5930 resultaten.
Vervloekt
hartenkreet
2.6 met 11 stemmen
1.449 haar ogen
één blik uit hen
en alles is verloren
alle zorgvuldig
voorbereide zinnen
alle kalmte en concentratie
eigenlijk doet zij niks
kijkt alleen maar
zegt of hoort geen kwaad
is zo vreselijk blij
een bekend gezicht te zien
zij glimlacht sereen,
vol van vertrouwen
en ik ben sprakeloos…
ben ik verlangen
hartenkreet
3.2 met 20 stemmen
1.595 mag ik jou bekoren
troosten bij verdriet
zijn wat is verloren
de traan die je verliet
ben ik verlangen
jouw wens in dromen
een zucht in stilte
dat innig gebaar
je ster in de nacht
een eindeloos verhaal
zon na regen
geborgenheid
prille liefde
zweef van verlangen
laat je bekoren
heb me lief…
Werkelijk
hartenkreet
4.2 met 14 stemmen
1.687 Zware zuchten zweven zonder ziel
en
zwerven zachtjes zonder zien
Vele verlangens vluchten vrezend
en
vliegen vol verloren vleugels
Wegdrijvende wensen wenen wachtend
en
wankelen werkelijk woordeloos
Hongerig hunkert het hart
Naar
blind beminnen
Getekend groeiend
in
een mens…
dromendans
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
1.574 mag ik een traan aanschouwen
in geborgenheid
waar dromend verlangen
verscholen lag
gehuild in sombere tijden
verloor liefde haar glans
duistere nachten heersten
onze dromendans
waar grijs en kleur
dansen door elkaar
dromen weer herleven
in tranen
die ik bewaar…
Afscheid
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
2.619 Op 't eind berusting toen je ons verliet,
'n glimlach van herinnering door tranen vol verdriet
Dood is 'n zekerheid in dit leven,
zelfs de oudste boom zal 't eens begeven
Maar jouw wortels gaan nooit verloren,
want zie,'n nieuwe kiem in 't ochtendgloren...…
ijsbloemen
netgedicht
2.8 met 27 stemmen
2.770 Als bloemen konden huilen
Dan zijn mijn bloemen blauw
Dan ruik ik niet de fijne geuren
Dan voel ik slechts de kou
Gegrepen door vertwijfeling
Lijken zij van steen
Mijn bloemen zijn bevroren
Mij gaat verdriet door merg en been
Mijn lief die ik moet missen
Mijn dierbaarheid
Mijn steun
Van wie ik hou
De kleuren zijn verloren
mijn bloemen…
Wat overblijft in woorden
hartenkreet
3.4 met 15 stemmen
1.520 Je geeft me een gedicht
en schenkt me de stilte
langs ogen, stil bewaard
De weemoed van een droom,
veilig opgeborgen, in het
herkennen van jouw verhaal
Samen kwetsbaar, zo verloren
als woorden worden stilgelegd
in tranen zonder samenspraak
Je geeft me een herinnering
en schenkt me lege handen,
een omhelzing, stil aangeraakt…
de fluistering breekt....
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.654 waar die fluisterende stem,
het zingen der wind
als een lied vol liefde
bekoren wil
weerspiegelt een ster
in gelaten tranen
de glinstering breekt
haar duister gevoel
overheerst beklemming
de troosteloosheid
waar toekomstdromen
niet langer zijn
flakkert een briesje
stormwind aan
haar liefde verloor
fluisterende woorden…
wiekslag
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.076 de wereld draait door
alsof je nooit vertrok
wie weg gaat, wil zich
soms verzwijgen
toch wacht een duif
op verse kruimels brood
laat haar wiekslag horen
en bij de deur lonkt nog
je naam, zo gewoon
zo vertrouwd
maar het huis voelt leeg
en koud, geur en warmte
voorgoed verloren…
Doornenkroon
netgedicht
3.0 met 15 stemmen
1.239 Verloor
Geheel onterecht
Zij wanen zich
Kampioenen
Hij vraagt zich slechts af:
'Zullen zij echt sterven
met een waar, echt
schoon geweten'?
Waardigheid zal ik
Echt nooít verliezen
Tegengesteld aan hen
De proleten…
Herfst in de stad
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
939 Boom in de stad
Verschiet van kleur
Het herfstig blad
Ligt voor de deur
Daar waar jij bent
Daar wil ik zijn
Er piept een tram
Over het plein
De markt is leeg
Ik haast mij door
Een stille steeg
Nadat ik hier de weg verloor
De zon is uitgebleven
In de beslagen ruit
Zie ik jouw naam
Geschreven…
de weg is kort tot aan de nacht
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
631 de nacht valt
uit het landschap
van donkere stemmen
dof waaiend en vergrijsd
wanneer ongevederde vuurvogels
zich op mijn keel storten
en het laatste uur in mijn lichaam
wekken, meedogenloos over
huid verloren
ik zal eeuwig leven, van
alles afgesloten, de dragers
en de dag
er is niemand meer
die de regen en mijn spreken
in…
Scheve tongen
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
888 tenen krommen
in aangeprate schoenen
zoeken een uitweg
door versleten zolen
scheve tongen wrijven
dunne huid aan stukken
ingesnoerd door veters
iets te hooggespannen
ogen verloren glans
ongeringd rafelen ze
de bijna uitgereten
flarden bij elkaar
en ongepast
barst het vel
in blaren uit…
photographs & poetry
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.424 voor een enkele herinnering
het hele huis overhoop gehaald
van zolder tot kelder doorzocht
maar helaas niets gevonden
een vergeefse zoektocht
naar die ene foto
in ouderwets zwart/wit
van jonge mensen in tegenlicht
daarom dit versje geschreven
als substituut voor het kiekje
dat verloren ging maar had kunnen
getuigen van geluk van…
Pit
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
2.429 De dood die onverwacht kwam
Hij speelde mededogen
Ik keek rustig in zijn ogen
Hij dacht te winnen toen hij nam
Met hem verdween de stille rouw
Twijfel troef zet roem in gang
Van pril begin tot durend lang
Kaarten zonder harten vrouw
Leven, omdat ik niet verloor
Ik geef het nu zelfs door…
gesprek met een oudere vrouw
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
714 ze zit naast mij,
ik zie haar onzekerheid
maar ook haar gram
onlangs verloor zij haar zwager
herinnering, te vroeg gestorven
echtgenoot
veel kwam terug,
maar niet de aandacht
die zij nodig had
ik zie de eenzaamheid
ik tracht te troosten
we praten over de dood
en genieten van de zon
ik steek mijn hart onder haar riem
op een bank…
Echt
netgedicht
4.3 met 36 stemmen
997 Jij hebt mij nacht
en dag gegeven
jouw harmonische vibraties
in
hard gespeeld zakenleven
als de natuur tijdens
een windvlaag
mijn controle verloren
-liefdesrelaties
jij mag het horen
nooit verheven
nooit gemist
maar nu...
écht aan mij gegeven
is mijn harde bovenlaag
gestaag gesleten.…
Avondwandeling
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
999 Het parcours was nat
het regende lichtjes,
ik stierde op een zwarte schim
zichtbaar in verloren lichtjes.
M'n benen stappen argeloos door
voeten benen droogjes mee
water streelt m'n hoofd
't gutst in het riool.
Zo'n zee van rust.…
Eénhandige jongleur
hartenkreet
3.3 met 15 stemmen
1.424 De populaire jongleur
verloor een hand
maar bleef dromen
dat zijn blote voeten
zijn handen
konden vervangen
Nu oefent hij
lange dagen
zijn tenen
in lenigheid
in handstand
op één hand
ondertussen
leurend
met zijn
nieuwe
act
Binnenkort de première
op het pleintje
in z’n straat
want in het theater
hoeven ze hem
niet meer…
als je kan zwijgen
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
967 als je kunt zwijgen
wees dan stil
gesproken woorden
zinderen na
waardering verloren
misschien nooit gehad
je mening verwoorden
delft langzaam een graf
waar kwetsende woorden
dieper raken
pijn wordt gevoeld
door alles heen
zal men zwijgend
gehuld in het niets
luisteren naar woorden
ze galmen na…
illusie
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.605 in elk van mijn dromen
illusies
steeds verloren
stuk voor stuk tenietgedaan
telkens weer op zoek gegaan
naar het beeld in de schemering
duistere ogen
een stem in de fluistering
woorden in de nacht
die telkens weer bekoren
illusies
elke nacht
zijn het enkel dromen
of jou die ik verwacht…
Kreunende handen
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
1.178 In verlaten vlaktes
verliest de eenzaamheid
haar verzwolgen echo
Verloren in stervende ogen
ontstaat er uit haar tranen
een ontzaglijke stilte
In schamende nachten
verspreidt zich
haar donkere vrees
Kolkende schreeuwen
druppelen door haar vingers naar
een langzaam einde
In harde tranen
sluipt de dood in
haar kreunende handen…
land van schaduw
netgedicht
3.2 met 17 stemmen
2.188 waar een kind zijn tranen
tot de ochtend huilt
nachtenlang
op zoek naar een droom
niet wil ontwaken
in wat is verdwenen
zijn wensgefluister
reikt tot een ster
om wat is verloren
in het land van schaduw
waar zielen verdwaald
dolen in licht
op zoek naar verlangen
een weg in tranen
waar de ochtend ontwaakt
zacht
als een droom…
verstorven gemis
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
692 als het gebroken licht
zich plooit naar
het romaans venster
valt ook de stilte binnen
vult de ruimte zich
met mijn afwezigheid
van aardse zinnen
het niet ervaren
van mijzelf
vertaalt het machtige
niets
doordrongen in
ieder gewelf
een glazen pilaar
opgericht terzijde
van een verholen nis
is mijn verloren ik
verbeeld als het
verstorven…
Het water wast
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
734 zo voel ik mij verloren soms
gelijk een schip in storm
vechtend
stoer
de kop geheven
kolken vrezend
hoog
tè hoog voor het begrip
dat niet meer reiken wil
naar niets
ik wacht
en zie…
diep herrijst en explodeert
tot nevel angst omhult
met achting vult
water wast
mijn leven…
de leeuw was lang een beest
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
599 verlaten in de wind
er is geen kind dat
nog met wuppies speelt
die tijden zijn geweest
teloor gegaan daar
in een ander land dat
nu de overwinning feest
de leeuw was
lang een beest maar
krabte eigen poten open
en moest mank uitverkopen
toch zijn de manen
nog gewild door anderen
gevild heeft hij aan
majesteit nog niets verloren…
Windgeurig
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.664 Liever
had ik
deze ene keer
de wind niet mee
gehad
Haar
heerlijke geur
kon ik helaas
net niet meer bijhouden
daardoor
Voor
mij uit
werd ook meegevoerd
wat haar laatste woorden
waren
Ach
was ik
zelf de wind
zodat er niets verloren
ging
Ik
vormde wolken
van haar woorden
verpakt in sensuele goddelijke
geuren…
de tijd rekt dagen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
577 de tijd rekt dagen
laat seizoenen op elkaar
van mijn jeugd naar ouddom rijken
zo grijs haar
de wind doet strijken
tot een stil verloren herfst gebaar
aanschouw ik jaren voor de kachel
vonken starend naar veel meer
vlammen die niet willen doven
die mij
nog in groei beloven
naar een zomers roodvol wederkeer…
afreisgedicht
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
708 de zomer moe van zonuren
wacht op afscheid
het verval nabij krijgt straks
het wit van jouw huid
zijn seizoen
in de lange langzame trein
naar morgen gaan wij
als ongewisse reizigers
teloor in de tijd
op elk stopstation
raken wij eenbeetje
in onszelf verloren…
Toen ik afscheid nam
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
782 ze waren
om en om gelegd
de tegels
van ons pad
ik telde ze
in gaan en komen
kan het aantal
na jaren dromen
maar toen ik
afscheid nam
de tegels telde
ontbrak er één
ik draaide om
keek terug
het pad was gaaf
ik had geen haast
achter het juiste
aantal ben ik nooit
gekomen het bestond alleen
in mijn toen verloren dromen…