Alle inzendingen over haiku

Blad in de winter rijp voor bezinning en sier begroet het voorjaar.…

De kunst leefde op het getekende canvas zonder haar leeftijd.…

De kransslagader baseert mijn zuurstof op jou rijk ritmisch leven.…

Door openlijk spoor trekt jouw routebeschrijving de hemel open.…

de jas steeds losser rond doorgedragen schouders hangt alleen nog tijd…

Niets houdt haar tegen. Af en toe een gedachte. Maar die vergeet ze.…

Verblind betoverd aangesproken in de trein volg het volgend spoor.…

Bomen glanzen wit: onder hun kruinen tikkelt het hemelwater.…

Het schrijverke draait snel rond op glanzend water: Guido Gezelle, ziet u vanuit het Hemelrijk mijn behaaglijke weemoed?…

zijn in eenzaamheid al die herinneringen echt zoveel sterker…

Puurheid van water des ochtends in de winter: een hemels genot!…

op het zilveren feest bruist de champagne in de jubilaris…

Stilte voor de storm vormt turbulente stroming leefbaar hoop ontplooit.…

Leeft harmonieus in besloten verbinding door gepaste grens.…

Het leven gaat door met de tijd als zekerheid tot de hemelpoort.…

(tanka) Spreken over God, gedachten zonder woorden: beide geven lof. Sterke liefde tot Hem groeit in het onderbewustzijn.…

Zo vaak doden wij: met kogels of met woorden, liefde woont er niet.…

zou er weleens iemand terugwuiven naar riet?…

orakel van nu zie de tijd in jouw kristal er wordt geboren…

Ze nemen zich voor Om in het komende jaar Achter te blijven…

De kern van mijn hart klopt door jouw ademhaling in bindend voorspoed.…

Warm nog schijnt de zon door het oude vensterraam de tuin blijft in bloei.…

Warme zwoele nacht wakker voor de roomservice één roos bij haar bord.…

De grootste kerstbal hangt stomdronken in de boom op het Rembrandtplein.…

De velden zijn droog een regenboog buigt alleen voor hemels water.…

(tanka) Veel mensen geven bij het kerstfeest hun voortuin kleurrijke lichten met een blakende ijver maar even grote wansmaak.…

tweeduizendveertien afgesloten openen tweeduizendvijftien de vader van gedachtes wenst een Gelukkig Nieuwjaar…

Even uit de broek... Omstanders zien mij zitten: niets dan aalscholvers!…

Het gehucht Werbeek: op straat klonk kindergejoel. Heimwee vult mijn hart.…

vol welbehagen jezelf beter laten zien zoveel schoonheid spreekt steeds weer een nieuw uiterlijk ik hou wel van behangen…