalbaar lijkt
dan jezelf verliezen in dat wat leven heet…
Ommekeer
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
467 op een dag vallen mythes om
groeien dromen aan bomen
hoewel ik beter zou moeten weten
alleen koppigheid is bestand
tegen gebeitelde argumenten
die pijnlijk uit poriën zweten
ik ontwijk de wroeging
kies het luchtruim
om vooral niet nabij te zijn
en daarginds, zo ver in grootheid
op de datumgrens van gisteren
lijken alle zeeën klein…
Van kampbeul tot heilige
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
527 Mens je bent
Nooit alleen
Maar goed of kwaad
Niet alleen maar
Donker of licht -
Het hele palet
Aan kleuren draag
Je in je mee,
Niet alleen maar goed,
Niet alleen maar slecht -
De kampbeul zit
In je, maar de
Heilige evengoed
In je verwerkt…
Voorbij het hier en nu
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
447 Neergesabeld door
Het eeuwige hier
En nu, alleen
Het moment dat
Telt, dat een tel
Later al weer
Naaamloos vergaan
Is in het universum
Van vergankelijkheid
-
Zinloosheid die
Muren bouwt van
Ontoegankelijkheid
-
Mijn blik houd ik
Gericht op wat komen
Gaat, als alle
Momenten van het
Hier en nu zijn
Samengesmolten…
Hoofd van Pandora
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
432 Een doos vol vreemde wezens,
die dolende gedachten zijn.
Een hoofd vol ideeën,
die niemands eigendom zijn.
Houd die doos gesloten!
In naam van de saaiheid.
Als gebod van armoede.
Open die brainbox!
In naam van het avontuur,
en het rijke leven.…
Mistvingers
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
573 Ze grijpt naar mijn venster
wil meer dan alleen
de ochtend strelen
wil doorleven in
een laatste maand van missen
niet slechts spelen met het gevoel
maar met de morgenvogels
verschil maken
een fluistering van aandacht
een muze van verlangen
een schildering zijn.…
nachtbraaksels
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
423 duisternis
het nachtlicht waakt wel, maar
vergeet te schijnen
snel verdwijnen binnen slaap
een wijde gaap en
dichte ogen mogen geen
verklikker zien
mijn huivering eet angst
mijn hart de mooiste uren
maar wat naar is, duurt het langst
en ik ben bang…
Strand van voorbije liefde
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
532 Achtergelaten op
Het strand van
Voorbije liefde
Neem ik gretig
De zilte smaak
Van dit zeewater op -
Mijn lippen smaken
Zilt als ik mijn
Tong er langs beweeg
Zout, of zilt, is
Altijd nog beter
En veel minder diep
Dan de wrange smaak
Van onze vergane liefde
Die kansloos op
De rotsen liep…
Interpretatie
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
431 Gewekt door de tijd, vliegt zij
boven de zee
Een oceaan van liefde
Gevangen
denkt zij, word ik vrij
In kleur
de dekens uitgetekend
vraagt zij God om veel meer zon
De ketens van haar onmacht
zijn verdwenen
Een sfeer van oprechtheid komt
naderbij
Drapeert de facto
op kleur
de teint van haar getijden
slechts daar zij degene is
die…
een beeld, nog dichterbij
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
695 ik zou een vers willen schrijven
over de ochtend, het ruisend geluid
van winterkoude waarin mijn hart hangt
misschien is het de eenzaamheid
die in wezen niet verandert of de minnaar
uit mijn dromen en ik van mezelve genoeg
ik volg de banen, de wolken dieper,
over het bleek, getralied gras
dat als een bevroren pijn in de tijd ligt
dit…
De leeftijd maakt andere mensen van ons
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
440 Als de wereld
Om mij heen
Continue verandert -
Verander ik mee
Of ik wil of niet
Dat lijkt op
Het oog normaal
Maar dat is
Niet het hele verhaal,
Want is het niet
Eerder de leeftijd
Die van ons
Andere mensen maakt
En ons van jeugdige
Onbezonnenheid meeneemt
Naar volwassenheid,
Ons leert life events
In bezonken wijsheid…
De zon ontvouwt
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
442 de zon ontvouwt zich
en bevriest alle zorgen
die deze morgen
de kop op wilden steken
zij kleurt ochtendgloren
schoner, zodat dromen
die al even lagen te slapen
zich eindelijk kunnen ontpoppen
de adem goed zichtbaar
van wezens die uit liefde
deze wereld betreden
al was 't een eerste keer…
Kleine vogel
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
536 Grotere vleugels
kan ik niet voor jou verzinnen
je vliegt een eind landinwaarts
want je komt van de zee
het leven kleurt zich hier
uit het grauwe en grijze
om liefde te geven
aan jouw zweefkracht
boven bos en bomen
kleurrijke liefde
altijd bij ons
en niet alleen in dromen
visualiseer ik jouw vliegen
ver weg van mijn ratio
om heen…
Eilandvogel
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
596 Ik droomde over jouw luchtruim
liep door mijn verleden over jouw zand
en ik weet nog hoe je dronken werd
niet dat gelal, stoutmoedig doen
maar zware vleugels, intens verdriet
wijsheid die zich niet dromend
verpakken liet
er dansten rupsen op witte toetsen
van de oude liedjespiano
in het hotel aan de kust
terwijl je rookte, dronk je jenever…
't Kaf en niet de haver
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
429 Beresterk dier,
Edel en van
Olympische statuur
Staat in je stal
Achter in ons oude
Boerderijtje te
Wachten tot ik
Bij je kom
Om je zoals
Elke dag te
Verzorgen en
Je even dag
Te zeggen -
'k Schrik als
Ik je zie huilen
Dikke tranen druipen
Uit je rechteroog
Ik raak van slag
En haal mijn vader
Erbij die niet
Kan…
Dwars door alles heen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
436 Die dwars door
Alle donker heen
Licht geeft aan
Mijn verduisterd
Hart dat zichzelf
Niet meer voelt,
Die dwars door
De snijdende kou
De warmte geeft
Waar ik van leef,
Bent de vaste
Rots waar ik op
Bouw…
Contouren vervagen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
627 Daar lig je dan
Stad van mijn
Dromen die ik
Liefhad en gehaat
Heb, torenhoge
Kerken met op
De achtergrond
Het cruiseschip
Helemaal van deze
Tijd - 'k rij
Achter je langs
Op nog geen kilometer
Of twee en zie dat
In de ruige wind van
Deze morgen de
Toppen van jonge berken
Jouw contouren doen
Vervagen - de paarden
Hier…
Toch blijft het stil om mij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
440 Val stil
Stilte die
In de ruimte
Hoorbaar is
Woorden zoek ik
Om aan te geven
Wat er in mij
Omgaat, nu -
Woorden die mijn
Gevoel of misschien
Juist wel mijn
Gevoelloosheid
Vertalen in
Verstaanbare taal -
Toch blijft het
Stil om mij
En jij die wacht
Op wat ik zeggen
Ga en er nu
Alleen maar op
Kan wachten -
Mijn…
decembergedachte
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
595 nu december zacht zijn
witte kringen vorst verbindt, begint
de advent van mijn laatste jaar
als lang verguisde vrouw, die meerdaags
zeven vloeken kent
getekend door de lengte van
erdoor gedrukte rouw
mijn start zal anders zijn, gelouterd
door slechts wie ik ben
ik lief, verbeter en verblijd
scheld alle grieven van dit leven kwijt
en blijf…
Meeuw van de zee
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
562 Mijn ruimte is niet rond
en er ontbreken hoeken
er zijn geen levende wezens
die iets achter mijn woorden zoeken
meeuw van de zee
mag ik jouw nieuwste ruimte zijn
ongenaakbaar voor mijn eilanddroom
geef mij maar wolken zonder zorgen
misschien komt er een luchtbrug
voor jou meeuw van de zee
om te vliegen in herziene werkelijkheid
je raakt…
Bij de hand genomen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
505 Uit angst geboren
Door schuchterheid
Getogen,
Door ingetogenheid
Bij de hand genomen
De blik altijd
Naar binnen gericht -
Te bang, eigenlijk,
Om naar buiten te kijken
Laat staan om mee te doen, en
Onder zware aardse last gezwicht…
Gestolen ik
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
573 ' t Valt me rauw
Op mijn dak vandaag
Nu ik vaststel
Dat ik mijn
Eigen zelf niet
Meer ben -
Digi-D gejat
En een dief
Die kans zag
De onmogelijkste
Zaken op mijn naam
En adres te zetten,
En de betaling aan mij
Overliet in ruil voor mijn
Gestolen identiteit -
' t Heeft mij bij voorbaat
Al berouwd, mijn eigen ik
En…
De ontmoeting
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
580 alle kleuren heb
ik aangetrokken
op dat ik je
niet kan mislopen
de wereldkaart ken
ik van buiten
zodat ik onderweg
niet stranden zal
nu de mist haar
rokken laat zakken
slaat de schrik me om 't hart
daar de weg ineens verloren lijkt…
Te bang om te binden
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
690 Bang om me
Aan je te binden
Bang om je
Weer los te
Laten als jouw
Tijd gekomen is -
Leegte die
Een krater
In mijn leven
Sloeg toen
Jij er opeens
Niet meer was papa
En jij als vader
Nooit de man in je
Je eigen zoon kon zien…