862 resultaten.
Osmose
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
485 water proeft zich aan, dringt tussendoor
tot verdrongen ruimte naar volstrekt
vergeten, volmaakte droogte
tot dorst zich aandient, borden vol honger
zich ledigen boven verzadigd vlees
in uiteindelijk gemoed
als fragmenten zich rapen, zich schudden
tot vloeibare scherven zijn geplengd
te elfder ure, onvoltooid…
Asbestemming/5 februari 2007
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
708 Rust hier maar uit mama
op deze zachte aarde
die zachter voor je zal zijn
dan je leven ooit kon zijn
of geweest is
nu zwarte, kale stammen ten hemel reiken
nu vroege tulpen aarzelend hun bloemen tonen
nu een nieuw seizoen begint
regen zal je dorst lessen
de eik zal je beschutten
rust hier maar uit mama
op deze zachte aarde.....…
Oerang Oetan Apen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
390 toch ben ik
blijven wachten
met de
wetenschap niets van
de kosmos te
verwachten
rondgezworven
in dorre zandwoestijn
met af en toe een
bron; de oase waar ik mijn
dorst lessen kon
het manna door
hen bewaard
in twee
buideltassen
van het wereldpaard
wedijverend
met een
klein kuddeke
schapen
rondom de
torenhoge
oerang…
Bedrog
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
734 Gezalfde, overompelende woorden
vol toekomstig zieleheil en als
extra: gouden appels voor de dorst.
En weer wordt hier bewezen dat
door, dit in fluweel verpakt bedrog
innig omarmt door eigen hebzucht
en angst voor wat er na ons komt,
ieder opnieuw naar de afgrond stormt.…
roerselen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
491 diep in mezelf
beleef ik, wat we collectief
niet meer willen
daarom
in herdenking
de vinger leggen
op onuitgesproken pijn
zoveel jaren later
nog aanwezig zijn, in hart
en hoofd
de ziel in vrede opgetild
de dorst naar delen thans gestild, en
uitgesproken pijn verlegd
de stilte voelt
oprecht…
Een ezel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
932 er was eens een ezel
die zich drie keer stootte
aan dezelfde steen
die midden op zijn pad lag
de eerste keer was het donker
de tweede keer had hij dorst
de derde keer was hij verliefd
hij zag niet waar hij ging
hij leerde aan zijn nageslacht
dit pijnlijk fenomeen
elke ezel echter zal zijn
eigen hoeven stoten
.…
onzekerheid
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
690 je wilt het niet geloven
wat ik allemaal wel voel
kan er echt niet slapen van
ik denk altijd en ik woel
mijn hart is droef en triest
onzekerheid heerst in mijn borst
ik ren en loop maar raak niet los
geen honger maar wel veel dorst
wat trillend op mijn benen
sta ik hier nu voor jou
met tranen in mijn ogen
en ik schreeuw... ik hou van…
DE DRUPPEL
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
606 Daarop volgde de kater:
veel dorst en alleen nog maar water!…
Weggegooid
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
1.127 Dromend, over vroeger
waar bruisend verlangen
haar brandende dorst
mocht lessen.
Nu, rest een lege huls
weggegooid, vertrapt.
Stil, en ongezien
drupt je laatste traan
uit de wond die eens
haar lippen kuste.…
Après nous le deluge
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
701 kruisig de koperen slang
nu maar op de akker
buiten de stadspoort
en koop je lendenen vrij
les je dorst met bloed en
stil met brood je honger
nu de zon verduistert
en de maan verdwijnt
maak z'n vel tot schoenen
want lemen voeten glijden weg
zodra je rennend vlucht
nu het water stijgt…
Wie dan leeft...
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
618 Dat doe je als appel voor de dorst,
wie maakt het wat uit
als ’t spaarloon wordt uitgegeven?
Geldt hier dan,
“wie dan leeft, die dan zorgt”?…
Och, ween toch niet
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
1.003 och lief,
ween toch niet om zwarte randen
rondom blauwe dagen
toe,
laat wassende wind de zeilen bollen
en adem lucht in lagen
vaar,
ver voorbij de ingedutte zon
door het wijde water
en landt,
waar dorst zal verdrinken
in warme armen van een tweede later…
als de regendruppels
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
719 Heb jij misschien dorst?
Ik geef jou douwdruppels
Van mooie bloemen
Word jij misschien moe?
Dan geeft ik jou vleugels van een engel
Mis jij me misschien?
Dan stuur ik een brief met mijn kus
Wil jij misschien terug bij me komen?
Wanneer het veld naar mij ruikt
Dan kom ik als regendruppels bij jou…
Laat mij zacht zijn
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
627 Laat mij zacht zijn als het water
dat vloeit en zingt en wast
wat vuil is en wat dorst naar leven.…
geluiden praten ongewoon
netgedicht
2.9 met 11 stemmen
1.870 adem hijgt
in droge dorst
verslikken giert
in boventoon
koorts spookt
in gedachten
geluiden
praten ongewoon
lippen breken
fluisteren woorden
die verijlen
in de nacht
ogen dwalen
zoeken liefde
voelen dat de
handen zijn gevat
rood gloeit nu nog
ongebroken, maar
stilte heeft in rust
de genezing al besproken…
Weerklank
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
1.014 angst
klinken als de laatste noot
een symfonie van donker leven
maakt je ruimte meer dan groot
Kon ik maar de stiltes bespelen
de zwijgzame tonen van je hart
zou ik de wereld kunnen betreden
waarin je jezelf zo tergend tart
Ik zou een strijkstok laten dansen
over de snaren van je borst
met tederzachte strelen
je hang naar weerklank dorst…
Gedicht
poëzie
3.9 met 17 stemmen
4.100 En elke nieuwe stad
bloem die welkt
herfst vergeelt het blad
zijn alle steden zo
zijn zij alle zo
zo zijn alle
Overal
overal en nergens
overal is nergens
overal
dezelfde bonbons droef in glazen
parelt drank er is geen dorst
een liedje is overal
van liefde en overspel
zijn alle steden zo
zijn zij alle zo
zo zijn zij alle…
Openbaring
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
651 Wij overschaduwen vorsten
Wij slaken gaarne Onz’ boeien
Wij zij geprezen
Door Wij en door Ons
Wij schuwen daden niet, dorsten
Wij immers niet te verfoeien
Wij, Ons gelezen
De les, met een frons?
Wij bonzen luid op Onz’ borsten
Wij talmen niet uit te roeien
Wij die niet vrezen
De wrake van Ons…
De heilige avond ,Gluhwein en wij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.122 Enkele amfora,s vloeibaar goud
bind ik aan het zadel vast
om onze dorst te lessen.
De oude cottage
wordt met donzige dierenvellen omgetoverd
in een warm bedstee.
We doen ons geboorte kostuum aan
en de heilige toorts laten we in de schemering fonkelen.…
Opgedroogd in waternood
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
511 daal af
langs stenen die
nooit zon hebben gezien
waarvan de kleuren
eeuwenlang verdronken zijn
totdat de bron wegviel
er vloeit geen water meer
dat barsten vult
het ongeduld van dorst bestrijdt
pas op de bodem
zie ik dat de wel
is opgedroogd in waternood
moet wiggelroeden
naar de nieuwe loop
haar richting geeft mij hoop…
Ogen vol lentemomenten
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
549 jij bent de prinses
met je hooggehakte stap
ogen vol lentemomenten
een voorjaarslach
die bloemen brengt
een handvol zon in het passeren
jij tikt voorbij in warme geuren
en laat voor mij
herinnering in duizend kleuren
jij bent het omzien waard
met jouw gratie en souplesse
kan ik mijn dorst naar zomer lessen…
Despondent
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
454 dorst naar droogte is dodelijk geduldig
in het gehemelte van bergen en dalen
de stroom passeert schaamheden bij herhaling
vervalt tot laagte en vlakte
schuurt oevers, verzandt binnenste bochten
eindeloos en voorspelbaar in fasen
gebogen langs ontblote patronen
met sleepsporen in lichtvoetige modder
achtergelaten tijdens keren en dwalen…
aan het water
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
542 van niets naar niets
het slaapt in de schoot van zwaartekracht
er flitst een zilverwinde als een hinde in het struikgewas
'het komt door de zon', fluistert het water zijdezacht
ik wist dat de rivier praten kon, een koe in het gras
een vogel in de lucht en hier een dikke vlieg
het water herhaalt zijn loop vanuit de bron
een mens heeft dorst…
Gestopt me roken, had er tabak van!!
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
712 Eindelijk kwam er witte rook uit de schoorsteen
De schoorsteen van mijn 'rookige' avondleven
Ik dorste het verslavende vuur
Ik maakte al wat ik had aan tabak nat
Ik had er meer dan tabak van
Vooral van het kopen van zo’n pakje
Vooral van de schrijnende verpakking
Vooral van de stijgende kosten
Ik brandt me er niet meer aan
Ik brandt…
Wachten op jou
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
487 Wachten op jou
Als het leed is geleden
En de dorst is gelest
Als veel bloed is gevloeid
En de aarde verpest
Als de bodem vergiftigd
En het bos is gekapt
Als geweld heel normaal is
En niemand het snapt
Als de normen vervagen
En de wet niet meer geldt
Als alles van waarde
Niet langer nog meetelt
Als de liefde verkild is
En niemand nog…
het weer en wee
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
797 O, wankelende zure regen
ge likt zo graag
aan het zwijgen
met doorlopen ogen
vult zich de Rijn en
ik dwaal door Maas en Waal
over de nek van dorst
naar borst van buik naar fuik
zo Lek nog
zonder blinde praatjes
in uwer uiterwaarden gekte
tot de diepte van het meer
en dan de rust
voor deze lust
schreeuwt hier die diepte
alle…
ik zal wachten
hartenkreet
3.7 met 13 stemmen
1.927 mijn brief voor jou
gaat in deze fles
waarmee ik mijn dorst
naar jou een beetje les
ik werp hem ver
ver weg in zee
met tranen in mijn ogen
neemt hij mijn liefde mee
misschien dat de brief
ooit bij jou eens belandt
aan een zonovergoten
parelwit strand
drink dan van de liefde
die je vindt in mijn brief
en ik zal wachten
op antwoord…
bankfilosoof
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
877 hij neemt het nogal
filosofisch, in zijn zee
van tijd, tot tijd
en dan gebeurt er iets
de wereld in beweging
hele dagen op de bank
genieten van het mooi
weer maken, zijn vrienden
de passanten tussen de regen door
en al te vaak over het leven
al heeft hij dan
geen nagel meer om
op te bijten
of beter een appel
voor de dorst
hij hongert…
Pavlov
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.194 Bij oma eet ik pinda’s
Bij opa proef ik worst
Bij tante steel ik snoepjes
En bij kroegen krijg ik dorst
Ik lijk die hond van Pavlov wel
Reageer bij ieder beeld
Laat me willoos weer dresseren
Ook al is de kiek vergeeld
Je geest is een computer
Zegt mijn psychotherapeut
Wat op je harde schijf staat
Wis je niet zo mak’lijk uit…
drijfveer
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
692 je lest de dorst
stilt de honger
luwt mijn woede
en geeft weer zin
ik voel me bevrijd
als jij langskomt
schep ik ruimte
voor jouw plaats
ik verruil mijn stad
zoek nieuw leven
ik maak me zwanger
door jou te wensen
als je roept sta ik op
streef ik een dag
voorbij de moeheid
die kwelt en verwart…