45183 resultaten.
Maria
poëzie
3.5 met 18 stemmen
3.340 Wel zalig zijn voorwaar haar ongeraakte borsten
Waarnaar de bronne zelf des levens plach te dorsten:
Wel zalig is de schoot daarin hij heeft gerust:
Maar zalig bovenal zijn zulke die haar leven
(Gelijk Maria dee) tot zijne dienst begeven
En hebben in zijn woord haar hertelijke lust.…
VLIEGENDE STORM
snelsonnet
3.1 met 18 stemmen
1.673 Plastic zakken vliegen door de straten.
Ik houd me amper staande op de stoep,
ontwijk intussen alle losse troep.
Maar toch ben ik een beetje uitgelaten.
Ook al beleef ik angstige momenten,
‘k geniet toch van het spel der elementen.…
Laatste dag
poëzie
3.1 met 10 stemmen
4.152 Zal de dood als dan niet beven
Als de beenders weder leven
Met haar oude huid omgeven?
5.
Zie, een boek werd opgeslagen
Dat ten volle zal gewagen
Hoe zich ieder heeft gedragen.
6.
Alle kwaad zal zijn gewroken
Dat gedaan is of gesproken.
Wat verholen was ontloken.
7.
Ah!…
Van een degelijke vrouwe
poëzie
4.0 met 5 stemmen
2.240 Hier rust ik zoetjes in de Heer
Een vrouw begaafd met deugd en eer.
Wie dat ik ben of hoe ik hiet
(Is 't mogelijk) en vraag 't mij niet.
Nooit maakt' ik gaarne lang gerel.
Het zwijgen past de vrouwen wel.
------------------------
gerel - (druk) gepraat…
Geluk
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
672 t licht kan eten en ‘t donker vasthouden
Zolang witte kou in mijn kamer staat
en ik met volle ogen
‘t ochtendlicht voel steken
Zolang durf ik
elke dag mijn huis uit te gaan
mensen te groeten
en verder te lopen met mijn lach
Te schreeuwen en te dansen
verliefd door straten te wandelen
om te zingen met de huizen en de dieren
Te leven…
Stockholm 1967
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
639 Eén uur ’s nachts
reden de laatste trams
als rugzaktoerist
vond ik geen onderdak
en liet het maar zo.
Ik schuilde onder een afdak
bij een pleintje met fontein
zag een visser op een fiets
later een marinier met twee meiden
zij hadden het afdak nodig
Ik poetste mijn tanden
bij het fonteintje
zodra de eerste trams reden
ging ik op…
wie
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
729 wie fluistert de dichter
weer troostende woorden in
als zinnen voortdurend beslaan
wie houdt het net vast
onder de woorddanser
wanneer het ritme weer weg is
wie reist mee in het oude hoofd
waar de chaos steeds meer toeslaat
woorden almaar dunner worden
tot de zin ontbreekt…
Illuminatie
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
673 Klanken
helder als kristal
serene rimpelingen
in een meer van stilte
klanken
uit het niets verrezen
en éven
tot vorm gestold
vorm
die als een flakkerende vlam
plots
oplost
een tedere wind
die manna schenkt
die liefde is…
De salon
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
716 De dames onder hun kappen
Zitten er adem te happen
Met hun hoofden bedolven
Na het wassen en watergolven
Nu komen de tongen los
Je ziet het aan de rode blos
Hier ben je in vergeten tijd
Van warmte en intimiteit
In het paleis van kort geluk
Met de weggevallen druk
Zie je warme stranden
En koesterende mannenhanden
Nog een lotion mevrouw…
Door het duister gegaan
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
1.004 Toen daar
die dag, dat moment
toen daar de bodem
viel
Toen het zwijgen
de adem benam
kilte het hart bevroor
de ogen zich sloten
Toen, ja toen
zag ik het pas
de spiegel die brak
de illusies die vergingen
Al mijn tranen
al mijn woorden
ze werden uitgewist
door de laarzen van het gelijk
In de tunnel van angst
zocht ik het licht…
Zomer in Rockanje
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
680 De zee
Water, adem
Het zachte strand
De kleuren die lachen
We vinden de sporen
Van die verloren tijd
hoepelende meisjes
Een zandkasteel van oude lucht
Het geluk van limonade
slome dagen in Juli
we komen er nu langs
koppeltje duikend in ons hoofd
We zien de zee
die altijd blijft
altijd
blijft zingen…
Zondvloed Monosyllabi.
poëzie
4.0 met 4 stemmen
2.020 Hoog en lang,
Diep van gang,
Breed en stark
Was de Ark:
Daar in klam
Sem en Cham,
Met zijn Broer,
Vaêr en Moer,
En nog drie
Wijfs daar bie.
Al het vee
Had daar stee,
Hert en Hind',
Brak en Wind',
Peerd en Os,
Haas en Vos,
Beer en Leeuw,
Roek en Spreeuw,
Los en Das
Hier ook was.
Uil en Aap,
Bok en Schaap,
Ooi…
Ongenoegzaamheid
poëzie
4.7 met 3 stemmen
1.463 Is iemand bij een Heer ter tafelen gezeten
Alwaar genoegzaam is te drinken en te eten,
Roept hij onstuimelijk om oester of lamprei,
Of, lakende de wijn, om sec en malvezij,
De Heer zal zeggen: “Vriend, wie is er die u dwinget?
Lust u niet, dat gij vindt, zo etet dat gij bringet.”
Maakt hij het ook te bont, de huisheer wordet gram
En wijzet hem…
pluk de dag
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.290 jou verjaardag kan niet meer stuk
Een drie en een zes
en ieder zingt z'n eigen lied
vooraf aan het leven krijgt niemand les
Het is intuïtie wat heel eventjes meer ziet…
Expressie.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
572 De kunstschilder met een sigaret
in zijn mond smijt de verfklodders
op het doek in het rond.
Alle vormen en kleuren door elkaar.
Maar hij toont zijn expressie,
zijn gevoelens gaan met hem op de
loop en later in een galerie staat
zijn schilderij voor nog geen tien-
duizend euro te koop.…
Danser in Elysion
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
662 toen ze in vergetelheid viel
zoekend naar het licht dat elders gloorde
Zag haar weer in droom - vanop 'n grazig strand
haar drijvende graf deinde zachtjes mee
op Darckheims groen-golvende meersenzee
'n wijze wind blies d'r naar de overkant
Want wachtend voorbij Elysions kust
lag heur vurig verlangde zielenrust
broze geest door het leven…
Mijn schaduw op de muur
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
587 Het leven van een persoon dat het licht niet ziet.
Iedereen weet van het bestaan maar word niet gezien als bijzonder
Maar denk dan eens na vindt je het geen wonder
Hij is aanwezig onder alle mensen
Heeft echter slechts één ding te wensen...…
cadeautje
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
603 iets van mij voor jou
verpakt en met een strikje
mijn liefde en trouw!…
eigen dressuur
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
566 wandelen en zwerven
in bossen en parken
gewoontes gaan sterven
gezond voor dit varken
mijn zinnen verzetten
in de pure natuur
jij zult niet beletten
mijn eigen dressuur
het gif moet verdwijnen
uit botten en vlees
de zon moet weer schijnen
voor Jan Zonder Vrees
ik zoek bloemen en kruiden
vermengd met wat water
het goud van deze tuinen…
mijn droomplaneet
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
675 laat mij je even meenemen
op mijn reis van fantasie
ver weg van allerlei problemen
kom binnen in een wereld vol magie
hier heerst vrede en geen oorlog
de liefde verdrijft er alle haat
geloof me vrij, hier is nooit bedrog
iedereen lacht er en is nooit kwaad
kom maar binnen, beleef je mooiste dagen
want lepeltjesgewijs zal alles er wel komen…
Beesten en mensen.
poëzie
3.6 met 5 stemmen
1.093 Kom, laat ons (sprak de Heer) met onze handen bouwen
Een lichaam dat altijd de hemel kan aanschouwen,
En uit ons eigen mond, die ‘t alles roeren doet,
Hem blazen in de borst een redelijk gemoed,
Bekwaam om ‘t hoogste goed te kennen, te aankleven,
Te dienen zonder dwang en eeuwiglijk te leven.…
Lieve Maan
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
753 Leven vanuit mijn hart in al zijn puurheid.
Leven met empathie in al zijn zuiverheid.
Niets verwachten en toch alles ontvangen.
Dat is zo mooi om te zien, voel me onbevangen.
Nadat ik geleerd heb om te accepteren wie ik ben.
Leer ik mezelf weer zien zoals ik mezelf ken.
Het kleine meisje dat zong en sprong in de regen.…
Morgen-gebed
poëzie
2.9 met 13 stemmen
1.146 In ‘t oosten klaar laat blozen
De dageraad
De liefelijke rozen
Van haar gelaat.
O helle morgensterre
Gods eeuwig zoon
Schiet op ons hert van verre
Uw stralen schoon.
Vermeer tot uwe love
Het kranke licht
Van onze klein gelove
En toeverzicht.
Maak wakker al ons leden
En traag gemoed
Om vlijtig in te treden
Uw paden…
Verkleurd
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
515 nu kleuren vervagen
en mijn vertrouwen voorgoed
geschonden is
blijkt de stilte doof
eenzaamheid klimt met alle macht
naar binnen en neemt bezit van
het tolt in mijn hoofd
en struikel over woorden
al ontbreekt het mij aan moed
om deze uit te schreeuwen
want wie zal mij geloven
de wind die ik heimelijk ontmoet…
corona hype!
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
457 sedert corona bijna alles uitmoordt
sterven er geen anderen meer
althans... in kranten lees ik niks meer
laat staan al die verhalen die je soms hoort!…
Sjeng de bokkerieër
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
822 Lang geleden in ’t Limburgse land,
op een plek verborgen en discreet,
een vervallen kapel aan de bosrand,
daar zwoer Sjeng zijn dure eed
waarin hij zijn trouw beleed
aan de bende, haar kapitein
en al waar die voor streed.
Sjeng leek het fijn een bokkenrijder te zijn.
Die nacht, een boerderij in brand,
overvallen door bokkenrijders, wreed…
de dood geurt
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
481 duisternis
donderkoppen naderen
hij loopt en kijkt bezorgd
met de capuchon strak
kondigt zich zware regen
die hem diep vallen laat
in zakkende ondergrond
zoekend naar wat houvast
zwaaien krampend armen
in de ijdele poging falend
het evenwicht te houden
op de lippen besterft de gil
waar de geur van nat zand
de verrotting van het leven…
eenzaamheid
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
745 eenzaamheid
is niet de stilte om me heen
niet de lege kamer
of de afwezigheid van steen
het is de ruimte tussen ons
te groot en te breed
waar woorden niet reiken
en geen oog mij echt weet
het is niet de drukte
die mijn ziel doet ontwijken
maar het onvermogen
om diep met een ander te kijken
een zee van gezichten
toch niemand die…
lepeltje-lepeltje
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
467 Hij streelde zacht haar tepeltje
zij vlijde zich tegen zijn klepeltje
zo vielen zij lepeltje-lepeltje
In slaap…
lepeltje-lepeltje
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
526 Hij streelde zacht haar tepeltje
zij vlijde zich tegen zijn klepeltje
zo vielen zij lepeltje-lepeltje
In slaap…