6661 resultaten.
Het verlichte bestaan van de passant
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
684 Blauwe sproeten
Op een roodgeverfde muur
Best een mooie kamer
Als ik er binnen gluur
Mooie mensen
Lopen heen en weer
Schuifelend voorbij de ramen
Dan weer eens een dame,
Nu dan toch een heer
Ik dim de lichten
En aanschouw het spel
Veilig vanuit mijn donkere kamer
Veilig vanuit mijn donkere cel
Het verlichte bestaan van de passant
Verbleekt…
Ze is voor mij heldin
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
968 Zij was de rots in mijn bestaan
de spil in ons gezin
ik kijk haar blauwe ogen aan
ze is voor mij heldin...…
Entiteit zonder tijd
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
414 ik kon geen
stappen doen
in de wereld
van glas
als dat breekt
vergeet het
zijn unieke vorm
is voor altijd geweest
er is geen geest
want de schaduw
bij glas is wat was
en komen gaat
het nu is
gevat in iets dat
zich subtiel laat zien
als entiteit zonder tijd
ik doe geen stap
voordat wat is ook
zijn reflecties heeft
in wat is…
Worden en zijn
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
468 ik voelde jou
als geluk om
mij heen
jij raakte alles
vaker aan in
het subtiele delen
de kleine manuele
touches gaven
jou een lach
en warmte
naast het geluk
dat jij al bij je had
het opgenomen
worden en zijn
in een circulaire
energie voelde
vertrouwd en fijn
juist het zonder
woorden ervaren
hoe onbekende
kanten van de…
Het slagveld van de wereld
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
966 Waarom zouden we ze niet benutten,
om ons bestaan te hernemen?…
De Wedloop...
hartenkreet
4.4 met 13 stemmen
1.666 Het wordt nu vechten voor ons bestaan!"
Staan we allemaal bij start?
Ieder vecht nu voor zichzelf, apart...
We worden afgeschoten, dus hoofd er bij
en allemaal netjes in de rij!"
Het stratschot deed hun wezen trillen...
Daar gaan we "mannen",geen tijd verspillen...…
nachtelijke mijmering
hartenkreet
4.3 met 23 stemmen
1.221 Een stukje bestaan, maar van een weg
naar wat we God noemen?…
De tijd kerend
netgedicht
4.8 met 25 stemmen
498 ik zag je
de tijd kerend
met een oude
vermoeide zon
die zijn stralen
nog stuurden
langs het half
dichte pluche
waar zij nog
duurzaam stof
deden opdwarrelen
en jij met het losse
golvende haar nog
met de tang gekruld
in de licht belegen
vintage kledij
die zich nu in
modische snufjes
helemaal kan uitleven
daar waar oud en jong…
Kantelpunten
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
479 nog zijn wij
steeds voor
het leven gevlucht
als de lucht
te dichtbij kwam
gingen wij terug in
ons autistisch ritme
ver van creativiteit
en je laten verrassen
wij verafgoodden
liefde die ons
ten deel was gevallen
maar hebben haar
geen huis en haard
gegund omdat wij de
kunst van bestaan in
onvoorwaardelijk gaan nog
niet bij ons…
De zomer is voorbij.
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
985 Voor even zal de kou verdwijnen,
maar langzaam sluipt in haar bestaan
de winter haast onmerkbaar binnen,
knaagt de tijd zich ongestoord
verder in haar voort,
slaat gaten in haar zinnen
tot ze verzucht: "Ik ben zo moe".
Dan dekt de sneeuw haar toe.…
Het tuinpad van mijn vader.
netgedicht
1.9 met 18 stemmen
1.157 Maar ik moet mijn vaders tuinpad gaan:
begin en eind van mijn bestaan.…
Tekent ervaring
netgedicht
5.0 met 59 stemmen
405 ik wist dat
jij weer met
wolken sprak
van de donkere
kant naar boven
waar het onweer
nog wat lading
had voordat zij
alles aan aarde
had weggegeven
in de sonore
regenval vielen
jouw druppels
vrolijk spettend
in de grote plas
waarvan in de
resonance jouw
echte stem steeds
duidelijker te
horen was
nog rimpelde licht
jouw spiegelbeeld…
Nieuwe stenen
netgedicht
4.6 met 100 stemmen
402 verliezen herinneringen
de indrukken van
het bijzondere
contact dat de
aanrakingen mijn
jeugd geschonken had
waar wij in samen
de onuitwisbare
close harmony
vergaarden die
niet alleen op
genen stoelden maar
ook de zielsverbanden
van de eeuwigheid
bedoelden in de
oneindig grote databank
alles lijkt
op te lossen in
de wegen van
bestaan…
De claim grijzer
netgedicht
5.0 met 182 stemmen
354 ook hij is ooit
jong geweest
kan zich zijn
eerste feest
nog heugen van
dat hij neerstreek en
mocht blijven liggen
zijn stofjes waren
een eerst verschijnen
van zijn geest
die in vele jaren
volgens een subtiel
aanwezig zijn er altijd
al blijkt te zijn geweest
wij zijn in de loop van
het leven steeds meer
drager geworden
van onafscheidbaar…
Overleven
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
1.109 Hoe kunnen mensen
ooit ontspannen en vrij
het leven zo teleurstellen
dat hemel een hel wordt
Waar liefde wil vervalsen
ons tot verraad verleidt
en denken in emoties
leven tot waan verheft
Waar eenheid is vergeten
strijd ons gaande houdt
waar echtheid wordt gemeden
leugen tot waarheid gemaakt
In onschuld geboren
rijpend fruit
dat…
Geurde bloed
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
463 ik ranselde
de stam
schudde de
takken
van de olijf
tot de pijn
bloederig
rood striemde
langs mijn handen
waar ook
vorige jaren
zand kleurde
geurde bloed
in netten die
vingen waar
vrouwen zongen
bij de oogst
voordrongen
het was geen
wedijver om meer
die uit de ogen
bliksemde
maar wel het
diepgewortelde
gevoel van samen…
Kampvuurrood
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
417 zacht
verdwaalde
het laatste
kampvuurrood
nog klonk
de droge tik
van een tak
wolkte
vettig geel licht
opkleurend
naar de wind
het had gesmaakt
was eerst verdiend
in een honger krijgend
gevoel door de
exotische specerijen
in het natuurlijk garen
nam ieder zijn deel
elkaar bedankend
voor net iets teveel
het oogstfeest…
Wezenloos wezen
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.302 Werd daar op aard gesmeten:
arm, klein roze ding.
Geen idee wat hem of haar boven 't hoofd hing,
kon van goed noch kwaad weten.
Leerde ogen, oren, neus, mond en tong gebruiken.
Met handen en voeten, kon ie van het leven proeven.
Kende veel geluk en beleefde dingen die niet persé hoeven.
Mocht van alle kantjes van het leven ruiken.
Kwam…
stilte op het kerkhof
hartenkreet
3.6 met 22 stemmen
2.927 de emoties worden me teveel
ik kan ze niet langer meer verschuilen
heersende stilte of niet,
ik kan niet geruisloos huilen
Ik laat mijn gedachten vullen
hecht waarde aan ieder geschreven naam
al deze mensen worden gemist
omdat óók zij ooit hebben bestaan..…
Tredmolens voorbij
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
459 ik liet mijn
donkere stappen gaan
bleef zelf staan
in onthutsend duister
de tredmolens voorbij
voelde vrij van
dwangmatig koersen
zonder roergangerszweep
het eerste licht
markeerde kanten
die zicht gaven op een
eindeloos verdwijnpunt
ik ervaarde diepte
in een voorheen
draaiende wereld
als een tollend plat vlak
lichtloos heeft…
de dood nabij (1)
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
527 verhaal kraakt
maar dit huis leefde
communiceerde in een
prettig warme ontvangst
zonder precies het welkom
te duiden ruiten deuren
muren en vertrekken
hadden zo hun eigen sfeer
in praktisch verbinden
ondanks dat ik gevoelig
ben voor stromen en
krachten waarmee aarde
zich in stand houdt heb
ik niet vaak dit soort
eilanden van bestaan…
Subtiele succesjes
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
427 smaakten subtiele
succesjes in
het raken van
moeder aarde
iedere stap
ontbond een
stukje contact
herstelde dat
snel in de
volgende trede
ritmisch dansten
ogen en lach
in het zwierig
passeren van
zoveel vitaliteit
met alle gemak
zelfs de
choreograaf
applaudisseerde
voor de kunstzinnige
interpretatie van gaan
in het gewone bestaan…
Ik weet dat je nog bestaat
gedicht
2.9 met 132 stemmen
35.409 Ik weet dat je nog bestaat.
Jawel, want geen nieuws is goed nieuws.
Je loopt dus ergens rond op deze aarde.
Waarschijnlijk ben je gewoon thuis:
kopje thee drinken, fles jenever
je nieuwe kind door elkaar schudden
je vrouw een zoen geven voor ze gaat slapen
de televisie aanzetten - niet kijken
met een washandje je gezicht deppen
want je ogen…
mijmeren
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
608 het bestaan ontkennen
dus het ontkennen bestaat
als variatie op een thema
opper ik aan de hand
van een ontkenning
zomaar iets over het
wankele bestaan
waarmee ik toch ondanks
elke ontkenning mijn leven
lang blijf begaan...
(mocht u de draad zijn
kwijtgeraakt niet wanhopen
het kan ons allen gebeuren)…
Dat alles voor jou
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
1.067 zonstrepen
onder de appelboom van vorig jaar
in de geborgenheid van mijn schoot
Hul je in zomergekleurde tuinkleden
tussen coulissen van lavendel en lavas
op het toneel van je wonderlijke leven
Hoor het hart van moeder natuur
kloppen van lichtblauw naar donkerbruin
meerstemmig doorjubelend in je wezen
Voel je vrij te gaan in het bestaan…
Eindelijk vrij
hartenkreet
4.8 met 8 stemmen
1.046 Vrij als een vlinder
ontpopt
uit de cocon
Vlieg ik met de vogels
op vleugels
van het bestaan…
verlaten
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
953 Gegeven in een nieuw bestaan
zoek ik in hoop naar mensen
en zal gaan
door duizenden muren
Die verlaten stilte van angst
stil sluipend in het duister
zal ik ooit vinden
waar ik al die tijd naar zoek…
Vloek
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
931 Trok het zwaard van de muur,
ik liet me helemaal gaan,
plots was ik weer mezelf,
rust er nu een vloek op mijn bestaan?…
Schemerbestaan
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.032 Zij jongen en doden eeuw na eeuw,
doorlopen hun leven stap voor stap;
bejagen en grazen, buffel en leeuw,
zonder overweging of rekenschap.
Ook voor de mens als denkende soort
is weten en zien een zeldzaam moment.
Jaren en jaren doet hij voort,
terwijl hij de zin van zijn daden niet kent.
Net als het dier, geen verbeelding of waan:
hij volgt…
Herkenbaarheid
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
443 je bloosde
lachte licht
verholen alsof
het vuur van
binnen brandde
heel voorzichtig
uitsloeg zonder
rookontwikkeling
ik kende
de kleur van
het lichte bloed
dat net je hart
in circulatie
had ontmoet en
met een extra slag
hitte genereerde
in een snelle
bloedbaan op
de huid gezeten
door intieme
manuele variatie
en herkenbaarheid…