64954 resultaten.
het leven is een feestje
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.016 het leven is een feestje
als onbezorgd nog
de kinderjaren zijn
het leven is een feestje
als groter groeiend
de wereld wijdser wordt
het leven is een feestje
als in puberjaren zich
de kalverliefde meldt
het leven is een feestje
als na jaren van leren
het werken beginnen mag
het leven is een feestje
als hartstochtelijke liefde
zich…
Stil staan bij Renske
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
1.085 Je naam, je kracht, je liefde, je warmte, jij,
Renske, lieve, lieve, lieve Renske,
dapper, eerlijk, echt en authentiek,
lieve, lieve, Renske, ik schaam me dood,
dat jij bent vermoord door een dom systeem,
Renske, ach, lieve, lieve, dappere Renske,
een brandblusser, doorgedraaid en doodgeslagen,
en toch liefde, vol liefde, het leven geven,…
Dood van een Musketier
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
955 van de liefde
van het heimwee en de dood…
Onwankelbaar licht
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
595 Liefde,
Als oneindig deelbaar brood geeft zij zichzelf aan ons weg.
Omgeeft ons met blijdschap
In haar is het ware licht dat de mens omstraalt
Ons opbouwt, inspireert en bemint.
Licht wat iedere duisternis doorboort.
Helder en krachtig.
Geworteld in waarheid.
Vrees niets.
Liefde,
Loflied van het leven.…
Mijn kind
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.538 Mijn kind, mijn alles, mijn zonneschijn
Mijn liefde met mijn bloed
Mijn alles op deze aarde
Door het lot aan mij gegeven
Een reden om echt te leven
Een reden om te overleven
Een reden om echt alles te geven
Zo dat jij gelukkig kan leven
Ik de verantwoording om jou je normen en waarden mee te geven
Jou te vormen in dit leven
Je te…
woorden van verlangen
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.355 woorden van verlangen
over het leven
en ontwijken van de dood
ze blijven komen
ze houden ons niet groot
woorden die vertellen
over alles wat er is
ze vormen de zin van het leven
de woorden blijven komen
ze zullen altijd leven geven
woorden van verlangen
en de stilte is een kunst
de liefde wil maar blijven kussen
vrijen tot diep in de…
Voor mijn moeder
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
568 Moeder je droeg mij, en met liefde gedragen.
Moeder je baarde mij in liefde door de pijn heen.
Moeder je ving mij op in je armen, en troostte mij.
Moeder je beschermde mij in mijn bestaan.
Moeder je leerde mij het leven kennen en het te waarderen.
Moeder je leerde mij al wat leeft, groeit en bloeit lief te hebben.…
Het leven wat we leven
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
807 Er is meer na dit leven,
er is meer na dit aardse
er is meer,
maar laten we dit leven
naar waarde weten te schatten,
terwijl we het leven!…
Leven en laten leven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
794 Leven en laten leven
Zeggen ze altijd
Maar hoe moet je dan echt leven?
En wat is laten leven?
Is dat iets niet zeggen
Ook al wil je het kwijt?
Is dat braaf overleggen?
Midden in een strijd?
Wat is leven dan?
En laten leven al helemaal
Alles doen omdat het kan?
Midden in de nacht pissen tegen een lantaarnpaal?…
Nieuw leven, het leven
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
534 Het begin
De beweging
van het
het zaadje
Toenadering
zoekend naar
het eitje
en
daarna
De
verbinding
en het
delen
waardoor
groei
mogelijk is
Het leven:
Beweging
Toenadering
Verbinding
Delen
Groeien
Zijn
als de
natuur
zo puur
dat is Leven…
Leven en laten leven
netgedicht
5.0 met 30 stemmen
482 als dat er
mensen zijn waarbij
het belang van
respect voor
en vertrouwen in
bij grote aantallen
en speciale groepen
uitermate omvangrijk is
omdat er net zoveel
soorten eerlijkheid zijn
als dat er mensen leven
voor respect en
vertrouwen gelden
dezelfde basisprincipes
waarbij leven en laten
leven voor de
minste wrijvingen zorgt
en…
sprankelt nu op podia
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.200 je melodrama
is compleet
ik mag niet eens
meer weten
hoe je heet
jij liet me
liefde smaken
wist mij te raken
dieper dan mijn ziel
omdat ik voor je viel
je sprankelt nu
op podia met
vrienden die je kiest
ze weten niet dat jouw
magie ook hen bevriest
je hebt geleerd
daarmee te spelen
uitnodigend voor velen
mij kon het niet…
de vorst die jij voorspelde
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
1.693 ik wilde sneeuw
maar er viel regen
in de vorst die jij voorspelde
we zouden spelen in de
witte wereld van mijn helden
daar gaan waar niemand
is geweest, terugkijken
op je sporen is een feest
de eerste zijn in niemandsland
het ijs waar water strandt
het vlaagt vandaag
weer troosteloosheid
ik had me zo verheugd
op kou in winters landschap…
De gouden Rune
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.641 Als we dan zouden liggen op grond
die gewijd is aan liefde en het graven
niet meer hoeft om weten
hoe ver de woorden reiken
als je ze niet langer uitspreekt…
Dan bemin ik u, de gedaante
het spelende voelen dat groeit
tederheid die pijn oplost
van het herinneren
het niet meer vergeten.…
Heilige grond
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.231 Als God kon fluisteren in eenvoudige taal
de warmte die haar gebaren in me wil leggen
leegte schuilend
achter deuren met ongrijpbare woorden.
Dan wist ik hoe ver mijn geheugen lag
het dorre, ruwe dat vlak schijnt
daar waar ik mijn beden mis
en de grond steeds kouder wordt.
Het staan met handen die naar boven wijzen
gronden geen voet in…
Nomade van papier
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.663 Herinneren ligt soms later
in het kwetsbare verlangen
gevoelens te baren
uit schoot van stille ziel.
Afwezigheid die me raakt
vertelt mij het verhaal
van de zoekende nomade
de zucht naar thuiskomen.
Het gemis zoekt dan woorden
als voelbare letters
die veilig het nest
van papier induiken.…
zachter dan fluweel
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
1.105 er is een nieuwe geur
kleuren zijn net anders
het licht lijkt wel opstandig
verjaagt de schaduw
uit de achtergrond
ineens zoek ik je mond
je lippen lijken zachter
dan fluweel en in je ogen
blinkt weer een juweel
je laat me lente smaken
we schreeuwen het
niet van de daken
beleven het intiem
laten aan elkaar het pril
ontluikend voorjaar…
de deur zal blijven kieren
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
716 blij
maar ook mistroostig
in het doelloos staren
toch wil ik ook
die ballast kwijt
met jou de lente vieren
meer dan een half leven
kreeg ik geen respijt
het slot moet om hoewel
de deur zal blijven kieren…
ik ben niet echt van steen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
832 ze staan gestapeld om me heen
de symbolen uit mijn leven
toch voel ik me vaak alleen
want ik ben niet echt van steen…
Geur vertelt per deur verhalen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.069 Stil, verkild in ochtendgloren
staan gevels blikken te bekoren.
Ze tonen ieder hun gezicht
in statigheid en hun gewicht.
Geur vertelt per deur verhalen.
Passanten moeten tol betalen.
Ramen geven slechts een vluchtig zicht.
Generaties hier zijn voor het geld gezwicht.
Bomen dromen langs de grachten.
Vogels zitten op de zon te wachten,
die…
streelde lente op je koude huid
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
1.373 je bloeide in je lach
ontluikte wit je tanden
je rode lippen waren zoet
nog warmer dan je handen
ik streelde lente
op je koude huid
je dooide snel tot voorjaar
een merel floot de winter uit
we droomden het concert
dat vroege vogels gaven
in het rood van ochtendlicht
bleef de zomer even nog uit zicht
we speelden zon en
kleurden dagen…
je spriette hoog
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.397 ik liep de bomen langs
mijn handen op hun bast en
lachte want ik had je even vast
je spriette hoog
met takken naar het blauw
wortels in de de grond, bevroren kou
ik zie je reiken naar de zon
een zacht bewegen in de lente
sneeuw nog aan je voet als winters rente
je stam is warmer nog dan mijn
gedachten, ik voel de stromen gaan
die…
in paars, geel en wit
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.479 het regende kou
een winterse wind
blies je blauw maar
je huid tintelde lente
in prilgroene knoppen
zag je de bloemen
al botten toen het voorjaar
smolt met de sneeuw
dicht aan de grond
waar de koude nog restte
warmde de zon wat vorst
met zijn schraalheid verpestte
in paars, geel en wit
juichen kleuren hun geur
want de deur naar…
het blauw van ochtendkou
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.251 ik breek je stralen
in het prisma
van mijn liefde
scheid infrarood
van ultraviolet
jij bent nog steeds
de warmte in mijn bed
het blauw
van ochtendkou
ontwaakt in licht
dat langzaam nadert
in je ontspannen
nachtgezicht dat lacht
in liefelijke dromen
geluk verstaat elkaar
gaat gepaard met
kleuren die elkaar
nooit zullen mijden…
in een lichte zon
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
1.476 natuurlijk wil ik
met jou lente
je bloemen geven
in hun bloei
het eerst groen
dat zichtbaar wordt
jou schenken als mijn
liefde die steeds groeit
in een lichte zon
die dagen langer maakt
en in haar stralen steeds
meer warmte draagt
geef me het voorjaar
in je lach, het zacht
ontluiken van je hart
dat al zo lang bevroren is
mijn…
in ogen die begrijpen
netgedicht
3.4 met 21 stemmen
1.919 mijn vingers dansen
zacht over je huid
voelen het geluid van
diep intens verlangen
ik stuur ze niet
maar lees de melodie
in ogen die begrijpen
die ik nooit meer
kan ontwijken omdat
ze onze toekomst zien
nog is vandaag
de dag dat we genieten
gisteren is voorbij in wat
de anderen voor ons lieten
dat ging niet tussen jou en mij
zachtjes…
ik liet je gaan
netgedicht
3.4 met 40 stemmen
3.413 we liepen jaren
hand in hand
kinderen aan de ene
ik aan de andere kant
ik liet je gaan
jij liet me lopen
vrijblijvend was het nooit
er bleef steeds iets te hopen
wij komen
langzaam op onze plek
de kinderen hebben ruim
voldoende aan hun eigen stek
het hopen heeft gefaald
verwachtingen niet uitgekomen
de rekening wordt nu betaald…
de kavel leek gaaf
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
1.037 ik bouwde een huis
van jouw muren, maar
jij woonde inpandig
voelde je niet thuis
het dak is te laag
de fundering niet grondig
de kavel leek gaaf, maar
het geluk bleek kortstondig
we richtten ons in
over smaak viel te twisten
voor we het wisten
had alles jouw kleur
mijn vorm zat in ruimte
de vrijheid van zicht
door het licht van de…
een sprookje met een rieten dak
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
1.207 ik wil je glooiend
op een gele heuvel
je perst weer zure druiven
vergist je wijn en droesemt
op de zielen in de fles
je hebt jezelf weer weggezet
in krochten die tochten van
onderwereld en bedorven lucht
je bent weer koning
in het sprookje van eergisteren
de appel heb je doorgeslikt
nog ben je niet gestikt in
schuld en boete als geile…
contouren van je schoot
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
1.626 ik keek en
je was naakt
maar zag je
roze liefde sluieren
ontbloot maar
toch verhuld, in rood
contouren van je schoot
in maagdelijk geduld
je wist dat ik je wilde
weerstond de vingers
op je huid met een blik
die jaren honger stilde
je ogen openen mij
handen gaan het heden
veel te snel voorbij
laten toekomst zuchten
ik ga in…