2326 resultaten.
Voorjaar!
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
644 De knoppen
springen open
van allerlei
soorten bomen.
Alles gaat ontluiken,
de bloemen
gaan weer ruiken.
Wat is de
natuur toch mooi
met die prachtige
bloementooi.
De aarde straalt
in de zonneschijn!
Wat kan een mens
dan gelukkig zijn...…
VERZEGELDE FONTEIN
poëzie
2.5 met 2 stemmen
1.221 Groen-omlommerd, wit-betegeld,
Springfontein, nog immer zwijgt gij?
Stil-bekommerd, dicht-verzegeld,
Ziel in 't donker, woordeloos, híjgt gij?
Zie de purperen bloemtros bengelen
In 't geblaarte. Hóor de lente,
Zoet als 't lief in Kedars tente,
Loof- en vogelstemmen mengelen.
Moet uw hof nog langer wachten?
Breek het zegel voor de noen…
JUNI-OCHTEND
poëzie
2.8 met 6 stemmen
1.598 't Is vroeg. Ik sta voor de open deur,
Nauwelijks bewust, in stil verpozen,
en mijmerend drinkt mijn blik de kleur
Van anjers, leliën en rozen.
Dan, vredig, fluistert hart naar geest
(Zo leest een vrome zijn getijden):
'Alles is rein, en alles feest,-
Het wenkt ook ons nog tot verblijden.'…
Ik lig weer vreedzaam in het gras
poëzie
2.8 met 4 stemmen
1.375 O heerlijkheid der heerlijkheden,
Onpeilbaar is mijn dankbaarheid,
Nog immer bloeit het zonnig heden,
Het bloeie tot in eeuwigheid.…
BEKOMEN
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
541 Lokkend geld wil met de kweker kampen.
Kwade en beminde sommen slaan elkaar:
rukwinden door een verwarde bos haar
geven het zakenhoofd vragende krampen.
Uit de tuin stijgen witte avonddampen,
maken de man leeg, zijn gedachten klaar!
Hij ziet slechts een wiegende bloemenschaar,
waar elfenvoetjes geruisloos op stampen.
Die onzichtbare wezens…
Kortdurende schoonheid
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
592 jij bloeide langstelig
met blad in
de vorm van een hart
verwaaide na lente
maar knopte in vrucht
onder de zomerse lucht
jij bent niet geplukt
om in kortdurende
schoonheid te sterven
zij lieten je staan
door jouw trots om het leven
dat jij weg had te geven
jij rust met het zaad
in de vruchtbare bodem en
wortelt weer voor de zoveelste…
Kastanjes
poëzie
3.1 met 10 stemmen
3.343 Het is een heldere dag in mei,
De wind waait lustig, de zon schijnt blij
Op bloeiende paarse seringen,
En gouden regens in gele tooi
En alles is zo mooi, zo mooi!
En alle vogels zingen!
En zie hoe blauw de hemel blauwt
Boven de weiden geel als goud,
De zonnige, bloeiende landen,
En zie de kastanjebomen daar staan!
Daar groeien witte kaarsjes…
De donkerste paukenslag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
632 zacht preludeerden violen
bouwde slagwerk het ritme op
verkenden trompetten hogere sferen
jij gaf de opmaat aan het orkest
om met hart en ziel te spelen
zij hebben hun bloempjes buiten gezet
wij hoorden ze groeien
zagen hun knoppen zich richten naar jou
voelden de spanning tot bloeien
alle secties verzamelden kracht
tot na de donkerste…
MENSEN
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
493 De Drentse ruigte
geurt vol bos- en veldklanken:
landelijke rust.
Mochten de wereldbazen
hier hun denkbeelden ramen...
"Een buigzame wil
en soepelheid van denken,
eerbied voor elkaar!"
roepen dikwijls degenen,
die zelf de baas willen zijn.
De hele mensheid
is een geweldig vuurwerk
van kleine vonken,
gewoon of kunstig brandend,
gedoemd…
Met jouw zaad
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
435 ben jij de bloem
die zich koestert
in het licht van de zon
voedsel en water
haalt uit
de aarde als bron
mag ik je plukken of
wil je nog blijven om de grond
met jouw zaad te verrijken…
LANDGOED OOSTERHEIDE
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
449 Machtige dennen en velerlei bomen
met voorzaten uit verre wereldhoeken
scheppen een knus bos, waar men graag mag zoeken
naar teer pril leven, pas hier gekomen.
Luchtig lover laat zijn adem stromen
door graanvelden, die dieren vrij bezoeken.
Ruige poelen, ogend als sprookjesboeken,
verzinken binnen hun begroeide zomen.
Schaarse voeding en…
Je knopte veelbelovend
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
447 je knopte veelbelovend
bloeide tot een
vuurrood blad dat
een lange zomer had
nog kleurt je levenskracht
waarvan de nerven
diepte kerven in het oppervlak
en kijk je om naar wie je was
in je hart
gevuld met ochtenddauw
rijpen de vruchten van
een leven vol ervaring
de wijsheid
in je zon doorregen ogen
het warmrode van je lach
zijn…
De magie van een zoen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
534 je heel schalks
jouw man uit zovelen
planten bloeien
met reden hun bloem
jij opent als vrouw een mysterie
met de magie van een zoen…
in hoekjes
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
399 in hoekjes
bloeit het buiten nog
- bijna steels…
In de bloei van schone dromen
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
772 glanzend weten dof
Elke toedracht is onzeker
in dit avontuurlijk ‘feest’
Donkere nachten kruipen bleker
over een daglichtschuwe geest
Nu die tomeloze veelvraat
energie en gift verspilt
- zo ’t geweten dieper knaagt
reikt de winterkou zijn deken
met een vorstelijk gebaar
naar diegene die blijft steken
in het pertinent gevaar
In de bloei…
Bloemen
gedicht
3.4 met 18 stemmen
11.497 Bloemen, waarin wij bloeien zonder bodem,
zijn onze leden in elkaar gevouwen
en ons gelaat is niet meer te benoemen.
Wij worden koning in elkanders bloed.…
TREURBEUK
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.506 Zwaarmoedig hangen zijn lange takken neer
op graven en kleine schaduwbloemen.
Maar hij mag zich de opwekker noemen
voor gevleugeld leven bij stralend weer.
Binnen dicht lover zingt vogellied teer,
begeleid door vrolijk meerstemmig zoemen
van kevers, die luid hun woning roemen.
Doodvonnis: woest zwaait de bijl heen en weer.
De kapel zendt…
POORT VAN DE HERFST
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
469 Roze herfstasters
ontluiken tussen vleugels
van dagpauwogen.
's Avonds strijkt de bij
in een fabriek neer, rust uit
van haar bloemendag.
De zeilboot vaart 's nachts,
straalt een rossige gloed uit;
thee met beschuit geurt.…
HERFSTOPLEVING
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
495 Een woeste heuvel
dichtbloeiende bruidssluier
verbergt het schuurtje.
Een verlaten web:
de zweefvlieg danst er monter
en veilig omheen.
Een fijne, blinkende streep.
Zonnestraal of spinragdraad?…
In het valer worden
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
498 ik voeg
steeds nieuwe bloemen toe
aan mijn droogboeket
recht in het hart
zodat het stof de kleur
niet kan vergrijzen
pas later
in het valer worden zullen zij
naar ouderdom verwijzen
ik selecteer
en plaats de bloemen
bij elkaar in contrasteren
door hun bloeien
heb ik alles van het leven op het
scherpst van de snede meegekregen…
RUIG EN TEER
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
474 De tuin vol wild gras
heeft zo'n fijnzinnig aanzien:
sneeuwklokjes glanzen.…
kleur bekennen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
617 kleurrijk als tulpen
en daar dan van genieten
een bloeiseizoen lang…
Vingers vol lente
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
547 zij streelde het blad
kleurde de knop
bad om zon
voor een mooie bloei
deelde het groen
met vingers vol lente
maakte haar rondgang
langs iedere bloem
hing kwistig de dauw
aan het eerste licht
terwijl mist haar kleedde
als onzichtbare vrouw
heb haar ontmoet
toen ik me boog
boven de beek en in
haar spiegelende ogen keek…
ALS DE STERREN
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
747 Als de wind zo zul je leven
tussen komen en gaan
nemen en geven
de zon en de maan
als de bomen zo zul je bloeien
van lente tot herfst
van begin tot eind
als de schoonheid verdwijnt
als de zon zo zul je branden
van oost tot west
van warm naar koud
zo word je oud
als de sneeuw zo zul je sterven
tussen koud en warm
rijk en arm
tussen…
BOSANEMONEN
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
575 De treurwilg bij de rand van het eikenwoud
heeft gekromde vingers, vol neerslachtig grijs.
Door zijn reuzenhand ruist een trotse wijs,
die op strijdbaar, toch vreedzaam voorjaar bouwt.
Bladknoppen in het zwaar hangende hout
zien neer op een klein bloemenparadijs,
geboren uit modder, verdwenen ijs.
Het siddert onder sluipwind, ademt koud.…
één met hem
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
442 met in mij het prille
dat pas gaat bloeien
wanneer ik op een stille
afgelegen plaats schoonheid
als Gods werkelijkheid ontdek
wortel ik mij diep in
één met hem
en zijn wereld…
Niemand die haar zag
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
479 zij dacht en voelde
dat er iets ontbrak
groeide altijd volop lente
maar niemand die haar zag
zij wilden allemaal
in schoonheid bloeien als
mooiste van de bloemenwei
alleen zij paste daar niet bij
altijd net een ietsje minder
of een maatje meer
het voelde als gemis
deed haar steeds weer zeer
toch wist zij
diep van binnen dat
ook…
Je bladerde bleek
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
476 het was al
een klein wonder
dat jij groeide
zag hoe je steel
zich kromde in een
voortdurend verwonden
je bladerde bleek
op een plaats uit de zon
zonder koesterend licht
bijna niemand wist
hoe eenzaam je oogde
in het mat witte gezicht
toch knopte je
na doorgestane ellende
bloeide plotseling voluit
met warme kleuren die
vol…
De sensueelste dromen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
467 natuurlijk zijn
mijn bloemen mooi
maar jouw stelen
lijken nog iets
hoger te reiken
hun vorm
kent geen gelijken
kleuren boeien in
exotisch samenspel van
hemel en een stukje hel
in geuren domineert
uitdagendheid met
frisse ondertonen
zij ontbloten liefelijk
de sensueelste dromen
liefde heeft ons
tot boeket geschikt
met uitbundig…
LENTELIEDJE
poëzie
4.5 met 2 stemmen
3.142 Daar zweeft de lieve Lente weer
Bezielend door de dreven;
Zij daalt als uit de hemel neer
En roept weer de aard ten leven;
Zij tooit alom de dorre baan
Met bloemen en met kruiden,
En waait van uit het zuiden
Ons zoete geuren aan.
"Daar komt de lieve Lente weer!"
Zo juichen veld en akker;
Ze is gul en vriendelijk als weleer
En zingt de…