3067 resultaten.
MIJN KIND
hartenkreet
4.0 met 20 stemmen
1.407 Soms wil ik in een hoekje kruipen
de armen om mijn benen slaan
stilletjes gaan zitten huilen
en me eventjes laten gaan.
Denken aan hoe mooi het was
ik zijn moeder, hij mijn zoon
de lol die we samen hadden
een relatie zo heel gewoon.…
Zilt bloed
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
960 Zout prikt bijtend aan mijn been.
Het is met me gedaan.…
HET KIND IN MIJ
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.321 Het kind in mij dat boven kwam
heeft eventjes heel erg genoten
toen ik weer met beide benen op de grond stond
heb ik tranen om verloren kind zijn vergoten.…
Gewoon een lekker ding .....
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.283 Lachende ogen
een guitige toet
een mond vol tanden
een bril op mijn snoet
tedere lijntjes
tekenen gezicht
donkerrode haren
ietwat opgelicht
een prachtig figuur
met lange benen
té grote voeten
schuld van de tenen
vijf kilo te zwaar
ik kijk mijzelf licht
niet alles is waar
het is maar een gedicht
de rest voor U een vraag
en…
Groot geweld
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
1.581 Moeders treuren om verloren zonen
De wind waait geuren van brand en verwoesting
Er zijn medailles om heldhaftigheid te belonen
Een storm veegt de asresten uiteen
Een hongerig kind zoekt haar moeder in het noorden
De zon gaat onder en even is de hel verdwenen
Het donker strompelt mannen over de grens
Verspreid liggen afgerukte armen en benen…
gedreven in contouren van waanzin
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
834 gedreven in contouren van waanzin
sleept de slaap mij in het onbekende
dromen die veranderen in een mysterie
ik laat het gaan, ga er niet tegenin
zweet laat zout achter op mijn gezicht
mijn keel lijkt dichtgebonden met een doek
de geur in mijn neus is alles behalve fris
een nachtmerrie gevuld met fel licht
armen en benen slaan om zich heen…
George en de ballade van de wereld
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
940 Maar ooit komt een einde aan je droom,
en druip je af, gebukt onder schroom,
als een hond met de staart tussen de benen.
En je grote mond ... is ineens verdwenen.
Dan keert voor de hele wereld het tij,
is men los van jou, eindelijk weer vrij.
Maar tot zolang hou jij hier nog huis ..
... en de wereld ... het draagt z'n kruis.…
De oude vrouw.
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.109 Als honden met staarten tussen de benen
zo dropen zij samen af,
verlieten berooid de ouderlijke woning
met niets, en dat was hun verdiende straf.…
leven
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
1.605 er is geen grotere rijdom dan dit te kunnen voelen
de rillingen gaan door me heen
dit is wat de dichters bedoelen
ik voel het in merg en been
dit is pas leven....
elke dag heeft een speciale glans
ik heb weer zo veel te geven
ik zing ik dans....…
Taliban
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.349 hou het been stijf
in deze barre killing fields
duizend mijl liepen we
voor dit schouwspel
smeulende lijkgeur
een laars waaruit
een brandende scheen
commentator murmelt
iets over mensenrechten
en met de voeten treden
kaki krijgers
als laveloze rechters
van de wereld
barbaren doden
in brand steken kraaiend
dansen…
klare nonsens
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.097 verstrengelende benen
omklemmen mijn ziel
innig gelijkgestemd
in een klampende reflectie
in het vruchtbare dal
waar kometen vergaderen
de aarde in een grijs gevaar
slachtoffer van dit tijdssyndroom
de kansen van slagen zijn nihil
onrechtvaardig
eigen schuld toch
kwaliteitsbeheersing is onheilig
volken veranderen
en groene zeep helpt…
www.gewicht.com
gedicht
3.0 met 27 stemmen
10.871 Over bergen ging ik
op eigen benen. Geen netwerk, echt ijs
onder de voet. Mevrouw van der Geest sterft
aan de achterkant van de wereld, alleen.
----------------------------------------
uit: 'De tussentijd', 2004.…
Rue Neuve
gedicht
2.3 met 189 stemmen
53.827 Een vrouw haakt haar arm in
haar man kijkt om naar een etalage
daar hangt een winkelmeisje
pruiken op de poppen
de vrouw geeft hem een tik
nog voor hij het ziet
het meisje het jurkje het slipje
iemand zonder benen speelt muziek
wie heeft hem daar neergezet
veel te dicht bij de Peruvianen
een half orkest verkleed als net echt…
Het pad van de nieuwe mountainbikers
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
939 gang slavend
minibergen uit grootmoeders’ plekje slijt
die daar toen ook haar tijd wentelend besteedde
maar dan aan meer genoeglijk vertier
ondiep nu verhullen braambosjes
die dalen voor hevige trappers
tot ze in het diepste van hun wiel klem gezet
op de plaats moeten parkeren
waar oma haar bloemetjes heeft buiten gezet
maar snelle benen…
omstaander zonder effect
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
759 het onzinnige was er net
zoals hij op stijve benen
om nee te zeggen tegen geweld
het afbreken, aftuigen en vernielen
van wat mensenwereld zou kunnen zijn
wordt hij nu vermeld en
binnenkort waarschijnlijk ook geteld
als slachtoffer van zichzelf
verkeerde plaats, verkeerd verbonden
en onomwonden ook als vergissing
een mens onder de soorten…
een zees IM
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
1.539 op het strand ligt een klok
daar aanbeland na een ramp vlakbij
een schip gezonken op en in de zee
een man of vracht teveel, te veel
de klepel op de bodem verstomd
wordt dit verhaal niet meer gebracht
dan door die getuigenis in brons
in het mee vergane want
zeilt niet langer wind maar
waart het water door de gaten
zonder voeten, zonder benen…
een zees IM
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
822 op het strand ligt een klok
daar aanbeland na een ramp vlakbij
een schip gezonken op en in de zee
een man of vracht teveel, te veel
de klepel op de bodem verstomd
wordt dit verhaal niet meer gebracht
dan door die getuigenis in brons
in het mee vergane want
zeilt niet langer wind maar
waart het water door de gaten
zonder voeten, zonder benen…
OPA
netgedicht
3.1 met 53 stemmen
4.426 Behendig soepel, jong en snel ter been,
Met stram en oud en dood nog onbekend.
‘Zeg jij mijn naam eens opa,’ zegt de een.
En als de oude stil blijft, klinkt meteen:
‘Wat ben jij dom! Ik weet wel wie jíj bent!’…
zij de duinen en de zee - ik de zon en de wind
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
1.050 met elke gouden zon weer haar borsten komen
onder mijn strelende hand ademtocht vol fijn zand
alles bestrooiend met de liefde van nieuw leven
haar zachte haar op trillende hellingen zichtbaar
onder mijn ijle lichaam luid haar bonzend hart hoorbaar
over mijn hijgende longen strelen haar vochtige tongen
als de zon rood wordt strekt zij haar benen…
POMBA
poëzie
4.0 met 11 stemmen
2.914 Ze is volmaakt blank, behalve de haren
En benen, in zijden kousen zwart;
Blank ronden de dijen zich weer tot waar een
Plek zwart dons ligt als een driehoekig hart.…
Een rukkie paradys
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
702 Haar been skop afkeid verby my ver.
Een houtslag in een sloot geswaai
sloopt dit toneel weens my vertoon.
Sy speel een stewig ewig trou.
Die deur lui terug in my gesig.
(een rukkie paradys op aard.)
Ek smeek God aldeur straf skreeu sy
en enigiets met bly daar in.…
Jij piest nooit meer
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.374 zoals roestige spaken
in het wiel kraken en de as
slingerend draait om de behoefte
van de voortgang is jouw zadel
leeg want de dood boekte je vlucht
alvorens je had betaald
Ergens een familiair trekje
al was je gezicht wat ronder dan
dat van mij en telkens als je komst
vooraf werd gemeld maakte ik
mijn schans wat minder haaks, want
je benen…
Droma
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
554 ogen zijn zo hopeloos moe
in plaats van het schaapjes tellen
telt zij de spijlen van het bed
met één druk kan zij om aandacht bellen
maar haast heeft het ontbijt al klaargezet
de po-stoel is allang in ruste
grauw en grijs, een dode kleur
niemand zegt meer welterusten
gesloten is de lichte deur
onmacht balt haar beide vuisten
met twee benen…
Een zacht briesje...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
823 Deze mensen houden me op de been.
Een zacht briesje langs mijn wangen.
Dit is het gevoel van mijn verlangen.
Het mooie weer, het schijnen van de zon.
Ik dacht dat ik over dit gevoel alleen nog maar dromen kon.
Een zacht briesje langs mijn wangen.
Er is niemand die me nu kan stangen.
Mooie muziek, gezongen vanuit het hart.…
Vereenzaamd
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.442 Ik voel me eenzaam
Eenzaam en alleen
Eenzaam in mijn hoofd
Alleen in merg en been
Als een mok met koude koffie
Die niemand nog lust
Een zware lepra lijder
Die door niemand wordt gekust
Een ranzig broodje kaas
Dat door niemand wordt gegeten
Een oude zwerfhond
Die door iedereen is gebeten
Een boterhammenkorst
Zwaar beschimmeld in een zak…
L'adieu,
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
579 Een gewaagde
reis, waarbij de huid, mond en
de schouder lijken niet van
deze tijd en lichtjaren ouder,
het frame gelaagd tot rond skelet,
de ziel in tijd gewet,zal buiten
het willen tot voortbestaan,
in hardheid ingeboet, als ik
door die zandstorm raas, wast
mildheid, het been tot op het merg,
als ik de vertraagde aftocht afblaas,…
Een andere toon
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
623 Hij valt met stromen neer,
ik ben doorweekt, koud tot op het been,
‘k voel me treurig en alleen,
nu ik verkleumd huiswaarts keer.
De regen die de hele dag viel,
heeft opgehouden te stromen,
de zon is weer doorgekomen,
verwarmend tot in mijn ziel.
Dankzij het zonlicht en zijn machtsvertoon,
heeft de natuur weer een andere toon.…
D
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
854 De wind waait over land en zee
De wind waait altijd met je mee
Een mens blijft soms achter op een plek
Dat terwijl de ander vertrekt
Laat mij vliegen als de wind
als in een fantasie
Van dit kind
Ooit was ik bemind
naar verre streken waai ik heen
Al moet ik lopen
Op één been
Afstand is maar een paar letters
Een woord
Maar afstand van…
De lent verschijnt
poëzie
2.2 met 10 stemmen
3.309 Ik weet niet wat ik zeg of doe,
Ik smelt van weemoed benen:
Ik ben zo naar, zo vreemd te moe,
En kon van vreugde wenen!…
Doornen
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
901 kinderen hun zomerzon, getooid
met gekleurde linten, geschetst in
aquarellen van alle vragen, waarin ze
de lasten moeten dragen, al de kleine
mensen op de spitse tenen, stelen
dansend het ongemaaide gras,
verschenen libellen over een gazon,
gedragen op hun glazen vleugels,
vertragend in het struikgewas, de
kousen in eerbaarheid gescheurd,
benen…