Alle inzendingen over dorsten

862 resultaten.

Sorteren op:

Osmose

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 485
water proeft zich aan, dringt tussendoor tot verdrongen ruimte naar volstrekt vergeten, volmaakte droogte tot dorst zich aandient, borden vol honger zich ledigen boven verzadigd vlees in uiteindelijk gemoed als fragmenten zich rapen, zich schudden tot vloeibare scherven zijn geplengd te elfder ure, onvoltooid…
Iniduo10 september 2014Lees meer >

Asbestemming/5 februari 2007

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 708
Rust hier maar uit mama op deze zachte aarde die zachter voor je zal zijn dan je leven ooit kon zijn of geweest is nu zwarte, kale stammen ten hemel reiken nu vroege tulpen aarzelend hun bloemen tonen nu een nieuw seizoen begint regen zal je dorst lessen de eik zal je beschutten rust hier maar uit mama op deze zachte aarde.....…
I.Broeckx20 oktober 2015Lees meer >

Oerang Oetan Apen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 390
toch ben ik blijven wachten met de wetenschap niets van de kosmos te verwachten rondgezworven in dorre zandwoestijn met af en toe een bron; de oase waar ik mijn dorst lessen kon het manna door hen bewaard in twee buideltassen van het wereldpaard wedijverend met een klein kuddeke schapen rondom de torenhoge oerang…

Bedrog

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 734
Gezalfde, overompelende woorden vol toekomstig zieleheil en als extra: gouden appels voor de dorst. En weer wordt hier bewezen dat door, dit in fluweel verpakt bedrog innig omarmt door eigen hebzucht en angst voor wat er na ons komt, ieder opnieuw naar de afgrond stormt.…
sjoerd haxe7 november 2008Lees meer >

roerselen

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 491
diep in mezelf beleef ik, wat we collectief niet meer willen daarom in herdenking de vinger leggen op onuitgesproken pijn zoveel jaren later nog aanwezig zijn, in hart en hoofd de ziel in vrede opgetild de dorst naar delen thans gestild, en uitgesproken pijn verlegd de stilte voelt oprecht…

Een ezel

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 932
er was eens een ezel die zich drie keer stootte aan dezelfde steen die midden op zijn pad lag de eerste keer was het donker de tweede keer had hij dorst de derde keer was hij verliefd hij zag niet waar hij ging hij leerde aan zijn nageslacht dit pijnlijk fenomeen elke ezel echter zal zijn eigen hoeven stoten .…
Marion Spronk22 november 2018Lees meer >

onzekerheid

hartenkreet
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 690
je wilt het niet geloven wat ik allemaal wel voel kan er echt niet slapen van ik denk altijd en ik woel mijn hart is droef en triest onzekerheid heerst in mijn borst ik ren en loop maar raak niet los geen honger maar wel veel dorst wat trillend op mijn benen sta ik hier nu voor jou met tranen in mijn ogen en ik schreeuw... ik hou van…

Weggegooid

hartenkreet
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.127
Dromend, over vroeger waar bruisend verlangen haar brandende dorst mocht lessen. Nu, rest een lege huls weggegooid, vertrapt. Stil, en ongezien drupt je laatste traan uit de wond die eens haar lippen kuste.…

Après nous le deluge

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 701
kruisig de koperen slang nu maar op de akker buiten de stadspoort en koop je lendenen vrij les je dorst met bloed en stil met brood je honger nu de zon verduistert en de maan verdwijnt maak z'n vel tot schoenen want lemen voeten glijden weg zodra je rennend vlucht nu het water stijgt…

Wie dan leeft...

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 618
Dat doe je als appel voor de dorst, wie maakt het wat uit als ’t spaarloon wordt uitgegeven? Geldt hier dan, “wie dan leeft, die dan zorgt”?…
an terlouw29 oktober 2008Lees meer >

Och, ween toch niet

netgedicht
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.003
och lief, ween toch niet om zwarte randen rondom blauwe dagen toe, laat wassende wind de zeilen bollen en adem lucht in lagen vaar, ver voorbij de ingedutte zon door het wijde water en landt, waar dorst zal verdrinken in warme armen van een tweede later…
Hanny8 maart 2010Lees meer >

als de regendruppels

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 719
Heb jij misschien dorst? Ik geef jou douwdruppels Van mooie bloemen Word jij misschien moe? Dan geeft ik jou vleugels van een engel Mis jij me misschien? Dan stuur ik een brief met mijn kus Wil jij misschien terug bij me komen? Wanneer het veld naar mij ruikt Dan kom ik als regendruppels bij jou…
Vilija8 oktober 2013Lees meer >

Laat mij zacht zijn

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 627
Laat mij zacht zijn als het water dat vloeit en zingt en wast wat vuil is en wat dorst naar leven.…
Adeleyd26 maart 2017Lees meer >

geluiden praten ongewoon

netgedicht
2.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.870
adem hijgt in droge dorst verslikken giert in boventoon koorts spookt in gedachten geluiden praten ongewoon lippen breken fluisteren woorden die verijlen in de nacht ogen dwalen zoeken liefde voelen dat de handen zijn gevat rood gloeit nu nog ongebroken, maar stilte heeft in rust de genezing al besproken…

Weerklank

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.014
angst klinken als de laatste noot een symfonie van donker leven maakt je ruimte meer dan groot Kon ik maar de stiltes bespelen de zwijgzame tonen van je hart zou ik de wereld kunnen betreden waarin je jezelf zo tergend tart Ik zou een strijkstok laten dansen over de snaren van je borst met tederzachte strelen je hang naar weerklank dorst…

Gedicht

poëzie
3.9 met 17 stemmen aantal keer bekeken 4.100
En elke nieuwe stad bloem die welkt herfst vergeelt het blad zijn alle steden zo zijn zij alle zo zo zijn alle Overal overal en nergens overal is nergens overal dezelfde bonbons droef in glazen parelt drank er is geen dorst een liedje is overal van liefde en overspel zijn alle steden zo zijn zij alle zo zo zijn zij alle…

Openbaring

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 651
Wij overschaduwen vorsten Wij slaken gaarne Onz’ boeien Wij zij geprezen Door Wij en door Ons Wij schuwen daden niet, dorsten Wij immers niet te verfoeien Wij, Ons gelezen De les, met een frons? Wij bonzen luid op Onz’ borsten Wij talmen niet uit te roeien Wij die niet vrezen De wrake van Ons…

De heilige avond ,Gluhwein en wij

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.122
Enkele amfora,s vloeibaar goud bind ik aan het zadel vast om onze dorst te lessen. De oude cottage wordt met donzige dierenvellen omgetoverd in een warm bedstee. We doen ons geboorte kostuum aan en de heilige toorts laten we in de schemering fonkelen.…
Enes Tiric21 december 2010Lees meer >

Opgedroogd in waternood

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 511
daal af langs stenen die nooit zon hebben gezien waarvan de kleuren eeuwenlang verdronken zijn totdat de bron wegviel er vloeit geen water meer dat barsten vult het ongeduld van dorst bestrijdt pas op de bodem zie ik dat de wel is opgedroogd in waternood moet wiggelroeden naar de nieuwe loop haar richting geeft mij hoop…

Ogen vol lentemomenten

netgedicht
1.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 549
jij bent de prinses met je hooggehakte stap ogen vol lentemomenten een voorjaarslach die bloemen brengt een handvol zon in het passeren jij tikt voorbij in warme geuren en laat voor mij herinnering in duizend kleuren jij bent het omzien waard met jouw gratie en souplesse kan ik mijn dorst naar zomer lessen…

Despondent

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 454
dorst naar droogte is dodelijk geduldig in het gehemelte van bergen en dalen de stroom passeert schaamheden bij herhaling vervalt tot laagte en vlakte schuurt oevers, verzandt binnenste bochten eindeloos en voorspelbaar in fasen gebogen langs ontblote patronen met sleepsporen in lichtvoetige modder achtergelaten tijdens keren en dwalen…
Iniduo23 juni 2013Lees meer >

aan het water

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 542
van niets naar niets het slaapt in de schoot van zwaartekracht er flitst een zilverwinde als een hinde in het struikgewas 'het komt door de zon', fluistert het water zijdezacht ik wist dat de rivier praten kon, een koe in het gras een vogel in de lucht en hier een dikke vlieg het water herhaalt zijn loop vanuit de bron een mens heeft dorst…
Iniduo23 juli 2017Lees meer >

Gestopt me roken, had er tabak van!!

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 712
Eindelijk kwam er witte rook uit de schoorsteen De schoorsteen van mijn 'rookige' avondleven Ik dorste het verslavende vuur Ik maakte al wat ik had aan tabak nat Ik had er meer dan tabak van Vooral van het kopen van zo’n pakje Vooral van de schrijnende verpakking Vooral van de stijgende kosten Ik brandt me er niet meer aan Ik brandt…

Wachten op jou

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 487
Wachten op jou Als het leed is geleden En de dorst is gelest Als veel bloed is gevloeid En de aarde verpest Als de bodem vergiftigd En het bos is gekapt Als geweld heel normaal is En niemand het snapt Als de normen vervagen En de wet niet meer geldt Als alles van waarde Niet langer nog meetelt Als de liefde verkild is En niemand nog…

het weer en wee

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 797
O, wankelende zure regen ge likt zo graag aan het zwijgen met doorlopen ogen vult zich de Rijn en ik dwaal door Maas en Waal over de nek van dorst naar borst van buik naar fuik zo Lek nog zonder blinde praatjes in uwer uiterwaarden gekte tot de diepte van het meer en dan de rust voor deze lust schreeuwt hier die diepte alle…

ik zal wachten

hartenkreet
3.7 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.927
mijn brief voor jou gaat in deze fles waarmee ik mijn dorst naar jou een beetje les ik werp hem ver ver weg in zee met tranen in mijn ogen neemt hij mijn liefde mee misschien dat de brief ooit bij jou eens belandt aan een zonovergoten parelwit strand drink dan van de liefde die je vindt in mijn brief en ik zal wachten op antwoord…
Wim Niesten27 september 2003Lees meer >

bankfilosoof

netgedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 877
hij neemt het nogal filosofisch, in zijn zee van tijd, tot tijd en dan gebeurt er iets de wereld in beweging hele dagen op de bank genieten van het mooi weer maken, zijn vrienden de passanten tussen de regen door en al te vaak over het leven al heeft hij dan geen nagel meer om op te bijten of beter een appel voor de dorst hij hongert…

Pavlov

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.194
Bij oma eet ik pinda’s Bij opa proef ik worst Bij tante steel ik snoepjes En bij kroegen krijg ik dorst Ik lijk die hond van Pavlov wel Reageer bij ieder beeld Laat me willoos weer dresseren Ook al is de kiek vergeeld Je geest is een computer Zegt mijn psychotherapeut Wat op je harde schijf staat Wis je niet zo mak’lijk uit…

drijfveer

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 692
je lest de dorst stilt de honger luwt mijn woede en geeft weer zin ik voel me bevrijd als jij langskomt schep ik ruimte voor jouw plaats ik verruil mijn stad zoek nieuw leven ik maak me zwanger door jou te wensen als je roept sta ik op streef ik een dag voorbij de moeheid die kwelt en verwart…