4186 resultaten.
Voorjaar?
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
653 nieuwe
stemmen uit hout
gekraak, rijk getooid,
gerooid van oude bast
op helder licht verlaat
in beregend struikgewas
schrijdend in zacht gewaad
twijgen in bleek contrast
schieten straks vuur en vlam
met bloesems op hun schoot
ander leven klemt zich vast
loom hangend aan een bruidstappijt
geeft stilte een verdovend gehoor
sluipt de lente…
De eersten van dit jaar
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
916 zie je
madeliefjes plukken
de eersten van dit jaar
je vlecht ze in je haar
ze kleuren in
het lente groene gras
de eerste bloemen
voorbij aan winters pas
jij hebt het voorjaar
rond je hoofd en in
je ogen twinkelt reeds
de warmte van de dromer
mag ik je hand voor dans
met blote voeten in het gras
in het oranje hart van madelief…
Opende in genereus gebaar
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
948 ken het vlinderbed
daar waar jij
je vleugels voor
het eerst ontplooide
zag het trillend
spannen in de warmte
van de ochtendzon
je eerste kleuren vangen
opende in
genereus gebaar
de lentevlucht
in langzaam wieken
na fladderen het
leren vliegen naar een
onbekende horizon onthoud
je kent de weg en komt weerom…
Elke dag weer
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
865 Elke dag zijn er weer wonderen
die wij als mensen mogen aanschouwen
bloemen die weer knopjes laten zien
en straks de vogels die nestjes bouwen
Elke dag zo'n wonder te mogen beleven
wat je als mens bijna niet kunt vatten
die hele kleine dagelijkse dingetjes
het zijn voor ieder mens toch ware schatten
We zien de lente zachtjes nader komen…
Wit in geel opbloeien
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
962 zag je lentebloem
wit in geel opbloeien
een vlinder zo dichtbij
zij kende alle geuren
vloog in sneeuw en hagel
regenboogde alle zorgen in
fladderend komen zo voorbij
ja ik was godvergeten blij
koester alle kleuren
die jij geeft bewonder jou
en weet dat jij ook om en met
mij naar een nieuwe zomer leeft…
Sneeuw met Pasen
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
745 Het is een leugenaar, gladjes
sprekend met koude, temerige stem,
dat het warme licht en de geurige bloem
zijn ongewis, dat de nieuwe lente nog verre is.
Of Pasen niet is het feest van het Leven
dat zich vernieuwt en immer al
is bewezen: het Leven overwint
ook de donkere, koude winterdag.…
[ze komen weer op:]
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
600 ze komen weer op:
groene judaspenningen
kardinaalsmutsjes…
Ja jij breekt uit
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
917 je hebt de trom geslagen
geroffeld op het vel
met stokken die de
pijn zouden vertragen
kon de stilte
niet verdragen van
zoveel vragen waarom
jij het weer moest zijn
toch hoor ik nu een
andere cadans verandering
in tempo spelen het één op
twee en drie is nu vervelen
hoor de lente
in een nieuw geluid
ja jij breekt uit en
gaat…
[Stokoude kastanje]
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
556 Stokoude kastanje
vol zwellende knoppen
boven de muur…
Voorjaarsperikelen
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
656 Een zotte wind blaast het
voorjaar door de takken
die naarstig bloesemen
in een wazig rozerood
Ik adem lenterig
voel een lichte stuwing
door mijn aderen
Zou willen dansen
maar hier op straat
lijkt dat toch wel idioot
Wat miezerregen smeedt
echter snode plannen
Geselt dikke hagelbollen
in mijn oneindig blij gezicht
Maar door zo’n opponent…
Een woord is zo gauw gevonden
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
817 Dat woord - niet doorgrond maar gekleurd door
het nieuwe groen van de lente en de tere
blaadjes van de bomen die opengaan omdat
de zon al wat warmte geeft -
dat woord wil ik horen en drinken
met een verlangen veel groter dan de
verzadiging ooit kan brengen;
dat woord wil ik leven,
hier en nu, misschien voor even
of nog wat langer.…
Wij stuifmailden
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
852 heb je niet geplukt
je groeit en bloeit
nu eindelijk voluit
je bloesem zacht bekeken
weet dat jij in zomerswarmte
de eerste vrucht gaat geven
je roept met kleuren
als ik fladder in de zon
verleidt me met je geuren tot
ik hunkerend in je kelkje kom
wij stuifmailden
in eindeloos ontmoeten
ook de stamper als portier kwam
ons uitbundig…
Prelude
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
786 In stralend blauw heb ik gemis gevoeld
veel meer nog dan ik ooit vermoedde
waar nevelslierten frêle en zacht
zich aarzelend kleefden aan wat zon
Grasgroen oogde voluit de brede laan
nog zoveel malser dan ik ooit kon vatten
waar ochtenddauw na vurige nacht
me welkom heette aarzelend en fris
Aan romig wit heb ik me gulzig gelaafd
nog meer…
Ben een simpelmees
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
669 heb een holletje
gevonden mijn nestje
opgebouwd met takjes die
we kenden gestoffeerd
met zachtjes pluis
al eerder had mijn
uitverkoren mees zijn
jawoord al gekeesd
op zoek naar een toch
lichtjes sjofel onderkomen
ben een simpelmees
ons broedsel is te
snel gekomen voor de
de jongen van mijn dromen
is het voedsel niet genoeg…
Week 17 in haiku
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
576 De bollenvelden
spelen geen leentjebuur
bij Mondriaan
Het duin wordt groen
en het strand kakelbont
van de paviljoenen
Met een trekker
sleept hij schelpen uit zee -
beulen hoeft niet meer
Blad na blad
sluiten de bomen buiten
mijn vergezicht
Kastanjetakken
laten hun groene handjes
wapperen
Ze verteren
opgeslagen krachten -
takken…
Het enige, ware lentegedicht van 2008
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
1.382 Toch schijnt het in onze cultuur te passen
en her en der schrijft men met blij gezicht
over de lente en frisgroene gewassen:
man, pleur toch op met je lentegedicht!…
het is mei Monet
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
771 wijl een poes het schone lijfje wast met een oog
op de bloem dragende Noord Japanse beverboom
hangt moeder natuur de impressietuin aan lijnen
terloops zingt zij blindelings, het eeuwige lied
ter illustratie der hangende brug,
lelies, bomen tot aan het huis en
achter de brug, de reflectie van rust
op ruisend water,
de getalenteerde lente…
Verbod en stiekeme genot
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
866 ben bij je
in de zon waar
de sering haar
laatste kleuren zingt
het geel van hazelaar
naast blauwe regen
de zomer tot een
warm ontplooien dwingt
weet met jou
de kersenboom zij
bloesemde in tal van
jaren als een droom
de eerste pitten
vaak te zuur om door
te slikken maar het
verbod en stiekeme genot
haar leven is
gestopt…
In zachte tegenwind
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
777 mag ik de wind
even spreken
die verkillend
langs me gaat
me in de kou
laat staan en
bulderend over
samen leven gaat
je vlaagde speels
in lente geven
plaagde zomers in een
bui twee keer beleven
hagelde in
laatste dagen toen
bliksemslagen mij steeds
vaker op mijn donder gaven
in zachte tegenwind kom
ik je morgens tegen…
Wiegt licht verschrikt
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
671 je rankt in groen
je mooiste lentekleur
wiegt licht verschrikt
op zomers warme winden
bloeit te snel
omdat in het
verstoorde evenwicht
je geen balans kon vinden
je stuifmeel
is verkleefd
omdat de stamper
niet mocht groeien
de bijen zijn
niet langs geweest
er was geen koningin
op het uitvliegfeest
de darren zijn te vroeg
dit…
Nog kleuren ze naar zon
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
786 kleuren ze naar zon
maar draai ze maar eens om
in donkere schaduwlijnen
draagt herfst al haar vorst
en knisperen op de stoep de
kleine ijskristallen morgenvroeg
in klaarheid
is de boom geschoond en zijn
de takken rijkelijk beloond
met knoppen nog in ruste
pas als de winterkou
zijn laatste adem haalt
in plotseling ontdooien zal lente…
Kleuren zon voorbij de regen
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
1.094 tulpen
hangen druppels aan
Kleuren zon
voorbij de regen
vangen blikken op
fluisteren stemmen
die tot nu toe
zijn verzwegen
de lach
zit in het hart
dat open gaat
na rustloos groeien
lentelicht
ontluikt de bloem
in warme ogen
zal zij zomer bloeien…
kom bij me
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
1.234 of laat pijn
de nieuwe grenzen
trekken in je leven
lijm je scherven
met de barsten
van een ander z'n geluk
zijn je tranen
nog te vers
om al verdriet te zijn
kom maar
en durf verder
dan de eerste deur
geef ook als
er bijna niemand
liefde in je ogen ziet
kom want
pijn zal leven zijn
scherven zullen barsten
tranen worden…
DE WINTERREUS
poëzie
3.9 met 7 stemmen
2.719 Daar slaapt hij in de grote nacht
En droomt dat hij zich wreekt,
Dat hij de Lente nedervelt
En hare schichten breekt.
--------------------------------
gestopen: gedempt…
nog clandestien
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
711 je had de herfst
al afgeschreven
de oogst is uitgebleven
maar de winter is niet koud
de eerste bloemen
heb je al gezien
misschien te vroeg
in de natuur nog clandestien
het hagelt soms
maar sneeuw is niet gevallen
en koning vorst regeert op
andere plaatsen zijn vazallen
mag ik je nog een lente bieden
groeien in nieuw samengaan
bloeien…
Had een wit gezicht
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
705 je wintert warmer dan gedacht
valt in regen naar beneden
daar waar sneeuw is verwacht
je vorst nog voor
geen ogenblik slechts een
enkele ochtend had een wit gezicht
want jij kunt niet vriezen
in een warm hart door alle
lieve lentebloemen die ik bracht
open het seizoen en weet
dat vorst is afgelopen samen
breken we een nieuwe lente…
Smeltend zachte handen
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
699 heb de sneeuw geproefd
in smeltend zachte handen
je tanden glansden licht
ogen ruimden winters wit
liepen zonder paden
je evade in eerste voetafdruk
ik adamde als gade in
ons paradijselijk geluk
zijn de wereld rond geweest
beleefden daar ons eigen feest
niemand die ons groette in ons
elkaar nog ongerept ontmoeten…
Jij bent mijn lente
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
897 je acrylde
vlot en voortvarend
maar droogde te snel
onder mijn handen
gedoogde in kleuren
rechttoe en rechtaan
nu penseel ik
met olie op grond
die vooraf is gedaan
begrens het profiel
van je sterke lijf en balans
voor het eerst in mijn werk
natuurlijk licht
ik je op accentueer
jouw bijzondere kanten
jij bent mijn lente
samen…
Je tulpt
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
829 je tulpt
op een toch
acryle achtergrond
moest hemel en aarde
bewegen voordat jij
in kleur een plaatsje vond
het groen
ben je ontloken en opent
in de mooiste bogen
sierlijk wieg je
op mijn liefdeswind en bloeit
volwassen als het speelse kind…
In verborgen luwte
netgedicht
5.0 met 8 stemmen
832 je lentebloem groeit
in verborgen luwte
die de winter laat
nog zijn nachten
weer te schuwen omdat
de koude maan er staat
en vorst regeert
in het geniep hij bevriest de
knoppen die nooit iemand ziet
maar ik heb je gevonden
op het hoekje waar
de vroege vogels fluiten
zag de takjes
die zij pakten om het
komend lentenest te huizen…