593 resultaten.
Van kroeg tot kaap
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
967 wier waait met de netten mee
de zon rust op een mistbank
boven hare majesteit, de zee
het stromeisje schenkt ruimschoots
wijn en dein, turft de dekzwabbers
geronseld per dozijn
de zeilen bol, het zeeschuim op de rol
recht ze haar rug
met haar kop pal voor de wind
verdwijnt het schip
op de valreep wankelt een vader
schreeuwend om zijn…
Op dobberend geklater
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
591 de zon speelt
spiegelt zich trots
in watergolven
zeilen tekenen de horizon
een windvlaag, een bewegen
het bootje gaat overstag
rode pompeblêden
sieren het blauw en wit
de Friese vlag
ik lach mijn zorgen
de vreugde tegemoet
net als de visser
die een goede vangst doet
nu is veel dichterbij
in dobberend geklater
geen pijn bij een…
reizen (2)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
559 benadrukt statig de gestolde stilte
op zondagmiddag is mijn venster
op de wereld de doodse eindeloze
straat waarin zelfs de hond
zwijgt en slaapt
het hart kan de oppervlakte
niet bereiken om op de tong
te liggen
in deze onbeweeglijke uren
glijden mijn ogen voorbij
de horizon naar de eindeloze
sterrenregen
ik ben zeenomade
en zeil…
Ik was de schikgodin
gedicht
4.3 met 3 stemmen
3.523 Mijn dames
waren schepen. ik sneed zeilen
voor hun mast. Hoe jankte niet
de kast, alsof haar vliezen braken
toen ze gingen. Wie schept,
baart sterven. Ik knipte
navelstrengen door, ik leerde
zonder zakdoek wuiven.
-------------------------------
uit: 'Vergeten licht', 2001.…
Deinen in broos water
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
550 nog zijn
de meningen verdeeld
over schietlood en kompas
tot averij komt het niet meer
een eigen koers
in oude klompen
niet giftig opgetuigd
met woeste tijden van weleer
ze deinen in broos water
de golfslag al voorbij
het laatste zeil gehesen
overstag was er nooit bij
lager wal zal hen niet raken
hun vrijheid is te groot
zo ver uit…
Bootje in een fles
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
608 Witte zeilen hoog gehesen
Geteisterd door een flinke windhoos
Op Gods wil aangewezen
En op die van de matroos
Dit schouwspel duurt al jaren voort
Varend in turbulente stormen
Ofschoon licht aan de horizon gloort
Schuimen golven in talrijke vormen
Buiten dit tafereel hoort men getik
Van grootmoeders antieke breigerei
De zeebries geeft…
Blad en schemer
netgedicht
4.2 met 21 stemmen
920 In de ander
houd ik de bomen vast en het zeilen
van de grote zon.
Alles bloeit in het begrijpen;
zeepbellen, de zomer, wind
blauw, wit en roze
bloemen die lachen vanuit
het heden
naar morgen.…
Ik verscheep mijn hart
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
547 Ik verscheep mijn hart
vaar met mast en zeil
door woeste zeeën
ik ben een banneling
in deze gerezen tijd
doorklieft verga ik vol
van pijn en zielendorst;
het anker is verroest tot
aan de jaren waar boeg en
steven mij de wind
en knopen geven
maar het varen
herbergt geen doel
waar het roer zich
ook naar went;
het liefst althans
in…
met de muziek mee
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
700 MET DE MUZIEK MEE
Zwierig zwaait de zwabber ’t zeil
bij een Menuet van Bach
‘k Was verbaasd toen ik dit zag
op een doordeweekse dag
Uit de gratie is de dweil
Water Music klinkt verwaaid
‘t Ruimte sop wordt rondgezwaaid
als de mob de vloer verfraait
Wekker tettert onderwijl
Dromenboek slaat mokkend dicht
Cynisch is het ochtendlicht…
Zwijgende vleugels
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
553 met wijde zwijgende vleugels
beweeg ik mij in mijn slapende wieg
sierlijk zwevend tussen
de heldere zeilen van de zeeën
op weg naar een geheime verte
die alleen een dichter zich verbeelden kan
de vele meeuwen krijsen
boven de bevuilde sneeuw
het is pas halverwege de middag
en de schrale winterzon
gaat nu reeds verdwijnen
in een veel te…
Het rode zonnekoor
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
526 jij dirigeerde
wind en zee
ik zeilde zonneschietend
op de golven mee
er was samenhang
in elementen
die verruiming gaf tot een
oase van geluk op de grote plas
horizon na horizon verdween
nooit voelde ik mij
eenzaam of alleen maar
was een met alles om me heen
pas in het strijken van de zeilen
klonk de finale door
wij gaan de bestemming…
Een heerlijke vrijdag
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
692 Met een vrijdag voor de boeg
varen we met de wind in de zeilen
Al is het pas morgen vroeg
ik ben het dek al aan het dweilen
Gewoon flink de vaart erin
ja, echt alle knopen los
Zij maakt me nu al blij van zin
terwijl ik een blik werp naar haar tros
Als we straks voor anker gaan
aanmeren bij Verkade
Zal mijn meisje er zeker staan
ja ik…
Medicijn
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
673 ik zie het bollende zeil
als een leven van vrijheid
niets dat nog meer jaagt
enkel de spelende wind
een streepje zilver legt zich
over mijn rozige wangen
glanzend de vreugde
die ik op het water hervind
de zere plek verstrooit zich
geleidelijk als een luchtbel
die de zeeboezem verlaat
ogen voor verstoring blind
wolken drijven weg…
ogen blikken grote gevolgen
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
1.010 ik zag je laveren
tegen de wind
het kind in je
speelde met water
je ging overstag
het tuig draaide om
de boom
kwam pas later
de klap was
te hard en
maakte een eind
aan je dromen
het zeil is gereefd
de storm gaan liggen
je kind leeft zich uit
in het kijken naar vissen
lacht naar de zon
weerkaatst in de golven
draait zich uiteindelijk…
Waar tijd de zeilen slijt
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
416 nog kan ik ze
in beeld en kleuren vangen
de windjammers en tall ships van voorheen
waar tijd de zeilen slijt
en windhandel vooruitgang brengt
voor kooplui land en continent
ook vogels broedend op het oude akkerland
oppers met gedroogde tarwe in het
zonne-uur bij de scheefgezakte hooibergschuur
waar ploegen wolken stof doen waaien
achter…
splitsing
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
1.422 onze wegen scheuren een splitsing
en mijn ogen wenen me uit
hoe uw rug tot de stip krimpt
die ons warme hoofdstuk afsluit
de enkele flitsen en gevoelen
die mijn geheugen nog omklemt
lijken door uw verlaten getand
en mijn hart bloed het bijlen
de forse adem van het lot
heeft uw zachte zeilen
in andere richtingen gebold
en het…
Vrijheid
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.530 je kunt me blinken zien
als een zeiljacht of een schip
varend aan de zilte kim
niet meer dan een verre stip
mijn verhalen die zijn stil
mijn tranen zijn onzichtbaar
de straffe wind is met me mee
mijn zeilen zijn onklaar
mijn angsten zijn verborgen
geen maan of leidend ster
het anker overboord gegooid
maar de bodem is te ver…
Trojaanse vrouwen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
812 nodigt hypocriet
de Grieken uit
Wees welgekomen
maar niet voor mij
ontsnapt tevergeefs
aan de mond van
verzilte weduwen
Wat moet de hel
nog ónder mij
Uitgewrongen trots
zorgt voor het
gapende litteken
op de zuurzoute toekomst
van de overlevenden
Laat de hoop maar
varen
Onder de broeierige melancholie
van een gehesen zeil…
Vleugels op poten
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
515 ze reiken en kijken
vragend omhoog de
wilde bloemen in mijn wei
hun muziek die
altijd gelijk loopt
met de zon verstomt
in het gras
nadert langzaam
een massaal gebrom
chitine knispert in
duizenden doorzichtige
vleugels op poten
zij vliegen op
tot grote hoogte
in hun paringsdrang
meeuwen zeilen
door de lucht met de
mier als…
het vergaan van schepen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
763 Praat me niet
van
het vergaan van schepen
Praat me niet
van
zandbank,rif of klip
Menig schepeling
kent wel een dip
het roer gaat om
De zeilen bollen
de verte lonkt
en dat klinkt stom:
Een schipper zal
met de zee
niet dwepen
Elke golf
z'n eigen hoogte
daarna z'n eigen dal
Er is een kerkhof
in de diepste diepte
want…
Takken kalen in de kruin
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
467 zie de meeuwen zeilen
driftend op de wind
bladerbruin vlaagt knisperend
tot het eindelijk luwte vindt
weg is de warme lach
en tekent kou
verbeten trekken op
deze bijna winterdag
kleuren zijn vervaald
takken kalen in de kruin
waar bomen buigen
voor het stormachtige venijn
het botst weer
na de zonneharmonie
we trotseren voor even…
Als ik.....
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
570 Als ik een Jood zou zijn:
waar vind ik een haven
gevuld met blauwe schepen
onder witte zeilen?
Waar zijn de mannen in ijzeren pakken
die mijn kant op kijken?
Als ik een Jood zou zijn:
waar bloeit mijn roos,
wie is mijn broeders hoeder,
waar stopt de laatste trein?…
Tot jij versteende
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
592 lang deelden we
de bergen samen
kiezelden op
helling en vallei
onderscheid
kenden we nauwelijks
wij kwamen van
dezelfde rotspartij
tot jij versteende
in gedachte roem
stilstond als huis
en mij tot gruis benoemde
nog zeil ik
keer op keer
kaats tegen de spiegel
van het laaggelegen meer
waarin de schaduw
van jouw donker en
hooghartig…
Na schooltijd
gedicht
3.5 met 2 stemmen
6.044 De wolken zeilen hoog voorbij, ik lig
languit. Gras kriebelt mijn gezicht.
Ik denk aan dingen die ik nog niet weet.
Hoe bloemen bloeien, hoe een vogel leeft
en waarom water van de zee beweegt.
Er komt een vlinder even zitten op een bloem.…
Vliegeren
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
617 Laat zeilers fijn zeilen gaan.
Het maakt niet uit waarheen.…
Olijven
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
476 we hebben
de bomen
geschud
geslagen
en geaaid
de olijven
gebeden om
te vallen op
de zeilen
beneden
in dit
omgekeerde
land waar zon
de mensen
brandt
zijn woestijnen
verdronken
in een zee van
zeldzaam
hemels water
nooit zullen
de olijven het
beloofde land
verlaten want
ook zij gaan praten
hun doelen…
vernieuwde glorie
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
1.980 De blokken zijn geteerd
gaten gestopt met wier de meeuwen
plakken vast op witte zeilen
het waait op Westkapelle
als hij zijn armen rond haar middel legt
valt er geen zeester te betrappen
Ze zegt dat ze de geur niet meer herkent
en dat het licht verandert is hij schopt
een steentje weg draait om zijn as
Ze droomt haar kind weer op de pier…
Meeuwige rust
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.841 en liefst dan binnen, achter glas
honden ravotten langs de branding
en apporteren stok of bal
een baggerboot bevecht verzanding
een peuter kotert in een kwal
tegen het mistig zeedecor
schuiven traag zeilen van canvas
en wappert fier hun tricolor
naar de pimpelaars op ‘t dijkterras…
Een ramkoers
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
458 ik tik de
seconden weg
verbijt minuten in
het wachten op jou
mijn ademloze vrouw
om je weer te zien
maar ik reef de zeilen
om een ramkoers te mijden
ongrijpbaar
ga je voorop
met mij in het zog
en nog geef ik niet op
kom heel even langszij
kan je blik niet vangen
weet dat jij niet blijft hangen
op een ligplaats met mij
jij…
Een wonderzucht
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
488 de zee blijft
parelenschelpen geven
als sieraden aan het strand
geliefden blozen als de rozen
verstrengelde innigheid
loopt hand in hand
kringelrondjes drijven
rond zilte vissen die krioelend
wachten tot het tij zal keren
de zon zakt langzaam weg
zeilen manoeuvreren, laveren
in rood gekleurde sferen
tientallen vogelvleugels…