6882 resultaten.
Ik ben.
hartenkreet
3.9 met 28 stemmen
4.377 Ik kwam en overwon.
Je dumpte me zomaar,
Terwijl het ook anders kon.…
nee dit is niet leuk
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.316 een vrouw een man
ontzettend zin in
u weet wel
lazen in de courant
gemeenschapshuis
de scheepskameel
vanaf nu open
twee zielen huisden
in één gedachte
daar is het kruit
voor gewassen
het paar kwam
los van mekaar
bedrogen uit
misschien
lacht u nu
maar 't beurde echt
naar men zegt
in dor- of papendrecht…
hoop
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.034 jaren geleden zweeg het geweld
in die groene lente van mei
na een lange grauwwitte winter
van duistere dood en ijzige koude
de zon kwam terug
men zag voedsel regenen
vogels zongen als in elk voorjaar
hun muziek klonk in de stilte
van wegstervende bommenwerpers
hoop in een nieuwe wereld…
vergeten is gezonder
hartenkreet
2.8 met 13 stemmen
2.154 red me van de nostalgie
ik ga eraan tenonder
je bent nog slechts een allergie
je te vergeten is gezonder
ik zag je gister op je fiets
je kwam en fietste uit het niets
je fietste gezwind jouw leven in
ik liet je gaan met tegenzin
red me van de nostalgie
ik vraag niet om een wonder
jou vergeten is niet veelgevraagd
maar wel een stuk gezonder…
De Parel
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.203 Nooit kwam ik een parel tegen.
Gevonden is nu
de diamant.
Ik vond hem in eigen land.
Ik trad
mijn eigen lichaam binnen.
Daar kon ik aan
schoonheid winnen.
Op wegen van
verdriet en smart.
Vond ik de parel
diep in mijn hart.
Ik draag die grote schat
nu mee.
Geluk is er:
zo groot als de zee.…
Een ster
hartenkreet
3.0 met 10 stemmen
821 Toen er volgens een oud verhaal, een ster ging stralen,
kwamen er van ver drie wijzen,
nu na tweeduizend jaar van dwalen,
denk ik verdrietig en …met afgrijzen.
Het is nog steeds, oog om oog en tand om tand,
onschuldige komen om door zinloze wraak,
een land staat opnieuw in brand,
is er dan geen wijze die hier een einde aan maakt.…
Zoen
hartenkreet
2.9 met 14 stemmen
1.763 Ik wat uit m'n evenwicht
mijn hartslag uit de pas
kwam langzaam tot bedaren.
Ze lachte en zei
wat kijk je raar!
spontaan kreeg ik een zoen.
Terwijl ze weg liep
keek ik haar blozend na.
Toen dacht ik
ik zoen haar
volgend jaar.…
Met scherp venijn
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
579 ik zag
de bui al hangen
dreigend donker
het regende nog niet
maar je ogen
bliksemden
lippen vormden
stormen vol verwijt
je stem
sloeg in als
donderslag en siste
na met scherp venijn
ontlaadde met
een furieuze kracht
je had het helemaal
met mij gehad
toen de tranen kwamen
ben ik gegaan omdat
er na een bui weer
zon en regenbogen…
Volmaakt geluk
hartenkreet
4.0 met 12 stemmen
1.516 Maar hun dromen knappen als een zeepbel
de twijfels kwamen
De wegen scheiden hier.
Ze loopt weg
Hij blijft even verslagen staan, kijkt haar na
en ziet haar gaan op zoek naar het volmaakte geluk
wat zij bij hem niet vinden kon..…
Oktober
poëzie
3.2 met 34 stemmen
6.361 De blaadjes waaiden
Langs alle wegen,
De blaadjes draaiden
In kringen rond -
Ik liep te drentelen
En kwam ze tegen,
Ik zag ze wentelen
Over de grond.
Het was oktober,
Wanneer de blaren,
Rood als rood koper,
Of geel van kleur,
In dichte scharen
Neer komen strijken -
Ik liep te kijken
En snoof de geur.…
Bankrelaties
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
849 Alle reserves worden aangehaald
Aandelen zakken, zo ook de provisie
En zelfs hun plaats in de Eredivisie
Waardoor de motivatie is gedaald
Want spelers van de linker- en rechterflank
Kwamen wel rechtstreeks van de reservebank
---------------------------------------------------------
…Nadat DSB te horen heeft gekregen dat ze waarschijnlijk…
Vandaag zijn de woorden rozenrood.
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.213 Vrijdag - de dag nadat de witgeblauwde lucht
de vogels tegemoet kwam en ze vertelde
over dat wat ik je altijd al wilde zeggen.
zaterdag - was een dag van rouw
een dag om niet of juist wel bij stil te staan
ik rouwde om wat ik was verloren.…
Bestand tegen schaal negen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
501 zag een kinderhand
nog wuiven naar de flats
zij zwaaien terug
uitbundiger dan ooit
en braken later
een voor een hun rug
een brug verhing
zich aan zijn pijlers
maar verdronk in de rivier
was bestand
tegen schaal negen
helaas slechts op papier
paniek en chaos in het
langgerekte land de tsunamie
kwam pas later onverwacht op strand…
zomerstorm
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
937 jij zocht
ik zag
ik kwam
jij keek
wij keken
we kletsten
we kwetterden
tetterden
kusten
we wilden
we deden
waren
zo gretig zo dwingend
zo naïef zo onwetend
zo veel zo vlug
te onbewust te onmachtig
te gewond te bevechtend
te weinig tevreden
waren wij dat?
wie was jij?
waar was ik?…
Zonder twijfel
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.143 zonder me
Ik weet het zeker
Ook al beweer je vaak van wel
Met al mijn lompheid
Maar ook mijn sterktes
Verveel jij je met mij geen tel
Je wilt niet zonder mij
Al is het slopend
Om levenslang in touw te zijn
Met mijn tempo
En ook mijn snelheid
Doet jouw lichaam soms wat pijn
Ik wil niet zonder jou
Dat weet ik zeker
Ook al kwam…
Op je ontwaakt gezicht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
579 ooit heb ik
jou verworven
toegevoegd aan mijn bezit
je lijst was vaal
gebutst en schraal
maar het linnen had een ziel
ik heb je schoongemaakt
het craquelé was onherstelbaar
langzaam kwam de lente terug
zag je groeien
na het stof van jaren uit
de rook van veronachtzaamheid
je bloeit als nooit
tevoren in het nieuwe licht
op je…
Het vuur van de tongen
netgedicht
0.7 met 3 stemmen
539 in naar de hemel reiken
dacht de mens met de toren
van babel god te bereiken
door verwarring in horen
en spreken kwam men niet
verder dan slechts halverwege
god zag het falen
liet in de pinkster zijn
geest naar de aarde afdalen
maakte met vuur alle tongen
verstaanbaar zo werd zijn liefde
door ieder gehoord en bezongen…
Epistelde je leven
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
518 je krulde letters
vlocht woorden
verbaasde zinnen
epistelde je leven
in alinea’s van geven
zonder nemen
totdat je inkt op was
en tranen kwamen
op het wit papier
gevouwen en gepost
het adres niet ingevuld
niemand kreeg jouw schuld
onbestelbaar is zij teruggekeerd
toen jij eindelijk had geleerd
het leven ook te nemen…
memoires
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
599 memoires
tegen haar benen aan ligt het eiland
zij mist de roeiboot waarin ze nog het meisje was
en een man haaien weg mocht schreeuwen
het geschenk van de blauwe zee
de schelpenketting die zijn eerste kus verborg
en onder het rijsttafelen met de buren
moeder die streng toekeek
en vroeg hoe jouw dag was net toen pappie
aan kwam lopen…
Zoals jij
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
611 zoals jij kwam aangewaaid
zwervend door Oostende
vond je mij
zoals jij in het leven gelooft
zoals jij in mij gelooft
zomaar een vrouw
zoals jij steeds completer
mijn hart bewoont
onbeschroomd
zoas jij steeds alles
licht en lichter maakt
voor mij
zo schrijf ik
zo bloei ik
voor jou…
Die mijn bodem was
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
559 waar ik
armetierig was
had jij de kracht
de rots
te breken die
mijn bodem was
jouw groene vingers
brachten warmte
liefs en tederheid
je lach en ogen
schenen zon waarin
het leven goed gedijde
jij hebt me laten groeien en
tot bloei gebracht de vruchten
kwamen eerder dan verwacht…
De schaduw voorbij
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
551 zag je arm
opgestoken
in de menigte
een hand
die wenkte
of zwaaide
ik kwam
er niet uit
wilde bij jou zijn
drong langs
de mensen
trapte op tenen
vloekte de
schaduw voorbij
want jij
een open plek
in de eerbied van stilte
jij was gegaan
zag nog je arm
vingers en hand
alleen ik kende je naam…
meisje
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
433 er kwam een meisje mee
ze was lief
ze had in goud gesponnen haren
waar haar tanden parels leken klonk
een roze lach
zomaar op een dag verscheen ze
haar gestalte aan de hand van trots
warmte en een beker thee
namen plaats op kleine tafels
haar blik blonk in rots
vaste ogen…
Een ongekend verleden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
559 er zat
een knoop in de tijd
ik trok aan het kortste eind
kon de grote
lus herinneringen
niet meer binnenhalen
moest ze laten gaan
uit de verbanden die
mijn jeugd omspanden
kwam nog wat
fragmenten tegen
uit een ongekend verleden
maar te weinig
voor een fundament
wat losse stenen en cement
zwerf op het net
in verloren tijd…
Van het een
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
588 Je sprak over de olijfboom
gekregen als cadeau, hoeveel kou
te verdragen was en hoeveel mest
toegediend moest worden, een rijke
oogst in het vooruitzicht
Ik antwoordde met wat ik ervan wist
wachtte tot je kwam met de eerste kus
je hoofd verborgen in mijn nek
mijn hand boven jouw fontanel
de andere hand dicht tegen jouw hart…
Eenzaamheid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
487 Onder een grijze massa
zinspeelt een roerloosheid
van welbehagen
vluchtend naar de velden
huilend van angst
verwilderd van verwachting
snakkend naar verlichting
verreweg hangt een droom
dansend op de asem
van de zon
lost op in het niets
hij huilt
de regen kwam
in veelheid van overvloed
en voedt het glooiend land
verkoelt zijn aangezicht…
Een vogel in de lucht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
551 handen
strooiden bloemen
op de paden die we zijn gegaan
onze voeten
knakten stelen
vertrapten vorm en hun bestaan
wij wilden
voorspoed en het geluk
dat ons voor ogen stond
gingen stuk
aan niet vervulde wensen
liefde kwam niet van de grond
vloog weg
als een vogel in de lucht
een droom die van ons is gevlucht…
Dwangarbeid in de zoutmijnen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
474 ADELE
Mens die puur
Theater bracht, zoals
Het hoort, die als
Geen ander het applaus
Kon laten klinken
Na weer een lied
Dat snoeihard bij ons
Binnen kwam - en toch
Een kwetsbaar mens met
Een ongekende podiumvrees,
Die ondanks je bulderende lach
Van pure angst zat te
Sidderen voor je op moest,
En je podiumwerk als dwangarbeid…
Achter schaduw van mijn stilte
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
692 Mijn woorden, ze waren vaak onzinnig
al kwamen ze dikwijls uit diepte
waar ik door mijn verslaving aan de nacht
met mijn ziel in verzeild was geraakt
ik sprak soms wel hoop uit
in een verklaring van vergankelijkheid
liet ik de dagen scharnieren
met het verlangen van de nacht
ook kleurde ik wolken
in het bijzonder op zolder
stonden duizend…
Een klare lucht
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
542 ik wil de tijd
niet breken
wel graag de zegen
voor dagen van bestaan
geen pijn
of onderhuids venijn
een lach die lente brengt
en warmte schenkt
je handen strelen
in eindeloze uren
lijnen volgen van namen
die na ons kwamen
een klare lucht
waarin de wolken verglijden
een kus voor eeuwigheid
als ook de tijd is afgelopen…