Alle inzendingen over overlijden

het doek is gevallen zijn muziek, uitgespeeld de laatste adem een ingedrukte toets blijft onaangeroerd de zaal, in stilte © avriends - 2008…

God plukte de roos rozerood als ze was wiegelde ze broos op haar jonge steel priegelde een heel subtiele vlindertong het stuifmeel uit haar ziel rozerood als ze was de moedertak brak - ontzet heeft God recht op een boeket…

Tim Zwaan 1957-2008 Een berichtje in de krant Iemand is overleden Hoe mooi wordt er geschreven Zo precies Het raakt me Ik wil ook zo beschreven Later wil ik ook zijn geweest Zo ongeveer Kijk ik verder dan dit doel Dan is het ook voor mij voorbij Als ik er ben Ongeveer daar Ik neem er een voorbeeld aan Je zal zeker goed zijn…

Kijkend naar jouw stille handen grijp ik naar het ogenblik. In het besef dat hier de wanden meer weten van je pijn dan ik. Handen die verkrampt als vuisten vochten tegen felle pijn. Maar nu in een deemoedig luistren voor eeuwig nu gevouwen zijn.…

Mijn handen hebben zacht de jouwe aangeraakt en ik vond vol verwondering herkenning in het hart alsof de leegte slechts gewacht had op jouw naam ik rende schreeuwend over naakte toppen radeloos je adem na die nevelde langs zuchten wind in mijn gevoel stormde de echo van jouw leven blind heb ik gezocht naar licht achter je neergeslagen…

hoe kan een woord de weg naar het leven volgen wanneer een kind de nacht ingaat hulpeloos achter het enige raam van eeuwigheid waarin alles verdwijnt en aan de wind wordt toevertrouwd hoe kan hij het doodgaan begrijpen als de dag nog maar nauwelijks heeft ademgehaald zijn ogen nog nooit het licht hebben gevangen of een vlinder…

Af en toe beroer ik haar krachteloze hand, bestudeer het reeds ingevallen gezicht, alsof ik nooit eerder de gelegenheid, of net zo als nu de moed heb gehad om vertederd over haar haren te strijken, terwijl haar neus steeds spitser en het topje daarvan steeds witter wordt, en mijn ogen zich vullen met tranen vanwege alles wat ik niet heb gedaan…

Een schone dodendroom heb ik gedroomd: Diep onder marmerblank en bloemgeboomt, Sliep kalm en koel mijn moegemarteld lijf. Toen zag mijn ziel, vanuit haar blauw verblijf, Een meisjesgroep in klederen leliewit. En éen maagd, blond met vliegend haar, zei dit: - ‘Zij die daar rust gaf liedren ons, in ruil Willen wij winden rozen rond haar zuil.…

Niets wist ik toen wij elkaar spraken. We hadden lol en ontroering om de woorden. Niets wist ik van ziekte of jouw naderende dood. Mijn hoofd wil het niet geloven. Ik sluit mijn ogen en mijn handen hou ik voor mijn oren. Het is helemaal niet waar en ik wil er niets van horen.…

verlost van vragen verlost van pijn verlost van dagen die verschrikkelijk voor je zijn de dingen die je niet meer zag de eigenschappen van je die ik zo graag mag nooit nooit meer zullen we ze zien nooit meer de gezelligheid die je bracht zo ineens gelachen en geleefd een vriend die nooit vergeten zal worden een vriend voor altijd…

Ze verwelkt Langzaam maar zeker Ze probeert zichzelf te redden Met water uit een beker Maar tevergeefs Ze verdort Verliest haar mooie buitenste laag ‘elle est morte’…

Aan het einde van het pad tussen bloeiende bloemen en verdorde bomen ligt het einde.…

Vorige week zei je nog tegen mij: Kom op en wees eens blij. Maar nu zeg je niks meer. Je bent niks meer dan een lijf. Een lijf dat stil ligt. Ik mis je en ik zal je blijven missen wat er ook gebeurt. Ik zal aan de leuke dingen denken aan de slechte en aan de verdrietige. Maar onthoud dat ik je nooit zal vergeten!…

Mijn ogen staren door schemerluchten Waarin ik soms vaag iets zie wat zwak beweegt Men zegt, de Here neemt en de Here geeft Met betraande ogen hoor ik jouw zuchten Hoelang nog duurt dit wachten en waarop Het zou voorbij en over moeten zijn Rust, rust, zachte stilte en voorbij de pijn Voor de morgen hoop ik dat alles stopt Ik wil weer verder…

Altijd zeiden we gekscherend, we worden samen oud, misschien zelfs wel honderd maal twee lachen dat we deden, we zouden de wereld wel eventjes op zijn kop zetten. De wereld staat op zijn kop, nu want daar lig je dan stil koud, mager, uitgevochten, dood. De afspraak geldt niet meer, samen honderd worden, samen oud worden,…

de kist gedragen zes mannen, eenstemmig zwart een laatste woord nimmer meer over de lippen je bent weg en je kinderen kwijt een ex zwelgt in verdriet maar wel te laat ik lig hier lekker en overmorgen ook laat mij nu maar met rust…

Zon ga weg met je stekende stralen Zon ga weg met je oogpijnlijke licht Zon ga weg met je walgelijke warmte Zon ga weg met je zomerse zotheid Zon ga weg met je verdomde vrolijkheid Laat mij in mijn zwartheid en mijn leegte en pijn Ze is pas dood JIJ hoort er niet te zijn!…

Ik wist het, maar kon je niet zeggen dat je onverwachts op reis moest een dief in het holst van de nacht me achterliet met te veel vragen Heb je niet meer kunnen vertellen hoe ik me met je verbonden heb in gedeelde tijd voor je zo verdunde je huid steeds witter werd Je ging als een luchtvaartballon dreef weg omhoog in de lucht zonder geluid…

ik zie nog hoe je altijd noodgedwongen in zijn schaduw liep - hij was zo'n grote man - en hoe hij dan weer jou steeds opnieuw in het zonnetje zette - hij was zo'n warme man - hoe groot is nu die lege plaats naast je niet enkel pijn en eenzaamheid maar vol herinneringen hij was in dit leven zoveel mensen tegelijk dat zijn afwezigheid…

Leven is leven en ontmoeten samenzijn verheugen wenen Dood is stilletjes verdwijnen laat harten zomaar verstenen Ik denk aan jou en glimlach zo lief en zo trouw als je was De warmte die je me schonk blond haar doorzichtig als glas Dood is dood en plots verlaten niet meer kunnen aanraken strelen Voorbij alles wat vrij kan ademen gedachten…

Als ik het verdomme had geweten dat je morgen niet meer zou leven Dan was gisteren voor jou en mij om je te koesteren warmte te geven Als ik het verdomme had geweten dat je er plots niet meer zou zijn Dan was gisteren voor jou en mij want onze vriendschap was zo fijn Als ik het verdomme had geweten dat jouw leven zomaar zou staken Dan…

vandaag ligt het leven achter mij ik was er van begin tot einde bij nu ligt er iets nieuws in het verschiet laat er vreugde zijn boven verdriet zij die mij reeds zijn voorgegaan zijn voor mij altijd blijven bestaan zoals een rivier stromend in een zee draag je mensen altijd in je mee vaarwel zeg ik u dan ook niet de tijd heeft iets moois…

In het zwembad glijdt een jongen rennend uit - dat was het dan buiten knikt vol onbegrip een meerkoet ja en amen…

Ik mis je nu al En dat is gek Je bent er nog gewoon Niets aan de hand Ik stel me aan En toch die pijn Nu al te weten Dat je straks moet gaan…

Je zei nooit veel. Niet dit of dat, niet zus of zo, maar altijd had je tijd te over. Voor mij en hen die aan je lippen hingen. We stonden dikwijls haast te dringen om de wijze woorden die je sprak. Je lachte vaak. Zo veel en mooi en uitgelaten. Dat deed je liever nog dan praten. Met mij en hen die zoveel om je gaven. We konden ons aan je…

Afstand nemende in leven of de aankomende dood Een relatie die zo mooi ooit een begin nam Geen enkel woord tussen beide geliefden Ook al is een leven of een liefde toch zo kort Tijd is in een mensenleven niets... Maar begrip, respect en het graag zien Ook al is het voor weinigen gegeven Jij zal nooit vergeten worden Omdat je gewoon een pracht…

Je liefde zal nooit vergeten zijn Je warmte draag ik bij me als een jas We hadden elkaar lief zonder woorden Geen tekst die daarbij nodig was Je leefde je leven zoals alleen jij dat kon Geen ander mens die het bijbenen zou Je leefde op de toppen van je kunnen Het is wie je was, het was jou Ik sterf liever jong en geleefd, was je…

Ik wil je nog niet missen, was je nog maar hier. Ik kan je nog niet missen, we hadden zoveel plezier. Nu moet ik je toch missen, want je bent gegaan. In het aanzicht ben je er niet meer, maar in onze harten blijf je bestaan!…

Je bent al zo lang bij me weg En ik weet het nog zo goed Hoe je hand voelde Hoe je gezicht voelde Je reuk….. Ik denk nog zo vaak aan je Betrap me op een traan Die dan altijd komt Elke keer als ik aan je denk Mis ik je….. Twee jaar na jouw dood Werd ze geboren Mijn kleine meid Precies op jouw sterfdag Ze leek zoveel op jou….. Was…

vandaag zal ik de man worden die ik voor jou had willen zijn jouw woorden zullen de weg wijzen in mijn dromen van vroeger mijn weten zal leven in ons verleden de idealen zal ik veroveren en aan mij onderdanig maken ik zal bewijzen dat wat we ooit dachten maar nooit deden, ons verwachtte ik zal voor ons beiden leven maar weten…